Tous les chapitres de : Chapitre 131 - Chapitre 140

145

บทที่ 130 คู่แฝดนรก

บทที่ 130 คู่แฝดนรก “คนนี้น่ะเหรอที่บอกว่า คอยดูแลน้ำที่บ้าน?” ท่านถามซ้ำพลางกวาดสายตามองร่างเล็กที่ดูบอบบางเสียจนแทบจะปลิวไปตามลมอีกครั้ง“ใช่ค่ะ คนนี้แหละ ชื่อมะลิ” น่านฟ้าแนะนำชื่อพลางลอบสังเกตปฏิกิริยาของผู้เป็นแม่คุณหญิงยี่หวาค่อยๆเดินเข้าไปหาคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างโซฟา มะลิเมื่อเห็นท่าทางภูมิฐานของผู้มาเยือนใหม่เธอก็ค่อยๆยกมือไหว้ขึ้นช้าๆ แม้ในหัวจะสับสนและมึนตึนไปหมด เพราะทุกอย่างรอบตัวดูจะกลายเป็นเรื่องใหญ่โตเกินกว่าที่เด็กสาวอย่างเธอจะรับมือไหวผู้หญิงคนนี้คงเป็นคุณแม่ของคุณฟ้ากับกุนแน่ ๆ... มะลิไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะคิดหรือหวาดกลัวอะไรอีกต่อไปแล้ว สติที่เหลือน้อยนิดทำให้ร่างบางทำได้เพียงปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามครรลอง เธอเหมือนตุ๊กตากระเบื้องที่ร้าวไปทั้งตัวและพร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อความน่าเอ็นดูที่ผสมปนเปไปกับร่องรอยความโศกเศร้าบนใบหน้าขาวผุดผ่องนั้นสะกิดใจคุณหญิงยี่หวาอย่างแรง ท่านมองเห็นความใสซื่อในแววตาคู่นั้น ความรู้สึกเอ็น
last updateDernière mise à jour : 2026-06-09
Read More

บทที่ 131 น่านน้ำผิดมากหรอ

บทที่ 131 น่านน้ำผิดมากหรอ เช้าวันถัดมาเสียงเครื่องยนต์ดับลงที่หน้าบ้านของน่านฟ้าตั้งแต่เวลาหกโมงเช้า น่านน้ำนั่งนิ่งอยู่หลังพวงมาลัยด้วยใบหน้าที่ซูบเซียวลงอย่างเห็นได้ชัด เขาตัดสินใจยกตารางบินทั้งหมดในเดือนนี้ให้คนอื่นบินแทนจนหมดสิ้น เพราะเขารู้ดีว่าสภาพจิตใจที่พังทลายแบบนี้ เขาไม่มีสมาธิพอจะรับผิดชอบชีวิตใครบนท้องฟ้าได้ และที่สำคัญ... อาการบาดเจ็บที่มือขวาซึ่งกระดูกแตกจนต้องเข้าเฝือกอ่อนไว้ ก็เป็นอุปสรรคใหญ่ที่ทำให้เขาทำงานไม่ได้อยู่ดีสายตาคมดุที่แฝงไปด้วยความกังวลทอดมองเข้าไปในตัวบ้านที่เงียบสงบผิดปกติ รถของน่านฟ้าที่ควรจะจอดอยู่ที่เดิมหายไป ประตูบ้านใหญ่ที่ปิดสนิทไม่มีเงาของพี่เขยจอมกวนที่มักจะออกมาเป็นปราการด่านแรกเเสมอไม่มีคนอยู่บ้านสินะ...ชายหนุ่มไม่รอช้าเขาเปิดประตูรถลงมาโดยไม่สนความเจ็บปวดที่มือข้างที่เข้าเฝือก ร่างกำยำใช้มือซ้ายที่ยังใช้งานได้ดียันตัวกระโดดข้ามรั้วสูงปีนเข้าบ้านพี่สาวตัวเองอย่างไม่สะทกสะท้านต่อกฎหมายหรือมารยาทใด
last updateDernière mise à jour : 2026-06-10
Read More

