Alle Kapitel von จอมนางข้ามภพ: Kapitel 201 – Kapitel 210

210 Kapitel

บทพิเศษ 18

ชานเมืองหลวนซานหย่งชุนที่จับหลินหลานะยานออกมาจากจวนเจ้าเมืองหง ปล่อยร่างเล็กพร้อมคลายจุดที่สกัดหลินหลานเอาไว้หากแต่ยังไม่ทันอ้าปากอธิบาย มือบางที่แฝงพลังปราณขั้นสามก็ปล่อยพลังปราณโจมตีเขาในทันทีเขาถอยหลังตั้งรับพลังปราณที่โจมตีมาในระยะประชิด แม้ตัวเขาจะมีพลังปราณสูงกว่านางหนึ่งขั้น หากแต่ถ้าตั้งรับไม่ทันก็อาจพลาดท่าได้ง่ายๆ หลินหลานรู้ดีว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนตรงหน้าเมื่อเขาถอยหลังไปตั้งหลักนางจึงทะยานตนขึ้นในทันที เวลานี้สิ่งสำคัญคือนางต้องไปช่วยองค์หญิง ท่านแม่ทัพหลิวนั้นไม่มีใจให้องค์หญิงของนางมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ดังนั้นการที่เขาจะทำร้ายองค์หญิงของนางในช่วงเวลานี้ย่อมไม่มีใครรู้เพียงแจ้งว่านางถูกคนของเจ้าเมืองหงทำร้ายย่อมไม่มีใครสงสัยเขาอย่างแน่นอนหากแต่สองเท้ายังไม่ทันพ้นจากพื้น ไหล่ขวาก็ถูกกระแทกจากด้านหลังจนร่างบางเซไปด้านหน้าหลายก้าวดวงตาวาวโรจน์หันมาจดจ้องบุรุษเจ้าเล่ห์“ฝ่ามือเมื่อครู่ข้าผสานพิษเข้าไปด้วย แน่นอนว่ามันไม่มีอันตราย หากแต่ถ้าเจ้าคิดจะกลับจวนเจ้าเมืองหงก็คงต้องเดินเท้าเอา”หลินหลานขมวดคิ้วเรียวนางพยายามเดินพลังปราณหากแต่ไม่เพียงพลังปราณในกายที่ไม่สามารถใช้ได้ แ
Mehr lesen

บทพิเศษ 19

“ข้าเข้าใจแล้ว ปล่อยข้า”หย่งชุนยกยิ้มกว้างแม้ไม่อยากปล่อยร่างบางหากแต่ก็จำใจ อย่างไรเสียนางก็เป็นคนของฮูหยินท่านแม่ทัพ แม้อยากจะเล่นสนุกกับแมวป่าตัวนี้สักเล็กน้อยแต่ก็จำต้องตัดใจ เขายื่นยาเม็ดสีน้ำตาลเข้มให้นาง หลินหลานหยิบมากลืนลงคอโดยไม่ถามให้มากความ ครึ่งเค่อต่อมาร่างกายนางก็กลับมาเป็นปกติ นางไม่ปล่อยให้เขาได้เข้าใกล้ก็ทะยานตัวจากไปในทันทีหย่งชุนยกยิ้มกว้างทะยานตัวตามนาง เขายังมีเวลาอีกมากที่จะปราบพยศเจ้าแมวป่าตัวน้อยตัวนี้ เช่นนั้นตอนนี้เขาปล่อยนางไปก่อน แล้วค่อยทบทั้งต้นและดอกเบี้ยทีหลังก็ไม่สายหลิวหนิงเฉินขยับกายจากร่างบางที่เวลานี้ยังคงหลับสนิท เขาลุกขึ้นแต่งกายให้ตนเองมองเศษผ้าบนพื้นแล้วยกยิ้มกว้างอย่างไม่เคยเป็น“ลีซาง”แม้เอ่ยเสียงแผ่วเบาแต่สำหรับผู้ฝึกยุทธ์เช่นเขาและคนสนิทย่อมมิใช่เรื่องยาก พริบตาลีซางก็เข้ามาด้านใน เขารู้ดีว่าก่อนหน้านี้เกิดเหตุการณ์ใดขึ้นจึงมิส่งสายตาสอดรู้ก้มหน้ามองเพียงพื้นเท่านั้น“จัดการให้เรียบร้อย”หลิวหนิงเฉินส่งกุญแจเหล็กดำให้คนสนิท หางตามองไปยังร่างบางบนเตียงสลับกับร่างอ้วนท้วมที่พื้นข้างเตียง ก่อนตัดสินใจเดินไปที่โต๊ะด้านข้างเขียนบางอย่างแล้ว
Mehr lesen

