LOGINShare
2 มีความหวัง
publish date:
2026-02-11 08:45:57หลายปีก่อน
เซนต์มีแฟนตั้งแต่เรียนอยู่มอสี่ ตอนนั้นแฟนของเขาเรียนอยู่มอสาม จนกระทั่งเขาขึ้นมอหกและแฟนขึ้นมอห้า เขากับแฟนก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเรื่อยมาตามประสาคนเป็นแฟนกัน ทุกครั้งที่มีอะไรกันก็สวมถุงยางอนามัยทุกครั้ง จวบจนเขาจะจบมอหก จู่ๆแฟนสาวก็ลาออกจากโรงเรียนกะทันหันแล้วหายไปโดยไม่บอกลาเขาสักคำ ไปหาเธอที่บ้านก็ไม่เจอ เขาจึงถามคนแถวนั้นก็ไม่มีใครรู้ พวกเขารู้แค่ว่าครอบครัวของแฟนสาวขายบ้านแล้วย้ายไปอยู่ที่อื่น แต่ก็ไม่รู้ว่าย้ายไปอยู่กันที่ไหน พอจบมอหกเซนต์ก็ไม่เรียนต่อเพราะเขาไม่มีกะจิตกะใจที่จะเรียน สมองไม่พร้อมที่จะเรียนเนื่องจากว่าเขายังเสียใจที่แฟนสาวหายไปและเสียความรู้สึกที่เธอไม่บอกลาเขาสักคำ เธอมีปัญหาอะไรก็ควรจะบอกเขาบ้างในฐานะที่เป็นแฟนกันมาหลายปี ดังนั้นเขาจึงดรอปเรียนไปสองปีแล้วกลับมาเรียนใหม่ในวัยยี่สิบเอ็ดปี ตอนนั้นแบมอายุสิบแปดปีแต่แบมก็ไม่เคยถามว่าทำไมเซนต์ถึงเพิ่งมาเรียนรุ่นเดียวกับเธอ "แล้วเซนต์ได้ปฏิเสธพ่อหรือยัง" "ปฏิเสธแล้วแต่พ่อกับแม่ก็ไม่ยอมท่าเดียวเลย" "ถ้าอย่างนั้นเซนต์ก็ยอมแต่งงานเถอะเพื่อให้พ่อกับแม่เซนต์ได้สบายใจไง" "ฉันจะไม่ยอมถูกจับคลุมถุงชนแต่งงานกับคนที่ฉันไม่ได้รักเด็ดขาด" "เฮ้อ..." แบมมองหน้าเพื่อนแล้วถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ในความดื้อรั้นของเพื่อนตัวสูง "เธอช่วยฉันหน่อยสิ" "เซนต์จะให้แบมช่วยอะไรก็บอกมาได้เลย" ก่อนเรียวปากหยักสวยจะขยับเอ่ยออกมาอย่างไม่ได้ซีเรียสอะไรกับเรื่องที่พูดออกไป "ช่วยจดทะเบียนสมรสกับฉันหน่อย" "ฮะ! จดทะเบียนสมรส!" แบมอุทานออกมาอย่างสุดเสียงพลางดวงตาสวยเบิกกว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องที่เพื่อนจะให้เธอช่วยนั้นจะเป็นเรื่องที่ตัวเองคาดไม่ถึง "แค่จดทะเบียนกันเฉยๆ แต่ไม่ได้จะให้มาเป็นเมียจริงๆสักหน่อย พอฉันจดทะเบียนสมรสกับเธอเสร็จ ฉันก็จะพาเธอไปเจอพ่อกับแม่ และบอกว่าเราเป็นผัวเมียกัน ถ้าเกิดพ่อกับแม่ไม่เชื่อฉันก็จะได้เอาใบทะเบียนสมรสไปให้พ่อกับแม่ดู เพื่อเป็นหลักฐานยืนยันว่าฉันกับเธอเป็นผัวเมียกันแล้ว ทีนี้พ่อกับแม่ก็จะได้เลิกบังคับให้ฉันแต่งงานสักที" "จะบ้าเหรอเซนต์ คิดอะไรไม่เข้าท่า" "เธอช่วยฉันหน่อยนะแบม เธอเป็นเพื่อนฉันมาตั้งนานเธอต้องช่วยฉันสิ" "ช่วยเรื่องอื่นน่ะได้ แต่จะให้ช่วยเรื่องนี้แบมไม่ทำหรอก" "ถ้าเป็นเรื่องอื่นฉันก็ไม่ขอให้เธอช่วยหรอก