جميع فصول : الفصل -الفصل 240

KHUNPHAEN TALKครืด ครืด…“ธาราเป็นยังไงบ้างที่รัก” กดรับสายแล้วผมก็เอ่ยถามถึงลูกสาวด้วยความเป็นห่วง(เป็นอะไรไปขุน ทำไมทำเสียงแบบนั้น ธาราก็เล่นอยู่กับเรานี่ไง)“ที่รักพูดว่าอะไรนะ” คิ้วของผมเริ่มขมวดเมื่อได้ฟังคำตอบของที่รัก(เราบอกว่าธาราก็อยู่กับเรานี่ไง กำลังเล่นกับเราอยู่ ขุนเป็นอะไรรึเปล่า)“ขุนขอคุยกับธาราหน่อยที่รัก”(หนูบอกคูมป๊าแล้วไงคะว่าจะไม่คุยด้วยจนกว่าคูมป๊าจะหาแม่อ้อมของหนูเจอ) นี่เสียงลูกสาวของผม ใช่แน่ ๆ งั้นก็แสดงว่ามีใครบางคนกำลังปั่นหัวผม“ครับ เดี๋ยวป๊าจะรีบพาคุณแม่ของหนูกลับไปหานะ” ผมกดวางสาย พยายามตั้งสติที่เหมือนจะหลุดลอยมีบางอย่างกำลังเกิดความผิดพลาด“กลับไปที่เรือให้เร็วที่สุด” ผมสั่งเสียงเข้มเมื่อเริ่มเข้าใจสถานการณ์ ถ้าที่รักไม่โทรเข้ามาผมอาจจะเสียเวลานานกว่านี้ขอให้ผมกลับไปแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรือไม่ก็ขอให้ผมกลับไปทันท่วงที‘อย่าเป็นอะไรนะอ้อม’ คือคำภาวนาที่อีกครึ่งหนึ่งของหัวใจรับรู้อยู่แล้วว่ามันไม่มีทางจะปกติ ถึงอย่างนั้นผมก็ขอให้ผมกลับไปช่วยเธอทัน“ขอโทษครับเฮีย ผมบุ่มบ่ามไม่เช็กให้ดีก่อน เพราะเป็นห่วงน้องธาราเกินไป” ไอ้โจ๊กรีบพูดคำขอโทษ ซึ่งผมเข

สองอาทิตย์ต่อมา….การค้นหาซากทางทะเลยังคงดำเนินมาเรื่อย ๆ และเพราะว่าเป็นเกาะส่วนตัวทำให้ผู้คนไม่สามารถเข้าถึงได้ บวกกับเงินที่ยัดไว้จำนวนมากเพื่อไม่ให้เป็นข่าวแม้ว่าจะมั่นใจ 99% ว่าตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ยังไงก็ไม่มีทางไว้ชีวิตคนที่ทำให้ตระกูลเดือดร้อน แต่ลึก ๆ ในใจของผมก็ยังหวังว่าอ้อมรักยังไม่ตาย ถ้าไม่เจอเศษซากที่ยืนยันว่าเป็นเธอ ผมจะไม่ปักใจเชื่อเด็ดขาดว่าเธอจากผมไปแล้วจากไปในอีกภพอีกโลก โลกที่ไม่มีผม โลกที่อ้อมรักต้องการให้เป็นแบบนั้น และวันนี้ดูเหมือน 1% ของผมจะหมดไปเมื่อลูกน้องของผมรายงานมาว่าเจอของบางอย่างที่ยืนยันได้ว่าเศษชิ้นส่วนร่างที่ติดอยู่ในเรือคืออ้อมรักรูปที่ลูกน้องส่งมาให้ผมดูทำเอาผมไปไม่เป็น ทำอะไรไม่ถูก แม้ไม่อยากยอมรับ แต่ก็ต้องรับมันให้ได้“นี่ครับเฮีย” ไอ้พิชยื่นของที่ยืนยันว่าชิ้นส่วนที่เจอนั้นคืออ้อมรักมาให้ผมดู หลังจากที่ทำความสะอาดอย่างดีแล้ว ผมมองไปที่ของสิ่งนั้นซึ่งวางอยู่บนโต๊ะตรงหน้าของผม สิ่งของตรงหน้าทำให้ผมนึกย้อนถึงวันที่ผมยัดเยียดมันให้เธอเหตุการณ์มันเกิดขึ้นสองวันหลังจากที่อ้อมรักเธอโดดลงทะเล‘ใส่เอาไว้นะครับ พี่ก็มีเหมือนกัน แต่จะห้อยมันไว้ที่คอ ถ้าอ้