บทพิเศษ 20

“เจ้าออกไปก่อน”ม่อฉ่ายอี้เอ่ยเสียงเรียบกับหลินหลาน ก่อนถอนหายใจยาวออกมาอย่างนึกระอาใจ แต่ทั้งนี้ส่วนลึกก็ตื้นตันอย่างไร้สาเหตุ“มิใช่ว่าท่านมีธุระที่สำคัญรออยู่หรือ”แม้ไม่แน่ใจว่าคนที่แผ่ไอสังหารคือผู้ใด แต่นางก็หวังว่าจะเป็นเขา“จะทำสิ่งใดอย่าลืมสถานะของเจ้า”หลิวหนิงเฉินเอ่ยเสียงเข้มแผ่วเบาหากแต่ชัดเจนจนขนกายม่อฉ่ายอี้ลุกชัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดที่แก้มเนียนของนางพร้อมกับมือหนาที่โอบเอวบางของนาง เวลานี้นางรู้สึกว่าชุดที่สวมใส่พลันดูน้อยชิ้นขึ้นมา“ปล่อยข้านะ”ม่อฉ่ายอี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะให้ดูมั่นคง ร่างกายของนางแม้ร้อนรุ่มไปทั้งตัวจากสัมผัสของเขา หากแต่นางรู้ดีว่าเวลานี้ร่างกายของนางไม่พร้อมที่จะออกศึกเช่นเมื่อคืน หากแต่จมูกโด่งเป็นสันของเขากลับเริ่มซุกซนไปตามซอกคอขาว มือหนาลูบไล้ไปบนกายของนางอย่างจาบจ้วงจนเสื้อผ้านางหลุดลุ่ยจากกาย“ข้า... ข้าไม่พร้อม”“ข้าจะทำให้เจ้าพร้อม”มือหนาเลื่อนลงไปเบื้องล่างส่งสัมผัสผ่านผ้าตัวบางของนาง มืออีกข้างปลุกเร้าบนอกอวบที่เวลานี้ไร้อาภรณ์ปิดบัง“ท่านพี่ข้าไม่ไหวจริงๆ เจ้าค่ะ”น้ำเสียงออดอ้อนของนางทำให้เขาชะงักมือทั้งสอง ร่างบางหายใจสะท้าน
Mehr lesen

