Todos os capítulos de Intention to Death เมื่อความตายกลายเป็นพลัง: Capítulo 41 - Capítulo 50

บทที่ 37บลูโฮปและแล้ว วันที่สามหนุ่มรอคอยก็มาถึง วันที่สาว ๆ กลับมา“ตายแล้ว พวกนายทำอะไรกับบ้านเนี่ย?!” ทิฟฟานีผู้รักสะอาดเห็นมรสุมในคฤหาสน์แล้วถึงกับทำกระเป๋าเดินทางหลุดมือ“อี๋ ไม่ได้ซักมากี่วันแล้วเนี่ย” แคร์รีบีบจมูกมือหนึ่ง คีบเสื้อกล้ามส่งกลิ่นตุจากพื้นอีกมือ“อย่างน้อยห้องครัวก็ไม่โดนระเบิด โล่งใจไปที” คอลลีนผู้เป็นแม่ครัวประจำลูบอกป้อย ๆ“ออกไปรอข้างนอกเลยนะ พวกตัวทำลายล้าง!”เจ้าของแมนชัน ตัวทดลอง และซอมบี้ถูกกลุ่มสาวสวยร่างบางไร้พลังพิเศษร่วมกันผลักไสจนรู้ตัวอีกทีก็มายืนอยู่หน้าคฤหาสน์แล้ว เบอร์เจสถูกกลิ้งตัวออกตามมา จากนั้นประตูคฤหาสน์ก็กระแทกปิดและลงกลอนอย่างแน่นหนา ทิ้งให้สามหนุ่มยืนมองบานประตูตาปริบ กับหนึ่งเสือร้องหง่าวอย่างเซื่องซึม“ช่วยไม่ได้ ไปรอที่สระว่ายน้ำก็แล้วกัน” เคนยูเดินอาดนำคนที่เหลือไปนั่งรอเจ้าของบ้านที่แท้จริงอย่างสงบเสงี่ยมสาว ๆ ไม่เคยทำให้ผิดหวัง คฤหาสน์ถูกเนรมิตจนเหมือนใหม่ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง นับรวมเวลาที่พวกเธออาบน้ำแต่งตัวจนไม่เหมือนคนเพิ่งทำความสะอาดยกบ้านมา กลิ่นขนมปังลอยกรุ่นมาจากเตาอบ น้ำส้มคั้นสดที่ถูกนำมาเสิร์ฟก็หวานฉ่ำตามอารมณ์ที่ดีขึ้

ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งแผนกกลยุทธ์ปล่อยให้ผู้ร่วมประชุมซึมซาบข้อมูลครู่หนึ่งแล้วจึงกระแอมไอ เมื่อในห้องประชุมเงียบเสียงลง เขาก็พูดต่อ “เราเองก็สงสัยว่าจะเป็นความร่วมมือระหว่างฆาตกรระดับสูงเหมือนกัน แต่ตรวจสอบแล้วก็ยังไม่พบการติดต่อกันระหว่างอาร์สันนิสต์กับบอมเบอร์ ส่วนทางด้านเพลย์เมคเกอร์ยังไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ แต่อย่างที่รู้กันว่า ฝ่ายมนุษย์เรานั้นรู้ข้อมูลนอกกำแพงไม่ถึงห้าเปอร์เซ็นต์เสียด้วยซ้ำ หากเราจะไม่รู้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก สรุปคือ ผมเชื่อว่าการโจมตีเขตที่หนึ่ง ห้า และสิบสามในเวลาไล่เลี่ยกัน โดยฆาตกรสิบอันดับแรกสามคนไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน”ทุกคนในห้องยังคงนิ่งเงียบ พวกเขาได้แต่ลอบกลืนน้ำลายลงลำคอแห้งผาก นี่คือสถานการณ์ที่มนุษย์ในกำแพงหวาดกลัวที่สุด การที่ฆาตกรหันมาร่วมมือกันโดยธรรมชาติของฆาตกรต่อเนื่องนั้นต้องการสรรค์สร้างผลงานด้วยตัวเอง และต่างก็หยิ่งทระนงในศักดิ์ศรี ยึดมั่นในความคิดของตนเป็นหลักเกินกว่าจะจับมือร่วมเป็นพันธมิตรกันได้ โดยเฉพาะในบรรดาผู้แข็งแกร่ง ยิ่งมีพลังมาก ก็ยิ่งเป็นเอกเทศน์ ซึ่งทั้งหมดนี้ส่งผลดีให้กับฝ่ายมนุษย์ธรรมดาที่เขตการปกครองส่วนใหญ่ไม่มีหน่วยร

