Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maaawa habang pinapanood ko sina Alexander at Lora na parang mga batang nag-aagawan ng atensyon ko habang nakaupo kami sa kubo malapit sa dagat at kumakain ng inihaw na isda, dahil sa tuwing sinusubukan akong kausapin ni Alexander nang maayos ay bigla namang sumisingit si Lora na parang may personal mission na sirain ang sweet moments naming mag-asawa.“Beh, painom nga ng tubig,” sabi ni Lora sabay abot ng kamay sa bote na hawak ni Alexander.Alexander looked at her hand, then at her face, then back to the bottle.“This is my wife’s water,” kalmado niyang sabi pero halatang may diin.Napasinghap ako. “Tubig lang ‘yan!”“Exactly,” singit ni Lora, “tubig lang pero parang pag-aari ng kumpanya niyo kung makabantay ka.”He gave her a polite smile that didn’t look polite at all. “I can buy you your own.”“Oo na, mayaman ka na,” sagot niya habang umiirap, “pero sharing is caring, brother-in-law.”“I prefer boundaries,” sagot ni Alexander habang inilalayo
最終更新日 : 2026-03-11 続きを読む