แต่ฉันจะขอเธอแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวเอง" "เรื่องจดทะเบียนมันไม่ใช่เรื่องที่เราจะทำกันเล่นๆกันได้นะเซนต์ คนที่แต่งงานแล้วหรือเป็นสามีภรรยากันจริงๆเท่านั้นแหละถึงจะจดทะเบียนกันได้" ก่อนที่เซนต์จะแย้งขึ้น "ตอนที่เราไปจดทะเบียนเจ้าหน้าที่เขาไม่ถามหรอกว่าเราเป็นผัวเมียกันจริงหรือเปล่า" "ถึงจะยังไงแบมก็ไม่ช่วยหรอก" "ฉันไม่ได้จะให้เธอช่วยเปล่านะ แต่ฉันจะให้เงินเธอด้วย" "เท่าไหร่" "เธออยากได้เท่าไหร่ล่ะ" "ห้าล้าน" เธอพูดเล่นไปอย่างนั้นไม่ได้จริงจังอะไร ปกติเธอกับเซนต์ก็มักจะพูดเล่นแบบนี้กันอยู่บ่อยๆ เซนต์คิดว่าเธอพูดจริงจึงพูดออกไปทันที "ตกลง เดี๋ยวฉันจะโอนให้เธอเดี๋ยวนี้เลย" "แบมพูดเล่นหรอกไม่ได้จริงจัง" "ฉันกำลังจริงจังอยู่นะแบม เธออย่าทำเป็นเล่นสิ" เขาพูดออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "แบมจะไม่จดทะเบียนสมรสกับเซนต์ นั่นแหละคือจริงจัง" "แบม..." น้ำเสียงออดอ้อน แววตาอ้อนวอนหวังให้เธอเห็นใจ "ไม่ต้องมาอ้อนวอน เพราะแบมจะไม่ช่วยเซนต์เด็ดขาด" พูดจบ ร่างเล็กก็ลุกพรวดออกจากโซฟา ก่อนมือหนาจะเอื้อมไปจับยังข้อมือเรียวแล้วเผลอออกแรงดึงโดยไม่ได้ตั้งใจ จนคนตัวเล็กล้มลงมานั่งบนตักแกร่งของเขา หมับ! "ว้าย! ทำบ้าอะไรน่ะเซนต์" เธออุทานออกมาด้วยความตกใจแล้วหันมาต่อว่าชายหนุ่มที่ใบหน้าของเขาแนบอยู่กับไหล่ของเธอ แถมมือของเขาก็ยังกอดเธออีก "ฉันขอโทษนะที่ดึงแขนเธอแรงไปหน่อย ฉันไม่ได้ตั้งใจน่ะ" ว่าจบ หญิงสาวก็ลุกออกจากตักหนาแล้วหันมาพูดกับเขา "ถ้าเซนต์อยากจะจดทะเบียนเพื่อตบตาพ่อกับแม่ เซนต์ก็ไปจ้างผู้หญิงคนอื่นเถอะ" "ฉันจะไม่จ้างใครนอกจากเธอ เพราะเธอคือเพื่อนผู้หญิงคนแรกและคนเดียวที่ฉันสนิทมากที่สุด" ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาเซนต์ไม่เคยมีเพื่อนผู้หญิง เขาเพิ่งมีเพื่อนผู้หญิงก็ตอนเรียนปีหนึ่งนี่แหละ ส่วนเพื่อนผู้หญิงอีกคนชื่อวิวซึ่งรู้จักหลังจากแบม ตอนอยู่มหาลัยวิทยาลัยเขาจะอยู่กับแบมและวิว พออยู่นอกมหาวิทยาลัยเขาก็จะเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนที่เรียนมัธยมมาด้วยกัน จะไปดื่มหรือเที่ยวผู้หญิงก็ไปกับพวกนั้นแหละ ส่วนแบมกับวิวเขาก็ไปไหนมาไหนกับพวกเธออยู่บ่อยๆเหมือนกัน อย่างเช่นไปเดินห้าง ไปเที่ยวผับบ้างตามประสาวัยรุ่นมหาวิทยาลัย เซนต์จะเป็นคนออกค่ากินและค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด ถึงแม้ว่าแบมกับวิวอยากช่วยจ่ายด้วย แต่เขาไม่ยอมให้สองสาวจ่ายเองเด็ดขาด เพราะเขาคิดเสมอว่าเป็นผู้ชายจะให้ผู้หญิงมาจ่ายได้ยังไง "งั้นเซนต์ลองไปขอความช่วยเหลือจากวิวดูสิ ไม่แน่วิวอาจจะช่วยเซนต์ก็ได้นะ" "ฉันไม่เอาวิว แต่ฉันจะเอาเธอ" ก่อนที่แบมจะพูดขึ้น เพราะฟังดูแล้วมันดูสองแง่สองง่ามยังไงชอบกล "อย่าพูดสองแง่สองง่ามได้ไหมเซนต์ ฟังดูแล้วมัน...