Todos los capítulos de Maid of the Ruthless CEO: Capítulo 241 - Capítulo 250

“Mama, Tita, can I excuse myself? I'll just join my friends,” singit ni Savvy kina Rosalie at Tita.“Of course, hija. Enjoy the party,” nakangiting sabi ni Rosalie sa kanya.Si Tito ay may kausap na businessman ilang metro ang layo sa amin. Nang umalis si Savvy, bumalik sa pag-uusap si Rosalie at Tita.Naiwan ako sa kanila dahil iniwan ako ni Savvy. Nakalimutan niyang kaya ako narito ay dahil sa kanya.I bit my lower lip and slowly left their crowd. Hindi ko alam kung lalapit ako kay Savvy ngayon na kasama na niya sina Veronica.Sa huli, humalo na lamang ako sa mga bisita at nagmasid-masid. May dumaan sa akin na waiter at saka ako kumuha ng dala niyang champagne.Hindi ko na namalayan ang oras. Nawala ko sa maraming bisita ang mga kasama ko. Hindi ko na sila mahagilap. Kaya nang napagtanto kong wala sila sa mga kinaroroonan nila kanina, nagsimula ko silang hanapin.Palinga-linga ako habang hinahanap sa mga tao kahit kanino kina Tita at Savvy. Masyado akong tutok sa paghahanap sa kani

Hindi na kami bumalik sa loob ng mansion ni Maxwell. Hindi ko rin naman gusto pang bumalik matapos ng nangyari. After our dance, nag-usap pa kami hanggang sa nakita niyang nilalamig ako. My dress had a slit, kaya nilalamig ang paa ko.“Do you want to go home?” aya niya.Kagaya kanina, sa bermuda siya nakaupo habang nakatingala sa akin. I was on the bench, looking down at him as we talked.“Nakisakay lang ako kina Tita. Hintayin ko na lang sila.”“I have my car. Ihatid na kita. You're cold.”Gusto ko mang umayaw, totoong nilalamig na ako. Ayaw ko naman na bumalik sa party at baka ipahiya pa ako ulit nina Veronica. Kaya pumayag akong ihatid niya ako.Tahimik akong sumama nang lumabas kami ng mansion. Hindi ko na nakita sina Tita kaya nag-text ako kay Savvy at sinabing uuwi na ako.Paglapit namin sa kotse ni Maxwell, namangha ako nang makitang sports car ang gamit niya. Kaya medyo nahiya ako nang buksan niya para sa akin ang passenger seat.Tumawa siya nang makitang pinanliitan ko ng mat

Nang dumating kami, dumiretso si Zio sa loob ng kwarto habang ako, hinila ang maleta niya at ang duffel bag ko para dalhin sa walk-in closet niya.Habang naliligo siya, inaayos ko na ang mga damit niya at saka ko rin inilalagay muna ang mga dala ko sa maliit na space sa damitan niya.Hindi ko namalayan ang oras at masyado pala akong nagtagal sa walk-in closet niya. Kaya paglabas ko, nakita kong nakahiga na si Zio sa kama niya.Ngumuso ako at saka tahimik na lumapit sa kanya. Nang nasa harap ko na siya ay saka ko siya dinungaw. Nakapikit na siya at halatang tulog na. Marahan ang paghinga niya. Siguro masyado siyang pagod sa biyahe.I licked my lips as I looked at his lips. Dahan-dahan akong yumuko sa kanya at saka siya marahang hinalikan sa labi. Kaya lang, hindi pa ako nakakaahon nang maramdaman kong pumalupot sa bewang ko ang kamay niya at saka ako hinigit sa kama.“Ahhh!” tili ko nang mapahiga ako kasama siya. Pinahiga niya ako sa tabi niya habang nakapatong ang kamay niya sa tiyan

Hindi ko namalayan kung kailan ako nakatulog kagabi. I just did in the middle of talking to Zio.Ngayon na nagising ako, may kamay na nakadagan sa tiyan ko. His legs were tangled with mine again, and the hair on his legs tickled mine slightly.Minulat ko ang mata ko. Tumambad sa akin ang kisame. Hindi pa ako gumagalaw nang maalala ko ang usapan namin kagabi. And it somehow made me fall even more for him. Hindi ako nagkamali na siya ang nagustuhan ko.“Good morning,” biglang bulong ni Zio sa paos na boses. Niyakap niya ako sa kanya at saka siniksik ang ulo sa leeg ko.Bahagya akong tumawa. “Good morning,” I replied.“Did you have a good sleep?” tanong niya.“Oo dahil katabi kita,” I teased while stifling a yawn.Mababa siyang tumawa. “Let's stay like this for a few minutes.”“Okay.”Pumikit ako ulit habang yakap niya ako. Though after a few minutes, bumangon din kami dahil late na. It's already 9 in the morning.Naunang pumasok si Zio sa bathroom habang nakahiga pa ako. Tinatamad pa ak

Ngumingiti ako habang nakaupo sa tukador sa kwarto ko. Hindi ko maalis-alis ang mata ko sa necklace na suot ko.I gently touched the pendant, careful not to pull it too much. Simple lang ang design ng necklace pero alam kong mamahalin. It was a delicate diamond necklace from Cartier, custom-made with a pear-shaped diamond hanging in the middle. The diamonds around it were small and subtle, but they sparkled beautifully whenever the light hit them.Ito iyong itinatawag ng babae kay Zio. Sabi na eh…para sa akin talaga ‘to! How dare she claim it?I smirked at the mirror. I tied my hair in a high ponytail para ma-highlight ang necklace.Nasa ganoon akong sitwasyon nang biglang may kumatok sa pintuan ko. Sa sobrang tutok ko sa sarili ko sa salamin, napaigtad ako sa gulat. Automatic na lumipad ang kamay ko sa dibdib ko para kumalma.“Ella,” tawag ng isang kasambahay.“Po?”“May bisita ka. Lumabas ka raw, sabi ni Ma’am Samantha.”Agad na kumunot ang noo ko. I didn't expect a visitor. Si Zio