All Chapters of จอมนางข้ามภพ: Chapter 131 - Chapter 140

210 Chapters

บทที่ 128

“เราต้องใช้ดอกตี้ชาง”หม่าซูซินเอ่ยเสียงกังวลเวลานี้นางเองก็ทั้งห่วงและหวาดกลัวมิน้อย ทุกสายตาหันไปจดจ้องที่วิหคเพลิงชิงชิง“แม้ข้าและนางจะหาดอกตี้ชางมาได้ แต่มิสามารถมอบให้ได้”“ข้ารู้ว่าภารกิจครั้งนี้สำคัญ... แต่เวลานี้ความปลอดภัยของนางสำคัญที่สุด”ต้าเจี้ยนเว่ยเอ่ยเสียงเข้มจดจ้องไปที่วิหคเพลิงชิงชิง โดยมีสายตาสนับสนุนจากทุกคน วิหคเพลิงชิงชิงถอนหายใจยาว เขามิใช่ไม่อยากมอบให้แต่เขามอบให้มิได้มากกว่า มิติแห่งเวลามีแต่เจ้าของเท่านั้นที่เข้าไปได้ แม้เขาเป็นสัตว์คู่พันธสัญญาแต่ก็มิสามารถเข้าไปได้“สิ่งนี้สามารถทดแทนกันได้หรือไม่”วิหคเพลิงส่งผลึกธาตุสีม่วงไปตรงหน้า ทุกสายตาจดจ้องไปที่หลิว หนิงเจี้ยนด้วยความคาดหวัง แน่นอนว่าการเลื่อนขั้นในแต่ละครั้งสามารถช่วยฟื้นฟูร่างกายของผู้เลื่อนขั้นได้ แต่เวลานี้เยว่เอ๋อร์หมดสติไปนางไม่มีทางหลอมปราณเพื่อเลื่อนขั้นได้แน่นอน นั่นหมายความว่า...สีหน้าที่วิตกกังวลของหลิวหนิงเจี้ยนทำให้ความหวังของทุกคนพังทลายลงไปในทันที“ข้าจะเดินปราณให้นางเอง”ทุกสายตาหันไปจดจ้องที่หยวนหรงหย่งหมิง การเดินปราณให้กันนั้นเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เช่นนั้นโอกาสที่จะล
Read more

บทที่ 129

เวลาต่อมาต้าเจี้ยนเว่ยและคนอื่นๆ ต่างวิ่งวุ่นจนทั่ว เมื่อจู่ๆ เยว่เอ๋อร์หายตัวไปอย่างไร้สาเหตุ เฉินมี่ถงหันไปมองคนที่นอนไม่ได้สติบนเตียง การหายตัวไปของเยว่เอ๋อร์ต้องเกี่ยวกับอาการป่วยของหยวนหรงหย่งหมิง อย่างแน่นอน เยว่เอ๋อร์เดินทางเข้ามาที่ป่ามรณะอีกครั้ง บนไหล่ขวามีนกน้อยเซียนเหยาเกาะอยู่ เบื้องหน้าคือหมูป่าเขี้ยวโค้งตัวขนาดสามเท่าของหมูป่าปกติ“เจ้าหลบไปก่อนเซียนเหยา” นกน้อยเซียนเหยาบินไปหลบที่หลังต้นไม้ใหญ่ เมื่อเช้าเยว่เอ๋อร์มาขอให้ช่วยตามหาสัตว์เทพระดับห้า แม้รู้ว่านางมีพลังปราณระดับแปดแต่การที่นางบุกเข้าป่ามรณะเพียงลำพังก็อันตรายมิน้อยเช่นกัน เพราะไม่มีอะไรรับประกันได้ว่านางจะไม่เจอสัตว์เทพที่มีระดับสูงกว่านางดวงตาหวานจดจ้องไปที่สัตว์เทพเบื้องหน้า เจ้าหมูป่าเขี้ยวโค้งที่ไม่รู้ชะตากรรมตนเองยืนจดจ้องนางกลับ เท้าทั้งสี่ก้าวพุ่งทะยานหวังให้เขี้ยวโค้งยาวของมันฝังไปที่ร่างบาง เยว่เอ๋อร์ทะยานหลบก่อนร่ายคาถาเวทย์โจมตีรวดเร็ว นางมีเวลาไม่มากอีกทั้งยังไม่อยากเสี่ยงอยู่ในป่ามรณะนี้นานนัก พริบตาร่างของหมูป่าเขี้ยวโค้งก็ล้มลงทิ้งไว้เพียงผลึกธาตุสีน้ำเงิน เยว่เอ๋อร์ทะยานตัวลงมาหยิบผลึกธาตุ
Read more

