Lahat ng Kabanata ng จอมนางข้ามภพ: Kabanata 171 - Kabanata 180

“ชิงลี่ส่งคนไปตำหนักตะวันออกของรัชทายาทแล้วจับเขามาที่นี่”มู่ฮองเฮาดวงตาเบิกกว้างทันทีที่ได้ยินคำพูดของคนตรงหน้า“ไม่ได้นะ หยางซิ่นเป็นรัชทายาทแห่งหนิงอัน พวกเจ้าจะทำแบบนั้นไม่ได้”“หึ! รัชทายาทอย่างนั้นหรือ มู่ฮองเฮาท่านทำขนาดนี้แล้วคิดว่าข้าจะอยู่เฉยๆ แล้วยอมให้หยางซิ่นเป็นรัชทายาทต่ออย่างนั้นหรือ”ร่างของมู่ฮองเฮาสั่นไหวด้วยความหวาดกลัวและโมโห หยวนหรงหย่งหมิงเหยียดยิ้มเย็นชา แววตาดุดันจดจ้องที่ใบหน้าซีดเผือดของสตรีสูงศักดิ์ ก้มลงกระซิบข้อความเสียงเย็น“หากภายในหนึ่งเค่อท่านยังไม่มอบยาถอนพิษ ข้าจะตัดแขนขวา แขนซ้าย แล้วตัดขาขวา และขาซ้ายของเขาให้ท่านดู”“ไม่!”มู่ฮองเฮาตวาดเสียงดังลั่น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว นางเชื่อว่าคนอย่างหยวนหรงหย่งหมิงย่อมสามารถทำตามที่พูดได้แน่นอน หยวนหรงหยางซิ่นคือดวงใจของนาง นางไม่มีวันยอมให้ใครมาทำร้ายเขาแน่นอนหยวนหรงหย่งหมิงยกยิ้มที่มุมปาก สายตาคมมองเหยียดไปที่ มู่ฮองเฮา แม้นางจะขวนขวายในอำนาจแต่สิ่งเดียวที่นางรักและพร้อมปกป้องก็คือหยวนหรงหยางซิ่น บุตรชายเพียงคนเดียวของนาง และนั่นก็คือจุดอ่อนของนางเช่นกัน“ท่านมีเวลาอีกเพียงครึ่งเค่อเท่านั

เยว่เอ๋อร์ไม่ว่าจะนานเพียงใด ข้าจะรอเจ้ากลับมา จงเข้มแข็งได้ยินหรือไม่ร่างโปร่งใสของจ้าวกันหนี่ว์ปรากฏเบื้องหน้าวิหคเพลิงชิงชิง นางมีพลังที่มากกว่าวิญญาณทั่วไปเพราะดวงจิตของนางเกิดจากการผนึกตนเอง“ได้โปรดช่วยนายหญิงด้วย”วิหคเพลิงชิงชิงมองร่างโปร่งใสเบื้องหน้า ไอปีศาจที่แผ่ออกมาทำให้เขาขมวดคิ้วเข้ม ปีศาจ เทพ มนุษย์ สามดินแดนแยกกันชัดเจน เหตุใดปีศาจนางนี้จึงมาปรากฏตัวต่อหน้าเขาเช่นนี้ได้กัน“นายหญิงข้า เยว่เอ๋อร์นางต้องการการช่วยเหลือ”เยว่เอ๋อร์อย่างนั้นหรือ นี่นอกจากเขาแล้วนางยังทำพันธสัญญาทาสกับปีศาจตนนี้ด้วยอีกอย่างนั้นหรือ“ข้าจะช่วยนางได้อย่างไรกัน”ข่าวการเสียชีวิตของว่าที่พระชายาในชินอ๋องเล่าลือไปทั่วทั้งแผ่นดิน ตระกูลมู่ถูกสังหารโดยไม่รอการสอบสวนความผิดทั้งตระกูล แม้แต่รัชทายาทหยวนหรงหยางซิ่นก็ถูกปลดออกจากตำแหน่ง เนรเทศไปยังหัวเมืองใต้ ไม่มีราชโองการห้ามเข้ามายังวังหลวงเด็ดขาดหยวนหรงหย่งหมิงกลายเป็นบุรุษที่เย็นชาอีกครั้ง ข่าวลือออกมาจากตำหนักพยัคฆ์ขาวว่าเขากลายเป็นคนไร้หัวใจ และโหดเหี้ยมเย็นชาพี่สาวข้าเป็นนางกำนัลในตำหนักเพียงเผลอสบพระเนตรก็สิ้นใจตายในทันทีน้องสาวข้าก็เช่น

