All Chapters of พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]: Chapter 41 - Chapter 50

ซ่า.. ซ่า.. เวลาเลิกงาน เม็ดฝนกระหน่ำลงมาดั่งฟ้ารั่ว ปาริฉัตรกับเจ๊เครซี่ยืนมองสายฝนอยู่ที่หน้าคาสิโนเพราะทั้งคู่ไม่สามารถเดินไปขึ้นรถโดยสารที่ป้ายรถโดยสารประจำทางได้ "บ้านเธออยู่ไหนแป้งหอม?" เจ๊เครซี่ตะโกนแข่งกับเสียงฝนเพื่อถามรุ่นน้อง "หนูอยู่ที่บ้านสวนงามค่ะเจ๊" ปาริฉัตรตอบเจ๊เครซี่กลับไป "ไกลมากเลยนะนั่น แล้วแบบนี้จะไม่ถึงบ้านดึกเหรอ?" เจ๊เครซี่ถามขึ้นอย่างเป็นห่วงเพื่อนรุ่นน้องเพราะตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว "น่าจะดึกค่ะ หนูต้องนั่งรถสองต่อด้วย" ปาริฉัตรตอบ ยิ้มแห้งให้รุ่นพี่ในขณะที่ภายในหัวคิดไปถึงการเดินทางที่แสนยากลำบาก ปริ๊น! ขณะที่ทั้งคู่ยังยืนรอให้ฝนซาเม็ดอยู่นั้น ได้มีรถหรูสีดำแล่นมาจอดติดชิดพวกเธอที่ยืนอยู่กระทันหันจนสองรุ่นพี่รุ่นน้องพากันสะดุ้ง "แป้งหอมขึ้นรถ!" เสี่ยภาคินทร์ลดกระจกแล้วตะโกนเรียกหญิงสาว "เสี่ย" ปาริฉัตรเอ่ยทักเสี่ยภาคินทร์ออกมาเบา ๆ "ขึ้นรถ เดี๋ยวฉันไปส่ง" เสียงทุ้มเรียกเธออีกครั้ง "ไปสิยะ เสี่ยเรียกใหญ่แล้ว" เจ๊เครซี่ผลักไหล่เล็กของรุ่นน้องเบา ๆ เพื่อให้หญิงสาวขึ้นรถไปกับเจ้านายหนุ่ม เครซี่รู้สึกได้เลยว่าเสี่ยภาคิ

ขณะที่เธอนั่งรถกลับบ้านด้วยความสบายใจที่สามารถหาห้องเช่าได้แล้ว โทรศัพท์มือถือของเธอได้มีเสียงแจ้งเตือนข้อความเข้า ติ๊ง! เจ้าหนี้ 'อยู่ไหน' แป้งหอม "กำลังนั่งรถกลับบ้านค่ะ" เจ้าหนี้ 'ทำไมเพิ่งกลับ ไปแวะที่ไหนมา' แป้งหอม "ไปดูห้องเช่ากับเจ๊เครซี่ค่ะ พอดีที่หอเจ๊เครซี่มีคนย้ายออกค่ะ" เจ้าหนี้ 'ได้ห้องรึเปล่า' แป้งหอม "ได้ค่ะ " เจ้าหนี้ 'ดี จะได้ไปเก็บดอกสะดวกหน่อย' แป้งหอมอ่านข้อความแต่ไม่ได้ตอบเสี่ยภาคินทร์กลับไป ได้แต่นั่งเอามือกุมหน้าร้อนของตัวเองไว้ เจ้าหนี้ 'ทำไมไม่ตอบ' แป้งหอม "ไม่รู้จะตอบอะไรค่ะ" เจ้าหนี้ 'รีบกลับบ้านล่ะ อย่าเถลไถลที่ไหน' แป้งหอม "ค่ะ" อ่านแล้ว จากนั้นเสี่ยภาคินทร์ไม่ได้ส่งอะไรกลับมาอีก ปาริฉัตรที่นั่งจ้องหน้าจอโทรศัพท์อยู่มีใบหน้าแดงจัดด้วยความเขินอาย เธอไม่ได้ย้ายออกมาเพื่อจะเปิดทางให้เขาทำแบบนี้เสียหน่อย หญิงสาวได้แต่คิดเพราะยังไงเสียก็ไม่สามารถที่จะห้ามเสี่ยหนุ่มได้อยู่แล้วถ้าเขาคิดจะมาหาเธอที่ห้อง วันรุ่งขึ้น ปาริฉัตรเก็บเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวมายังห้องพักใหม่ของเธอ ห้องพักนี้ได้แบ่งโซนย่อยเป็นห้องน้ำ ห้อง