ยังไงก็ไม่รู้" "ฉันไม่ได้หมายถึงจะเอาเธออย่างที่เธอเข้าใจหรอก แต่ฉันอยากบอกว่าจะเอาเธอมาจดทะเบียนสมรสกับฉัน จนกว่าฉันจะเจอคนที่ถูกใจนั่นแหละฉันถึงจะหย่าให้เธอ" "กว่าเซนต์จะเจอคนที่ถูกใจ มันจะไม่นานไปหน่อยเหรอ" เธอเริ่มลังเลเพราะสงสารเขา "คงไม่นานเท่าไหร่หรอกมั้ง" เขาตอบออกไปด้วยความไม่แน่ใจ เพราะเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้เจอผู้หญิงที่ถูกใจเมื่อไหร่ "ขอแบมคิดดูก่อนก็แล้วกันนะ" เมื่อแบมได้ยินเขาบอกมาแบบนั้นเธอที่รู้สึกลังเลอยากจะช่วยเขา จึงคิดว่าเขาเป็นเพื่อนที่ดี ดังนั้นถ้าเขาต้องการความช่วยเหลือเธอก็อยากจะช่วยเขาเหมือนกัน เนื่องจากว่าเขาช่วยเธอมาเยอะแล้ว "งั้นฉันให้เวลาเธอคิดสามวันนะ" ใบหน้าหล่อเอ่ยออกไปพร้อมรอยยิ้มมีความหวัง "สามวันน้อยไป" "งั้นฉันให้เวลาเธอคิดหนึ่งอาทิตย์ก็แล้วกัน" "ได้" "ขอบใจมากนะแบมที่ช่วยฉัน" "แบมยังไม่ได้ตอบเซนต์เลยนะว่าจะช่วยหรือไม่ช่วย เพราะฉะนั้นยังไม่ต้องขอบใจหรอก" "ฉันขอบใจเธอไว้ล่วงหน้าไง ถ้าอย่างนั้นฉันกลับก่อนนะ อีกหนึ่งอาทิตย์ฉันจะกลับมาฟังคำตอบจากเธอ" "ได้" จากนั้น เซนต์ก็หยัดตัวขึ้นเต็มความสูงแล้วออกจากบ้านไปด้วยสีหน้าแช่มชื่นอย่างมีความหวังอยู่ในใจ
Latest chapter
จากเพื่อนสู่เมียนิตินัย 24 รักมานานแล้ว (จบ)
วันต่อมาแบมรู้สึกตัวตื่นเมื่อมีความรู้สึกว่ามีน้ำอุ่นๆไหลออกมาติดกางเกง แบมลุกขึ้นนั่งแล้วเอี้ยวมองไปใต้สะโพกจึงเห็นเลือดติดผ้าปูที่นอนเป็นวงกว้าง เมื่อเห็นอย่างนั้นเธอจึงตกใจไม่น้อยที่ทำให้ผ้าปูที่นอนของเขาสกปรก นอนกับเขามาตั้งหลายเดือน แต่ไม่เคยเลยที่ประจำเดือนจะติดที่นอน เซนต์ที่หลับอยู่เมื่อรู้สึกว่าคนตัวเล็กขยับตัวจึงลืมตาขึ้นมามองก็เห็นว่าเธอมีสีหน้าไม่ค่อยดี เมื่อเห็นดังนั้นเรียวปากหนาก็ขยับถามออกไป"เธอเป็นอะไร""คือ...เลือดติดที่นอนน่ะ แบมไม่คิดว่าเดือนนี้เมนส์จะมาเยอะ เมื่อคืนแบมก็เลยไม่ได้ใส่ผ้าอนามัยกันไว้""ผ้าปูที่นอนเลอะเดี๋ยวก็เปลี่ยนผืนใหม่ได้" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มใจดี เขาไม่ได้คิดว่าการที่เลือดของเธอติดที่นอนจะเป็นเรื่องใหญ่อะไร แต่เธอคงรู้สึกเกรงใจไปเอง"ไม่รู้ว่ามันจะเลอะลงไปโดนที่นอนหรือเปล่า" เธอเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเป็นกังวล"ถ้าเลอะลงไปถึงที่นอนก็แค่ซื้อที่นอนใหม่ก็แค่นั้น" เขาพูดออกมาด้วยสีหน้าชิล"งั้นแบมไปอาบน้ำก่อนนะ" พูดจบหญิงสาวก็ก้าวขาลงจากเตียงแล้วเดินหนีบขาไปเข้าห้องน้ำเพราะกลัวว่าเลือดจะไหลออกมา เซนต์ที่มองอยู่จึงยกยิ้มนึกเอ็นดูกับท่าเดินของเ
