All Chapters of Abandoned by Him: Claimed by His Billionaire Uncle: Chapter 231 - Chapter 240

Pagkatapos magpaliwanag ni Melena, napayuko si Hajie at bahagyang napangiti.“Hindi naman mahirap para sa akin ’yun,” mahina niyang sinabi. “Ngayon, anong ibabayad mo sa akin?”Alam na alam ni Melena kung ano ang gusto nito. Wala nang silbi kung magmamaang-maangan pa siya.Hinimas niya ang kanyang sentido. “Ano ba ang gusto mo?”Hindi na nagpaligoy-ligoy pa si Hajie. Bumababa ang tono ng boses nito at diretsahang sinabi, “Makasama ka sa kama. Makipag s*x ka sa akin. Alam mo namnan kung ano ang gusto ko."Natigilan si Melena. Kung minsan, hindi niya talaga maintindihan kung bakit nagkaganoon si Hajie.Sabay silang lumaki. Ang tingin niya rito ay parang nakababatang kapatid lang. Kailan pa nagbago ang nararamdaman nito? Para kay Hajie, tila natural lang ang pagbabago ng kanilang ugnayan, pero para kay Melena, masyadong bastos pakinggan ang mga salita nito.Naisip niya si Jazz at napagtantong wala na siyang ibang pagpipilian. At saka, hindi naman ito ang unang beses na may nangyari sa ka

Alas-sais ng umaga nang dumaan ang kotse ni Malachi sa harap niya.Buong magdamag na nakatayo doon si Jazz. Masakit na ang kanyang katawan at nahihilo na siya, pero nang makita niya ang lalaki, nagliwanag ang kanyang mga mata.“Mr. Robes…”Hindi huminto ang kotse. Nilagpasan lang siya nito nang walang pag-aalinlangan at tuloy-tuloy na lumayo.Nawala ang kanyang boses sa lamig ng hangin. Wala siyang nagawa kundi manatili sa pwesto at patuloy na maghintay.Lumipas ang mga oras.Nang mag-hapon, lalong bumaba ang temperature, dahil sa bulubundukin nakatayo ang Palm Bay. Malamig na ang hangin ng ber months, kaya ang kanyang katawan ay namamanhid na sa lamig.Suminghot siya nang bahagya, determinado na hindi aalis hangga’t hindi humuhupa ang galit ni Malachi.**************Sa kabilang banda, nalaman ni Damon na nakatayo si Jazz sa labas ng Palm Bay kaya agad itong sumugod doon. Pagkakita pa lang sa babae, nagdilim na ang mukha niya.“Jazz! Anong ginagawa mo? Bakit ka nakatayo sa labas

Iba ang tumatakbo sa isip ni Sheena sa mga oras na iyon. Hindi na siya maaaring mag-atubili pa—panahon na upang isakatuparan ang planong matagal na niyang pinaplano. Alam niyang wala na siyang aasahan kay Angelyn. Sa paningin niya, isa na itong talunan… isang baliw na hindi na kayang kontrolin ang sarili. Hindi na niya ito maaaring kausapin nang maayos, lalo pa’t unti-unti nang bumabagsak ang mundo nito.Kaya kailangan niyang tumayo sa sarili niyang paa. Kailangan niyang panindigan ang papel na siya ang pinakamatalik na kaibigan ni Jazz—lalo na sa harapan ni Emerson. Hindi maaaring mabigo siya ngayon. Ito na ang pagkakataong matagal na niyang hinihintay.Ngunit hindi sapat ang magpanggap lamang. Kailangan din niyang sirain ang kapatid nina Jazz—isang hakbang na kinakailangan upang makuha niya ang bahaging ipinangako sa kanya ni Angelyn. Kung hindi niya ito magagawa, mawawala ang tsansa niyang mapalapit kay Malachi—ang lalaking matagal na niyang ninanais.Noon, si Damon ang laman ng pu

Pagod na pagod si Jazz.Halos wala na siyang lakas matapos ang nangyari sa pagitan nila ni Z. Hindi siya nabigyan ng pagkakataong tumanggi o umatras—parang isang bagyong dumaan ang lahat, mabilis ngunit mabigat ang epekto.Ngayon, lupaypay siyang nakahiga habang marahan siyang nililinis ni Z gamit ang wipes. Mahina ang ilaw sa silid—sapat lamang upang makita ang kanilang mga anino na gumagalaw sa dingding.Tahimik ang paligid.Matapos siyang linisin, tinulungan siya nitong magbihis. Walang salita, puro kilos lang. Pagkatapos, tumabi ang lalaki sa kanya at marahang niyakap ang kanyang baywang.Hindi niya alam kung kailan siya nakatulog.Ang huli niyang naalala ay ang init ng katawan nito at ang bigat ng kanyang pagod.*************Nang magising si Jazz, ibang kapaligiran na ang bumungad sa kanya.Isang silid.Pamilyar.Agad niyang nakilala iyon—ito ang lugar kung saan sila unang nagkita ni Z.Dahan-dahan siyang bumangon, kahit nananakit pa rin ang kanyang katawan. Inilibot niya ang ka

“T-Tito Malachi…” nanginginig ang tinig ni Enrique habang unti-unting umatras.Hindi niya inaasahan ang makikita niya—ang pinakamakapangyarihang tao sa Pilipinas, ang pinuno ng pamilya Robles, ay may itinatagong ganitong kadilim na mundo.Tahimik na nakatayo si Malachi sa harap niya, malamig ang tingin, tila walang kahit anong emosyon.“Alam kong nais mo na namang demonyohin ang isipan ni Jazz,” mababa ngunit mariing saad nito. “Hindi ko na hahayaang gawin mo pa iyon.”Lumunok si Enrique. “A-ano bang sinasabi mo…”“Saan niya nalaman na may anak na ako?” dugtong ni Malachi, unti-unting lumalapit. “Kaya halos isumpa niya ako?”“Wala akong alam sa sinasabi mo!” mabilis na sagot ni Enrique, ngunit hindi niya maitago ang pawis na tumutulo sa kanyang noo.Bahagyang ngumiti si Malachi—isang ngiting walang kabuhay-buhay.Dahan-dahan niyang kinuha ang baril sa kanyang tagiliran… at ikinasa iyon.Click.Parang tumigil ang mundo ni Enrique sa tunog na iyon.“Kapag isinama na kita sa kapatid mo,”