All Chapters of Maid of the Ruthless CEO: Chapter 251 - Chapter 260

Hindi ko nagawang tanggihan ang bata kaya napilitan akong sumama sa kanila. Nakakaawa rin kasi si Kai. And he was so cute, I couldn't find myself saying no to him.Tumahan siya nang sabihin kong sasama ako sa kanila ng Tito niya. Ang kanina na umiiyak, biglang tumalon-talon sa tuwa.“Say thank you to your Tita Ella,” natatawang sabi sa kanya ni Tita Maxine.“Thank you, Tita Ella,” inosente niyang sabi.Nag-tsaa muna kami ni Tita at nagkumustahan. Tinanong niya kung kumusta na ako nitong nagdaang mga taon. Hindi ko kayang aminin sa kanya na hindi man lang ako nakapagtapos ng pag-aaral dahil naubos ang pera ko. Puro vague lang ang naisasagot ko sa kanya. Habang nag-uusap kami ni Tita, hindi kami nilulubayan ni Kai dahil gusto na niya kaming lumabas. Mabuti na lang dahil nahihirapan akong sagutin ang ibang tanong ni Tita.Suminghap si Tita nang hinihila na ako ni Kai patayo. I don't know if Kai was three or four years old. But he's cute. Natawa ako nang mapilit niya akong tumayo.“Your

“What are you doing here?” pagalit na tanong ni Rosalie. Kitang kita agad ang pagkadisgusto niya sa akin.My heart skipped a beat. Wala akong masabi. Na-blanko ako lalo na nang mapang-akusa ang mga mata ni Rosalie.“Naririnig mo ba ako? Bakit ka nandito?” she demanded. Kulang na lang ay sumabog siya sa galit.Napaatras ako nang sinubukan niyang lumapit sa akin. Nanlalamig ang katawan ko at nawawalan ng lakas ang tuhod ko. Suddenly, I forgot how to breathe.Iritado siyang bumaling sa housekeeper nang nanatili akong walang masabi.“Bakit mo siya isinama dito?” she almost screamed. Namumula na ang mukha niya sa galit sa akin.“Ma'am, p-pasensya na po,” rinig kong sabi ng housekeeper.Namumutla akong tumingin sa housekeeper. She can't say she saw me inside Zio's penthouse! Mas lalo akong mapapahamak. Isa pa, she was under an NDA. Hindi niya dapat sinasabi ang nakikita niya sa loob.“Nakita ko po siya sa tapat ng elevator at nakiusap na sumama rito,” iyon lang ang sinabi ng babae.Mas mabu

Hindi napatunayan ni Rosalie ang pamamaratang niya sa akin dahil kinampihan ako ni Tita.Pinapasok ako ni Tita sa kwarto ko matapos ang nangyari at doon ko inilabas ang lahat ng hinanakit ko. Hindi ko alam. Kinampihan naman ako ni Tita pero ang sama-sama parin ng loob ko. I couldn't stop crying.Bakit niya sinabi kay Zio na may boyfriend ako? Kaya ba ganito ang nangyayari?Bumisita ako kina Maxwell with the intention na kikitain ko lang ang mama niya. Iyong pagpunta sa peryahan ay wala iyon sa plano ko. I'm also trying to put boundaries between Maxwell and me. Kababata ko siya, pero malalaki na kami. Not anymore the kids who only thought of playing.I understand why Zio got jealous.Hindi ko matanggap. Bakit nila pinapakalat na boyfriend ko si Maxwell? Kaya siguro hindi na siya nagparamdam sa akin. He was mad at me. Akala niya siguro, pinaglaruan ko siya.Tinakpan ko ng unan ang labi ko dahil sa sunod-sunod na hikbing kumakawala sa bibig ko.Savvy didn't go home. It's true then. Nasa

I was so sure I wasn't that drunk after my confrontation with Zio. Naalala ko pa na nakipagsagutan ako sa kanya. Nailabas ko pa ang mga hinanakit ko. Kaya hindi ko mapagtanto kung bakit wala na akong maalala matapos noon. Umungol ako ngayon na kagigising ko lang. Agad kong inilagay ang kamay ko sa sentido ko dahil sa sakit ng ulo. I tried to open my eyes only to close them again because of the sunlight seeping through the window. “That's what you get from drinking too much,” rinig kong malamig na sabi ni Zio. Bumaling ako sa kanya. He was walking towards me, coming from the bathroom. Naka-towel lang siya sa bewang. May tumutulong tubig sa malapad niyang dibdib. My eyes feasted on his body, from the broad expanse of his shoulders and the hard planes of his chest to his toned arms, sculpted abdomen, and lean waist. Looking back, kaya ko siya nagustuhan ay dahil sa pagka-mysterious niya. Plus his good looks. Now, I realized he also has a body. “Drink!” Ibinigay niya sa akin ang baso.

Sunod-sunod na kumakawala ang hikbi ko nang maramdaman ko ang kamay ni Zio sa batok ko. He started caressing my nape as if coaxing me to stop crying. “Mag-usap tayo. Huwag mo muna pairalin ang galit mo,” I said in a plea.Inangat ko ang ulo ko para tingnan siya pero nakapatong pa rin ang braso niya sa mata niya. Though his hand on my nape continued caressing it.“Zio,” mahina kong tawag nang hindi pa rin siya nagsasalita.He scoffed. “Fine. Let's talk.” Kahit na pumayag siya, malamig pa rin ang boses niya.Tinanggal niya ang braso niya sa mata niya at saka umupo. There was weariness in his eyes as he looked at me.Inalalayan niya akong tumayo. Akala ko'y sa tabi niya niya ako aalalayan, pero nagulat ako nang paupuin niya ako sa coffee table sa harap ng couch. Pagkalapat ng pwet ko sa maliit na mesa, hinila niya ito palapit sa kanya. My knees ended up trapped between his parted legs as he sat there, his legs spread comfortably.“Stop crying,” utos niya.Tumango ako at saka pinunasan a