บทที่ 40แดนซ์ทูเดธแคปซูลขับโดยมือใหม่แล่นไปตามเส้นทางเพียงหนึ่งเดียวตามที่มันได้ตั้งโปรแกรมไว้อย่างทุลักทุเล จนในที่สุดก็โผล่พ้นผิวน้ำ ขึ้นไปสู่ลานจอดใต้สมุทรตามที่ผู้สร้างของมันได้ออกแบบไว้สองคน หนึ่งซอมบี้ กับเสือหนึ่งตัวลงจากแคปซูล ในลานจอดมืดแคบมีทางไปต่อเดียวคือลิฟต์ที่มีเพียงตัวเดียว ทั้งหมดเดินไปตามเส้นทางที่ถูกกำหนดไว้แล้วอย่างไร้ทางเลือก“ต้องกด…ชั้นไหน?” ไทเรสผู้เข้ามาเป็นลำดับสุดท้ายจึงอยู่ในตำแหน่งหน้าประตู มองแผงตัวเลขที่มีด้วยกันถึงสิบปุ่มอย่างงุนงง“คิดไม่ออกก็เริ่มจากชั้นสูงสุด” เคนยูตอบอย่างมั่นใจ“เอ่อ ไม่ใช่ว่าส่วนใหญ่จะสอบถามข้อมูลได้ที่ชั้นหนึ่งเหรอครับ?” ไพเรนทร์ไม่อยากจะขัดใจเคนยูนัก แต่ชั้นสูงสุดมักจะเป็นชั้นที่มีความสำคัญเป็นลำดับต้น ๆ จู่ ๆ ให้คนแปลกหน้าที่ไม่ได้รับเชิญไปโผล่บนชั้นสูงสุด หากดีซีโอไม่ได้ถูกรุกรานตามที่ราชานกังวลจริงจะกลายเป็นเรื่องใหญ่เอาได้“ได้ ชั้นหนึ่ง” ไทเรสเมินเคนยูแล้วกดปุ่มเลขหนึ่งตามไพเรนทร์ทันทีชั้นหนึ่งอันควรจะเป็นชั้นแห่งพื้นที่ส่วนรวมของทุกแผนก มีผู้คนเดินขวักไขว่ไปมาตลอดวันกลับเงียบสงัด ไร้วี่แววของเจ้าหน้าที่หรือนักวิจัยแม้ส

