Lahat ng Kabanata ng One Hot Night to Forever: Kabanata 41 - Kabanata 50

Naglakad si Yvee papalapit sa kama para tingnan ang anak niya. Nang makalapit siya ay hinila niya ang kumot at laking gulat niya na imbes ang anak niya ang makita niya ay ang teddy bear lang nito ang nakahiga. Lumingon siya kay Gideon, nakangisi ito ngayon sa kaniya. “See? Baka nagsisinungaling ka lang at sinasabi mong nandito ang anak mo. Ang totoo naman ay wala siya para lang masolo mo ako—”“Ang kapal ng mukha mo!” nanggigigil na turan ni Yvee. “Wala akong nararamdaman ni katiting na pagnanasa sa iyo, ano! May gumamit ng phone ko,” sabi niya, seryoso ang tono. “O may nagpadala ng message gamit ang account ko.”Umarko ang kilay ni Gideon. “Nasaan ang anak mo ngayon?” Mabilis na humakbang si Yvee. Kinuha niya ang i-pad na nasa gilid ng mesa. Tinap niya ang screen ng ipad. Naramdaman niya rin ang presensya ni Gideon sa tabi niya. Halatang tinitingnan nito kung ano ang dinudutdot niya sa ipad. “May inilagay akong camera sa mismong tapat ng room namin, para makita ko kung lumabas ba a

Awtomatikong pumula ang mukha ni Yvee nang maalala niya ang mga tagpong nagkakausap sila ni Gideon. Lahat ng iyon ay madalas nauuwi sa away o halikan. Hindi na naman siya dalaga, at lalong lalong hindi na siya birhen. May anak na siyang dalawa! Pero bakit kung umasta siya ay para siyang isang teenager sa tuwing maalala niga ang mga halik na pinagsaluhan nila?“Mommy, are you okay?” tanong ni Atlas habang nakatitig sa kaniyang ina.Tumikhim si Yvee. “A-ayos lang si mommy, anak. Wala kang dapat alalahanin, okay? Sige na, m-matulog na tayo. But before that, maligo ka muna ulit. Baka kung saan-saan kayo nagsusuot ng anak ni Mr. Revamonte.” Sumimangot si Atlas. “P’wedeng hindi na mommy? Malinis naman po ako!” Ngumuso si Yvee. “I’m sorry anak. Pero hindi p'wede. You know my rules. Dapat bago matulog ay maligo muna ulit. Baka maraming mikrobyong kumapit sa iyo sa labas.” “O-okay po.” Wala nang nagawa si Atlas kung hindi sundin ang mommy niya. Nagtungo siya sa banyo habang nag-iisip kung

“Maupo ka muna, hija,” nakangising wika ni Edwin at itinuro ang silyang katapat ni Yvee. “Hindi ka man lang ba magmamano sa tatay mo?” Matalim na tiningnan ni Yvee ang kaniyang tatay. “Uulitin ko, paano mo nalamang kambal ang anak ko at nawawala ang isa sa kanila? Ikaw ba ang nagpadukot sa anak ko? Ikaw ba ang ang nagpadala ng mga lalaking nakaitim para kunin ang anak ko noon?” Sumeryoso ang mukha ni Edwin. “Ang sabi ko ay maupo ka muna. ‘Wag kang magmadali.”Umupo si Yvee sa katapat na silya ng ama niya. Matalim niya itong tiningnan. Ngumisi si Edwin. “Susunod ka rin naman pala.” Huminga siya ng malalim. “Dahil sa ayaw mong pakasalanan noon si Mr. Ong ay ayaw niyang mag-invest sa kompanya. At dahil ikaw ang puno't dulo ng lahat ng kaguluhan ay dapat matutong kang linisin ang kalat mo.” Napatiim bagang si Yvee. Hindi niya lubos maisip na hanggang ngayon ay kaya ng tatay niyang ipagkanulo siya para lang sa pera. ‘Ano pa nga bang dapat kong i-expect?’ mapait niyang sambit sa kaniyan

Awtomatikong napatingin si Yvee sa anak niya. Agad siyang lumuhod sa harap nito at hinawakan ang mukha ng bata. Pilit niyang hinahanap sa mga mata nito kung may bahid ng kasinungalingan. Direkta ang tingin niya—seryoso at nanginginig ang mga kamay niya. Hindi niya alam kung dapat ba siyang maniwala pero kilala niya ang anak niya. Hindi ito lumaking marunong magsinungaling. Hindi niya ito pinalaking gano’n, kahit siya lang ang mag-isang nagpalaki rito ay nagsikap siyang lumaki itong maayos na bata. “Totoo ba ang sinasabi mo, anak?” maingat niyang tanong. “Hindi mo lang ba ito sinasabi para pigilan mommy na pumirma sa kontrata?”“I’m telling the truth, mommy,” mabilis na sagot ni Atlas. “So please, huwag mo na pong pirmahan ang dokumento.”“Shut up!” sigaw ni Edwin, sabay hampas ng baston sa mesa. Umalingawngaw ang tunog sa buong kwarto. “Bata ka pa, pero ang tapang mong magsalita sa harap ko! Anong alam mo kung nasaan ang kapatid mo? Ginagawa mo lang ‘yan para pigilan ang nanay mo!” Ma

“You’re using that as an excuse para makapasok ka sa mansyon ng mga Revamonte!” Nanlilisik ang mga mata ni Ereena sa galit. Kahit kailan ay hindi sila nagkasundo ni Yvee, simula pa no’ng mga bata sila. Lahat na lang ng mayroon siya ay inaagaw nito sa kaniya kaya ngayon—na may tsansa siyang maging Mrs. Revamonte ay hindi niya hahayaang nakawin nito ang pagkakataon niya. Kailangan niyang isiksik sa utak nito na siya lang ang maaaring maging Mrs. Revamonte!Huminga ng malalim si Yvee. “Tumabi ka, Ereena.” Pero hindi natinag si Ereena, nanatili siyang nakaharang sa harapan ni Yvee. “I am sure you’re deluding yourself that Mr. Revamonte wants you,” sarkastikong sambit niya.“Tama! Siguro ay iniisip niyang magtatagumpay siyang landiin si Mr. Revamonte. Pero alam naman nating ikaw ang gusto niya anak,” pang-uuto pa ni Susan kay Ereena. “Napakalayo niya sa iyo—pero mas lamang ka sa kaniya. Maganda, mayaman, may pinag-aaralan.”Sarkastikong ngumisi si Yvee at pumalakpak. “What a touching du