บทที่ 130

“เยว่เอ๋อร์ เจ้าไปไหนมารู้หรือไม่พวกเราเป็นห่วงเจ้ามากเพียงใด”“ขออภัยทุกคนเจ้าค่ะ”เยว่เอ๋อร์เอ่ยเสียงอ่อนนางรู้ดีว่าทำให้ทุกคนต้องกังวล แต่หากนางบอกทุกคนว่านางจะกลับไปป่ามรณะอีกครั้ง เพื่อล่าผลึกธาตุทุกคนคงติดตามนางไปอย่างแน่นอน แม้การไปครั้งนี้จะจำเป็นและเร่งด่วนขนาดไหนนางก็ไม่สามารถพาพวกเขาไปเสี่ยงกับนางได้ แต่เมื่อมาเห็นสายตาห่วงใยของทุกคนนางก็อดที่จะรู้สึกผิดมิได้ วิหคเพลิงชิงชิงเพียงยกยิ้มมุมปาก เขาเองก็อยากตำหนินางเช่นกัน คนอื่นนางไม่บอกไม่เป็นไรแต่เขาที่เป็นสัตว์เทพคู่พันธสัญญานางมิควรปิดบัง​​​ข้ามิได้ตั้งใจ เจ้าก็อย่าตำหนิข้าอีกคนเลย แค่นี้ข้าก็รู้สึกผิดจะแย่แล้ว ​​เยว่เอ๋อร์ส่งกระแสจิตตอบโต้วิหคเพลิงชิงชิงในใจเยว่เอ๋อร์เงยหน้ามองไปที่หลิวหนิงเจี้ยน เวลานี้สิ่งที่สำคัญมิใช่การมานั่งสำนึกผิด หากแต่คืออาการของหยวนหรงหย่งหมิงต่างหาก สองเท้าเดินไปหยุดที่เบื้องหน้าหลิวหนิงเจี้ยนก่อนย่อกายลงคุกเข่า หลิวหนิงเจี้ยนเบิกตากว้างด้วยความตกใจ แม้เขากับนางจะมิได้คุ้นเคยเช่นหม่าซูซินหรือต้าเจี้ยนเว่ย แต่เขาก็รู้ว่านางเป็นคนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีมิน้อย การที่จะมาคุกเข่าให้เขาเพียงเพราะนางแอ
Read more