บทพิเศษ 21

“นายท่านเองก็ต้องกินมากๆ นะเจ้าคะ จะได้มีแรง... สำหรับ... คืนนี้ของเรา”ม่อฉ่ายอี้แสร้งก้มหน้าเอียงอายก่อนยื่นจอกสุราที่ผสมผงมายาให้หงป้ายส่วน หงป้ายส่วนรับจอกสุราขึ้นดื่มทีเดียวหมดจอก พร้อมทั้งดึงร่างบางมานั่งบนตัก จมูกอันโตก้มลงสูดดมกลิ่นกายสาว พลันรอบกายคล้ายมีแรงกดดัน หรือข่าวลือที่ว่าม่อฉ่ายอี้เป็นปีศาจจะเป็นจริงดังข่าวลือ ใบหน้าเหี่ยวย่นพลันตื่นตระหนกคลายอ้อมแขนโดยไม่รู้ตัว“นายท่าน...”ม่อฉ่ายอี้ที่สัมผัสได้ถึงไอสังหารของหลิวหนิงเฉินได้แต่ถอนหายใจยาวในใจ ก่อนส่งรอยยิ้มเย้ายวนล่อลวงหงป้ายส่วน“ข้า... อยากกินอย่างอื่นมากกว่าเจ้าค่ะ”ดวงตาของหงป้ายส่วนส่อประกายความหื่นกระหายอีกครั้ง ก่อนที่จะโอบร่างบางไปที่เตียงนอนด้านหลังในทันที หากไม่ติดว่าร่างกายของเขานั้นผ่านกาลเวลามานาน เขาคงอุ้มร่างบางตรงหน้านี้ไปแล้ว มันช่างน่าโมโหนัก เขาดันร่างบางลงบนเตียงมือหนาเหี่ยวย่นค่อยๆ ปลดอาภรณ์ของตนเองออก สายตาจดจ้องร่างบางขาวเนียนภายใต้อาภรณ์สีแดงสดเบื้องหน้ายิ่งเห็นนางค่อยๆ เปลื้องผ้าของตนออก ส่งสายตาเย้ายวน อกอวบของนางที่เผยสู่สายตายิ่งเพิ่มความหื่นกระหายในกายเขาจนถึงขีดสุด ไม่รอให้นางได้จัดการต
Mehr lesen

บทพิเศษ 22

สองร่างชายหญิงที่ปะทะกันในบ่อน้ำพุร้อน คนหนึ่งอาบไล้ด้วยแสงสีฟ้าส่วนอีกคนนั้นอาบไล้ด้วยแสงสีเขียว ม่อฉ่ายอี้ที่พยายามปัดป่ายขณะที่หลิวหนิงเฉินนั้นพยายามเข้าจับกุมนาง ทำให้สองร่างพลิ้วไหวไปมาแต่ม่อฉ่ายอี้ที่ด้อยกว่าทั้งด้านพลังปราณและวรยุทธ์ สุดท้ายจึงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ถูกหลิวหนิงเฉินโอบรัดด้วยแขนเพียงข้างเดียว เพียงแต่ม่อฉ่ายอี้ที่ดื้อรั้นนั้นกลับมิยอมสยบลงโดยง่าย นางหมุนตัวออกจากวงแขนแกร่งในช่วงที่หลิวหนิงเฉินเก็บพลังปราณของตน แม้พยายามไขว่คว้านางแต่ทว่าเขากลับจับได้เพียงเสื้อตัวนอกบางเบาสีแดงสดของนางเท่านั้น หลิวหนิงเฉินส่งสายตาตำหนิไปยังสตรีดื้อรั้นเบื้องหน้า หากแต่ภาพที่ปรากฏพลันทำให้เขาลืมถ้อยคำที่จะเอ่ยตำหนินางไปจนหมดสิ้นม่อฉ่ายอี้เป็นสตรีที่ขึ้นชื่อเรื่องรูปร่างที่เย้ายวน แม้ในยามที่นางแต่งกายมิดชิด บุรุษยังยากที่จะละสายตา แต่ในยามนี้นางเหลือเพียงชุดด้านในสีแดงบางเบาที่เปียกชุ่มเช่นนี้มิต้องเปลื้องผ้าก็คล้ายมิได้สวมใส่สิ่งใด ร่างกายของเขาพลันร้อนผ่าวขึ้นมาในทันที ม่อฉ่ายอี้มองสายตาคมที่จดจ้องมาที่หน้าอกของนางแล้วรีบยกมือปิดหมุนตัวหันหลังหนีในทันทีคนผู้นี้มิใช่เคยกล่าวว่าหน้าอกนา
Mehr lesen

