All Chapters of จอมนางข้ามภพ: Chapter 161 - Chapter 170

ด้วยจำนวนคนที่น้อยกว่าทำให้การเดินทางจากเมืองลี้มายังเมือง หนิงอันขากลับนั้นเร็วกว่าขาไปมากนัก เมื่อถึงหนิงอันทั้งหมดถูกเรียกตัวเข้าวังหลวงในทันที องค์ฮ่องเต้ทรงมีพระประสงค์จัดงานเฉลิมฉลองครั้งใหญ่ให้แก่ทั้งห้าคนที่สามารถสร้างชื่อเสียงให้แก่หนิงอัน อีกทั้งหยวนหรงหย่งหมิงยังสามารถทำสัญญาสงบศึกกับฮ่องเต้เมืองลี้พระองค์ใหม่ได้อีก นับว่าเป็นเรื่องน่ายินดีสองชั้นเลยทีเดียวตำหนักหงส์ฟ้า เมืองหนิงอันมู่ฮองเฮาเรียกพบเสนาบดีมู่เป็นการด่วน ข่าวเรื่องที่หยวนหรงหย่ง หมิงสามารถทำสัญญาสงบศึกกับฮ่องเต้เมืองลี้พระองค์ใหม่ได้นั้นโด่งดังไปทั่วหนิงอัน ชาวเมืองหนิงอันต่างยกย่องสรรเสริญในความสามารถของเขาโดยถ้วนหน้า“ผลงานของชินอ๋องครั้งนี้จะทำให้ตำแหน่งของรัชทายาทสั่นคลอน”มู่ฮ่องเฮาเอ่ยด้วยสีหน้าเป็นกังวล เสนาบดีมู่เองก็กังวลในเรื่องนี้มิน้อย หากองค์ฮ่องเต้เปลี่ยนรัชทายาทสถานะของสกุลมู่จะต้องย่ำแย่อย่างแน่นอน“ท่านต้องทำอะไรสักอย่าง”เสนาบดีมู่มองมู่ฮองเฮาด้วยความกังวล หยวนหรงหย่งหมิงมิใช่ลูกแกะตัวน้อยที่จะกำจัดได้ง่ายๆ หากแต่คือพยัคฆ์เจ้าเล่ห์ที่เขาต้องวางแผนให้รอบคอบเสียก่อนจะลงมือ มิเช่นนั้นอาจเป็นเ

“พลังปราณสายเวทมนตร์อย่างนั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ”พลังปราณสายเวทมนตร์ นับเป็นพลังปราณสายสนับสนุนที่ดีหากผู้มีพลังปราณสายพละกำลังเข้าต่อสู้แล้วมีผู้มีพลังปราณสายเวทมนตร์คอยสนับสนุนเบื้องหลัง จะกลายเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวยิ่งนัก แต่ผู้มีพลังปราณสายเวทมนตร์นี้หายสาบสูญไปนานนับสิบปีแล้ว เป็นไปได้อย่างไรที่เด็กสาวผู้นั้นจะมีพลังปราณสายเวทมนตร์ แต่ไม่ว่าอย่างไรหากข่าวนี้รั่วไหลออกไป แน่นอนว่าพวกขุนนางที่อยู่ข้างพวกเขาจะต้องแปรพรรคอย่างแน่นอน“เช่นนั้นเราคงต้องรีบจัดการนางและท่านอ๋องโดยเร็วที่สุด”“หย่งหมิงมีพลังปราณสายพละกำลังขั้นเก้า ส่วนเด็กนั่น สายของข้าที่เมืองลี้บอกว่านางมีพลังปราณสายเวทมนตร์ขั้นแปด คงจัดการได้ไม่ง่ายนัก”“เช่นนั้นเราจะต้องหาทางแยกสองคนนี้ออกจากกัน แล้วจัดการทีละคนพ่ะย่ะค่ะ”“ท่านหมายความว่า...”“ถึงแม้ว่าจะเก่งกาจเพียงใด ก็คงมิสามารถสู้กับคนหมู่มากได้”“อย่าบอกนะว่าท่านจะ...”มู่ฮองเฮาเบิกตากว้าง เวลานี้นางมั่นใจว่าพี่ชายของนางหมดหนทางแล้ว และคงจะใช้วิธีสุดท้ายอย่างแน่นอน“ท่านจะให้ข้าทำอย่างไรบ้าง”“นำสิ่งนี้ใส่ในอาหารของฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”“ท่านจะให้ข้าวะ... วางยาฝ่าบาทอย่าง

“ท่านชิงลี่ ข้าฝากสิ่งนี้ให้คุณชายต้าที”เยว่เอ๋อร์ส่งจดหมายให้ชิงลี่องครักษ์เงาที่หยวนหรงหย่งหมิงส่งมาดูแลนาง เขารับจดหมายนั้นมาโดยไม่ถามไถ่สิ่งใด“มีข่าวจากท่านอ๋องหรือไม่”“ชิงหรงส่งข่าวมาว่า ดูจากลักษณะแล้วคนพวกนั้นไม่น่าจะใช่โจรภูเขา”เยว่เอ๋อร์พยักหน้ารับ นางคิดอยู่แล้วว่านี่ต้องไม่ใช่เหตุบังเอิญ อยู่ดีๆ จะมีโจรภูเขาโผล่มาในเวลานี้ได้อย่างไร อีกอย่างข่าวจากหัวเมืองตะวันตกที่ส่งมาก็เร็วเกินไป ราวกับว่าได้เตรียมการเอาไว้ รอเพียงจังหวะเวลาเท่านั้น“ฝากแจ้งท่านอ๋องว่าไม่ต้องห่วงทางนี้ ให้ทรงจัดการเก็บกวาดทางนั้นให้เรียบร้อยก็พอ”เมืองตะวันตกปกครองโดยสกุลมู่ กล่าวง่ายๆ ก็คือเป็นฐานกำลังสำคัญของมู่ฮองเฮา การที่นางวางแผนส่งหยวนหรงหย่งหมิงไปนั้นก็เพื่อที่จะได้จัดการเขาได้ง่ายๆ แต่นางคงลืมไปว่าหยวนหรงหย่งหมิงนั้นก็มิได้จัดการง่ายๆ เช่นกัน คิดจะใช้แผนการจับนางเป็นตัวประกันต่อรองอย่างนั้นหรือ ประมาทฝีมือนางไปหน่อยแล้วหัวเมืองตะวันตกหยวนหรงหย่งหมิงเลือกออกมาตั้งกระโจมที่ชานเมืองใกล้เนินเขาแทนที่จะประทับในจวนผู้ว่าหัวเมืองตะวันตก เขามั่นใจว่าโจรภูเขาพวกนี้ต้องเป็นทหารของมู่ฮองเฮาอย่างแน่นอ

