I Am the CEO's Contracted Secretary (SPG) のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

(AUTHOR NOTE)thank you to my cousin na tumulong sa akin na mag sulat ng maraming chapter today hindi sana ako makakapag update Ngayon per thank you talaga Sherlyn!. Kiel POV.Honestly, akala ko dati work-related lang ang dahilan kung bakit ako biglang inilipat sa ibang branch.Like, out of nowhere, HR just casually told me, “You’ll be assigned to the other branch starting next week,” na parang normal lang na ilipat ang isang tao na wala namang ginagawang kasalanan kundi magtrabaho nang maayos, makipagbiruan sa office, at paminsan-minsan ay makipag-chikahan kay Miss Dera na siyang pinaka-entertaining na tao sa buong kumpanya.Pero ngayon?Ngayon habang nakaupo ako sa wedding venue, hawak ang invitation na akala ko ay prank lang noong una, dahan-dahan nang nagkoconnect ang lahat ng puzzle pieces sa utak ko, at grabe… sobrang linaw na ng dahilan kung bakit ako na-exile papuntang ibang branch na parang criminal na may secret case.“Kaya pala,” bulong ko sa sarili ko habang nakatingin sa

Hindi ko pa rin maipaliwanag kung anong klaseng buhay na ba ang meron ako ngayon habang nakatayo ako sa harap ng malaking glass window ng hotel suite namin, nakatanaw sa tanawin ng lungsod na dati ko lang nakikita sa movies at Pinterest boards, at ngayon ay literal na nasa harapan ko na parang isang panaginip na ayaw gumising.Paris.France.Honeymoon namin.At ang mas nakakabaliw pa sa lahat, katabi ko sa salamin ang lalaking may hawak ng passport ko kanina na parang normal lang ang paglipad papuntang Europe just because he “wanted a proper honeymoon.”“Alex…” mahina kong tawag habang paikot-ikot ang tingin ko sa kwarto na sobrang elegante, mula sa chandelier hanggang sa balcony na may direct view ng city.“Yes?” sagot niya mula sa likod ko, kalmado ang boses habang inaayos ang cuff ng suit niya na parang may business meeting pa rin kahit honeymoon namin.“Are we seriously staying in Paris… Paris?” tanong ko na parang tanga, dahil hanggang ngayon hindi pa rin fully nag-si-sink in sa

Pagkababa nila sa lobby ay agad silang sinalubong ng elegante at mabangong atmosphere ng hotel, kung saan ang marmol na sahig ay kumikislap sa liwanag ng mga kristal na chandelier at ang mahihinang tugtog ng classical music ay nagbibigay ng pakiramdam na para silang mga bida sa isang pelikulang may napakalaking production budget, at habang magkahawak-kamay silang naglalakad palabas ay hindi maiwasan ni Elara ang mapangiti dahil sa paraan ng marahang pagpisil ni Alexander sa kanyang palad na para bang sinisigurado nitong hindi siya mawawala sa tabi niya kahit isang segundo lamang.Pagdating nila sa isang kilalang café malapit sa ilog, naupo sila sa isang mesa sa labas kung saan tanaw ang magagandang gusali at ang mga turistang abalang kumukuha ng litrato, at habang abala si Elara sa pagtingin sa menu na halos hindi niya maintindihan ang mga pangalan ay palihim naman siyang pinagmamasdan ni Alexander na tila ba mas interesado pa sa reaksyon niya kaysa sa mismong pagkain na oorderin nila

Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maaawa habang pinapanood ko sina Alexander at Lora na parang mga batang nag-aagawan ng atensyon ko habang nakaupo kami sa kubo malapit sa dagat at kumakain ng inihaw na isda, dahil sa tuwing sinusubukan akong kausapin ni Alexander nang maayos ay bigla namang sumisingit si Lora na parang may personal mission na sirain ang sweet moments naming mag-asawa.“Beh, painom nga ng tubig,” sabi ni Lora sabay abot ng kamay sa bote na hawak ni Alexander.Alexander looked at her hand, then at her face, then back to the bottle.“This is my wife’s water,” kalmado niyang sabi pero halatang may diin.Napasinghap ako. “Tubig lang ‘yan!”“Exactly,” singit ni Lora, “tubig lang pero parang pag-aari ng kumpanya niyo kung makabantay ka.”He gave her a polite smile that didn’t look polite at all. “I can buy you your own.”“Oo na, mayaman ka na,” sagot niya habang umiirap, “pero sharing is caring, brother-in-law.”“I prefer boundaries,” sagot ni Alexander habang inilalayo

Nagising ako kinabukasan nang dahan-dahan, yung tipong kalahati pa ng utak ko ay gusto pang matulog pero ang katawan ko naman ay nagproprotesta na parang nag-gym ako buong gabi kahit hindi naman ako nagpunta sa gym, at habang nakapikit pa ako ay naramdaman ko agad ang mabigat ngunit mainit na braso ni Alexander na nakapulupot sa bewang ko na parang automatic na security belt na ayaw akong pakawalan kahit natutulog.At doon ko tuluyang narealize kung bakit parang masakit ang buong katawan ko.Napamulat ako ng mata at napatingin sa kisame.“Ah… kaya pala,” bulong ko sa sarili ko habang marahang gumalaw, pero agad akong napasinghap nang maramdaman ko ang paninikip ng muscles ko na parang may nagpaalala sa akin na yes, something definitely happened last night.“Good morning,” mahina at paos na boses ang narinig ko sa likod ko.Napalingon ako at nakita ko si Alexander na nakatingin sa akin na may kalmadong ngiti sa labi, yung tipong parang siya ay nakatulog nang mahimbing samantalang ako a