All Chapters of Hired to Serve, Forbidden to Love: Chapter 61 - Chapter 70

Napaawang ang labi ni Calessia. ‘Yong tipong parang gusto niyang magsalita, pero walang lumabas na boses. Pero ang mga mata niya, diretsong nakatutok sa akin. Matiim, na parang may hinahalukay sa loob ko.Ngumiti lang ako.Bahagya kong ikiniling ang ulo ko; hindi inaalis ang tingin sa kanya.Hindi ‘yong karaniwang ngiti ko na may halong panunukso o pananakot. Mas matamis, malambing. Maraming gustong ipahiwatig.Dahan-dahan kong inangat ang kamay ko at hinaplos ang gilid ng labi niya. Bahagya siyang napasinghap.Napahigpit ang hawak niya sa laylayan ng shirt niya.“Close your mouth,” mahina kong bulong, bahagyang nakangiti. “You’re making me want to kiss you.”Napakurap-kurap siya. Parang natauhan. Mabilis niyang itinikom ang labi niya, sabay iwas ng tingin.Saka lumingon sa pinto.Sandaling napahinto ang paghinga niya, parang may napagtanto siya.Wala nang awang iyon.Kanina pa nga kasi umalis si Lola. Hindi ko sinabi kasi ayaw kong sayangin ang pagkakataong ito. Ang mapalapit sa kanya

Lumapit pa si Marc, pero hindi sa akin kundi kay Mama. Umupo siya sa tabi nito at marahang hinawakan ang kamay naming dalawa.“Come with us…” sabi niya, kalmado pero buo ang boses habang nakatingin kay Mama. “So she might accept me… choose me… and let me give her the happiness she deserves.”Napangiti si Mama. Parang unti-unting lumuluwag ang bigat sa dibdib niya.Umaliwalas na rin ang mukha niya nang lumingon siya sa akin, saka marahang tinapik ang kamay ni Marc bago tumango.“Sasama ako…”Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Parang hinaplos ang puso ko sa sinabi ni Marc, pero mas masaya ako sa pagpayag ni Mama.Yumakap ako kay Mama nang mahigpit. Tuluyan na akong makahinga nang maluwag. Hindi na ako mag-aalala. Wala nang dahilan para magtimpi ako sa trato sa akin ni Papa kasi kasama ko na siya. Kasama ko na si Mama. Safe na siya.Gulat ako nang nakiyakap din si Marc. Ang lapit ng mukha niya sa akin.Ngiting-ngiti siya, halos ngumuso pa. Kinurot ko siya sa tagiliran.Agad siyang bumit

“Halika na, Calessia… umalis na tayo.” Muli akong hinawakan ni Armando, mahinang hinila. Napahakbang ako kahit ayoko. Pero nasagi ko ang display na bag at nalaglag. Sabay kaming napahinto ni Armando. Napatingin doon.Pupulutin ko sana, pero muli niya akong hinila. Halatang takot siyang mahuli kami ni Marc. “Armando… si Mama ko—” Mabilis kong binawi ang kamay ko mula sa kanya, saktong nakita kami ni Marc.Tumalbog ang puso ko nang tumayo siya. Kaya lang, hindi siya lumapit. Nanatili lang siyang nakatayo sa may waiting area.Nalito ako. Bakit wala siyang ginawa? Bakit hindi siya nagalit? Hindi niya sinugod si Armando, katulad ng ginawa niya noon. Wala ni talim sa mga mata niya.Napakagat ako sa ibabang labi nang tumingin siya kay Armando. Sandali lang at bumaling naman sa akin. Pero hindi pa rin siya kumilos. Maya maya ay naramdaman ko si Mama sa tabi ko. Napalingon ako sa kanya. Siya man ay hindi rin nagsasalita. Hinaplos niya lang ang braso ko, saka tumingin kay Armando. P

CalessiaNapangiti ako habang tinutugon pa rin ang halik ni Marc, na sa una ay marahan lang hanggang lumalim.Mas naging madiin.Mas mapusok, na parang may gustong patunayan.Napapikit ako. Nagpaubaya.Bumaba ang halik niya sa leeg ko. Ramdam ko ring gumalaw ang kamay niya sa likod ko. Madiing humaplos habang ang labi niya ay umabot na sa may pisngi ng dibdib ko.Napaliyad ako sa dalang kiliti ng ginagawa niya. Ang kamay niya ay dumulas pa pababa. Pinisil-pisil na ang manipis kong baywang.Hindi siya nagmamadali, pero hindi rin nag-aatubili, na para bang kabisado na niya ang bawat kurba ng katawan ko.“Marc…” mahina kong naisambit. Napaarko ang katawan ko.Hindi siya sumagot, pero nakatingala siya sa akin habang kagat-kagat niya ang zipper ng blouse ko. Dahan-dahan niya iyong ibinaba.Umawang ang labi ko. Napigil ko pa ang hininga ko nang lumapat ang labi niya sa pagitan ng dibdib ko.Mas nag-init ako.Mas lalo niya akong hinila palapit. ‘Yong init ng hininga niya sa balat ko, parang

MARC“Uhg...” Nagising ako na medyo masakit ang ulo ko.Saka ko naalala ang celebration with investors. Hindi nawawala ang inuman sa mundo ng negosyo. Ngunit ngayon lang ako nalasing sa tanang buhay ko.Siguro dahil ngayon lang ulit ako sumaya nang ganito. Dobleng saya dahil kay Calessia.Mabilis kong naipaling ang ulo ko sa side ni Calessia.Napangiti ako. Pero hindi agad gumalaw. Mahimbing ang tulog niya. Nakatagilid siya, malayo sa akin. Nakaharap sa kabilang side ng kama, nakabaluktot nang bahagya na parang takot lumampas sa puwesto niya.Mapait akong napangiti. Ganito naman kami palagi.Tuwing magigising, pareho kaming nasa magkabilang gilid ng kama.Hindi sadya, pero parang sanay na ang mga katawan namin sa ganoong distansya.Dahan-dahan akong gumalaw, maingat na hindi siya magising agad. Unti-unti akong lumapit. Inabot ko ang baywang niya, saka hinila ko siya papalapit sa akin.Dumikit ang dibdib ko sa likod niya. Naramdaman ko agad ang init na gumapang sa buong katawan ko.Ipi