จงหลิงจงใจลูบไล้ไปรอบๆ กล่องดนตรีราวกับเป็นของรักของหวง เป็นสิ่งแทนใจระหว่างนางกับบัณฑิตหลี่ นางต้องการบอกกับสตรีต้อยต่ำผู้นั้นว่าต่อให้เจ้าเป็นภรรยาเขาแล้วอย่างไร ข้าต่างหากที่ได้รับของสำคัญจากเขา ข้าต่างหากที่เป็นคนสำคัญของเขาแน่นอนว่าลิลี่มีสีหน้าไม่พอใจ ทว่าเหตุผลกลับไม่ใช่ความหึงหวง นางกำลังเดือดดาล ที่แท้แล้วสาเหตุที่นางต้องทนง้อหนุ่มเนิร์ดงี่เง่าอยู่สองคืนเต็ม ก็เพราะองค์หญิงผู้นี้นี่เอง! ลิลี่จำได้ชัดว่าต้องใช้เวลาเพื่อคิดหาวิธีง้อเขาอยู่นานกว่าจะพบจำนวนคู่รักนั่น ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากจะยกทั้งกล่องดนตรีไปฟาดใส่หน้าองค์หญิงให้จบๆ ไป แต่นางก็พบว่ามีวิธีอื่นที่แก้แค้นได้เจ็บแสบกว่ามาก จึงอดทนไว้เพื่องานใหญ่ในอนาคต‘ข้าให้เจ้าเดินหมากตานี้ก่อนแล้วกัน’ ลิลี่แอบคิดจงหลิงแอบยิ้มอย่างพึงพอใจที่ทำให้สตรีเย็นชาผู้นั้นเผยสีหน้าไม่สบอารมณ์ได้เสียทีหวู่รุ่ยอันที่อยู่ในเหตุการณ์ก็รู้สึกอึดอัดจนกินอะไรไม่ลง แม้เขาจะเข้าใจว่าบุรุษสามารถมีภรรยาหลายคนได้ แต่สิ่งที่องค์หญิงทำช่างโหดร้ายเกินไป ภรรยาของบัณฑิตหลี่ผู้นั้นก็น่าสงสารยิ่งนัก ทว่าเขาก็ไม่กล้าเอ่ยปากเรื่องหลังบ้านของผู้อื่นขณะที่เอ้อร์ก
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
