All Chapters of One Hot Night to Forever: Chapter 281 - Chapter 290

Huminto ang itim na Rolls-Royce sa harap ng Revamonte Mansion.Namangha na naman si Iya sa lawak ng tahanan ng pamilya ni Drew. Ang bawat ilaw sa hardin ay nagbibigay ng mainit na liwanag sa napakalaking mansyon, habang nakahanay ang mga luxury cars sa driveway.Huminga nang malalim si Iya. "Drew..."Napalingon ang binata. "Kinakabahan ka?"Mahinang tumango si Iya. "Sobra. Normal lang ba 'to? Hindi pa ako nakakaharap ng ganitong klaseng pamilya."Bahagyang ngumiti si Drew. "Oo normal lang na kabahan ka dahil my family are strangers to you and we are doing an act. Relax ka lang. Pamilya ko lang sila."Napatawa si Iya. "Pamilya mo lang? Drew, ang apelyido mo ay Revamonte. Hindi 'yan ordinaryong pamilya."Hindi na nakipagtalo si Drew. Sa halip ay iniabot niya ang kaniyang sekretarya. "Come here."Napatingin si Iya kay Drew. “B-Bakit?"Ikawit mo ang kamay mo sa braso ko."Napalunok si Iya. "S-Seryoso ka ba?""Magkasintahan tayo, Iya. Don't forget that. Maghihinala sila lalo na si Ahma kun

Biglang napalunok nang sunod-sunod si Iya. Unti-unting bumilis ang tibok ng puso niya. Pakiramdam niya ay hindi na siya makahinga nang maayos. "Drew..." mahina niyang tawag ngunit hindi siya pinansin ng binata. Nakatingin lamang ito kay Ahma. "Ahma, sabi mo noon sa akin, kapag nahanap ko na ang babaeng gusto kong makasama habang buhay…ipakilala ko siya agad sa'yo." Bahagyang ngumiti si Drew. "Ahma...Nahanap ko na siya." Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ni Iya. "At wala na akong ibang gustong makasama habambuhay kung hindi si Iya." Nanlaki ang mga mata ni Iya. Parang may sumabog sa kaniyang dibdib. Kung hindi lamang niya alam na bahagi iyon ng kanilang pagpapanggap, marahil ay naniniwala na siyang totoo ang lahat. Hindi niya napansing namumuo na pala ang luha sa kaniyang mga mata. Samantala, si Alessandra ay halos maputol ang mga kuko sa sobrang higpit ng pagkakakuyom ng kaniyang kamao. Hindi siya makapaniwalang ipagtatanggol at ipaglalaban ni Drew sa ibang babae kay Ahma! Hindi n

“Alessandra,” malamig na tawag ni Ahma ngunit hindi ito nakinig sa kaniya.“Mas matagal tayong nagmahalan! Mas ako ang nararapat! Drew! Sabihin mong biro lang 'to!”“Alessandra.” Mas lumamig ang tinig ng matriyarka ngunit patuloy pa rin ito sa pagsigaw. Hanggang sa…“UMUPO KA!”Napatalon sa gulat ang lahat. Maging si Alessandra ay natigilan. Ngayon lang nila narinig si Ahma na sumigaw nang ganoong kalakas.“D-Doña...” ani Alessandra.“Umupo ka.” Mahinahon na ulit ang boses ni Ahma ngunit mas nakakatakot iyon.Dahan-dahang naupo si Alessandra. Hindi niya maintindihan ang nangyayari.Kasunod noon, pumalakpak si Ahma. Isa. Dalawa. Tatlo. Palakas nang palakas. Nagkatinginan sina Drew at Iya. Naguguluhan na rin ang lahat.Maya-maya ay mabilis na tumakbo ang matriyarka patungo sa kinaroroonan nina Drew at Iya.“Ahma?” nagtatakang tawag ni Drew. Ngunit sa halip na siya ang yakapin, dumiretso ang lola niya kay Iya at mahigpit itong niyakap.“A-Ahma?” gulat na sabi ni Iya.“Salamat!” masaya

Huminga muna ng malalim si Drew bago niya binasag ang namumuo na namang katahimikan sa loob ng sasakyan. “Hindi naman kasi isang business proposal ang paggawa ng baby. Once a baby is released into this world, those who made him will be obligated to do the responsibilities and duties of a parent.”"T-Tama ka. Hindi basta-basta ang magkaroon ng anak. Malaking responsibilidad iyon.” Napangiti si Iya. Pero unti-unti ring nawala ang ngiti niya. “Drew.” “Hm?” “Natatakot ako.”Hindi agad sumagot ang binata. “Bakit naman? Hindi naman kita pipiliting paligayahin ako sa kama at bigyan ako ng tagapagmana." “Sira ka talaga!” Napatigil si Iya sa pagsasalita nang maalala niyang boss pa rin niya ang kausap niya. "Ay sorry. Ikaw naman kasi eh!" “Ikaw naman. Masyado mo kasing sineseryoso ang mga bagay-bagay. Sige ka, madali kang tatanda niyan." Huminto saglit si Drew. “Pero seryoso na. Bakit ka ba natatakot? Dahil ba kay Ahma? Don't worry. Mukha lang siyang masungit pero mabait iyon.”“Hindi tun

Unti-unting nawala ang mga ngiti. Tahimik na napatingin si Drew kay Iya. Hindi niya alam na ganoon pala kalungkot ang buhay ng dalaga noon.“Salamat ha,” biglang sabi ni Ismeralda.Nagulat si Drew. “Po?” “Salamat. Sa pag-aalaga sa anak ko.”“Hindi niyo po kailangang magpasalamat. Bilang boy—” “Hindi,” putol ng ginang. “Nanay ako. Nakikita ko ang pagbabago sa anak ko. Tahimik lang ‘yang si Iya. Masyado siyang workaholic pero iba ang mga mata niya ngayon.”Napatingin si Drew kay Iya. Namumula na ang mukha nito sa hiya. “Nay…”“Oh bakit? Totoo naman.” Ngumiti lamang si Ismeralda. “Mabuti na rin. At least may lalaking marunong mag-alaga sa anak ko.”Biglang sumingit si Izza. “Wait lang.” Lahat ay napatingin sa kaniya. “Interview muna.”Napailing si Iya. “Naku. Nagsimula na naman ‘yan siya.”Lumapit si Izza kay Drew. “Question number one. Anong REAL intentions mo sa Ate ko?” Diretso ang tanong. Hindi man lang siya nagdalawang-isip ngunit mas mabilis ang naging sagot ni Drew. “Paka