INICIAR SESIÓN"Atty. Sandoval, hindi ko akalain na makakasabay kita rito sa annual gala ng corporate sector, at mukhang mas lalo kang gumaganda ngayon kaysa noong huli tayong nagkaharap sa arbitrasyon," nakangiting bati ni CEO Marcus Alcantara habang inilalagay ang isang basong champagne sa harap ko habang nakatayo kami malapit sa grand staircase ng ballroom."Maraming salamat, Mr. Alcantara, pero sa pagkakaalala ko ay hindi social gathering ang pinunta ko rito kundi para sa networking ng Davao Integrity Firm," sagot ko habang bahagyang umiwas sa paglapit niya na may dalang masyadong pormal ngunit mapanlinlang na motibo."Alam ko namang career-driven ka, Georgina, kaya nga humahanga ako sa iyo... paano kung pag-usapan natin ang posibleng merger ng mga kompanya natin habang sumasayaw tayo rito?" pagpapatuloy niya habang iniaabot ang kamay niya sa akin na parang wala siyang pakialam sa mga matang nakatingin sa paligid."Wala akong balak sumayaw ngayong gabi, at kung tungkol sa merger, maaari mong i-e
"Kung hindi mo kayang sabayan ang bilis ng pagbasa ko sa kasong ito, mas mabuting ikaw na lang ang magbitiw kaysa mapahiya tayong dalawa sa harap ng buong faculty," diretsong sabi ko habang ibinabagsak ang isang makapal na codal provisions sa ibabaw ng mahabang wooden table sa dulo ng library.Napaigtad si Gian sa bigla kong pagbato ng libro ngunit hindi man lang natinag ang ekspresyon ng pagiging kalmado niya habang nakadekwang itong nakatingin sa akin nang may mapang-asar na kislap sa mga mata niya."Ang aga mo namang uminit ang ulo, Florence... kaya pala mas pinipili mong mag-isa dahil wala sigurong makatagal sa maldita mong ugali," sagot niya habang dahan-dahang inaayos ang pagkakakompyuter ng mga kasong pinag-aaralan namin para sa nalalapit na inter-collegiate moot court competition.Nanggigigil akong umupo sa tapat niya at itinulak ang laptop palapit sa mukha niya para ipakita ang maliit na error sa citation niya na pilit niyang itinatago sa draft niya."Hindi ako maldita, sadya
"Sino ba ang kumakatawan sa kabilang panig para masigurong hindi tayo mapapahiya sa huling yugto ng simposyum na ito?" tanong ko habang inaayos ang cuffs ng suit ko habang nakatayo sa likuran ng malaking court room ng unibersidad kung saan idinaraos ang inter-collegiate debate. "Si Gian Aragon po, sir, mula sa freshman law department," sagot ni Steve nang may pag-aalinlangan sa boses habang hawak ang tablet para iabot sa akin ang mga dokumento. Napatigil ako sa pag-aayos ng kwelyo nang marinig ko ang apelyido at ang pangalan na ilang taon ko nang pinapanood mula sa malayo nang may kirot sa dibdib. Umabante ako nang bahagya para sumilip sa glass panel ng gallery kung saan tanaw na tanaw ang entablado. Doon ko siya nakita. Nakatayo si Gian sa podium, hawak ang lapel mic habang deretsong nakatingin sa mga hukom nang walang bakas ng kaba. Ang tindig niya, ang paraan ng pagbuka ng labi niya para magbato ng batas nang walang pag-aalinlangan, at ang talim ng mga mata niya kapag sumasagot s
"Siguraduhin mo lang na hindi ka sinusundan ng mga reporter na iyan bago mo ako ihatid sa sasakyan ko, Nathan.. ayaw ko ng panibagong gulo sa media bukas ng umaga."Ipinasok ko ang aking mga kamay sa bulsa ng aking coat habang naglalakad kami sa madilim na bahagi ng basement parking ng unibersidad kung saan idinaos ang mock trial ni Gian. Ang tunog ng aking matitigas na takong ay umaalingawngaw sa sementadong sahig, sumasabay sa mabibigat at tiyak na mga hakbang ni Nathan sa aking tabi. Naamoy ko ang mamahaling leather at pabango na nagmumula sa kanyang suot na suit.. isang pamilyar na amoy na nagpapadala ng hindi maipaliwanag na tensyon sa aking sistema. Lumipas ang ilang oras mula nang matapos ang dinner namin kasama si Gian, ngunit ang bigat ng kanyang mga binitawang salita doon sa restaurant ay tila nakasabit pa rin sa hangin ngayon."Pinauna ko na ang sasakyan ni Gian kasama si Steve para makasiguro na walang makakagambala sa atin dito, Georgina," sagot niya habang bahagyang bina