บทพิเศษ 23

หงป้ายส่วนลืมตาตื่นในตอนสาย ร่างกายของเขาอ่อนล้าเมื่อยไปทั้งตัว แต่กลับไร้เงาของสตรีที่เมื่อคืนพาเขาสู่จุดสูงสุดจนนับครั้งไม่ถ้วน เรียกได้ว่าในรอบหนึ่งเดือนนี้รวมกันยังไม่เท่าเมื่อคืนที่นางปรนเปรอเขาเพียงคืนเดียวเมื่อแต่งกายเสร็จหงป้ายส่วนก็เดินออกมายังห้องอาหาร ร่างเล็กที่เขาโอบกอดมาทั้งคืนคอยยืนกำกับสาวใช้จัดเตรียมอาหาร เขายกยิ้มกว้างเมื่อเห็นรอยรักมากมายบนลำคอขาวตลอดจนไหล่ขาวที่โผล่มาในยามที่นางโน้มตัวไปมา ฝีมือของเขาไม่แพ้ตอนยี่สิบปีที่แล้วเลยทีเดียว“อี้เอ๋อร์”“นายท่าน”ใบหน้าแดงก่ำท่าทางเอียงอายนี้ช่างแตกต่างจากเมื่อคืนนัก เพียงแต่พอนางก้าวเดินไม่เท่าไรก็ทำท่าจะเป็นลมไปเสียก่อน ดีที่สาวใช้คนสนิทของนางรับนางเอาไว้ได้ทัน“อี้เอ๋อร์ เจ้าไม่สบายอีกแล้วหรือ”“ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ เพียงแต่เมื่อคืน...”ม่อฉ่ายอี้ใบหน้าแดงก่ำร้อนผ่าวไปทั้งตัว หงป้ายส่วนเห็นดังนั้นก็หัวเราะเสียงดังอย่างพอใจ นี่เขาแข็งแรงจนทำให้สาวน้อยอย่างนางหมดเรี่ยวแรงแม้แต่จะทรงตัวเลยหรือนี่“นายท่าน!”น้ำเสียงตวาดไม่จริงจังของนางช่างน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก เขาจึงจำใจต้องหยุดหัวเราะหยิบพัดในมือสาวใช้ของนางมาพัดวีให้นา
Mehr lesen

บทพิเศษ 24

“ท่านรู้จักสถานที่นี้ได้อย่างไร”ม่อฉ่ายอี้ยกยิ้มกว้างกางแขนหมุนตัวกลางทุ่งหญ้าที่ออกดอกบานสะพรั่งสีม่วงอ่อน กลีบดอกเล็กเมื่อโดนชายผ้าของม่อฉ่ายอี้พลันพลิ้วไหวล่องลอยขึ้นบนอากาศ หลิวหนิงเฉินมองภาพเบื้องหน้าแล้วยกยิ้มกว้างงดงามปานเทพเซียนจำแลงเขาพึ่งเข้าใจคำเปรียบเปรยนี้ในวันนี้นี่เอง ม่อฉ่ายอี้เป็นเจ้าที่เดินเข้ามาหาข้า เช่นนั้นนับจากนี้ก็อย่าหวังว่าจะจากข้าไปที่ใดอีกม่อฉ่ายอี้ทิ้งตัวลงนอนใต้ต้นไม้ใหญ่หน้ากระท่อมหลังน้อย สายตาหวานจดจ้องกลีบดอกเล็กที่ลอยฟุ้งด้วยรอยยิ้มหวาน นางเคยฝัน... ฝันว่าสักวันนางจะสามารถปล่อยวางทุกสิ่ง ใช้ชีวิตโดยมิต้องหวาดระแวงทุกคนรอบตัว หายใจโดยมิต้องหวั่นเกรงผงพิษ กินอาหารโดยมิต้องผ่านการตรวจสอบโดยคนทดลองที่ตายแทนนางมาแล้วหลายคน ชีวิตที่เรียบง่ายเช่นคนสามัญทั่วไปแม้เพียงเวลาสั้นๆ ข้าก็พอใจ“ข้าเตรียมอาหารเช้าไว้แล้วเจ้าหิวหรือยัง”เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยเรียกนางออกจากภวังค์ ก่อนยันกายลุกขึ้นเดินตามพ่อครัวจำเป็นไปในตัวกระท่อม แม้เป็นเพียงกระท่อมหลังเล็กที่มีเพียงห้องเดียว แต่ทุกอย่างถูกจัดเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ เครื่องใช้ที่สะอาดสะอ้านมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของอากาศยามเ
Mehr lesen