“อย่าทำร้ายพวกเขา”เสียงของหยวนหรงหย่งหมิงเอ่ยแผ่วเบา ตอนนี้แม้แต่จะหายใจเขาก็ยังรู้สึกว่าลำบาก“แต่พวกมันทำร้ายท่าน”“เชื่อข้านะจือหลงเด็กดี”ร่างของมังกรฟ้าคืนกลับเป็นเด็กน้อยวัยห้าขวบ สองแก้มเนียนกลมป่องสีแดงระเรื่อ หากแต่ดวงตากลับจดจ้องไปที่คนเบื้องหน้าด้วยความโกรธเคือง“ไว้ชีวิตพวกกระหม่อมด้วย นี่คือยาถอนพิษพ่ะย่ะค่ะ”คุณชายมู่ลนลานส่งยาถอนพิษมาเบื้องหน้า จือหลงเดินไปหยิบยานั่นมาให้หยวนหรงหย่งหมิง เพียงหนึ่งเค่อเท่านั้นอาการของเขาก็กลับคืนเป็นปกติ รวมทั้งหลิวหนิงเฉินและชิงหรงเองก็เช่นกัน“เปิ่นหวางเคยกล่าวว่าหากใครวางอาวุธเปิ่นหวางจะไว้ชีวิต เช่นนั้นจงจับตัวคุณชายมู่แล้วไปมอบตัวที่จวนผู้ว่า”“พะ... พ่ะย่ะค่ะ”เสียงทหารที่เหลือเอ่ยโดยพร้อมเพียง ร่างกายยังสั่นเทาด้วยความกลัว ก้มหน้าลงต่ำมองเพียงพื้นเบื้องหน้าเท่านั้น“ท่านอ๋องกระหม่อมเกรงว่าคนพวกนี้อาจหลบหนีพ่ะย่ะค่ะ”“รายชื่อพวกเขามีที่จวนผู้ว่า หากเรียกหาตัวผู้ใดไม่พบให้ลงโทษฐานกบฏ”เหล่าทหารที่มีความคิดจะหลบหนีนั้นพากันแทบหยุดหายใจ โทษฐานกบฏคือการประหารเจ็ดชั่วโคตรแสดงว่าหากพวกเขาไม่ไปปรากฏตัวที่จวนผู้ว่า ครอบครัวของพวกเขาจะต้อง

คนชุดดำใช้พลังปราณเข้าโจมตีเยว่เอ๋อร์ในทุกทาง แม้พวกเขาอยู่ในระดับพลังปราณที่ต่ำกว่าแต่ด้วยจำนวนที่มากกว่าบวกกับนางโดนยาพิษทำให้อ่อนแรงจึงทำให้พวกเขาได้เปรียบมากกว่านาง ทุกกระบวนท่าที่โจมตีนางล้วนรุนแรงหมายชีวิต นางถูกโจมตีอย่างหนักจนโดนแยกจากหลิวหนิงเจี้ยน มือบางร่ายคาถาเวทย์ป้องกันสลับกับคาถาเวทย์โจมตี ร่างกายเริ่มบาดเจ็บภายในเพราะการฝืนใช้พลังปราณมากเกินไปจนนางกระอักเลือดออกมา เยว่เอ๋อร์ร่ายคาถาโจมตีครั้งสุดท้าย คนชุดดำรอบตัวทั้งสี่คนสิ้นใจตายทันทีพร้อมกับที่ร่างบอบบางทรุดลงบนพื้น เวลานี้แม้นางอยากสู้แต่ก็ไม่อาจลุกขึ้นได้อีกแล้วเยว่เอ๋อร์!ในที่สุดเจ้าก็มาถึงเสียที ข้าฝากเจ้าจัดการต่อด้วยใบหน้าหวานยกยิ้มขึ้นก่อนที่สติจะดับวูบไป อ้อมกอดที่คุ้นเคยโอบนางเข้าแนบอก วิหคเพลิงชิงชิงมองไปโดยรอบตัวดวงตาที่ปกติจะพรางไว้ด้วยสีดำ แปรเปลี่ยนเป็นแดงฉานด้วยความโมโห ทันทีที่นางส่งกระแสจิตบอกแก่เขาว่านางกำลังเจอศึกหนัก เขาก็รีบออกจากแดนวิหคเพลิงที่ป่าซานซิ่งซานในทันที หากแต่ก็ยังช้าไปอยู่ดี คนพวกนี้ใช้วิธีสกปรกกับนาง เช่นนั้นก็อย่าหาว่าเขาใจร้ายกับพวกมนุษย์ก็แล้วกัน วิหคเพลิงชิงชิงสะบัดแขนขึ้น