4 เมียนิตินัย

เมื่อทั้งสองจดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเซนต์ก็พาเพื่อนสาวซึ่งตอนนี้กลายมาเป็นเมียนิตินัยของเขาไปเสียแล้วกลับบ้านที่เขาได้ซื้อไว้เมื่ออาทิตย์ก่อน

เหตุที่เขาตัดสินใจซื้อบ้านเพราะถ้าแบมยอมจดทะเบียนสมรสกับเขา เขาก็จะพาเธอไปอยู่ในบ้านหลังนั้นทันที

บ้านเซนต์

เมื่อเซนต์พาแบมขึ้นมายังชั้นสอง เขาก็หันบอกกับเพื่อนตัวเล็กที่ยืนอยู่ด้านข้าง

"เธอนอนห้องนั้นนะ และฉันจะนอนห้องนี้" เขาชี้ไปยังห้องนอนที่เป็นห้องของเธอโดยอยู่ติดกับห้องของเขา ซึ่งขนาดของห้องใหญ่พอๆกัน

"งั้นแบมเอาเสื้อผ้าเข้าไปเก็บในห้องก่อนนะ"

"ถ้าเสร็จแล้วก็ออกมา เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปเจอพ่อกับแม่"

"ได้" ว่าจบแบมก็หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าเข้าไปในห้องนอน เมื่อเสร็จแล้วก็ออกมาจึงเห็นว่าเพื่อนตัวสูงออกจากห้องมาพอดี ก่อนเจ้าของเรียวปากสีหวานจะเอ่ยถามออกไป

"ตอนไปถึงบ้านเซนต์ แบมจะต้องพูดกับพ่อแม่เซนต์ว่ายังไงบ้าง"

"ก็พูดทักทายตามปกติ ถ้าเกิดว่าพ่อกับแม่ถามเรื่องของเราฉันจะเป็นคนตอบเอง ส่วนเธอก็นั่งเฉยๆไป"

"ได้"

"งั้นก็ไปกันเถอะ" ว่าแล้ว ร่างสูงก็เดินนำเจ้าของร่างบอบบางลงไปขึ้นรถหรูที่จอดอยู่หน้าบ้าน ก่อนจะออกรถมุ่งหน้าไปหาพ่อกับแม่ของตัวเอง

เซนต์พาเพื่อนตัวเล็กเดินเข้าบ้านมา ในขณะที่แบมนั้นมีความประหม่าไม่น้อยเมื่อต้องมาเจอกับพ่อแม่ของเขา

ชายหญิงวัยกลางคนนั่งรออยู่ก่อนแล้ว เนื่องจากว่าลูกชายได้โทรมาบอกก่อนแล้วว่าจะพาเมียที่เพิ่งพาไปจดทะเบียนสมรสมาหมาดๆมาแนะนำให้รู้จัก เมื่อได้ยินลูกชายบอกมาแบบนั้นคนเป็นพ่อแม่ตกใจไม่น้อยเมื่ออยู่ๆลูกมาบอกว่ามีเมียแล้ว

พอรู้แบบนั้นทั้งสองก็เลิกล้มความตั้งใจที่จะจับลูกคลุมถุงชนทันที ก็ในเมื่อลูกบอกว่ามีเมียแล้วแล้วจะไปบังคับลูกให้มาแต่งงานกับคนอื่นได้ยังไง ส่วนเรื่องธุรกิจที่จะร่วมทำกับฝั่งโน้นก็ช่างมัน

เมื่อทั้งสองเห็นลูกชายเดินมากับหญิงสาวหน้าตาสวยจิ้มลิ้มจึงระบายยิ้มออกมา ก่อนที่คมสันต์จะเอ่ยออกไป

"มากันแล้วเหรอ"

"ครับ" เซนต์รับคำแล้วหันบอกกับเพื่อนสาวซึ่งตอนนี้มีท่าทีประหม่าอยู่

"แบมนี่พ่อกับแม่ฉันเอง"

แบมไม่รอช้าที่จะรีบยกมือไหว้อย่างนอบน้อมพร้อมกับเอ่ยทักทายยังชายหญิงวัยกลางคนออกไปทันทีด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อยเพราะยังรู้สึกประหม่าอยู่

"สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า"

ก่อนที่ชลนิภาจะเอ่ยขึ้น

"มาเป็นเมียของเซนต์แล้ว หนูก็ต้องเรียกลุงกับป้าว่าพ่อแม่ด้วยสิ"

"เอ่อ...ค่ะ คุณพ่อคุณแม่" เธอมีท่าทีอึกอักเล็กน้อยพลางคิดในใจว่าพ่อแม่ของเพื่อนก็เรียกว่าพ่อแม่ได้ ไม่ได้แปลกอะไร ก่อนชลนิภาจะเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มเป็นกันเองและน้ำเสียงใจดี

"แม่สั่งให้แม่บ้านจัดเตรียมอาหารเอาไว้แล้ว งั้นเราไปทานข้าวกันเถอะถูก" จากนั้นทั้งสี่คนก็พากันไปรับประทานอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะอาหารหรูซึ่งอยู่ไม่ไกล

เมื่อรับประทานอาหารกันเสร็จแล้ว จากนั้นเซนต์กับแบมก็ลาพ่อกับแม่แล้วกลับไปบ้านของตัวเอง