All Chapters of พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]: Chapter 11 - Chapter 20

เสี่ยภาคินทร์ที่ไม่เคยเจอช่องทางรักของสาวคนไหนสวยขนาดนี้มาก่อน เขาไม่เคยมาพินิจพิจารณาแบบนี้เพราะสาว ๆ ที่เขานอนด้วยมีแต่พวกกร้านโลก ไม่สวยชวนหลงไหลเหมือนของแม่กวางน้อยของเขาเลยซักคน เสี่ยหนุ่มไม่รอช้า เขาฉกปากลงไปที่จุดบอบบางของเธอทันที ลิ้นสากลากไปตามรอยแยกตวัดเอาความหวานและกลิ่นหอมกลางกายเธอ "อ๊ะ เสี่ย หยะ..อย่าค่ะ" ปาริฉัตรถึงกับดิ้นพราดเมื่อโดนลิ้นร้อนของเสี่ยบุกรุกเข้าไปในรูเล็กกลางตัว หญิงสาวขนลุกซู่กับความรู้สึกแปลกที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน มันทั้งเสียวทั้งทรมานในเวลาเดียวกัน ช่องรักเธอค่อย ๆ ปล่อยน้ำหวานกลิ่นหอมออกมา "อา หอม หวานด้วย" เสี่ยพูดในลำคอ ลิ้นสากรีบตวัดเลียน้ำเชื่อมหอมกรุ่นของเธอจนหมดสิ้น "ทนไม่ไหวแล้วโว้ย!" เสี่ยหนุ่มคำรามออกมาเสียงดังพลางยันตัวขึ้นรวดเร็วจนหญิงสาวตกใจ รีบยันเท้าเข้ากับเตียงนอนกระเถิบตัวหนีแต่เธอก็ไปได้ไม่ไกลเพราะโดนมือแกร่งจับข้อขาไว้แล้วดึงลงมาเสียก่อน "ไม่ต้องหนี วันนี้เธอไม่รอดหรอก" เสี่ยภาคินทร์ที่ดึงให้เรียวขาขาวกลับลงมาคร่อมร่างใหญ่ของตัวเองไว้รีบเลื่อนมือไปจับที่เอวคอดเธอไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างจับท่อนเอ็นรูดขึ้นลงไปมาก่อนจะขยับเข้า

เสี่ยภาคินทร์รีบดันร่างบึกบึนของตัวเองขึ้นนั่งหลังตรง มือใหญ่จับขาเรียวข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่า ส่วนอีกข้างโดนสองขาใหญ่ของเสี่ยคร่อมไว้ สองมือหนาจับเอวคอดไว้แน่นไม่ให้ร่างบางขยับเขยื้อนได้ "สะ เสี่ยจะทำอะไร อึก อ๊า" ปาริฉัตรตกใจที่เห็นเสี่ยจับขาเธอขึ้น รู้สึกขวัญเสียกับท่วงท่าใหม่แต่เธอสงสัยได้ไม่เท่าไรก็ต้องร้องมาไม่เป็นภาษาเมื่อเสี่ยหนุ่มตะบี้ตะบันกระแทกท่อนเอ็นใหญ่เข้ามาในช่องรักอย่างแรงมิดลำ นั่นทำให้เธอถึงกับเบ้หน้าด้วยความจุกเสียด เผลอกัดริมฝีปากล่างจนห้อเลือดเพื่อสะกดกลั้นความทรมานจากการตอกอัดไม่ยั้งแรงของเสี่ยหนุ่ม "อา ทั้งดูดทั้งตอด ปวดไปหมด ซี๊ด!" เสี่ยภาคินทร์ครางด้วยน้ำเสียงกระเส่า ก้มมองท่อนเนื้อใหญ่ที่เขาดึงออกมาแล้วกระแทกกลับเข้าไป ขนาดของแก่นกายของเสี่ยหนุ่มปูดบวมใหญ่จนรู้สึกคับแน่นไปหมดทั้งช่องทางรัก ยามเขาดึงลำท่อนออกมามันพานดึงเอาเนื้อนิ่มของกลีบอูมด้านในปลิ้นออกมา และยามเขาดันกลับเนื้ออูมนิ่มก็ถูกดันกลับเข้าไปด้วยเช่นกัน ยิ่งมองอารมณ์ดิบของเสี่ยยิ่งถูกดึงออกมา เขาอยากจะกระแทกร่องเธอให้แหลกรานให้สมกับที่ทำให้เขาทรมาน "อ๊ะ อ๊ะ เสี่ย หนู จุก เบาหน่อย แรงไป" ปาริฉัต

"เสี่ย อะ เอาออกได้ไหมคะ" หญิงสาวเอี้ยวหน้าหันมาบอกกับเขาอย่างเอียงอาย "ไม่ มันอุ่นดี" เสี่ยภาคินทร์ตอบหน้าตาเฉย เขาไม่ดึงท่อนเนื้อออก ซ้ำร้ายมันยังพองขยายใหญ่ขึ้นจนคับรูเธออีกรอบ "หนูอยากกลับแล้ว" "แต่ฉันอยากเอาเธออีกรอบ" เสี่ยภาคินทร์พูดพลางเริ่มขยับสะโพกช้า ๆ เพื่อเรียกความกระสันให้อารม์อีกครั้ง แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรมากกว่านั้น เสียงริงโทนโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นซึ่งอยู่ในกระเป๋าของเธอที่หน้าประตูห้อง ติ๊ด ๆ "โทรศัพท์หนูดัง ขอตัวไปรับก่อนได้ไหมคะ" ปาริฉัตรเอี้ยวตัวหันมาพูดกับเสี่ยหนุ่มในตอนที่เขาเริ่มขยับสะโพกแรงขึ้น "ไม่ได้" เสี่ยภาคินทร์บอกเธออย่างคนเอาแต่ใจ เขาอุตส่าห์ไม่ให้ลูกน้องโทรกวนการเก็บดอกอันเสียวซ่านนี้ แล้วยังจะมีคนโทนเข้าหาแม่กวางน้อยอีก น่าหงุดหงุดชะมัด "แต่เสียงริงโทนนั้นเป็นเสียงเรียกเข้าของตานะคะ หนูกลัวว่าตาคงมีธุระด่วน หนูขอไปรับนะคะ" หญิงสาวอ้อนวอน พลางมองออกไปที่ประตูห้องเลิกลั่ก ปาริฉัตรตั้งเสียงริงโทนของตายายเป็นเสียงเฉพาะ เธอถึงได้รู้ว่าใครโทรมา ปกติผู้เป็นตาจะไม่โทรมาถ้าไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนเพราะตาของเธอเกรงว่าจะเป็นการรบกวนเวล

