บททั้งหมดของ ฟ้าของน่านน้ำ NC24++: บทที่ 111 - บทที่ 120

บทที่ 110 นักบินติดดาว ความพยายามอย่างหนักหน่วงส่งผลให้การสอบในห้อง Simulation ผ่านพ้นไปด้วยดี และตอนนี้น่านน้ำกำลังย่างเท้าเข้าสู่สนามที่ใกล้ความจริงเข้าไปอีกนิด นั่นคือการบินจริงในตำแหน่งนั่งซ้ายด้วยตัวเอง โดยมีครูการบินคอยนั่งขวาประกบเพื่อประเมินความพร้อมการจะได้สวมอินธนู4ขีดที่เป็นสัญลักษณ์ของกัปตันเต็มตัวใกล้เข้ามาเรื่อยๆทว่าในขณะที่เขากำลังก้าวหน้าในอาชีพ วันเวลาก็หมุนผ่านไปจนถึงช่วงที่มะลิเองก็กำลังจะเปิดเทอมในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าเช่นกัน“เดือนหน้าหนูก็จะเปิดเทอมแล้ว ตื่นเต้นไหม?”เขาเอ่ยถามเสียงเรียบขณะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆร่างบางที่กำลังจดจ่ออยู่กับตำราการแพทย์เล่มหนา“นิดหน่อยค่ะ” น้องเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เขา แววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นทำให้น่านน้ำรู้สึกหวงแหนในใจลึกๆ“กุนขอวันหยุดไว้แล้ว กุนไปส่งนะวันนั้น” เขาบอกด้วยน้ำเสียงที่ไม่มีช่องว่างให้ปฏิเสธ“ค่ะกุน” มะลิยิ้มหวานให้อย่างดีใจที่เขาให้ความสำคัญกับวันแรกของการเรียนของเธอ  “

บทที่ 112 มะลิคนสวย หลังจากปลีกตัวออกมาจากวงล้อมที่โต๊ะใต้ต้นไม้ใหญ่ได้สำเร็จ หลินกับมะลิก็รีบสาวเท้าก้าวเดินตรงไปยังอาคารเรียนรวมทันทีเพื่อให้ทันคลาสถัดไป“มะลิมีแฟนแล้วเหรอ?” หลินโพล่งถามขึ้นมาตรงๆขณะที่กำลังเดินข้ามถนนภายในมหาวิทยาลัย“อุ๊ย... ไม่มีค่ะ” มะลิรีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธพัลวัน ทว่าในหัวกลับมีใบหน้าคมเข้มของน่านน้ำลอยเด่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้“แล้วตะกี้คุยกับใครอะ เสียงหวานเลยนะ” หลินยังคงแซวต่อพร้อมรอยยิ้มล้อเลียนคำถามนั้นทำให้มะลิหน้าแดงขึ้นมาทันทีอย่างควบคุมไม่อยู่ เธออึกอักอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจตอบออกไปตามความจริงในมุมของเธอ“อ้อ... ผู้ปกครองค่ะ คนส่งเราเรียนน่ะ”“อ้อออ... คงดุน่าดูเลยดิ เห็นรีบรับโทรศัพท์ซะขนาดนั้น” หลินพยักหน้าเข้าใจพลางแซวต่อ “แต่ดีจังเลยนะมีผู้ปกครองมาส่ง แถมยังโทรเช็กตารางเรียนเป๊ะขนาดนี้ สงสัยจะห่วงมะลิมากแน่ๆเลย”มะลิได้แต่ยิ้มรับจางๆไม่ได้ตอบอะไรต่อ ในใจก็นึกถึงความดุและความเยอะของน่านน้ำที่หลินเพิ

บทที่ 114 น่านน้ำสี่ขีด เวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าสองเดือน ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของมะลิเริ่มเข้าที่เข้าทางมากขึ้น ทว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับน่านน้ำกลับไม่ได้ราบเรียบอย่างที่ควรจะเป็นเลยสักนิด ยิ่งนานวันเขาก็ยิ่งทวีความหวงและความระแวงจนเข้าขั้นวิกฤตชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาผู้มาดมั่นในหน้าที่การงาน แต่กลับกลายเป็นเด็กหนุ่มไร้สติเมื่อเป็นเรื่องของมะลิ น่านน้ำรู้ตัวดีว่าเขาควรจะใจกว้างและมีเหตุผลให้มากกว่านี้ ในเมื่ออายุเขาห่างจากน้องตั้ง17ปี ประสบการณ์ชีวิตควรจะทำให้เขานิ่งพอ แต่มันกลับตรงกันข้าม... เขารู้สึกเหมือนควบคุมตัวเองไม่ได้เลยตอนที่เห็นมะลิสดใสขึ้นทุกวันในโลกที่เขาไม่ได้อยู่ตรงนั้นทั้งๆที่เขาเองไม่กล้าแม้แต่จะเปิดตัวตรงๆว่าเขากับน้องมีความสัมพันธ์กันลึกซึ้งแค่ไหน มันไม่ใช่แค่เรื่องสถานะทางสังคมที่ต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่มันคือความกลัวลึกๆที่เขาเองก็หาคำตอบไม่ได้ว่าคืออะไร เขาไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงหรือจะบอกกับคนรอบข้างแบบไหน สุดท้ายจึงทำได้เพียงเป็น หมาหวงตุ๊กตา ที่จ้องจะแยกเขี้ย