บทที่ 42เหตุผลที่ต้องตายเสียงขู่ดังขึ้นด้านข้าง เบอร์เจสขึ้นมาถึงสถานที่เกิดเหตุแล้ว“ชมพู หลุดจากการควบคุมได้ด้วยเหรอ ไม่เบาเลยนี่!” ไพเรนทร์ตามไปสมทบพลางลูบไปตามลายพาดกลอนอย่างดีใจ เจ้าสัตว์ป่าปลุกไอทมิฬตัวนี้ร้ายกาจกว่าที่เขาคิดไว้เสือโคร่งขาวแยกเขี้ยวคำรามใส่ก้อนมวลไอทมิฬที่ฉกฉวยมาจากพวกเขาและซอมบี้ด้านล่าง“อยากได้พลังคืนเหรอ?” ไพเรนทร์อยู่กับมันมานานจนเริ่มจะแปลภาษาเสือได้บ้างแล้ว “ไม่รู้หรอกนะ ว่าถ้าทำลายพิธีกรรมลงแล้วจะได้ไอทมิฬคืนมาหรือเปล่า คงมีแต่ต้องลองดูแล้วล่ะ”“ไพ ทางนี้!”ไพเรนทร์กับเบอร์เจสวิ่งไปสมทบกับไทเรส ผนังด้านในสุดบนชั้นระเบียงมีซากกองไฟกองน้อย เถ้าถ่านและเศษซากไหม้เกรียมจากสิ่งของที่ถูกเผาไม่หมดกองสุมเป็นวงกลม หากจะหาจุดที่เคยทำพิธีกรรม อย่างไรตรงนี้ก็ดูเข้าเค้ามากที่สุด ไทเรสยื่นสมุดเล่มหนึ่งที่ถูกไหม้ไปจนเกือบหมดให้กับไพเรนทร์ชายหนุ่มรับสมุดเล่มนั้นมา บนหน้าปกหนังสีน้ำตาลยังเหลือตัวอักษรสลักที่พออ่านได้“ ‘บันทึกของ ชาร์ลีน จอห์นสัน’ ”“ชื่อของแดนซ์ทูเดธเหรอ?” ไทเรสถาม“ฉันไม่รู้ชื่อจริงของเธอ แต่หากมันมาอยู่ในพื้นที่ทำพิธีกรรมของเธอก็คงจะไม่ผิด” ไพเรนทร

บทที่ 44การทดลองของดีซีโอพลั่ก!!เดธแมตช์คิงต่อยศีรษะบวมหนองของซอมบี้จนแหลกเหลวโดยไม่ลังเล ด้านหลังของมันกลับมีซอมบี้ตัวใหม่ลากขามากดปุ่มทดแทนตัวเก่าเคนยูคิ้วกระตุก “เฮ้ย! กวนประสาทกันหรือไงวะ?!”“จะรีบร้อนขึ้นไปไหนเล่า? มาชมเรื่องน่าสนใจทางนี้ก่อนสิ”เสียงล่องลอยมาไม่ไกลจากลิฟต์นัก ทุกสายตาละจากซอมบี้ ทอดมองเลยไปในทางเดินไร้แสงแม้ตอนเจอตัวจริงจะถูกมวลแมลงบดบังทำให้ทัศนวิสัยไม่ค่อยจะดีก็ตาม แต่เขาก็จำพลังแห่งความตายของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน เนื้อตัวพลันคันยิบดั่งมีหนอนแมลงไต่อยู่ใต้ผิวหนัง ไพเรนทร์อุทานอย่างตื่นตระหนก “เดอะเอ็กซ์เทอร์มิเนเตอร์!”“ชิ! ยังไม่ตายอีกเรอะ หนังเหนียวชะมัด” เคนยูสบถ“พวกที่อยู่ด้านหลังคือนักวิจัยไม่ใช่เหรอ?” ไทเรสพูดขึ้นเดอะเอ็กซ์เทอร์มิเนเตอร์ไม่ได้มาคนเดียว ด้านข้างเขามีชายที่มีพลังแห่งความตายอบอวลน้อยกว่าเขาไม่มากอีกสองคน และตรงกลางที่ถูกทั้งสามล้อมเอาไว้ คือนักวิจัยผู้ตัวสั่นงันงกห้าคน“ชิ! ช่วยไม่ได้ คงต้องแวะสักหน่อยแล้ว”เคนยูก้าวออกจากลิฟต์ไปเป็นคนแรก ตามมาด้วยเบอร์เจส ไพเรนทร์กับไทเรสมองหน้ากันแล้วจึงตามออกไปอย่างระแวดระวัง“ขอบอกไว้ก่อน ตอนนี้พ