บททั้งหมดของ One Hot Night to Forever: บทที่ 181 - บทที่ 190

Bandang alas nueve y media na ng gabi ay naka set-up na ang tent sa labas ng resthouse. Excited na excited na ang dalawang bata na matulog sa labas.Isang malaking tent ang naka-set up. At sa loob tent ay nakahiga na ang kambal na sina Atticus at Atlas. Napapagitnaan sila nina Gideon at Yvee.“Mommy, yakap po!” malambing na wika ni Atticus sa ina saka yumakap.Humarap si Yvee sa anak at yumakap rin. “Okay—”Nang humarap si Yvee ay nanigas siya nang makita niya si Gideon na nakaharap sa kaniya. Mariin itong nakatitig sa kaniya.“Daddy, yakapin mo rin po ako!” ungot ni Atlas.Natawa si Gideon at niyakap din pabalik si Atlas. Pero habang nakatawa siya ay ang buong atensyon niya ay na kay Yvee. She’s so close yet so far. Kahit pa magkatabi sila ay malayo ang isipan nito.“Mommy…” mahinang tawag ni Atticus habang nakapikit na. “Happy po ako kasi complete tayo ngayon.”Nanikip ang dibdib ni Yvee. Alam niya naman na kahit sinong bata ay mag nanais na magkaroon ng buong pamilya. Pero hindi ni

“Nang ipinanganak ko ang kambal ay nagkaroon ng kidnapping. Dinukot si Atlas. I was devastated. Hindi ko alam kung paano ako mabubuhay. Kung paano ko ipagpapatuloy ang buhay ko. Hindi ko alam kung bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo ay ako pa ang nawalan ng anak. Maiintindihan ko pa sana kung namatay dahil sa komplikasyon o ano. Pero hindi, eh. Kinuha siya sa akin. Halos ikabaliw ko ang pagkawala ni Atlas. Pero kinailangan kong magpakatatag dahil may Atticus pang umaasa sa akin. I had to endure it. Sinubukan kong maghire ng mga private investigator para mahanap si Atlas pero bigo ako. Hanggang sa nagpasya akong umalis ng bansa. Namuhay kami ni Atticus ng kami lang dalawa. Na wala kaming ibang kakampi, at sa bawat taong lumipas ay hindi ako sumuko na maghanap kay Atlas. Araw-araw ko ring ipinapaintindi kay Atticus na may kuya siya. Na balang araw ay mabubuo kami. Nagpasya kaming umuwi nang Pilipinas dahil may bagong lead sa kaso. Maniwala ka man o sa hindi ay hindi ko agad nalaman na

Napalunok lang si Yvee, hindi niya alam kung ano ang sasabihin niya. Tila ba naumid ang kaniyang dila at walang boses na lumalabas sa bibig niya. Masyado siyang na overwhelm sa mga narinig niya. It was the first time that someone confessed to her. Maganda siyap. Hindi niya ibababa ang sariling bangko. Pero halos lahat ng lalaki ay naiintimidate sa kaniya kaya sa mga nagdaang taon ay wala siyang naging kasintahan. Hanggang dates lang, at walang nangyayari sa huli. Kaya napakasarap pala sa pakiramdam na may taong nagsasabi na kamahal-mahal siya. Sa napakahabang panahon ay hindi niya naramdaman na kamahal-mahal siya. And it was Gideon who made her feel whole. Na kamahal-mahal siya, na may taong handang ibigay ang lahat sa kaniya. Napapikit si Yvee. Kinabahan naman agad si Gideon. “Are you okay?”Umiling si Yvee. Nanatili siyang nakayuko at nakapikit. Mabilis na inangat ni Gideon ang mukha ni Yvee. “What’s wrong?” Hindi sumagot si Yvee. Hindi rin siya nagmulat ng mata. Hinawakan niya

Maagang sumilip ang araw sa loob ng tent. Mahina ang tunog ng alon, halo sa huni ng ibon…isang tahimik at preskong umaga. Dahan-dahang nagmulat si Yvee ng mata at saka bahagyang napaunat pero agad din siyang napatigil nang maramdaman niya ang bigat sa magkabilang gilid niya.Paglingon ni Yvee ay nakapulupot sa kaniya si Atlas sa kaliwa, nakayakap sa braso niya. Sa kanan naman, si Atticus, halos nakadagan pa ang paa sa kaniya. At sa kabilang side ay si Gideon. Nakahiga, nakapikit pa, pero halatang gising na rin base sa bahagyang paggalaw ng labi nito. “Mommy…” mahinang bulong ni Atlas, hindi pa nakadilat. “Good morning po…”Ngumiti si Yvee, saka marahang hinaplos ang buhok ni Atlas. “Good morning, baby.”“Mommy…” sunod na bulong ni Atticus, saka gumapang palapit at yumakap sa kaniyang ina. “Ang sarap pong matulog dito…”“Hmm,” sagot ni Yvee. “Pero ang bigat niyo pareho.”Napatawa si Atticus, saka mas lalo pang yumakap. “Eh! Miss na miss na po kita, mommy saka this is lambing!”“Saan m

Tahimik silang kumain. Tanging lagitik lang ng mga kubyertos at mahinang hampas ng alon mula sa hindi-kalayuan ang maririnig. Paminsan-minsan ay may mahinang tawanan mula sa kambal habang nagkukuwento ng kung anu-ano tungkol. Ilang minuto pa ang lumipas bago nila isa-isang naibaba ang mga kubyertos.“Mommy,” biglang tawag ni Atlas habang nakasandal sa upuan. “After breakfast, p'wede po ba ulit tayong pumunta sa beach?”“Beach na naman?” kunwaring reklamo ni Yvee, kahit may bahagyang aliw sa boses niya.“Yes po!” sabay na sagot ng kambal.“Please?” dagdag pa ni Atticus habang nakangiti nang ubod ng tamis.Napabuntong-hininga si Yvee at napalingon kay Gideon na agad namang ngumiti na parang matagal ng may sagot.“Game ako,” sabi ni Gideon.“Of course game ka,” mahinang bulong ni Yvee habang umiinom ng tubig.“Basta kasama ka,” mabilis na sagot ni Gideon.Saglit na napatigil si Yvee. Napakurap siya bago marahang tumingin kay Gideon.“Gideon,” babala ni Yvee, mababa ang tinig.“Hmm?” in