All Chapters of Hired to Serve, Forbidden to Love: Chapter 121 - Chapter 126

MARC“Calessia…” Akmang hahawakan ko siya, pero kaagad na naman siyang umatras.“Stay out of my life, Marc.” Madiin ang boses niya. Matalim din ang mga matang hindi ko na yata kayang salubungin.“Paano kung ayaw ko?”“Then I will hate you for the rest of my life.”Pagkasabi niyon, tumalikod na siya at tuluyan niya akong iniwan.Mapait na lang akong napangiti habang unti-unting tumutulo ang mga luha ko.Hindi ko na siya pinigilan kahit parang nadudurog ang puso ko.Pinanood ko na lang siyang halos lakad-takbo habang papalayo sa runway.Kinuha ko ang phone ko at agad na tinawagan ang isa sa mga tauhan ko.“Give Calessia the documents and the money. Make sure she has everything she needs.”“Yes, sir.”“Then follow them. Wherever they go.”“Understood.”Ibinaba ko ang tawag.Kung pipilitin ko siyang manatili...Tiyak na ikukumpara na naman niya ako kay Armando.Hindi ko siya ikukulong.Tahimik ko na lang siyang babantayan.Sa ngayon...Iyon lang ang kaya kong gawin.Maya maya, tumunog ulit

MARCKaagad na pina-cremate ni Carlo si Cara Rose nang matagpuan ang katawan nito.Maski ang pamilya niya, hindi na siya nakita sa huling pagkakataon bago siya ipa-cremate.Then, a few days later, biglang sumulpot si Monica sa harap ni Lola.“Do you think Cara Rose is still alive?” tanong ni Lola.Tumango ako.“I think she may be Monica.”Napahawak si Lola sa bibig niya. Bumakas ang takot sa mukha niya.Tumayo ako at inayos ang kumot niya.“Lola, you need to rest. Magpagaling ka. I’ll take care of this.”Tumango siya, pero bakas pa rin sa mukha niya ang pag-aalala.Lumabas ako at kaagad na tinawagan ang mga tauhan ko.“I want Carlo’s house watched. Closely.”Ibinilin ko ring i-trace ang lahat ng naging lakad at transactions ni Carlo sa nakalipas na walong buwan.Hindi ko alam kung ano ang eksaktong hinahanap ko.Lahat blanko pa. Hindi ako sigurado kung tama ba ang naiisip.Pero talagang kakaiba ang kutob ko.Parang may mas malalim pang dahilan kung bakit nangyayari ang lahat ng ito.

MARCNadatnan ko sa kalsada ang sasakyan ng mga tauhan ko.Nakahinto iyon sa gilid, bahagyang yupi ang harapan. Kaagad akong nagpreno at bumaba ng kotse.“Ano’ng nangyari?” agad kong tanong.Lumapit ang isa sa mga tauhan ko at bahagyang yumuko. “Binangga kami ng isang lasing, Sir Marc. Pero ayos naman po kami.”Mabilis kong sinulyapan ang iba. May mga gasgas at sugat sila, pero wala namang malubha.Nakahinga ako nang bahagya.“Nasaan sina Calessia?” Palinga-linga ako sa paligid, iniisip na baka nasa malapit lang sila.“Diretso lang po sila, Sir. Mukhang papunta sa resort. May mga tao pa rin po tayong nakasunod sa kanila.”Kaagad akong tumango.“Hintayin n’yo ang ambulansya. Mag-stay muna kayo sa ospital at magpagamot.”Pagkasabi ko niyon, agad akong bumalik sa kotse.Mabilis ang pagpapatakbo ko habang mahigpit ang pagkakahawak sa manibela.Madilim na ang kalsada, pero wala akong pakialam. Gusto ko nang agad makarating sa resort at makita sina Calessia at Mama.Napatingin ako sa screen