Lahat ng Kabanata ng One Hot Night to Forever: Kabanata 31 - Kabanata 40

Natulala si Atticus nang makita ang tambak-tambak na worksheet sa mesa. Matapos silang magpalit ng damit at katauhan ni Atlas ay dumiretso siya sa suite nito. Hindi niya inasahan ang bubungad sa kaniya. Mga libro, makakapal na papel, at kung anu-ano pang mga gamit na halos sakupin na ang buong mesa. Para iyong maliit na opisina at hindi kuwarto ng isang bata.Naglibot-libot muna siya sa loob ng suite bago siya tuluyang lumapit. Sinilip niya ang mga papel. Isa-isa niya iyong tiningnan, hanggang sa halos mahilo siya sa dami. Paano nakakaya ng kapatid niya ang ganito araw-araw? Siya nga, kapag sabay-sabay ang homework niya ay agad siyang nagrereklamo. Hindi rin naman istrikto ang mommy niya sa kaniyang pag-aaral. Hindi siya nito pinipilit mag-aral gabi-gabi kaya lalo siyang naguguluhan kung bakit parang walang katapusan ang kailangang sagutan ng kapatid niya.Biglang bumukas ang pinto.Agad na napatayo si Atticus. Kumabog ang dibdib niya. “Baka si daddy na ‘yon,” bulalas niya habang nagm

“Daddy!” Pumalahaw sa iyak si Atticus at mas lalo pang sumiksik sa kaniyang ama, parang takot na takot siyang mawala ito sa tabi niya.“Kayo… anong ginawa ninyo sa anak ko?” mariing tanong ni Gideon sa dalawang babae, malamig ang tinig pero bakas na bakas ang galit.“Wala po talaga kaming ginawa, Mr. Gideon. Maniwala po kayo,” nagmamadaling sagot ng may katabaang babae habang bahagyang nanginginig ang boses.Sabay na itinaas ng dalawang babae ang kanilang mga kamay. Nang mapansin nilang hawak pa nila ang mga pamalo ay mabilis nila itong binitiwan sa sahig, na lumikha ng mahihinang kalabog.“Dinidisiplina lang po namin si Young Master Atlas, Sir Gideon,” depensa ni Rania. “Hindi po kasi niya natapos ang homework niya kagabi, tapos due na po iyon ngayong araw.”“Oo po,” agad na dagdag ng isa pa. “Sinabihan po namin siyang mag-reflect muna sa ginawa niya kaya pinaupo po namin siya sa silya para mag-isip. Sandali lang po kaming lumabas, pero pagbalik namin ay wala na siya. Hinanap po nami

Bumukas ang pinto at agad napalingon si Gideon sa direksyon noon. Pumasok si Drew na seryoso ang mukha at may mabigat na aura.“Kuya,” mahinang tawag ni Drew. Tinanguan siya ni Gideon at minuwestrahang maupo muna. Mabilis siyang lumapit at naupo sa silyang kaharap niya. Bumuntong-hininga muna siya at halatang pinag-iisipan kung paano sisimulan ang kaniyang sasabihin. “Kuya… totoo nga. May ginawa talaga ang dalawang iyon kay Atlas.”Parang biglang nawala ang tunog sa paligid.Nanigas ang panga ni Gideon at sandaling nagdilim ang paningin niya. Hindi niya matanggap na ang anak na pilit niyang inilalayo sa gulo at sakit ng mundo ay sasaktan lang ng kung sino. Hindi niya lubos maisip na may mga taong naglakas-loob pa ring saktan si Atlas sa kabila ng pagiging istrikto at pagiging maingat niya.“Pero huwag kang mag-alala,” dugtong ni Drew, mariin ang boses. “Naasikaso ko na. Sinigurado kong magdurusa sila habang-buhay sa ginawa nila kay Atlas.” May bahid ng poot ang bawat salita niyaMahal

Bumuga ng hangin si Yvee. “I want you to help me find a child, Mr. Revamonte. That’s the favor I want to ask you.” Bahagya siyang umatras. Napasandal siya sa backrest ng silya. “Y-You want me to help you find a child?” nalilitong tanong ni Gideon. Marahang tumango si Yvee at pilit pinipigilan ang sariling maiyak. “A few years ago I gave birth to twins. Pero habang nasa hospital ako at ang anak ko ay dinukot ang isa ko pang anak. At sa loob nang napakahabang panahon ay hindi ko pa rin siya nahahanap. Dead end palagi. Lahat ng lead informations ay nauuwi sa wala. Kaya sana ay matulungan mo akong mahanap ang nawawala kong anak.” “So…that is your request, huh?” parang dismayadong sabi ni Gideon. Kumunot ang noo ni Yvee. “Huh? Of course iyon ang hihilingin ko sa iyo.” Biglang may sumagi sa isipan niya at unti-unting sumilay ang mapanuksong ngiti sa labi niya. “Bakit?” “What?” defensive na wika ni Gideon. “May iba ka bang iniisip na hihilingin ko sa iyo?” Ngumisi si Yvee at ginalaw-ga

Sa suite ni Yvangeline… Sumulyap si Atlas sa banyo. Napangiti siya nang makita niyang nakasara pa rin ang pinto. Rinig na rinig niya ang lagaslas ng tubig mula roon. Mabilis siyang tumayo sa kama niya at nagtungo kung saan nakalagay ang cellphone ng nanay niya. Tinap ni Atlas ang screen ng phone at mabilis na nagtipa ng mensahe at hinit ang send button. Nang makita niyang delivered na ang mensahe ay inayos niya ang kamay niya at mabilis na lumabas ng suite.Tinap ni Atlas ang smart watch niya para imessage ang kapatid niya. “Palabas na ako sa room namin ni mommy. Kita tayo sa second hallway. Siguraduhin mong hindi ka mahuhuli ni Tito Drew. Madalas pa naman ‘yang sumilip sa kuwarto ko para siguraduhing tulog na ako.’ Hinit niya ulit ang send button.Sa suite muli ng mga Revamonte…Tumunog ang cellphone ni Gideon. Mabilis niyang dinampot iyon at tinap ang screen. Isang mensahe na naman mula sa unknown number. Nang mabasa niya ang laman, biglang kumabog ang dibdib niya.Can we meet in