บทที่ 132 อาละวาด

บทที่ 132 อาละวาด น่านน้ำตัดสินใจเด็ดขาด ในเมื่อทุกคนพร้อมใจกันบีบเขาให้จนมุมแบบนี้ เขาก็ไม่มีอะไรจะเสียอีกต่อไป!ได้สิ... ยังไงเขาก็ถูกมองว่าเป็นเด็กนอกคอกของตระกูลอยู่แล้ว ถ้าจะโวยเขาก็ต้องโวยให้ครบทุกคน ร่างสูงกระชากประตูรถพุ่งขึ้นไปนั่งประจำที่ ก่อนจะเหยียบคันเร่งขับตรงไปยังตึกใหญ่ของเครือวรจักรกรุ๊ปด้วยความเร็วที่พร้อมจะปะทะกับทุกอย่างที่ขวางหน้าป๊า... ป๊าเตรียมงบซื้อโคมไฟโต๊ะทำงานใหม่ไว้ได้เลย! เขาสบถในใจอย่างมาดร้ายรถสีดำคันสวยเบรกเสียงดังเอี้ยดหน้าตึกสำนักงานใหญ่ของเครือวรจักรกรุ้ป แบบไม่มีมารยาทใดๆทั้งสิ้น รปภ.ที่ยืนเฝ้าหน้าประตูทำท่าจะวิ่งเข้ามาไล่รถที่จอดไม่เป็นที่ แต่พอเห็นร่างสูงใหญ่ที่ก้าวลงมาจากรถด้วยใบหน้าถมึงทึงและแววตาที่พร้อมจะฆ่าคนได้ ทุกคนก็ชะงักก้มหัวให้แทบไม่ทันพร้อมกับปล่อยให้ลูกชายคนเล็กของเจ้าของอาณาจักรเดินลิ่วเข้าตึกไปโดยไม่มีใครกล้าขวาง........โครม!! เสียงผลักประตูห้องทำงานของเจ้าสัววิกรม ดังสนั่นหวั่นไหวจนพนักงานที่อยู
last updateDernière mise à jour : 2026-06-11
Read More

บทที่ 133 เฝ้าติดตาม

บทที่ 133 เฝ้าติดตาม น่านน้ำนั่งเกรงอยู่หลังพวงมาลัยรถของตัวเอง ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังรถแท็กซี่สีชมพูที่เพิ่งผ่านประตูรั้วชั้นในเข้าไป เขาพยายามระงับอาการมือสั่นและหัวใจที่เต้นรัวอย่างหนักรออีกนิด... รอมาได้ตั้งอาทิตย์นึงแล้ว แค่อีกแป๊บเดียวกูรอได้ เขาพร่ำบอกตัวเองในใจพลางกำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ...........ภายในคฤหาสน์วรจักรวาลที่แสนสงบคุณหญิงยี่หวาได้บอกกับมะลิเมื่อเช้าว่าถึงเวลาที่ควรจะไปหาหมอเพื่อฝากครรภ์ให้เป็นเรื่องเป็นราวเสียที แต่เนื่องจากวันนี้ท่านมีนัดสำคัญที่ไม่สามารถเลี่ยงได้ มะลิจึงต้องเรียกแท็กซี่ไปโรงพยาบาลเองก่อนในครั้งแรกมะลิในฐานะเด็กดีที่เชื่อฟังผู้ใหญ่อย่างไร้เงื่อนไขรับคำอย่างง่ายดาย เธอรู้สึกรักและเคารพคุณหญิงยี่หวามาก อย่างน้อยการอยู่ที่นี่ภายใต้การดูแลของคุณแม่ผู้ใจดี ก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกกดดันหรืออึดอัดเท่ากับการต้องเผชิญหน้ากับความเนี้ยบและดุของน่านฟ้าพี่สาวฝาแฝดของเขาเวลาสิบเอ็ดนา
last updateDernière mise à jour : 2026-06-12
Read More

