All Chapters of Abandoned by Him: Claimed by His Billionaire Uncle: Chapter 251 - Chapter 260

“Masaya ka ba?”Mahinang tanong ni Malachi kay Jazz.Nakaupo ito sa gilid ng kama habang marahang hinahaplos ang leeg ng dalaga, tila sinusubukang kunin ang atensyon nito.“Hm…” maiksi lang ang sagot ni Jazz. Abala siya sa pagte-text sa kanyang kapatid na si Emerson.[Ate, nakauwi na ako sa bahay. Hindi ko natagpuan yung sinasabi mo, kamamatay niya lang daw.]Huminga si Jazz ng malalim.Saka nagreply sa kapatid.[Sige, magkita tayo bukas.]“Pagod ka ba?” muling tanong ni Malachi, mas mahinahon ang boses.“Hindi naman,” sagot niya, bahagyang nakapikit. “Gusto ko lang magpahinga.”Tumango si Malachi.“Sige… uminom ka muna ng tubig para makatulog ka nang maayos.”Kinuha ni Jazz ang baso sa tabi ng kama at uminom. Ilang sandali pa, nahiga na siya at hinayaan ang sarili na dalhin ng pagod.Maingat namang inayos ni Malachi ang kumot niya, tila isang maalagang kasama.Hindi nagtagal, nakatulog si Jazz.Tahimik ang silid.At tulad ng nakagawian…doon lamang kumilos si Malachi.Pinagmasdan niy

"BUHAY pa ba yan?" tanong ni Riva kay Sheena. "Naipainom mo ba?""Oo, naipainom ko yung kalahating tableta. Buhay pa siya. Nakatulog lang. Kapag pinatay natin agad yan, magtataka si Malachi." Sinipa sipa ni Sheena si Jazz. "Hoy! gumising ka."“Hindi pa ‘yan magigising agad,” malamig na sagot ni Riva habang nakapamaywang. “Malakas ang pinainom mo sa kanya. ”Umangat ang kilay ni Sheena, saka ngumisi. “Siyempre. Hindi pwedeng pumalpak. Alam mo naman kung gaano katalino ‘yan kapag gising.”Tahimik lang si Herbert sa gilid, nakatingin sa walang malay na katawan ni Jazz na nakahandusay sa sahig. Bahagyang kumunot ang noo niya.“Sigurado ba kayo dito?” mahina niyang tanong. “Kapag nalaman ni Malachi na tayo ang may gawa nito—”“Edi lalong maganda,” putol ni Riva, sabay lingon sa kanya. “Mas mapipilitan siyang makipag-usap at ibigay ang nais natin.”Lumapit siya kay Jazz, saka yumuko at hinawakan ang baba nito. Pinagmasdan niya ang mukha ng dalaga—kahit walang malay, kitang-kita pa rin ang t

"TITO!"Masiglang sigaw ni Jessa habang nakaupo sa salas ng bahay ni Malachi. Pilit niyang iginuguhit ang ngiti sa labi kahit halata ang hapdi sa kanyang mukha—may benda ang ulo, namamaga ang isang mata, at nangingitim ang gilid ng labi.Ngunit sa halip na awa, malamig na tingin lang ang isinukli ni Malachi.Unti-unting napawi ang ngiti ni Jessa.Walang kahit anong emosyon sa mukha ng lalaki—kundi isang nakakabinging pagkainis.Nagmamadali siyang tumayo at lumapit, kahit paika-ika ang hakbang. Halos mapangiwi siya sa sakit sa bawat galaw."Tito…" mahina niyang tawag, saka kumapit sa braso nito. "Si Jazz ang may gawa sa akin nito. Ipinabugbog niya ako sa mga estudyante sa school… Tito, parusahan mo siya…"Bigla siyang napaiyak, parang batang naghahanap ng kakampi.Ngunit mabilis na inalis ni Malachi ang kanyang braso.Parang may dumi na dumampi sa kanya.Tahimik siyang naglakad papunta sa sofa at umupo, nakaunat ang mga paa, habang malamig na nakatingin kay Jessa.Napahinto si Jessa.N

"ANO, Malachi… pipirmahan mo na ba ‘yan?" malamig na tanong ni Riva habang nakatayo sa harap niya, bahagyang nakatagilid ang ulo na parang nananamnam ang sitwasyon. "Mukhang magsisisi ka kapag hindi mo pa pinirmahan. Paalam Jazz ka na."Tahimik lang si Malachi habang nakaupo sa kanyang wheelchair. Nakapako ang kanyang mga mata kay Riva—ang babaeng asawa ngayon ng kuya niya. Ngunit ngayon, malinaw na malinaw sa kanya kung ano talaga ito: isang ilusyunada, sakim, at uhaw sa kapangyarihan.Pinili niyang magkunwaring walang laban. Bahagya niyang ibinaba ang tingin sa papeles sa mesa, ngunit ang totoo, naghihintay siya. Naghihintay ng tamang sandali. Naghihintay ng signal mula sa kanyang mga tauhan."Alam mo," patuloy ni Riva, paikot-ikot sa harap niya na parang isang mandaragit, "babae ang sumira sa’yo. Oo, maganda si Jazz… pero sapat ba ‘yon para isugal mo ang lahat?"Hindi siya sumagot agad. Sa halip, bahagya siyang ngumiti—isang ngiting hindi umaabot sa kanyang mga mata."Ayoko ng pali

"Alam mo na?" napalingon si Malachi sa babae, may halong gulat at kuryosidad sa kanyang mga mata."Noong kinidnap ako nina Sheena, bigla kong naalala kung sino ka talaga... Ako lang pala ang may kakayahang makakita sa tunay mong mukha sa likod ng mga maskarang suot mo," seryosong tugon ni Jazz, habang nakatingin sa labas ng bintana ng sasakyan."Naalala mo na pala.." natatawang sabi ni Malachi, isang tawang may halong ginhawa ngunit may pilyong himig. "So, kung ganoon, naaalala mo rin ba kung anu-ano ang mga ginagawa natin noon? Ang bawat gabi? Ang bawat haplos?""Huwag mo nang ipaalala... madami kang atraso sa akin," ani Jazz, bagaman may bahid ng ngiti sa kanyang mga labi habang ikinakabit ang seatbelt. Alam nilang dalawa na ang "atraso" na binabanggit niya ay puno ng pagnanasa.Natatawa namang nagmaneho si Malachi, ngunit sa loob niya, nag-aapoy na ang kagustuhang muling maangkin ang babaeng matagal na nawala sa kanyang piling.****************Pagdating sa kanilang unit sa Dark Ni