บทพิเศษ 25

หนึ่งปีที่เขาทุ่มเทแรงกายทุกอย่างให้กับเมืองหลวนซาน ทุกวันแม้อยากมาเยี่ยมเยียนหานางก็มิสามารถกระทำได้ หลายครั้งที่เขาลุกขึ้นมาเพื่อเตรียมตัวมาหานางแต่กลับถูกฉุดรั้งด้วยปัญหาต่างๆ มากมาย จวบจนวันนี้วันที่ทุกอย่างเรียบร้อยลงตัวเขาจึงสามารถมาหานางได้ร่างบางที่เอนกายพิงต้นไม้ใหญ่กลางทุ่งหญ้าหน้ากระท่อม แม้เป็นยามค่ำคืนหากแต่แสงจันทร์ยังคงฉายให้เห็นใบหน้าหวานที่หลับสนิทชัดเจน มุมปากสวยยกยิ้มหวานคล้ายกำลังฝันดี มือหนาหยาบกร้านยกขึ้นเกลี่ยผิวหน้าอ่อนเยาว์ของนางแผ่วเบา แต่กลับทำให้ดวงตาหวานปรือขึ้น นางยกยิ้มกว้างให้เขา“ข้าฝันเห็นท่านอีกแล้ว แต่ทำไมวันนี้ท่านจึงดูทรุดโทรมนัก”น้ำเสียงงัวเงียของนางกับดวงตาหวานที่ปรือคล้ายคนละเมอทำให้เขาอดที่จะยกยิ้มกว้างไม่ได้ ก่อนที่จะโน้มตัวลงจุมพิตที่หน้าผากเนียนนุ่มของนางแผ่วเบา“ข้าคิดถึงเจ้า”สัมผัสอ่อนโยนนี้คล้ายจริงจนม่อฉ่ายอี้ใจสั่น ดวงตาหวานเบิกกว้างแม้ค่อนข้างมั่นใจว่าเขากลับมาหานางแล้ว หากแต่ส่วนลึกก็ยังคงหวาดกลัว หวาดกลัวว่าทุกอย่างจะเป็นเพียงภาพฝันที่เพียงนางตื่นก็จางหายไปเช่นทุกครั้ง“ข้ากำลังฝันใช่หรือไม่”หลิวหนิงเฉินเลื่อนริมฝีปากลงมาตามแก้ม
Mehr lesen