บทที่ 131

หลิวหนิงเจี้ยนเดินพลังปราณเพื่อหลอมปราณของตนกับผลึกธาตุที่เยว่เอ๋อร์นำมาให้ ใช้เวลาเพียงสองชั่วยามเขาก็เลื่อนพลังปราณจากขั้นสี่เป็นขั้นหก เขารับรู้ได้ถึงพลังปราณที่หมุนเวียนในร่างกายที่เพิ่มมากขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อปลายยามไฮ่ (เท่ากับเวลา 21.00 น. จนถึง 22.59 น.) หลิวหนิง เจี้ยนจึงเดินออกมาจากห้องพักของตน เยว่เอ๋อร์และคนอื่นๆ ที่ยืนรออยู่หน้าห้องพักของเขาต่างจดจ้องไปที่บุรุษตรงหน้าอย่างคาดหวัง หลิวหนิงเจี้ยนสะบัดแขนเสื้อไพล่หลัง กระแอมเสียงเข้มก่อนเอ่ยอย่างมั่นคง“ข้าพร้อมแล้ว”เยว่เอ๋อร์ยกยิ้มกว้างอย่างดีใจ ก่อนพาหลิวหนิงเจี้ยนไปที่ห้องพักของตน หยวนหรงหย่งหมิงยังคงนอนไร้สติอยู่บนเตียงเช่นเดิม เยว่เอ๋อร์นั่งลงบนเตียงเล็กกุมมือหนาส่งผ่านความห่วงใย“ก่อนที่ข้าจะไปป่ามรณะได้ฝังเข็มเปิดชีพจรไว้แล้ว ตอนนี้ท่านเพียงเดินปราณนำยาบัวอัคคีเข้าสู่หัวใจให้ท่านอ๋องก็พอ”หลิวหนิงเจี้ยนพยักหน้า เยว่เอ๋อร์ลุกจากเตียงหลีกทางให้เขาเดินไปนั่งบนเตียงเล็กของนาง เฉินมี่ถงประคองร่างหยวนหรงหย่งหมิงลุกขึ้นนั่งเพื่อสะดวกต่อการเดินปราณรักษา หลิวหนิงเจี้ยนวางมือบนแผ่นหลังเปล่าเปลือยของหยวนหรงหย่งหมิง ก่อนที่เขาจ
Read more

บทที่ 132

หลังดูแลหลิวหนิงเจี้ยนจนอาการดีขึ้นแล้ว เยว่เอ๋อร์ก็กลับมาที่ห้องพักของตนเอง สองมือบางประคองโจ๊กอุ่นร้อนชามใหญ่ หยวนหรงหย่ง หมิงสลบไปเสียหลายวันร่างกายเขาย่อมต้องการอาหาร ใบหน้าหวานยกยิ้มอ่อนโยน หากมิใช่เพราะหลิวหนิงเจี้ยนเสี่ยงชีวิตช่วยรักษาให้หยวนหรงหย่ง หมิง นางคงมาดูแลเขาตั้งแต่แรก หวังว่าเขาคงจะเข้าใจในจุดนี้ชิงหรงยืนอยู่ที่หน้าห้องพักเพื่อคอยระวังภัยให้หยวนหรงหย่งหมิง เมื่อเห็นเยว่เอ๋อร์เขาก้มศีรษะให้นางเล็กน้อยก่อนเปิดประตูห้องพักให้เยว่เอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์เพียงยกยิ้มเล็กน้อยก้มศีรษะตอบกลับเป็นการขอบคุณ สายตาหวานมองไปภายในห้องพักของนาง ภาพบุรุษใบหน้าคุ้นเคยสวมใส่ชุดด้านในสีขาวปักด้ายทองลายพยัคฆ์นั่งพิงเตียงอย่างอ่อนแรง ใบหน้าของเขาดูมีสีเลือดมากขึ้นแต่ท่าทางยังคงอิดโรยมิน้อย เยว่เอ๋อร์นั่งลงที่ข้างเตียงส่งโจ๊กอุ่นร้อนให้เขากินหยวนหรงหย่งหมิงยกยิ้มอบอุ่นเช่นเคย แม้ใบหน้าดูอิดโรยแต่ดวงตานั้นเปี่ยมไปด้วยความยินดี เขาค่อยๆ เอื้อมมือมาหยิบช้อนตักโจ๊กอุ่นขึ้นเป่าเบาๆ แต่เพราะอาการของเขายังมิหายดีเสียทีเดียวมือหนาจึงสั่นเทาน้อยๆ เยว่เอ๋อร์เอื้อมมือกำมือหนาที่สั่นเทานั้นไว้“ให้หม่อมฉัน
Read more