จากเพื่อนสู่เมียนิตินัย 23 แสนดีและอบอุ่น
สี่เดือนต่อมาเป็นเวลาสี่เดือนแล้วที่เซนต์กับแบมใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบสามีภรรยา หนึ่งเดือนให้หลังมานี้เซนต์ได้ทำหน้าที่สามีพฤตินัยอย่างไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่วันเดียว โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง"เซนต์พอเถอะแบมทั้งจุกและแสบไปหมดแล้ว แล้วก็เหนื่อยด้วย" ร่างเล็กเปลือยเปล่าที่นอนอยู่ใต้ร่างของชายหนุ่มเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง เนื่องจากว่าเขาเสร็จไปสองรอบแล้วแต่เขายังจะขอต่อเป็นรอบที่สามอีก"ฉันขออีกรอบเดียวนะแบม ตอนนี้ของฉันยังแข็งอยู่เลย เธอดูสิ" แบมกดตามองลงไปยังความเป็นชายที่มีขนาดใหญ่ของเขา เมื่อเห็นว่ายังผงาดอยู่จึงเอ่ยออกไป"รอบเดียวจริงๆนะเซนต์ ห้ามมีรอบที่สี่อีกล่ะ""ตกลง" ว่าจบชายหนุ่มก็จับร่างเล็กให้อยู่ในท่านอนตะแคงแล้วยกขาเรียวขึ้นมาพาดบ่าของตัวเอง ก่อนจะสอดสวมแท่งร้อนเข้าไปยังช่องทางฉ่ำแฉะ จากนั้นจึงทำการร่วมรักจนกระทั่งน้ำเชื้อได้พวยพุ่งเข้าไปอยู่ในช่องทางคับแคบเป็นรอบที่สามเมื่อเขารีดน้ำกามเข้าไปอยู่ในโพรงสาวทุกหยาดหยดแล้ว จากนั้นถึงถอนลำกายออกมาพร้อมกับน้ำสีขาวขุ่นที่ไหลออกมาเลอะซอกขาเรียวจนเปียกลื่นไปหมดเซนต์จับร่างเล็กของแบมให้นอนหงายพลางสายตาคมจ้องมองไปยังความเป็นสาวที่สว
จากเพื่อนสู่เมียนิตินัย 22 มีเธออยู่ล้วทั้งคน
วันต่อมาเซนต์ตื่นก่อนแบมแล้วลุกไปอาบน้ำแต่งตัวจากนั้นจึงลงชั้นล่างไป ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเขาก็มีสายเรียกเข้ามาจากฝนครืด~'ฮัลโหล''วันนี้พี่เซนต์ไม่เข้าบริษัทเหรอคะ''วันนี้พี่คงจะไม่ได้เข้าไป''พี่เซนต์ไม่สบายเหรอคะ''เปล่าหรอก''แล้วทำไมพี่เซนต์ถึงไม่เข้ามาล่ะคะ'เซนต์ถอนหายใจออกมาเบาๆพลางคิดในใจว่าเขาคิดถูกหรือคิดผิดที่รับฝนเข้าทำงาน เขามีความรู้สึกว่าเธอโทรจิกกว่าเมียเสียอีก หลายเดือนที่แบมมาอยู่กับเขาแบมไม่เคยโทรตามเขาสักครั้ง แต่ถึงแบมจะโทรตามหรือโทรจิกเขาก็ไม่ได้ห้าม เขาอยากให้แบมโทรจิกโทรตามเขาด้วยซ้ำเพราะมันเท่ากับว่าแบมสนใจเขา'เมียพี่ไม่สบายน่ะก็เลยต้องอยู่เฝ้า''...' ฝนเงียบพลางคิดในใจว่าเขารักเมียมากขนาดต้องหยุดงานอยู่เฝ้าเมียเลยเหรอ'งั้นแค่นี้นะฝน