บทพิเศษ 26

“เจ้าอาจต้องเหนื่อยหน่อย”“ข้าไม่กลัว”หลิวหนิงเฉินยกยิ้มกว้างจดจ้องดวงตาใสเปล่งประกายแน่วแน่ของนาง ก่อนก้มลงจุมพิตที่หน้าผากเนียนนุ่มอีกครั้ง“ข้าขอร้องท่านสักอย่างได้หรือไม่”หลิวหนิงเฉินถอนจุมพิตสบดวงตาหวานที่มีแววแน่วแน่อีกครั้ง“ไม่ว่าท่านกำลังทำอะไรอยู่ อย่าทอดทิ้งข้าเช่นนี้อีก ข้ามิได้อ่อนแอเช่นที่ท่านกังวล”นางรู้ดีว่าที่เขาไม่ให้นางเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการจัดการปรับเปลี่ยนเมืองหลวนซานนั้นเพราะห่วงเรื่องความปลอดภัยของนาง ที่เมืองหลวนซานนั้นมิได้มีเพียงผู้มีอิทธิพลในเมืองเท่านั้น กลุ่มคนนอกเมืองที่เคยมาติดต่อกับเจ้าเมืองหงนั้นก็มีมากมาย เมื่อหลิวหนิงเฉินเข้ามาล้างระบบเดิม คนเหล่านั้นย่อมเสียผลประโยชน์เป็นจำนวนมาก การกำจัดเขาจึงเป็นวิธีการที่ดีที่สุดหลิวหนิงเฉินพยักหน้าอย่างจนใจ ก่อนหน้านี้เขาสามารถข่มใจตนเองได้ หากแต่เมื่อได้พบนางอีกครั้งเขามั่นใจในความรู้สึกของตนว่ามิอาจจากนางได้อีก“ข้าสัญญา... แม้เจ้าอยากไปจากข้า ข้าก็จะไม่ปล่อยเจ้าไป”“ข้าไม่มีทางไปจากท่านแน่นอน”ม่อฉ่ายอี้โผเข้าโอบกอดเอวสอบแนบแน่น ใบหน้างามซบที่อกกว้าง“มีสิ่งหนึ่งที่ข้าจำเป็นต้องบอกเจ้า”ม่อฉ่ายอี้ตัวสั่นส
Mehr lesen

บทพิเศษ 27

“อี้เอ๋อร์ข้าอยากได้ยินเสียงเจ้า”น้ำเสียงเว้าวอนทั้งที่ยังดูดกลืนยอดอกของนาง หากแต่สิ่งที่ทำให้ม่อฉ่ายอี้มิอาจทานทนคือนิ้วหยาบยาวที่ซุกเข้าไปกลางกายสาวของนางจนสุด“อ๊ะ...”ร่างบางของนางเกร็งกระตุกตอดรัดนิ้วของเขาแน่น หลิวหนิงเฉินแทบอยากถอนนิ้วของตนออกแล้วผสานตัวตนของเขาและนางเสียเดี๋ยวนี้ หากแต่เพราะเขาและนางห่างหายจากกันไปนาน เขายังมิอยากเร่งรีบกับนางมากนัก นิ้วยาวจึงขยับเข้าออกกระตุ้นนาง เสียงหวานครวญดังลั่นอย่างลืมตัว เมื่อถูกเขาเร่งเร้าด้วยนิ้วยาว หลิวหนิงเฉินลุกขึ้นจับเรียวขาแยกออกจากกัน มองใบหน้าที่เย้ายวนด้วยอารมณ์ปรารถนาของนางแล้วแทบจะโหมกายใส่นางเสียเดี๋ยวนี้“ท่านพี่ข้าไม่ไหวแล้ว”หลิวหนิงเฉินเร่งจังหวะส่งนางนำไปก่อน นิ้วยาวถูกนางตอดรัดแน่นเสียจนแทบขยับมิได้ เสียงหวานครวญดังลั่นก่อนเกร็งกระตุก เขาก้มหน้าลงดูดกลืนน้ำหวานที่ไหลล้นออกมา ลิ้นยาวตวัดขึ้นลงก่อนสอดใส่ปลุกเร้าอารมณ์ที่ควรมอดดับของนางให้ตื่นตัวอีกครั้ง มือบางจับศีรษะของเขากดลงแนบแน่น แอ่นกายรับสัมผัสจากลิ้นร้อน ยิ่งเขาสอดใส่นางยิ่งครวญคราง มือบางขยำผมนุ่มของเขาจนสุดแรง เมื่อแรงปรารถนาพุ่งถึงขีดสุดอีกครั้ง“อ่า... ท่
Mehr lesen
ZURÜCK
1
...
161718192021
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status