บทที่ 133

“หากเจ้ายังไม่หยุด... อย่ามากล่าวโทษข้าทีหลัง”น้ำเสียงเข้มจริงจัง ดวงตาคมจดจ้องนางอย่างไม่มีแววล้อเล่นหยอกล้อ เยว่เอ๋อร์ยกยิ้มหวานเอ่ยเสียงใส“จะทรงรังแกหม่อมฉันหรือเพคะ”ใบหน้าหวานเอียงคอมองเขา มือบางเลื่อนมาหยุดที่อกแกร่งไล้วนบนอกกว้าง แม้ผ่านเสื้อผ้าหากแต่กลับทำให้เขาใจสั่นราวจะทะลุออกมานอกอก เลือดลมในกายตีรวนร้อนผ่าวราวธาตุไฟแทรก หยวนหรงหย่งหมิงหลับตาลงผ่อนลมหายใจเข้าออกช้าๆ เยว่เอ๋อร์ยกยิ้มหวานอีกครั้งมือบางเลื่อนขึ้นวางบนใบหน้าเขาอีกครั้ง“หม่อมฉันรักพระองค์เพคะ”น้ำเสียงแม้แผ่วเบาหากแต่กลับชัดเจนยิ่งนัก หัวใจแกร่งของคนที่มิกลัวแม้แต่ความตายคล้ายหยุดเต้นในทันที ดวงตาคมที่ปิดหลีกหนีใบหน้าหวานเย้ายวนตรงหน้าลืมขึ้นในทันที“เจ้า...”ยังมิทันที่เขาจะเอ่ยจบประโยคริมฝีปากบางก็ประกบลงมาอีกครั้งและครั้งนี้นางมิใช่ทำเพียงหยอกล้อเช่นครั้งแรก ลิ้นเล็กสอดเข้าไปด้านในตอดตวัดลิ้นหนา หยวนหรงหย่งหมิงดันร่างบางออกอีกครั้ง“เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าหากมิหยุดเสียตอนนี้จะเกิดสิ่งใดขึ้น”เยว่เอ๋อร์ยกยิ้มหวาน ดวงตาแสนเย้ายวนอย่างที่มิเคยเป็นจดจ้องดวงตาคม มือบางลูบไล้ต้นคอแกร่ง อกอวบเบียดแนบตัวเขา หยวนหรงห
Read more

บทที่ 134

ยามสายลมพัดผ่านม่านเตียงสั่นไหว เยว่เอ๋อร์ค่อยๆ ลืมตาตื่น ภาพเหตุการณ์ก่อนที่นางจะหลับไปปรากฏชัดใบหน้าหวานแดงก่ำ ยิ่งสายตาหวานปะทะเข้ากับกำแพงอกแกร่งเบื้องหน้ายิ่งทำให้นางไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว “หิวหรือไม่”น้ำเสียงห่วงใยนุ่มนวลอันคุ้นเคย ทำให้นางเงยหน้าขึ้นสบตาคม หยวนหรงหย่งหมิงยกยิ้มอ่อนโยนมือหนาคลายอ้อมกอดเพื่อให้นางขยับตัวได้ง่ายขึ้นแล้ววางมือลงบนเส้นผมนุ่ม“ท่านอ๋อง... เรื่อง... หม่อมฉัน”“ข้ารักษาสัญญาเสมอ”หยวนหรงหย่งหมิงเอ่ยก่อนก้มลงจุมพิตที่หน้าผากมน เยว่เอ๋อร์รู้สึกอบอุ่นพร้อมกับรู้สึกผิดในใจขึ้นมาทันที“แต่คราวหลังอย่าทำเช่นนี้อีก เข้าใจหรือไม่”เยว่เอ๋อร์เพียงพยักหน้ารับก่อนก้มใบหน้าแดงก่ำซุกที่อกกว้าง ทั้งอับอายและรู้สึกผิดยิ่งนัก ทั้งที่เขาพยายามอย่างยิ่งในการรักษาสัญญา แต่นางกลับเป็นฝ่ายที่จะทำให้เขาผิดสัญญาเสียเองเหลือเวลาอีกเพียงห้าวันสำหรับการเตรียมตัวในการประลองในด่านสุดท้าย หลายวันก่อนตอนออกจากป่ามรณะต้าเจ้ยนเว่ยเป็นคนไปรายงานขอเลื่อนการส่งมอบดอกตี้ชาง เนื่องจากเยว่เอ๋อร์บาดเจ็บหนักจนสลบไป วันนี้นางและคนอื่นๆ จึงได้มาส่งมอบดอกตี้ชางที่สำนักศึกษาหลวงของเมืองลี้ โด
Read more