เวลาผ่านไปสองชั่วโมง ปาริฉัตรที่โดนคนทั้งสองคะยั้นคะยอให้ดื่มไวน์ไปหลายแก้ว ตอนนี้หญิงสาวหน้าแดงด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ของไวน์ ร่างบางนั่งโอนเอนอย่างคุมตัวเองไม่อยู่ มองแล้วช่างน่าสงสารเป็นที่สุดแต่ไม่ใช่กับเสี่ยภาคินทร์ คนที่ตั้งใจมอมเหล้าลูกหนี้คนสวยของตัวเอง สายตาคมมองไปยังคนตัวเล็กด้วยประกายแพรวพราวอย่างปิดไม่มิด "ฮือ ป่านนี้แล้วเหรอ เจ๊กลับห้องก่อนดีกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ลุกไปทำงานไม่ไหว" เจ๊เครซี่พูดเสียงยานคางขณะที่ยกข้อมือขึ้นเพื่อดูนาฬิกาที่ข้อมือ "เจ๊จะกลับแล้วเหรอ?" ปาริฉัตรถามรุ่นพี่เสียงยานคางตามแบบฉบับของคนที่กำลังเมามายไม่แพ้รุ่นพี่ "อื้อ เจ๊ไปก่อนนะ เครซี่ไปก่อนนะคะเสี่ย" เจ๊เครซี่กล่าวลาเจ้าของห้องและเจ้านายหนุ่มก่อนจะหันไปหยิบกระเป๋าข้างตัวแล้วลุกขึ้นยืน จากนั้นจึงเดินเซเล็กน้อยออกจากห้องไป เสี่ยภาคินทร์ยันกายลุกขึ้นเดินตามหลังเจ๊เครซี่ไปที่ประตูห้อง เมื่อพนักงานสาวสองออกไปแล้วเขาจึงได้ลงกลอนประตูแล้วจึงเดินกลับไปหาสาวขี้เมาจากน้ำมือเขา "แล้วเสี่ยไม่กลับเหรอคะ? แล้วทำไมมันร้อนแบบนี้เนี่ย" ปาริฉัตรถามเมื่อเห็นเสี่ยหนุ่มเดินกลับมา โบกพัดมือเล็กไปที่ใบหน้าตัวเอ