บทที่ 134 หมดสภาพ

บทที่ 134 หมดสภาพ หัวใจของน่านน้ำกำลังจะวาย... ไม่ใช่เพราะความเหนื่อยหรอกนะ! แต่เอาจริงๆ มันก็เพราะเหนื่อยด้วยนั่นแหละที่วิ่งขึ้นสับบันไดมาหลายชั้นขนาดนี้ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือคำตอบบางอย่างที่กำลังรอเขาอยู่ที่ชั้น8นั้นต่างหากที่มันบีบหัวใจจนแทบจะระเบิดออกมาเขาวิ่งหน้าตั้งมาจนถึงจุดหมาย สภาพหนุ่มหล่อสุดเนี๊ยบบัดนี้ไม่เหลือเค้าเดิม ทั้งหอบ ทั้งเหงื่อซึม ทั้งผมเผ้ายุ่งเหยิง แต่ในวินาทีที่เท้าของเขาเหยียบลงบนพื้นชั้นแปด ร่างสูงก็ถลาพุ่งตรงไปที่ประตูเลื่อนกระจกของศูนย์แม่และเด็กทันทีอย่างไม่คิดชีวิต“คุณมะลิเชิญห้องตรวจ2ค่ะ” เสียงพยาบาลแว่วมาตามสายลมน่านน้ำหันขวับไปตามเสียงนั้นทันที และในเสี้ยววินาทีนั้นเองเขาก็เห็นร่างบางของคนที่เขารักสุดใจกำลังลุกขึ้นยืน ก่อนจะหันหลังเดินตามพยาบาลไปเพื่อมุ่งหน้าเข้าสู่ห้องตรวจวินาทีนั้นเขาไม่รออะไรอีกต่อไปแล้ว ร่างสูงพุ่งตรงไปหาคนที่เขาต้องการที่สุดในชีวิตทันที แล้วจัดการรวบอุ้มร่างที่แสนรักนั้นจนตัวลอยขึ้นจากพื้น แล้วกอดแนบเอาไว้กับอ
last updateDernière mise à jour : 2026-06-13
Read More

บทที่ 135 ห้ามถอดอีก

 บทที่ 135 ห้ามถอดอีก เสียง ตึก... ตึก... ตึก... ยังคงดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องตรวจ แต่วินาทีนี้ทั้งสองคนกลับไม่ได้มองที่หน้าจออีกต่อไป น่านน้ำและมะลิมองสบตากันเนิ่นนาน ขอบตาของทั้งคู่แดงก่ำและมีน้ำตาคลอหน่วยด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้นจนยากจะอธิบายมะลิมองใบหน้าของชายตรงหน้าที่ดูทรุดโทรมลงไปถนัดตา ผิวแก้มที่เคยเรียบเนียนบัดนี้กลับสากระคายด้วยเคราที่ขึ้นหนาครึ้มจากการขาดการดูแลมาตลอดทั้งอาทิตย์ เธออดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือสั่นเทาขึ้นไปลูบแก้มของเขาอย่างแผ่วเบาด้วยความโหยหาจับใจ“กุนได้นอนบ้างไหมคะ...”น่านน้ำคว้ามือบางนั้นมาจับไว้แน่นก่อนจะแนบจูบลงที่ฝ่ามือนิ่มอย่างอ่อนโยน เขาทำเพียงส่ายหน้าไปมาเบาๆ แทนคำตอบ เพราะความตื้นตันที่จุกอยู่ที่ลำคอทำให้เขาไม่สามารถเปล่งเสียงพูดอะไรออกมาได้ในตอนนี้ เขารู้ดีว่าถ้าอ้าปากพูดแม้เพียงคำเดียว น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้จะต้องไหลร่วงลงมาอย่างแน่นอน...มะลิเองก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกเหล่านั้นผ่านสัมผัสจากมือหนา เธอมองสบตาเขาแล้วยิ้มพยักหน้ารับน้อยๆ ราวกับจะบอกว่าเธอเข้าใจทุกอย่างแล้
last updateDernière mise à jour : 2026-06-14
Read More