บทที่ 135

“ข้าทราบแล้วขอรับ”หลังจากส่งภารกิจเรียบร้อยแล้ว เยว่เอ๋อร์และสหายก็พากันกลับมาที่เรือนพักของตน สายตาหวานมองไปที่สหายทั้งสี่ของนาง อีกเพียงห้าวันก็จะถึงวันประลองในรอบสุดท้าย ซึ่งการประลองครั้งนี้ทุกคนต้องใช้ความสามารถส่วนตัวในการแก้ไขปัญหาต้าเจี้ยนเว่ยนับเป็นคนที่นางห่วงน้อยที่สุด แม้เขาจะมีพลังปราณสายพลังเพียงขั้นห้า แต่ก็มีฝีมือด้านวรยุทธ์ที่นับว่าไม่เป็นรองผู้ใดต้าเว่ยซิน แม้นางมีพลังปราณสายพลังเพียงขั้นสอง แต่นับจากครั้งก่อนที่นางพ่ายแพ้ให้กับลู่เสี้ยนคัง ต้าเจี้ยนเว่ยก็ฝึกฝนนางมาโดยตลอด จนตอนนี้ฝีมือด้านวรยุทธ์ของนางนับได้ว่าไม่ด้อยไปกว่าพี่ชายนักหลิวหนิงเจี้ยน แม้ตอนนี้เขาจะเป็นผู้มีพลังปราณสายฟื้นฟูขั้นหกแต่กลับไร้วรยุทธ์ หากเขาคิดที่จะชนะจะต้องฝึกฝนด้านวรยุทธ์อีกมาก แน่นอนว่าเวลาเพียงห้าวันในตอนนี้คงไม่สามารถทำให้เขาเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์ได้ทันสุดท้ายคนที่นางห่วงใยที่สุดคือหม่าซูซิน นางเป็นผู้มีพลังปราณสายฟื้นฟูเพียงขั้นสาม อีกทั้งยังไร้วรยุทธ์ เช่นนี้ต่อให้นางพยายามเพียงใดก็ยากที่จะเป็นผู้ชนะได้หม่าซูซินมองสายตาห่วงใยที่เยว่เอ๋อร์ส่งมานางก็เข้าใจในทันที มือเล็กเอื้อมมาจับมือ
Read more

