جميع فصول : الفصل -الفصل 130

Hindi na ako mapakali. Halos wala ako sa sarili sa nakalipas na araw.It's three days now since the accident at wala pa rin akong balita kay Rio. Hindi ko alam kung nagising na ba siya o hindi pa.“Ate, may balita ba kay Rio?” tanong ko.I am so desperate that even the househelp who obviously don't have news about Rio, I kept on asking them.“Wala po kaming balita, ma'am.”Kapag nakikitanong ako sa kanila, kita ko kung paano sila naawa sa akin. They tried to comfort me, but nothing will comfort me more than Rio.Nahihilo akong naglalakad palabas ng mansion pero hindi ko na iyon iniinda. Hindi ko na kaya at gusto ko nang pumunta sa hospital.Wala akong sapat na tulog at kain sa tatlong araw na wala akong alam. Kung wala pa akong malalaman, baka tuluyan akong magkasakit.Hinanap ko si Mang Ramon sa labas. Tinanong ko si Mang Dante kahapon kung may number ba siya kay Zio pero ang sabi niya, baka meron si Mang Ramon.Nahanap ko siya sa may guard house, kausap ang guard ng gate. Agad siyan

Going back to the place where I thought my home didn’t feel like home.Naiwan ko lahat ng gamit ko sa mansion. And I don’t think I could even go back there. Swerte na siguro kung makukuha ko pa iyon. At kung hindi pagdiskitahan ni Rosalie.Iyong dati kong kwarto sa bahay, kay Ashley na. Malawak na ang kwarto niya. I had to occupy the guest room because that’s the only available room.But at this point, wala na sa akin kung alin ang kwarto ko o kung makukuha ko pa ba ang mga gamit ko. I just want Rio to wake up.“Nakikibalita ako sa mga kakilala kong kilala ang mga Velasco pero wala pa rin daw malay si Rio,” sabi sa akin ni Dad.Nasa hapag kami. Hindi ko alam pero pilit ang bawat subo ko. Hindi ko gusto ang pagkain at naiisip ko ang pagkain sa mansion.“Thalia!” biglang tawag ni Dad.Napatingin ako sa kanya. Nang mapagtanto niya na hindi ako nakikinig, umiling siya sa akin.“It’s been a month. Ang tagal niyang hindi nagising. Baka coma na iyon?” singit ni Tita Lumi. “Paano kung hindi p

Tama na ang pagsunod kay Rio. It's not in my control anymore. I did my part in making him remember me. Kung hindi na niya ako maalala, wala na akong magagawa.Pero hindi rin puwedeng manatili ako sa bahay dahil guguluhin lang ako ni Dad para sundan si Rio.“Hayaan mo, makikibalita ako sa mga gagawin nila. Constantly seeing him will surely make him remember you,” he said with finality.Kaso pagod na ako. Ayaw ko nang sundan siya at makatanggap ng masasakit na salita. I know he just said it because probably that's what he knows. Pero masakit pa rin kasi galing sa kanya.Natatakot akong maglayas. Wala akong mapupuntahan. Kung aalis ako, I’ll be on my own.May ipon ako from my salary. It’s not that much pero kung lalayas ako, may magagamit pa naman akong pera. I just have to look for a job after running away.Kaya iyon ang ginawa ko. Hatinggabi nang umalis ako ng bahay. I only brought a few dresses with me and I left unsure of my future.Ni hindi ko alam kung saan ako maghahanap ng tutulu

“What are you doing here?” mataas na boses niyang tanong. “Who invited you?”His jaw clenched immediately. He looked at me menacingly.“I’m not here to stalk—”“Oh really?” panunuya niya.Nanginig ang labi ko nang makita kong naglalakad siya palapit sa akin.“Pati ang kwarto ko dito alam mo? You're a top-notch stalker,” he said evilly.Umiling ako. “Nakigamit lang ako ng banyo. Nasusuka kasi ako kaya hindi ko na inisip kung kanino iyong kwarto,” I said, trying to explain my reason.“That’s what a stalker would say,” aniya.“Hindi ako stalker. Nandito ako para i-oversee ang design ng event. Kilala ko iyong florist at…”Napaatras ako nang nilamon niya ang space sa pagitan namin. Tumama ang likod ko sa pintuan ng bathroom.“Enough, you damn stalker!” he snapped.Nilagay niya sa magkabila ko ang kamay niya.“What do you want?” he asked.Umiling ako. “Please… naki-CR lang ako. Nasusuka ako kanina kaya nataranta ako,” mahina kong sabi.“Stop with your reasons! Do you want money?” iritado ni

Rio doesn't make sense. Siguro nga malala ang tama niya. Sa lahat pa ng kinalimutan, ako pa.And what, gusto niya na magpasundo ako? Wala akong kilala na may boat. Wala ring signal kaya ano sa tingin niya ang magagawa ko.We were literally in the middle of the ocean. Hindi ko pa alam kung nasa Pilipinas ba kami.The only thing that I'm thankful for is that there were spare clothes and bikinis for the guests. Wala akong dala ni isang pamalit kaya nagagamit ko ang mga spare clothes ng yate.Hindi ko alam kung ano ang inaayos sa yate. Apparently, ang nangyari, dumaong ang yate sa schedule. Sadyang tulog lang ako.Everyone got out kasi naka-bound ang yate sa isang isla. Lahat dapat ay nakalabas na. I don't know why Rio didn't go out. I just know he was running away from people.Ako na tulog ay nasama. At hindi pa dumarating sa isla ay nasiraan nga ang yate. Kaya inaayos ngayon. May dumating kanina na ilang engineers para ayusin.“Sir, tumawag ang lolo niyo. He was asking about the yacht,”