พ่อเลี้ยงธาวิน5 ncหลายวันถัดมาหลังจากที่เกิดเหตุการณ์เร่าร้อน และเขาเกิดความรู้สึกกระอักกระอ่วนในขณะที่เอายาคุมฉุกเฉินไปให้ในเช้าวันต่อมา จนกระทั่งตอนนี้ เขาก็พยายามหลบเลี่ยง เขารุ้สึกผิดและอายที่ทำต่อเธอไปเช่นนั้น ทั้ง ๆ ที่พ่อของเธอฝากเขาไว้แท้ ๆความเงียบสงัดของเช้านี้ ยามที่แสงแดดอ่อนสาดผ่านผ้าม่านผืนบาง ในห้องนอนธาวินยังนอนบนเตียง ลืมตาและครุ่นคิด ภาพของคืนนั้นตราตรึงไม่อาจสลัดทิ้ง แปลกในทรวงอก รวมไปถึงแก่นกายที่โหยหาเพียงเธอทุกอย่างชัดเจนไม่ว่าจะความร้อนจากเรือนร่างอ่อนนุ่ม เสียงครางหวานใสข้างหู น้ำในช่องปากและน้ำจากร่องเนื้อข้างในยามที่ท่อนแก่นกระแทกเข้าไปเขากำลังรู้สึกถึงร่างกายตนเองยอมจำนนหมดสิ้น ทว่าความรู้สึกผิดต่างหากที่ทำให้เขาต้องหยุด“ฉันปล่อยให้มันเกิดขึ้นได้ยังไง”เขาพึมพำแม้ว่าลึกๆ เขารู้ว่าเขาไม่เสียใจเลยส่วนปาริฉัตรเองยามที่ตื่นขึ้นในทุกเช้าหลายวันมาแล้ว ร่างกายเธอยังร้อนผ่าว โดยเฉพาะร่องเนื้อเจ็บร้าว ราวกับว่ายังมีเขาอยู่ข้างในร่องรอยฝากรักทำให้เธอนอนกระสับกระส่าย อยากจะทำอีกครั้ง ทว่าพ่อเลี้ยงเฝ้าหลบเลี่ยงเธอราวกับเห็นผีเธอลุกขึ้นแล้วยิ้มให้ตัวเองในกระจก
Mehr lesen