บททั้งหมดของ หย่าหวนรัก: บทที่ 61 - บทที่ 70

เขาป้อนข้าวลูกชาย แล้วก็อยู่เล่นเป็นเพื่อนจนลูกชายหลับไปอีกครั้งในตอนบ่าย เธอเอามือลูบหัวลูกชายก่อนจะหอมแก้ม แล้วเอาถ้วยข้าวต้มจะเดินลงไปเก็บ แต่ก็โดนเขารั้งแขนไว้ก่อน เธอหันมองหน้าเขาพร้อมกับเลิกคิ้วหมายจะถามว่ามีเรื่องอะไร เขาแย่งถาดข้าวต้มขึ้นไปถือไว้ แล้วจับมือเธอออกมานอกห้อง ว

“คุณสิใจร้ายจะเสร็จก่อนผมได้ยังไง” เขาจับจ่อลำท่อนแท่งใหญ่ไปที่โพรงเนื้อสาว แล้วโน้มลงมาประกบปากร้อนกับริมฝีปากอิ่มดูดดึงกอดเกี่ยวลิ้นเรียวจนเกิดเสียงอย่างน่าอาย และเมื่อเธอเผลอไปกับรสจูบอันอ่อนหวาน เขาก็ยัดแท่งเนื้อเข้าไปในโพรงนุ่มทันที“คุณรามิล!” เสียงเล็กใสครางประท้วงทั้งทุบที่หน้าอกเขาเมื่อเขาย

“คุณมีอะไรกับสามีฉันหรือเปล่าคะ พอดีว่าเขาหลับไปแล้ว” แต่เมื่อคำตอบไม่เหมือนที่ชายหนุ่มสั่ง เขาก็กัดเข้าที่หน้าท้องเธอทันที“อ๊ะ...ซี้ด...คุณเจ็บนะ”เสียงร้องที่เข้าไปในโทรศัพท์ ทำให้ของขวัญรู้ว่าทั้งคู่กำลังทำอะไรอยู่ แล้วเธอก็โทรมาขัดจังหวะชายหนุ่มไม่ยอมจบเพียงแค่นั้น เขายังดูดปากเธออย่างดูดดื่ม

ในใจของดาหลามีเครื่องหมายคำถามเกิดขึ้นเต็มหัว เพราะเขาจะพาเธอกับลูกไปเที่ยว แล้วมาผิดสัญญากับลูกแบบนี้ ลูกจะไม่เสียใจหรือไง“แม่ฮาบพ่อไปไหน”“พ่อมีงานด่วนครับลูก”“งานด่วนเหรอ” เด็กชายธันวาไม่โวยวาย แต่สีหน้ามีความสุขกลับจางไป เจอด้วยใบหน้าที่ผิดหวังและเศร้าสร้อยที่สุด“ไม่เป็นไรนะครับ เดี๋ยวแม่พาพี

เขารีบไปเปิดห้องอีกฝั่ง ในใจหวั่นไหวอย่างมาก ไม่รู้ว่าสองแม่ลูกจะอยู่ในห้องนอนของเขาและเธอหรือเปล่า แต่เมื่อคำตอบเป็นเหมือนกันคือ ไม่มีใครเหลือเลยสักคนเดียว จึงทำให้เขาร้อนรนเป็นอย่างมาก “ไปไหนกันหมด” คำแรกที่เขาพูด “นมครับ นม...นม” เวลาตีสี่แต่เขาเลือกจะโวยลั่นบ้าน เนื่องจากเมียกั