บทที่ 136 คำสารภาพหมดหัวใจ

บทที่ 136 คำสารภาพหมดหัวใจ ก่อนที่น่านน้ำจะได้อ้าปากอธิบายอะไรออกมา มะลิก็รวบรวมความกล้าพูดสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจต่อทันที“กุนแค่อยากรับผิดชอบลูกในท้องใช่ไหมคะ แล้วก็อยากให้หนูอยู่เพื่อมีอะไรด้วย... พอลูกคลอด หรือครบกำหนดหกปี กุนก็จะปล่อยหนูไปใช่ไหม”มะลิกลั้นใจถามเงื่อนไขที่แสนเจ็บปวดออกมา เธออยากรู้ว่าตัวเธอมีความหมายมากกว่าแค่หน้าที่หรือที่ระบายบ้างไหมในสายตาเขาคนตัวสูงใจกระตุกวูบ ความรู้สึกผิดและเสียใจแล่นริ้วจนหน้าชา น้องเข้าใจผิดไปไกลแสนไกลจนเขาเริ่มอยู่ไม่สุข“ไม่ใช่เลย! เพราะรายการสัมภาษณ์บ้าๆนั่นใช่ไหมหนูถึงมีความคิดแบบนี้น่ะ” เขาโพล่งออกมาอย่างหมดความอดทน “กุนไม่เคยรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบอะไรหนูเลยทั้งนั้น ทุกอย่างที่กุนทำมันก็เพราะกุนอยากให้หนูอยู่... กุนอยากอยู่ด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูกกับหนูต่างหาก!”“ส่วนเรื่องสัญญาหกปีอะไรนั่น... ถ้าหนูไม่พูด กุนลืมมันไปนานแล้วด้วยซ้ำ!”เขารีบอธิบายรัวเร็วหวังจะล้างความเข้าใจผิดให้หมดสิ้น แต่มะลิยังคงนิ่งเ
last updateDernière mise à jour : 2026-06-15
Read More

บทที่ 137 คืนสู่อ้อมอก NC++

บทที่ 137 คืนสู่อ้อมอก NC++ เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ๆกว่าพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำจะค่อยๆคลี่คลายลง บรรยากาศภายในห้องนอนที่เคยตึงเครียดกลับมาอบอวลไปด้วยไออุ่นแห่งความรักใจของน่านน้ำที่ก่อนหน้านี้เหมือนจะแหลกสลายไม่มีชิ้นดี ถูกอ้อมกอดอุ่นๆของมะลิคอยกอบกุมเศษเสี้ยวเหล่านั้นเอาไว้ ประคับประคองให้หัวใจของเขากลับมาเต้นในจังหวะเดิมอีกครั้ง และเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นคงและพลังในการที่จะปกป้องดูแลผู้หญิงคนนี้และลูกในท้องต่อไปในขณะเดียวกันความไม่มั่นใจและความหวาดกลัวที่เคยกดทับมะลิไว้ ก็ได้รับความรักมหาศาลของน่านน้ำที่พรั่งพรูออกมาโอบล้อมเอาไว้จนเธอรู้สึกปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อ้อมกอดของเขาในตอนนี้ไม่ได้ดูคุกคามหรือเอาแต่ใจเหมือนเก่าแต่มันคือหลุมหลบภัยที่แข็งแกร่งที่สุดสำหรับเธอและเจ้าก้อนแป้งตั้งแต่วินาทีนี่เป็นต้นไปน่านน้ำค่อยๆผละใบหน้าออกมาจากอกอิ่ม เขาใช้นิ้วโป้งเกลี่ยเช็ดคราบน้ำตาบนแก้มใสของมะลิอย่างเบามือ สายตาคมที่ตอนนี้ดูอ่อนโยนจนถึงที่
last updateDernière mise à jour : 2026-06-16
Read More