บนรถหรูคันใหญ่ ขณะที่รถเคลื่อนหน้าไปด้วยความเร็ว เสี่ยภาคินทร์เหลือบมองมายังร่างบางที่นั่งนิ่ง สายตากลมโตมองไปยังเบื้องหน้ามีแววความกังวลอยู่ในนั้น "ยาคุมอยู่ไหนทำไมไม่เอาออกมากิน เดี๋ยวก็ท้องหรอก" เสี่ยภาคินทร์พูดกับหญิงสาวขณะที่ตาคมยังมองไปที่ถนนข้างหน้า "อยู่นี่ค่ะ แต่หนูไม่มีน้ำ" ปาริฉัตรหยิบกล่องยาคุมที่ยับยู่ยี่ออกมาจากกระเป๋าสะพายให้เสี่ยหนุ่มดู "เอานี่ รีบกินซะ" พูดแล้วเสี่ยภาคินทร์ก็หยิบขวดน้ำที่ยังไม่ได้เปิดจากประตูรถให้เธอ "ขอบคุณค่ะ" หญิงสาวรับน้ำมาจากเขา เธอรีบแกะยาออกมาแล้วรีบใส่ปากทันที ไม่ใช่ว่าเธอไม่กังวลที่เขาปล่อยใน แต่ที่ยังไม่ได้กินเพราะเธอมัวแต่คิดเรื่องยายอยู่ต่างหาก "ต่อไปก็ต้องกินแบบรายเดือน เพราะฉันจะไม่มีวันใส่ถุงเด็ดขาด" เสี่ยภาคินทร์พูดขึ้นเสียงเรียบ ตวัดสายตาไปมองใบหน้าหวานเพียงเสี้ยววินาทีแล้วหันกลับไปสนใจข้างหน้าเหมือนเดิม "ค่ะ" ปาริฉัตรตอบรับขณะที่ใบหน้าเห่อร้อนวาบขึ้นมา หญิงสาวรู้สึกกระดากอายเมื่อต้องมาคุยเรื่องบนเตียงกับเขาแบบนี้ "แต่มันจะเอาอยู่หรือเปล่าถ้าฉันเอาเธอปล่อย ๆ กินยาคุมน่าจะเอาไม่อยู่ เดี๋ยวฉันพาไปฉีดยาคุมดีกว่า มั่นใจกว่า

ณ คาสิโน "อ้าว เสี่ย ผมนึกว่าวันนี้ไม่เข้ามาเสียอีก" หมอกลูกน้องคนสนิทเอ่ยทักเมื่อเห็นเจ้านายเดินเข้ามา "อือ" เสียงออกจากปากเสี่ยหนุ่มแค่นั้น ก่อนที่เขาจะเดินเข้าลิฟต์ไปเพื่อขึ้นไปชั้นบนสุดที่เป็นออฟฟิศของเขา เสี่ยภาคินทร์นั่งทำงานในห้องทำงานใหญ่ พลางนึกไปถึงหญิงสาวที่เขาเพิ่งนอนด้วยเมื่อเย็นนี้ ป่านนี้เธอคงหลับไปแล้ว แต่เมื่อนึกถึงร่างกายที่หอมกรุ่นของเธอ แก่นกายเขาก็พองตัวขึ้นมาจนคับกางเกงโดยไม่ต้องมีสิ่งกระตุ้นใด ๆ เขาต้องการปลดปล่อยอีกแล้ว คิดได้ดังนั้นเสี่ยหนุ่มจึงกดโทรศัพท์ภายในต่อสายลงไปข้างล่าง "ให้แนนซี่ขึ้นมาชงกาแฟให้หน่อย" เสี่ยหนุ่มวางโทรศัพท์ลงแล้วพิงหลังลงแนบกับพนักพิงเขานั่งหลับแค่นึกถึงหน้าแม่กวางน้อยของเขา ลำท่อนของเขาถึงกับปวดตุบต้องการการระบาย ก๊อก ก๊อก รอไม่นานสิ่งที่เขารอก็มา "เข้ามา" เสี่ยหนุ่มลืมตาขึ้นมองไปที่ประตู ก็พบกับสาวที่เขาเรียกให้ขึ้นมาหา เธอหน้าอกใหญ่ใส่ชุดสายเดี่ยวรัดรูปสีแดง ชายสั้นแค่เสมอแก้มก้นตามแบบฉบับของเด็กนั่งดื่ม "มานี่" เสี่ยหนุ่มสั่งเสียงเรียบ "จัดการมันหน่อย" เสี่ยภาคินทร์บอกกับแนนซี่ กดศีรษะเธอลงไปที่เป้ากลางตัว "เสี่