"อ๊ะ! เสี่ย เบาหน่อย แรง..แรงไปแล้ว" ปาริฉัตรร้องห้ามแต่วงแขนเรียวกลับเลื่อนไปคล้องยังต้นคอหนาแล้วเบียดสะโพกกลมเข้าหาท่อนลำที่ถาโถมเข้ามาในร่างเธอ "ฉันชอบแรง ๆ เธอน่ะเอามันที่สุดรู้ตัวไหม" เสี่ยภาคินทร์เอ่ยเสียงทุ้มพร่า ใบหน้าหล่อก้มหน้าลงมาใกล้ส่งสายตาคมที่มีแต่เปลวไฟราคะไปให้เธอ ขณะที่สะโพกแกร่งยังทำหน้าที่ยัดท่อนเนื้อปูดโปนเข้าใส่ช่องนุ่มของเธอไม่หยุด "อ๊ะ! อ๊า! เสียว หนูเสียว" ปาริฉัตรครางเสียงกระเส่า แขนเรียวออกแรงโน้มใบหน้าหล่อของเสี่ยหนุ่มลงมาแล้วตรงเข้าประกบปากอิ่มไปที่ปากหนา ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ในเลือดเธอทำหญิงสาวลืมความเคอะเขิน เธอส่งลิ้นเล็กรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากของเสี่ยหนุ่ม "อืม" เสียงทุ้มของเสี่ยภาคินทร์ดังขึ้นมาในลำคออย่างพอใจที่เธอเป็นฝ่ายรุก เขาจึงรอที่จะเป็นฝ่ายรับที่ดี ปล่อยให้เธอตวัดลิ้นน้อยหยอกล้อกับลิ้นเขา ผิดกับช่วงล่างที่เขาเป็นฝ่ายรุกเอง ท่อนเอ็นใหญ่ยังคงชักเข้าชักออกรูรักเธอรัวเร็ว กลีบอูมนุ่มปลิ้นเข้าปลิ้นออกตามท่อนเนื้อใหญ่ น้ำหล่อลื่นที่ไหลมาจากช่องรักแคบของเธอเคลือบแก่นกายเขาจนมันเยิ้ม หลังบางสีไปมากับผนังจนแสบไปทั้งแผ่นหลัง แต่ความเจ็บนั้นถูกความเสียว

เสี่ยภาคินทร์ยกร่างหนาขึ้น เท้าแขนแกร่งสองข้างไว้ข้างไหล่เล็ก จากนั้นสะโพกแกร่งเริ่มเร่งจังหวะขึ้น จากที่ช้าเนิบนาบกลายเป็นเร็วแรงหนักหน่วง ท่อนเอ็นใหญ่ผลุบเข้าผลุบออกรูรัก น้ำเชื่อมหอมผสมกับน้ำเชื้อขาวขุ่นเกิดเป็นน้ำไหลเยิ้ม เมื่อสะโพกแกร่งกระแทกกระทั้นทำให้เกิดเสียงลามกขึ้นดังลั่นห้องนอนเล็ก เสี่ยหนุ่มตอกอัดท่อนเนื้ออวบใหญ่ใส่ร่างบางเต็มแรงไม่ปรานีเธอเลย"อ๊ะ! อ๊ะ! เสี่ย แรงไปแล้ว อ๊า!" ปาริฉัตรร้องออกมาเมื่อร่างกายเธอโดนคนตัวโตกระแทกกระทั้นอย่างแรง ความบางของที่นอนทำให้เธอเจ็บแปลบที่ก้นกบเมื่อแรงกดตอกอัดของคนตัวโตทำให้ส่วนนั้นไปกระทบกับพื้นแข็งด้านล่าง"ไม่แรงฉันไม่เสร็จ ทนหน่อย ซี๊ด!" เสี่ยภาคินทร์ยังเร่งสะบัดสะโพกยัดแก่นกายใหญ่ใส่รูรักเข้ามาไม่ยั้งทำให้หญิงสาวต้องแยกขาเรียวออกกว้างจนเข่าเล็กราบลงไปสัมผัสกับพื้นที่นอน ยอมรับให้ท่อนเนื้อใหญ่ของเสี่ยหนุ่มเข้ามาในตัวเธออย่างเต็มที่"อ๊าย!" ปาริฉัตรกรีดร้องออกมาเมื่อเธอได้แตะขอบสวรรค์ มือเล็กร่วงตกลงมาข้างตัว ลมหายใจขาดเป็นห้วง ๆ เมื่อเสี่ยหนุ่มยังกระแทกเข้ามาไม่หยุด น้ำรักสีใสกลิ่นหอมถูกปล่อยออกมาเคลือบแก่นกายใหญ่เงาวับ"ของเธอ