บทที่ 138 อ้อนเมีย

บทที่ 138 อ้อนเมีย “เอาอีกนะ...”เสียงแหบพร่ากระซิบชิดใบหูเล็กที่ขึ้นสีจัด น่านน้ำยังไม่ยอมถอนแก่นกายยักษ์ที่เริ่มขยายตัวแข็งปั๋งขึ้นมาใหม่ทันทีที่เพิ่งฉีดพ่นน้ำรักเสร็จไปหมาดๆ2รอบ เขาซุกใบหน้าคมเข้มลงกับซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายสาวที่ปนเปไปด้วยกลิ่นกามารมณ์อย่างหลงใหล“ไม่พักก่อนเหรอคะ...” มะลิถามเสียงแผ่วอย่างอึ้งๆในความฟิตปั๋งที่ดูจะไม่มีวันหมดของน่านน้ำ ทั้งที่เขาก็ดูเพลียมากๆแล้วก่อนหน้านี้“ถ้างั้น... พักอาบน้ำ”น่านน้ำยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ แววตาคมกริบวาววับไปด้วยแผนการร้าย เขาจัดการอุ้มร่างบางที่ตัวอ่อนระทวยขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนทั้งที่กึ่งกลางกายยังคงเชื่อมประสานกันอยู่ มะลิเผลอขยับขาหนีบเอวหนาไว้แน่นเพราะกลัวตก รูอิ่มที่เปียกแฉะขยิบตอดรัดตัวตนของเขาตามจังหวะก้าวเดินทำเอาน่านน้ำซี้ดปากอย่างสยิวใจ“ซี้ดดด ทำไมตอดเก่งงิ้ล่ะหื้อมมม” เขาครางประท้วงในลำคอพลางก้าวเท้าเดินมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำด้วยท่าทางคุกคาม“กุนจะอาบน้ำให้หนูเอง... ให้สะอาดทุกซอกทุกมุม เตรี
last updateDernière mise à jour : 2026-06-17
Read More

บทที่ 139 ระดับน่านน้ำต้องเล่นใหญ่ประมาณนี้

บทที่ 139 ระดับน่านน้ำต้องเล่นใหญ่ประมาณนี้ “หา!? พยาน?”เสียงของน่านน้ำดังขึ้นกลางสำนักงานเขตจนคนแถวนั้นเริ่มหันมามอง ใบหน้าคมเข้มที่เคยยิ้มแย้มเมื่อครู่กลับกลายเป็นบึ้งตึงขึ้นมาทันตาเห็น เขาจ้องหน้าเจ้าหน้าที่เหมือนเธอกำลังบอกว่าเขาขาดคุณสมบัติในการเป็นหนุ่มหล่อ“จะเป็นผัวเมียกัน... ต้องมีพยานด้วยเหรอ?” เขาถามกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด ในหัวของกัปตันหนุ่มคิดแค่ว่ามีเขา มีมะลิ และมีใจที่ตรงกันก็น่าจะจบเรื่องแล้ว“ใช่ค่ะ การจดทะเบียนสมรสต้องมีพยานเซ็นรับรองอย่างน้อยสองท่านนะคะ ถึงจะถูกต้องตามกฎหมาย” เจ้าหน้าที่สาวอธิบายด้วยน้ำเสียงสุภาพ แม้จะเริ่มรู้สึกกดดันจากรังสีความหงุดหงิดที่แผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่มตรงหน้า“งั้น... คุณเป็นให้ได้ไหมล่ะ?” เขาถามพลางยื่นปากกาคืนให้เจ้าหน้าที่แบบดื้อๆจนน่าหมั่นไส้“ไม่ได้ค่ะ เจ้าหน้าที่สำนักงานเขตเป็นพยานให้ไม่ได้นะคะคุณ”น่านน้ำพ่นลมหายใจออกมาดังเหอะอย่างขัดใจสุดขีด เขาเสยผมอย่างหัวเสียพลางคิดในใจว่าการจะมีเ
last updateDernière mise à jour : 2026-06-18
Read More
Dernier
1
...
101112131415
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status