"Huwag mong harangan ang daan ko kung wala kang balak na gumalaw nang mabilis, Aragon.. nakakahadlang ka sa mga taong may totoong direksyon sa buhay."Napatigil ako sa gitna ng siksikang pasilyo ng San Beda College of Law habang bitbit ang makakapal na case digests para sa pre-week ng mock trial. Isang matalim at pamilyar na boses ang bumasag sa konsentrasyon ko mula sa aking likuran. Lumingon ako at doon ko nakita si Florence Guttierez.. ang top law student ng aming karibal na unibersidad, suot ang kanyang mahigpit na nakatali na buhok at ang kanyang signature na crisp white corporate shirt na walang kahit isang lukot. Hawak niya ang isang makapal na bersyon ng Rules of Court, ang kanyang mga kilay ay bahagyang nakataas habang diretsong nakatitig sa akin na tila ba ako ay isang basurang nakaharang sa kanyang ginto. Ang bawat hakbang niya palapit sa akin ay naglalabas ng matinding awtoridad, isang ugali na labis kong kinaiinisan dahil ipinapaalala nito sa akin ang matigas na karakter
"Siguraduhin mo lang na hindi ito isa sa mga laro mo, Nathan.. dahil kung gagamitin mo si Gian para lang mapalapit sa akin, hinding-hindi mo na muling makikita ang anak mo."Napatigil ako sa pag-aayos ng aking cuffs nang marinig ang matigas na boses ni Georgina sa kabila ng linya. Ang hawak kong cellphone ay tila uminit dahil sa bigat ng babala na binitawan niya bago siya tuluyang pumayag sa hapunan na ito. Nakatayo ako sa gitna ng pribadong silid ng isang tahimik at eksklusibong restaurant sa Bonifacio Global City, kung saan ang tanging maririnig ay ang banayad na kalascas ng mga kubyertos mula sa ibang mesa at ang mahinang tugtog ng piano sa background. Ang bawat hakbang ng mga waiter na nag-aayos ng mga baso ay nagpapataas ng tensyon sa aking dibdib. Alam kong pumayag lang siya dahil kasama si Gian.. alam kong ito lang ang natatanging paraan para makasama ko silang dalawa nang hindi ako hinaharangan ng kanyang mga bodyguard."Naka-reserve na ang lamesa natin, Georgina.. naghihintay
“Kailangan nating mag-usap ngayon din, Georgina.”“Ngayon?” ulit ko, nagtatakang napatitig sa kanya at napasandal sa pintuan ng unit ko, braso’y naka-cross, at masusi ko siyang pinakatitigan. “Alas-onse na, Nathan.”“Limang minuto lang,” sagot niya. “Please.”Pinagmasdan ko ang mukha niya. Pagod. G
“Ma’am, mag-e-early out po ba kayo?”“Oo,” sagot ko kay Liza habang sinasara ko ang laptop ko, “kailangan kong dumaan sa mall. Late uuwi si Gian. May basketball training daw.”Napatingin siya sa akin. Alam niya ang ibig sabihin nun—takeout dinner, tahimik na gabi, at maagang pahinga bago ang hearin
“Umalis ka na, Nathan.”Tumama sa dingding ang boses ko na parang bala. Walang paunang babala. Walang lambing. Diretso sa pagitan ng mga mata niya.Nakatayo siya sa pintuan ng unit ko, basang-basa ang ulan sa balikat ng itim niyang suit, mata’y nanlilisik, parang may hinahanap na kasalanan. At sa l
“Love, medium rare pa rin ba o gusto mo nang well-done ngayong nasa Manila tayo?” “Medium rare,” sagot ko agad, hindi inaalis ang tingin sa menu, kahit ramdam kong tinititigan na naman ako ng anak ko na parang may binabalak. “At huwag mo akong tingnan ng ganyan.” Ngumisi si Gian. “Kasi kapag stre







