สามวันที่ผ่านมา ฮ่องเต้จงเหยี่ยนงดเว้นภารกิจทั้งหมด พระองค์กักตัวอยู่ในอารามหลวงเพื่อถือศีลกินเจและสรงน้ำชำระร่างกายจนสะอาดบริสุทธิ์ ทั่วทั้งวังหลวงเงียบสงัด มีเพียงเสียงสวดคาถาของนักพรตที่ดังคลอไปกับสายลม คืนนี้ดวงดาวเรียงตัวตามตำแหน่งมงคล ท้องฟ้าเปิดไร้เมฆบัง แท่นพิธีบูชาสูงตระหง่านถูกตั้งขึ้นใจกลางพระราชวัง ฮ่องเต้ทรงสวมชุดสีทองเต็มพิธีการ และเหมี่ยนกวาน[1]ที่ใช้สำหรับพิธีพิเศษเท่านั้นรอบตัวพระองค์คือนักพรตหลวงสี่คนที่ยืนประจำทิศทั้งสี่ บนโต๊ะหินมีตราประทับแห่งสวรรค์ หมุดเทพสยบเก้าชั้นฟ้าและหินสลักหยกแผ่นหนาที่สลักชื่อของสตรีผู้หนึ่งเอาไว้อย่างประณีตลิลี่ เจี่ยนหรงจงเหยี่ยนกำลังถือบทสวดสวรรค์เขียนด้วยหมึกทองคำบนผ้าไหมสีแดงชาด ทรงอ่านด้วยสุรเสียงดังกังวานประกาศเจตจำนงต่อเบื้องบน ไม่ใช่เพื่อความร่มเย็นของแคว้นจงหลิน แต่เพื่อขอผนึกวาสนาระหว่างโอรสสวรรค์กับสตรีที่ทรงเชื่อว่าเป็นเซียนด้านล่างแท่นพิธีไม่ไกลนัก เด็กหญิงตัวเล็กในชุดขาวถูกมัดมือมัดเท้าให้นั่งคุกเข่าอยู่บนแท่นหินอ่อน นางคือบุตรีเพียงคนเดียวของท่านหญิงจิ่งอวี้ เลือดเนื้อเชื้อไขของราชวงศ์จงแท้ๆ เพียงไม่กี่คนที่เหลือรอดอยู
Read more