บทที่ 116 ง้อคนดีของเขา ทันทีที่ก้าวขึ้นมานั่งประจำที่บนรถยุโรปคันหรู บรรยากาศกลับไม่ได้เป็นอย่างที่น่านน้ำคาดการณ์ไว้ มะลิไม่ได้พ่นไฟใส่ ไม่ได้โวยวาย และไม่ได้ทุบตีเขาเพราะโมโห แต่น้องกลับทำเพียงแค่กอดอกแน่นแล้วนั่งนิ่งเงียบราวกับหุ่นปั้น สายตาหวานซึ้งที่เคยมีให้ตลอดบัดนี้ทอดมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมายน่านน้ำรีบสตาร์ทเครื่องยนต์ทันทีเมื่อเห็นเหงื่อเม็ดเล็กๆผุดขึ้นตามไรผมของคนข้างกายเพราะอากาศที่ค่อนข้างร้อน แต่เขายังไม่ออกรถ ปล่อยให้เครื่องยนต์คำรามแผ่วเบาพอๆกับความเงียบเชียบที่น่าอึดอัดใจ“มะลิ... โกรธกุนเหรอ?”เขาถามเสียงอ่อยพลางเอื้อมนิ้วไปสะกิดเขี่ยๆที่ต้นแขนบางหวังจะง้อเหมือนที่เคย แต่น้องกลับขยับแขนหนีการสัมผัสของเขาโดยไม่หันมามองแม้แต่นิด“มะลิ... ก็กุนไม่ชอบเป็นผู้ปกครองนี่นา” เขาเริ่มแก้ตัวน้ำขุ่นๆ“……”“แล้วที่บอกไปน่ะ กุนก็ไม่ได้โกหกสักคำเลยนะ” เขายังคงแถต่อไปตามสไตล์คนเลวที่อยากให้เมียรัก“……”“กุนเอาหน

บทที่ 118 เสร็จมะลิ “มะลิ!! สรุปเข้าค่ายก่อนปิดเทอมมะลิไปด้วยกันไหม”หลินเพื่อนสนิทคนเก่งเขย่าแขนมะลิอย่างตื่นเต้นเพื่อเอาคำตอบ ทว่าคนถูกถามกลับมีท่าทีอึกอักเล็กน้อย“หลิน... เรายังไม่ได้ขอ... เอ่อ... เขาเลย”มะลิตอบเลี่ยงๆเธอไม่กล้าเรียกน่านน้ำว่าผู้ปกครองอีกแล้ว เพราะรู้ซึ้งถึงฤทธิ์เดชของเขาดีว่าไม่ชอบคำนั้นแค่ไหน แต่จะให้ไปเรียกสรรพนามอื่นที่เขาประกาศป่าวร้องไว้กลางคณะต่อหน้าเพื่อน เธอก็ยังอายเกินกว่าจะทำใจพูดออกมาได้“อื้อออ... เขาคนนั้นที่บุกมาจูบโชว์กลางคณะน่ะเหรอ ว้ายยย! ฮ่าๆๆ”หลินระเบิดหัวเราะลั่นเมื่อมะลิฟาดแขนเธอไปหนึ่งทีเพื่อหวังให้หยุดพูดเรื่องที่น่าขายหน้าเรื่องนั่นเสียที“หลิน! หยุดเลยนะ!!”“โอเคๆไม่แซวแล้วจ้า... แต่จะบอกให้นะ ว่าวันนั้นน่ะคือการเปิดตัวที่เลิศที่สุดเท่าที่เราเคยเห็นมาเลยนะมะลิ เพราะหลังจากวันนั้นเป็นต้นมา... ไม่มีไอ้หนุ่มหน้าไหนกล้าเอาขนมจีบมาฝากมะลิอีกเลย”หลินชมปนขำเพราะมันก็เป็นอย่างที่เธอ