บทที่ 136

“อาจารย์จางท่านมาถึงที่นี่มิทราบมีเรื่องด่วนอันใดหรือขอรับ”อาจารย์จางถอนหายใจยาวกล่าวเสียงคล้ายหนักใจไม่น้อย “ข้าจะมาแจ้งเรื่องการเปลี่ยนกติกาในรอบสุดท้าย”ทั้งห้าหันมามองหน้ากันด้วยสายตาสงสัย เปลี่ยนกติกาในรอบสุดท้าย การทดสอบนี้มีมาเกือบครึ่งร้อยปีเหตุใดอยู่ดีๆ ถึงได้เปลี่ยนแปลงได้ อาจารย์จางในฐานะผู้ส่งสารได้แต่ถอนหายใจยาวก่อนวางชาร้อนลง เขารู้ดี ว่าการเปลี่ยนกติกาครั้งนี้เป็นเพราะเรื่องบาดหมางระหว่างเยว่เอ๋อร์กับ รัชทายาทเหมยไป๋เสวี่ยนและองค์หญิงเหมยปี้เหยา“ในรอบสุดท้ายจะมีการเปลี่ยนกติกา เดิมทีเราจะหาผู้ชนะเพียงหนึ่งเท่านั้น แต่วันนี้ฮ่องเต้แห่งลี้เสด็จมาที่สำนักศึกษาหลวง ทรงมีพระดำริว่าในเมื่อที่ผ่านมาพวกเจ้าต่างสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันมา ผ่านอุปสรรคต่างๆ ร่วมกันก็มิน้อย เช่นนั้นในรอบสุดท้ายจากที่ต้องค้นหาผู้ที่เก่งที่สุดเพียงหนึ่งเดียว ไยมิหากลุ่มที่เก่งที่สุดแทนนอกจากจะช่วยให้ค้นหาผู้ที่เก่งที่สุดแล้วยังช่วยให้เกิดความรักใคร่สามัคคีอีกด้วย”เยว่เอ๋อร์ขมวดคิ้วเรียว รัชทายาทเหมยไป๋เสวี่ยนและองค์หญิงเหมยปี้เหยาคงรู้แล้วว่านางมีพลังปราณสายเวทมนตร์ขั้นแปด ซึ่งหากวิเคราะห์จากผู
Read more

บทที่ 137

หากเจ้ามิอยากให้คนรักของเจ้าสังหารสหายของเจ้าเสียตรงนี้ ก็จงหยุดใช้สายตาเช่นนั้นกับสหายเจ้าวิหคเพลิงชิงชิงเอ่ยเตือนมาทางกระแสจิต เยว่เอ๋อร์จึงได้สังเกตสายตาที่หยวนหรงหย่งหมิงใช้มองต้าเจี้ยนเว่ย ใบหน้างามได้แต่ยกยิ้มจืดเจื่อนให้ต้าเจี้ยนเว่ยแทน ขณะที่อีกฝ่ายนั้นรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ จนเหงื่อชุ่มไปทั้งตัว“เอ่อ... เจ้ามีอะไรให้ข้าช่วยอย่างนั้นหรือ”ต้าเจี้ยนเว่ยเอ่ยเสียงสั่น สายตายังคงมองไปที่หยวนหรงหย่งหมิงเป็นครั้งคราวอย่างหวาดหวั่น ยามอยู่ในป่ามรณะการเผชิญหน้ากับสัตว์เทพว่าน่ากลัวแล้ว การเผชิญหน้ากับบุรุษผู้นี้กลับน่ากลัวมากกว่า“ข้าอยากขอร้องให้พวกท่านช่วยสอนวรยุทธ์และการใช้อาวุธลับให้พี่หนิงเจี้ยนและพี่ซูซิน”หยวนหรงหย่งหมิงหันมามองเยว่เอ๋อร์ด้วยสายตาดุดันอีกครั้ง นอกจากบุรุษตรงหน้าผู้นี้แล้ว แม้แต่คุณชายจากสกุลหลิว นางก็ยังเรียกว่า พี่... ช่างน่าโมโหนัก ต้าเจี้ยนเว่ยถอนหายใจยาวตอนนี้เขาคล้ายมองเห็นผู้ร่วมชะตากรรมอีกคนหนึ่งแล้ว เยว่เอ๋อร์เห็นท่าทางและแววตาของหยวนหรงหย่งหมิงที่แฝงความไม่พอใจส่งมา นางลืมไปได้อย่างไรว่าหยวนหรงหย่งหมิงคือชินอ๋องแห่งหนิงอัน ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาและเ
Read more
PREV
1
...
1213141516
...
21
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status