“อีกไม่นานนายหญิงคงจะฟื้นขึ้นมาแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ”จ้าวกันหนี่ว์เอ่ยเสียงแผ่วเบา หนึ่งปีมานี้หลังจากเหตุการณ์ไฟไหม้เผาร่างของหลิวหนิงฮวา เทพผู้นำดวงวิญญาณไป๋หย่งเฮ่าก็จำใจต้องส่งดวงวิญญาณของเยว่เอ๋อร์คืนร่างเดิมของนาง จากนั้นให้ร่างของนางดูดซับพลังชีวิตในเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ของวิหคเพลิงโดยมีจ้าวกันหนี่ว์คอยอยู่ดูแลร่างของนายหญิงอย่างใกล้ชิดเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องผิดพลาดใดๆ ซ้ำอีก“ข้าก็หวังให้เป็นเช่นนั้น เพราะหากมีสิ่งใดผิดพลาดอีกเกรงว่าข้าคงได้เป็นเทพผู้นำดวงวิญญาณไปจนชั่วฟ้าดินสลายเป็นแน่”จ้าวกันหนี่ว์ก้มหน้ารับคำของเทพผู้นำดวงวิญญาณไป๋หย่งเฮ่า สายตาของนางมองต่ำลงพื้นอย่างรู้สึกผิดต่อเทพผู้นำดวงวิญญาณไป๋หย่งเฮ่ายิ่งนัก หากแต่ถ้านางไม่ขอให้วิหคเพลิงชิงชิงทำลายร่างของหลิวหนิงฮวานายหญิงของนางก็คงมิสามารถกลับคืนร่างเดิมของตนได้เยว่เอ๋อร์ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาหวานกะพริบถี่ สมองประมวลเหตุการณ์ต่างๆ อย่างช้าๆ วิหคเพลิงชิงชิงพลันสัมผัสได้ถึงการตอบสนองของนาง เขาลืมตาจากการบำเพ็ญเพียรทะยานกายไปที่แท่นแก้ว“เยว่เอ๋อร์!... เจ้าฟื้นแล้ว”เยว่เอ๋อร์คลี่ยิ้มอ่อนโยน มองวิหคเพลิงชิงชิงด้วยความซาบซึ้

ร่างของหยวนหรงหย่งหมิงเซถลา ก่อนซบลงบนบ่าเยว่เอ๋อร์ ไม่เจอกันเพียงหนึ่งปีฝีมือนางร้ายกาจกว่าเดิมมิน้อยเลยทีเดียว คาดว่าตอนนี้นางคงมีพลังปราณขั้นเก้าแล้วเป็นแน่ เยว่เอ๋อร์ขมวดคิ้วเรียว มือบางโอบร่างหนาไว้แน่น นี่ขนาดนางยั้งมือไว้เก้าส่วน เขายังบาดเจ็บเพียงนี้หากนางใช้พลังทั้งสิบส่วนเขามิตายไปแล้วหรือไร เยว่เอ๋อร์ถอนหายใจยาวเมื่อดวงตาคมปิดสนิท จากเดิมเวลาเขาพอมีสตินางก็แทบจะรับน้ำหนักเขาเอาไว้ไม่ไหวอยู่แล้ว พอเขาสิ้นสติไปเช่นนี้ร่างบางจึงทรุดลงไปกองกับพื้นในทันที แต่แม้จะสิ้นสติเช่นนี้มือหนาก็ยังคงกำแขนเสื้อนางเอาไว้แน่นมิยอมคลาย ช่างดื้อดึงอย่างที่สุดจริงๆชิงชิงช่วยข้าทีเยว่เอ๋อร์ส่งกระแสจิตถึงวิหคเพลิงชิงชิง เพียงชั่วไม่กี่อึดใจร่างสูงสง่าของวิหคเพลิงชิงชิงก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับปีศาจผีเสื้อจ้าวกันหนี่ว์ เขาคิดไว้ไม่มีผิดว่านางจะต้องโดนหยวนหรงหย่งหมิงจับได้ แต่ไม่คิดว่านางจะเผลอทำร้ายหยวนหรงหย่งหมิงจนหนักมือเช่นนี้“ข้าบอกเจ้าแล้วว่าเจ้าจะต้องโดนจับได้”เยว่เอ๋อร์เพียงส่งสายตายอมรับ เพราะในคราวแรกก่อนลงเขามานั้นวิหคเพลิงชิงชิงได้เอ่ยเตือนนางแล้วว่านางไม่มีทางหลุดรอดสายตาของหยวนหรงหย่

เยว่เอ๋อร์เกร็งมือบาง นางพยายามดิ้นไปมาใต้ร่างหนาแต่คล้ายยิ่งนางต่อต้านคนตัวโตก็ยิ่งเพิ่มแรงมากขึ้นเพื่อสยบนาง เยว่เอ๋อร์มั่นใจว่านางได้ซ่อนพลังปราณไว้ในหยกซ่อนปราณถึงหกส่วน แน่นอนว่าด้วยเหตุนี้มนต์ลุ่มหลงก็ไม่น่าจะมีผลต่อหยวนหรงหย่งหมิง แต่เหตุใดเวลานี้เขากลับคล้ายตกอยู่ในความลุ่มหลงของเวทมนตร์ ความร้อนแรงจากจุมพิตของเขา สร้างความรู้สึกบางอย่างในกายนาง ความรู้สึกที่ครั้งหนึ่งเขาเคยปลุกมันขึ้นมา นางเริ่มตอบสนองจุมพิตร้อนแรงของเขา ลิ้นเรียวเล็กตอดตวัดพันเกี่ยว“อืม...”หยวนหรงหย่งหมิงส่งเสียงครวญในคออย่างพอใจในการตอบสนองของนาง ร่างกายของเขาจากเดิมที่เพียงอยากใกล้ชิดนางก็ยากจะควบคุม เวลานี้ยิ่งนางให้ความร่วมมือแน่นอนว่าเขายิ่งไม่สามารถถอนตัวได้ กลิ่นกายสาวหอมกรุ่นของนางที่เป็นเอกลักษณ์และความงดงามเบื้องหน้ากระตุ้นบางอย่างในกายของเขาที่เขาพยายามอย่างมากในการสะกดมันเอาไว้ตลอดมา“ข้าต้องการเจ้า”เขาเอ่ยเสียงสั่นทั้งที่ริมฝีปากยังคงนัวเนียตอดไล้ริมฝีปากนางไม่ห่าง แรงดูดและขบเม้มของเขาทำให้นางเริ่มรู้สึกถึงความบวมตึงน้อยๆ ที่ริมฝีปากบาง เยว่เอ๋อร์เริ่มต่อต้านจุมพิตของเขา ลิ้นเล็กผลักดันเขาออ