พี่กำลังยุ่งอยู่' ว่าจบนิ้วหนาก็กดวางสายแล้ววางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะกลางหน้าโซฟาอย่างไม่ได้ใส่ใจ ก่อนจะเข้าครัวไปทำอาหารเพราะคิดว่าถ้าแบมตื่นจะได้กินเลยเวลาต่อมาแบมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเวลาเกือบสิบโมงแล้วลุกไปอาบน้ำแต่งตัว พลางคิดในใจว่าเขาคงจะออกไปทำงานแล้วสินะ แบมสาวเท้าลงชั้นล่างมาอย่างเชื่องช้ากว่าปกติเนื่องจากใจกลางความเป็
จากเพื่อนสู่เมียนิตินัย 21 กินจุ NC18+
เมื่อแบมอาบน้ำเสร็จก็ออกมาจึงเห็นว่าร่างสูงนอนเปลือยกายอยู่บนเตียง ดวงตากลมจ้องมองไปยังกลางลำตัวของชายหนุ่มจึงเห็นตัวตนของเขา แบมหน้าร้อนผ่าวรีบผละสายตามองไปทางอื่นทันที เซ็นต์หันมาเห็นร่างเล็กเข้าพอดีจึงยกยิ้มแล้วพูดออกมา"แอบดูของฉันเหรอ""ทำไมเซนต์ถึงไม่ใส่เสื้อผ้าล่ะ" เธอถามออกไปด้วยสีหน้าแดงระเรื่อพร้อมกับจ้องหน้าเขาแต่ไม่กล้ามองไปกลางลำตัวของเขา"จะใส่ทำไมก็ฉันบอกแล้วว่าจะเอาเธอต่อ""เซนต์จะทำต่อจริงเหรอ เซนต์ไม่เห็นใจแบมบ้างเหรอ" พูดด้วยสีหน้าออดอ้อน"ฉันว่าเธอยังรับไหวนะ""แบมรับไม่ไหวแล้ว ก็ของเซนต์..." เธอพูดแล้วหยุดไว้แค่นั้นจากนั้นจึงเหลือบไปมองยังลำกายของเขา ก่อนจะพูดออกมา"ก็ของเซนต์มันใหญ่เกินไป""ไม่ใช่เพราะของฉันใหญ่หรอกเหรอ เธอถึงได้ครางออกมาเมื่อกี้ เธอควรดีใจนะที่ของฉันใหญ่" ยิ้มหยอกล้อ"เซนต์ก็""มาขึ้นเตียงสิ" ว่าแล้วร่างบอบบางก็เดินไปที่เตียงด้วยท่าทีไม่ค่อยเต็มใจเมื่อคิดว่าเขาจะมีอะไรกับเธอต่อ ร่างสูงหยัดตัวลุกขึ้นพร้อมแขนหนาเอื้อมไปรั้งเอวบางให้มานั่งบนเตียงแล้วปลดผ้าขนหนูออกจากร่างอรชรสมส่วน เซนต์ใช้หัวแม่มือดันปลายคางของเธอขึ้น ก่อนจะโน้มริมฝีปากหนาลงไปจรดก
จากเพื่อนสู่เมียนิตินัย 20 ความเป็นเพื่อนขาดสะบั้น NC18+
เซนต์พาร่างเล็กไปวางลงบนเตียงด้วยความเบามือแล้วทำท่าจะถอดเสื้อผ้าของเธอออก ก่อนที่เธอจะหยัดตัวลุกขึ้นพร้อมกับพูดออกมา"เดี๋ยวแบมไปถอดในห้องน้ำดีกว่าจะได้อาบน้ำทีเดียวเลย""ฉันบอกเธอแล้วไงว่าอาบน้ำมันไม่หายหรอก เพราะฉะนั้นไม่ต้องอาบ""งั้นเซนต์ก็ไปเอายามาสิแบมจะได้กินเลย""รักษาด้วยยาก็ไม่หายหรอก""อ้าว ก็ไหนเซนต์บอกว่าที่บ้านมียาไง""เธอโดนยาปลุกเซ็กส์มา ดังนั้นการมีเซ็กส์เท่านั้นที่จะช่วยเธอได้""ฮะ! มีเซ็กส์งั้นเหรอ" เธอใจหายวูบเมื่อได้ยินอย่างนั้น"ใช่""มันไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอเซนต์""ไม่มี""..." เธอนิ่งพลางคิดในใจว่าไม่น่าดื่มเหล้าของเคนเลยในขณะที่แบมนั่งนิ่งอยู่นั้นชายหนุ่มก็จัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกแต่มือบางรั้งไว้ ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยห้าม"อยู่นิ่งๆ" บอกพร้อมกับผลักร่างบอบบางให้นอนลงแบมนอนนิ่งให้ร่างสูงถอดเสื้อผ้าของเธอออกพลางคิดในใจว่าเธอต้องมีอะไรกับเขาที่เป็นเพื่อนงั้นเหรอ แต่ถ้าไม่ให้เขาทำเธอก็ต้องทรมานอยู่แบบนี้ เนื่องจากว่าอารมณ์ของเธอกำลังเดือดพล่านขึ้นเรื่อยๆดวงตาคมมองสำรวจเรือนร่างขาวนวลเนียนราวไข่มุกที่เปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้า เขาลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อได้เห็
จากเพื่อนสู่เมียนิตินัย 19 ฉันจะช่วยรักษาเธอเอง
บ้านเซนต์เมื่อร่างสูงเดินเข้าบ้านมาแบมที่มักจะนั่งรอเขาอยู่ในห้องรับแขกทุกเย็นก็เอ่ยถามขึ้นทันที"วันนี้ทำไมถึงกลับช้าล่ะเซนต์" ทุกตอนเย็นเขาจะกลับถึงบ้านก่อนหกโมงทุกวัน แต่วันนี้เขากลับถึงบ้านช้ากว่าปกติ"ฝนไม่สบายฉันก็เลยพาเขาไปหาหมอน่ะ" เขาตอบพร้อมกับหย่อนตัวนั่งลงข้างแบม"เขาไม่สบายเป็นอะไรเหรอ""เห็นหมอบอกว่าเป็นโรคกระเพาะน่ะ" ก่อนแบมจะพูดเรื่องไปงานเลี้ยงรุ่นคืนนี้"คืนนี้แบมไปงานเลี้ยงรุ่นนะเซนต์""เขาจัดกันที่ไหน งานเริ่มกี่ทุ่ม""ร้านอาหารxxx เวลาสองทุ่ม""งานเลี้ยงเลิกกี่โมง""ไม่เกินเที่ยงคืนหรอก""งั้นเอาเป็นว่าฉันจะไปส่งเธอและรอรับเธอกลับก็แล้วกันนะ""ตกลง งั้นเราก็ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวกันเถอะเซนต์เพราะนี่ก็เกือบหนึ่งทุ่มแล้ว" ว่าจบทั้งสองก็ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวในห้องของตัวเอง เสร็จแล้วจึงเดินทางกันไปยังร้านอาหารที่จัดงานเลี้ยงร้านอาหารรถหรูของเซนต์แล่นเข้ามาจอดยังหน้าร้านอาหารขนาดใหญ่ ก่อนที่ทั้งสองจะพากันลงจากรถไป แบมที่เห็นว่าเซนต์ลงมาด้วยจึงเอ่ยถามขึ้น"เซนต์จะเข้าไปในร้านด้วยเหรอ""ฉันจะไปนั่งดื่มรอเธอจนกว่าเธอจะสังสรรค์กับเพื่อนเสร็จ" ว่าแล้วทั้งสองก็พากันเข้าไปในร้า
You may also like
เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก247.5K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C111.6K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.0K viewsปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย82.4K viewsท่านโหวเมื่อไหร่จะเขียนใบหย่า
องค์หญิงโนเนม106 viewsNot secret คนในความรักคุณคราม
พีโอนี่สีปะการัง69 viewsหนี้วิวาห์ปรารถนา
ดวงดาวบนหาดทราย139 viewsอุ้มรักคุณหมอจอมบงการ
แคลร์ออสติน112 views
