All Chapters of Abandoned by Him: Claimed by His Billionaire Uncle: Chapter 221 - Chapter 230

Walang nakakaalam kung sino ang tinututukan ni Malachi ng baril.Ipinadala ni Enrique ang litrato, at siya lang ang nakakaalam kung para saan ito. Pero bago pa makarating ang utusan sa kumpanya ng pamilya Aranas, nabangga ito ng malaking trak at muntik nang mamatay. Tumalsik siya sa damuhan sa tabi ng daan, at nahulog ang litratong may mga patak na ng dugo.Sinubukan ng utusan na imulat ang kanyang mga mata para makita kung sino ang nasa harap niya—pero ang tanging nakita niya ay isang pares ng binti na tila walang pakialam. Isang kamay na may mahahabang daliri ang dumampot sa litrato. Sumakay ang taong iyon sa kotse at mabilis na umalis.Naghihintay si Enrique ng balita mula sa kanyang mga tauhan, pero tatlong oras na ang nakalipas at wala pa ring paramdam ang mga iyon. Hinaplos niya ang gilid ng kanyang tasa at ngumiti. Mukhang takot nga si Malachi na makarating ang litrato kay Jazz. Isang pagsubok lang ito, pero nalaman niya ang kahinaan ng tiyuhin.******************Kauupo lan

Pagkababa ni Jazz sa kotse, diritso siya sa restaurant ng hotel, pero wala si Malachi sa lobby. Nagtanong siya sa waiter at agad nakuha ang table number nito.Pagliko niya sa kanto, nakita niya si Malachi. May isang babaeng naka-pulang damit na nakaupo sa harap nito. Kitang-kita ang ganda ng katawan ng babae habang masayang nakikipag-usap, pero si Malachi ay nakayuko lang at parang walang pakialam.Huminto si Jazz at akmang aalis na dahil ayaw niyang makaabala sa date, pero biglang lumingon ang babae. Nang magtama ang kanilang mga mata, agad nagbago ang mukha nito.Nilapitan niya si Jazz, tiningnan mula ulo hanggang paa, at nang-insulto:"Wala namang espesyal. Napaka normal lang ng hitsura mo." Pagkatapos ay nag-walkout ito nang padabog.Natulala si Jazz nang ilang segundo bago nagtama ang paningin nila ni Malachi. Naisip niya na kung aalis siya ngayon, magmumukha lang siyang maarte. Kaya naupo na lang siya sa tapat nito."Mr. Robles." Napansin ni Jazz ang bahid ng lipstick sa ba

Pagkalabas na pagkalabas ni Jazz, pumasok si Yexel at huminto nang may paggalang sa harap ni Blake habang mabilis na nag-iisip.Totoong mga tauhan ng Matandang Robles ang mga bodyguard na iyon, at pabalik na sila sa mansyon. Kung hindi pipigilan ni Blake ang mga tauhan, siguradong makakarating sa matanda ang mga sinabi niya. Nandun si Yexel para pakiramdaman ang plano ng kanyang boss.Lumipas ang sampung minuto. Hindi kumikibo si Blake at nakatutok lang siya sa pagbabasa.Matapos ang halos labinlimang minuto, maingat na nagtanong si Yexel, "Boss... pipigilan ba natin sila?"Huminto sandali ang pagsulat ni Blake. Tumingin siya saglit bago bumalik sa pagiging kalmado. "Huwag na.""Pero—"Kapag hindi nila pinigilan, siguradong makikialam ang matanda. Minsan, hindi talaga maintindihan ni Yexel ang takbo ng isip ng kanyang amo.Ibinaba ni Blake ang kanyang ballpen. Nang makarinig ng mga yabag sa labas, alam niyang pabalik na si Jazz. Bahagya siyang napangiti. "Gusto kong makita kung ano a

Umungol lang siya bilang sagot at inalalayan na palabas ng conference room. Kanina, parang hindi makahinga ang mga tao sa loob dahil sa bigat ng tensyon, pero nang lumabas si Malachi, biglang gumaan ang pakiramdam ng lahat. Nakahinga sila nang maluwag dahil nakaligtas sila sa kaba.Pagbalik sa opisina, mukhang kalmado si Malachi. Tambak ang mga papeles sa harap niya, pero hindi siya makapag-focus. Ang mga datos na dati ay madali niyang naiintindihan, ngayon ay mukhang mga uod na lang na gumagalaw sa papel—walang saysay.Hinilot niya ang kanyang sentido at sinabi kay Yexel na nasa tabi niya, “Matutulog muna ako. Gisingin mo ako ng alas-siyete ng gabi.”“Masusunod po,” sagot ni Yexel.Matagal nang may malalang insomnia si Malachi, at nitong mga nakaraang araw ay hindi rin siya nakakatulog nang maayos. Halata ang kanyang mga eyebags. Humiga siya sa break room at dahil maganda ang kanyang mood, mabilis siyang nakatulog.Gaya ng dati, nanaginip siya tungkol sa nakaraan—sa mga magulong alaa

Gusto sanang itanong ni Jazz kung nagustuhan ba ni Malachi ang regalo, pero nag-alangan siya dahil parang may kakaibang panganib siyang nararamdaman sa lalaki. Nilunok na lang niya ang kanyang kaba.Tahimik na itinulak ni Yexel ang wheelchair ni Malachi lampas kay Jazz. Sa tindi ng awra ni Malachi, napatigil si Jazz at natauhan lang noong nakasakay na ang dalawa sa elevator.Agad na pumasok si Jazz sa kwarto para puntahan si Jermaine. Nakaupo ito sa sofa, namumula ang mga pisngi, at parang excited na nanginginig ang mga labi.Dahil hindi alam ni Jazz ang totoong nangyari, tinanong niya agad ito, “Nagustuhan ka ba niya?”Lalong namula si Jermaine hanggang sa leeg. “Sa tingin ko po... Titig na titig lang siya sa mukha ko at hindi nagsasalita.”Nakahinga nang maluwag si Jazz. Bihirang magbigay ng ganoong atensyon si Malachi sa kahit sino—baka nga nagustuhan niya ito. Inisip ni niya na kaya siguro mabilis umalis ang lalaki ay dahil sa sobrang emosyon nang makita ang kamukha ng babaeng dat