Todos los capítulos de Death Orders Bear Her Name : Capítulo 21 - Capítulo 30

“Hindi ko na pwedeng itago, Nathan—anak mo si Gian.”Para akong binagsakan ng buong gusali.“Ha?” lumabas sa bibig ko, basag, parang hindi ko kilala ang sarili kong boses. “Ano’ng sinabi mo?”Huminga nang malalim si Georgina. Kita ko ang panginginig sa balikat niya. Hindi dramatiko. Hindi eksena. Isang inang pagod na sa pagtatago. “Si Gian. Anak natin.”“Hindi,” agad kong tugon, isang hakbang palapit sa kanya. “Hindi ‘yan totoo.”Tumango siya. “Totoo.”Napatingin ako kay Gian. Nakatayo siya sa tabi ni Liza, balikat na bahagyang nakayuko, mga kamay nakapulupot sa strap ng backpack niya. Hindi siya umiwas ng tingin. Hindi rin siya nagpakita ng galit. Tahimik lang. Parang matagal nang tanggap ang lihim na ito.“Babe?” bulong ko, hindi ko alam kung bakit iyon ang lumabas sa bibig ko.“Dad,” sagot niya, mahina, pero diretso sa akin.Parang may humila sa sikmura ko pababa. Hindi ako makalunok. Hindi ako makagalaw.“Gian,” tawag ni Georgina, nanginginig ang tinig, “sabihin mo sa kanya.”Luma

“Don’t worry. I’ve got this covered.”Hindi ko binitiwan ang tingin kay Nathan habang sinasabi ko iyon, kahit ramdam kong nanginginig pa ang hangin sa pagitan namin dahil sa banta na kakadating lang. Nakita ko ang pag-igting ng panga niya, ang biglang pag-igsi ng hinga niya—mga senyales na gusto niyang sumabog pero pinipigilan niya ang sarili niya.“Covered? Georgina, sinabi lang nila na target si Gian,” mariin niyang sagot, halos bumangga ang bawat salita sa dibdib ko. “Paano mo nasasabing kontrolado ‘to?”Lumapit ako sa kanya, hindi para pakalmahin siya, kundi para ipaalala kung sino ako. “Being Queen Virdict, nasanay na kami ni Gian sa ganitong threats.”Kumunot ang noo niya. “Huwag mo siyang gawing sundalo. Anak natin siya.”“At dahil anak natin siya, tinuruan ko siyang mabuhay.”Isang hakbang pa palapit. Halos magdikit na ang noo namin. Ramdam ko ang init ng galit at takot niya. Hindi ko iyon tinakbuhan.“Self-defense. Tactical driving. Martial arts. Basic counter-surveillance. U

“‘Nakahanda na ba ang pain?’”Hindi ko inalis ang tingin ko kay Liza habang inaayos niya ang tablet sa mesa. Kita ko sa kamay niyang bahagyang nanginginig na hindi lang ito simpleng operasyon. Isa itong all-in. Isang galaw na pwedeng magligtas sa amin—o magbaon sa amin sa hukay.“Tatlong layer na, Love,” sagot niya, tahimik pero matalim. “Fake intel, controlled leak, at emotional trigger. Si Drake ang naglatag ng route para kay Laura.”Tumango ako. Narinig ko ang mahihinang yapak sa likod ko bago ko pa maramdaman ang presensya niya.“Kung kakagat si Laura, automatic na gagalaw ang amo niya,” sabi ni Drake, mababa ang boses, diretso ang tindig. “At doon natin siya huhulihin.”Huminga ako nang malalim. Ramdam ko ang bigat ng bawat segundo. Hindi ito laro. Isang maling hakbang lang, at si Gian ang unang mawawala sa amin.“Hindi puwedeng pumalya,” sabi ko, diretso. “Kapag kumagat siya, gusto kong buo ang bibig. Hindi tuka lang. Kailangan buong katawan ang nasa bitag.”Sumagot si Drake ng

“‘You think I will leave you to live alone?’”Tumigil ang hininga ko sa mismong sandaling narinig ko ang click ng lock sa likod ko. Isang tunog lang iyon—simple, mekanikal—pero para akong binuhusan ng kuryente. Nakaharap ako sa pinto, hawak ko pa ang susi, nang maramdaman ko ang presensya niya sa likod ko.Akala ko ihahatid niya lang ako.Nasa hotel ako ngayon dahil hindi na safe sa apartment.“In this damn situation?” dagdag niya, mababa ang boses. “I’m staying with you, Georgie.”Dahan-dahan akong lumingon.Nakatayo siya roon, nakasandal sa pinto, parang sinarado hindi lang ang mundo sa labas kundi pati lahat ng dahilan ko para umatras. Ang tingin niya, diretso. Walang paligoy. Walang pag-aalinlangan. Para bang matagal na niyang hinintay ang sandaling ito.“Hindi mo pwedeng basta—” sinimulan ko.“Pwede,” putol niya agad. “At gagawin ko.”Humakbang siya palapit. Hanggang sa halos magkadikit na ang mga dibdib namin.“This is dangerous,” sabi ko, pilit na matatag ang boses.“Much danger

“Hindi pa tapos ‘to, Georgina.”Boses ni Nathan ang unang bumungad sa pandinig ko, garalgal, pilit pinipigil ang galit, habang nakatitig siya sa telebisyon na punô ng naglalagablab na headline: TORRES SYNDICATE EXPOSED. FORMER SENATOR VICENTE ARAGON STANDS FOR TRUTH.“Hindi pa talaga,” sagot ko, halos pabulong. “Kasi ngayon pa lang magsisimula ang giyera.”Sumabog ang tunog ng notifications mula sa bawat sulok ng penthouse—mga phone, tablet, laptop. Hashtags na nagtatampok sa pangalan namin: #JusticePowerCouple, #QueenVerdict, #AragonForTruth.Pero kahit pa umaapaw ang suporta, ramdam ko ang lamig na gumagapang sa gulugod ko. Ang klase ng katahimikan na alam mong sinusundan ng bagyo.Lumapit si Liza, dala ang tablet, nanginginig ang kamay. “Ma’am… may nag-leak na footage.”“Anong footage?” tanong ko, agad bumigat ang dibdib.Pinindot niya ang play.Nakita ko ang sarili ko sa screen—isang blurred, night-vision clip. Ako, sa loob ng isang lumang bodega, hawak ng dalawang armadong lalaki