AOMRUK TALK3 ปีต่อมา…“แน่ใจเหรอว่าจะไม่ไปด้วย” เสียงทุ้มนุ่มลึกของหนุ่มรูปหล่อที่ฉันกำลังยื่นเสื้อให้เขาสวมใส่“แน่ใจสิ ไม่ไปค่ะ” ฉันยืนยันรอบที่ 3 ได้แล้วมั้ง คะยั้นคะยออยากให้ฉันไปด้วยไง จะได้หาข้ออ้างกลับเร็ว ๆ เพราะเขาไม่ค่อยชอบเข้าสังคม“แบบนี้พี่ก็ไปแบบคนโสดน่ะสิ” เขาแกล้งทำหน้าระรื่น“ทุกวันนี้พี่ไม่โสดเหรอคะ”“ไม่นะ ทุกคนเข้าใจว่าพี่มีเมียแล้ว เมียเด็กด้วย แถมสวยน่ารักอีก แต่ดุไปหน่อย”“พี่ขุนเขา” ฉันเรียกชื่อของเขาด้วยน้ำเสียงที่ออกไปทางน้อยใจ น้อยใจที่เขาหาว่าฉันดุยังไงล่ะฉันเนี่ยนะจะกล้าดุเขา“อ้าว โทษที พี่เอาความจริงมาพูดเล่นซะได้” ฝ่ามือหนาที่แผ่ซ่านความอบอุ่นยื่นมาจับที่ศีรษะของฉันอย่างเอ็นดู“ไม่ต้องมาทำเหมือนตบหัวแล้วจะลูบหลังเลยค่ะ”“ไม่ได้ลูบหลัง พี่ลูบหัว”“…”“โอ๋ ๆ ล้อเล่นครับ ไม่น้อยใจน้าไอ้เด็กน้อย” สองมือยื่นมาดึงแก้มสองข้างของฉันด้วยความมันเขี้ยว“พอเลยค่ะ เลิกกวนอ้อมได้แล้ว รีบไปรีบกลับนะคะ เดินทางดี ๆ ด้วย อ้อมจะรออยู่ที่บ้าน”“ครับ ๆ รับรองได้ว่าจะไม่เมาแน่นอนครับ ว่าแต่พี่หล่อยัง”“หล่อมากค่ะ หล่อที่สุดเลย ในไร่นี้ไม่มีใครหล่อเท่าพี่แล้วค่ะ”“ปากหวานแบ

“เจ้าขุนครับ ได้เวลากินข้าวเย็นแล้วนะครับ” หลังจากที่ขุนเขาไปแล้วฉันจึงเดินมาอีกห้องหนึ่ง ซึ่งเป็นห้องของเจ้าขุน เด็กน้อยที่อยู่ในวัย 2 ขวบนิด ๆ“…” เงียบกริบเพราะเล่นจนเหนื่อยและหลับไปเอง คืนนี้ก็คงจะดึกกว่าจะได้นอนกันแต่ว่าจากที่มอง ๆ ดูเหมือนจะตื่นได้สักพักแล้ว ตอนนี้อาจจะแค่ฟอร์มหลับเพราะไม่อยากกินข้าว“เจ้าขุน แม่มีไอติมชาเชียวด้วยนะ ถ้ายังไม่ตื่นแม่จะหม่ำ ๆ คนเดียวให้หมดเลย” ของโปรดของเจ้าตัวเล็กคือไอติมชาเขียว ซึ่งมันเป็นรสชาติที่เด็กน้อยคนจะชอบ และเจ้าขุนคือหนึ่งในกลุ่มนั้น“ติมชาเขียว ติมชาเขียว ขุนขอกินนะฮะแม่อ้อม” เอาของชอบมาล่อลุกเร็วนักเชียว“กินได้ครับ แต่เจ้าขุนต้องกินข้าวก่อนน้า”“กินติมเลยไม่ได้เหรอฮะ”“ไม่ได้ครับ ต้องกินข้าวก่อน ข้าวมีประโยชน์ ถ้าไม่กินข้าวพุงก็จะหาย” ฉันซุกหน้าลงที่พุงกลม ๆ ของเด็กน้อย“ฮ่า ฮ่า ฮ่า พอแล้วฮะ พอแล้วแม่อ้อม เจ้าขุนกินข้าวก่อนก็ได้ฮะ กินข้าวแล้วกินติม” เสียงหัวเราะของเจ้าขุนคือหนึ่งสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของฉัน“งั้นก็ไปกินข้าวกันครับ” ฉันลุกขึ้นยืน อ้าแขนรออุ้มเจ้าขุนจากนั้นก็พาเขามากินข้าว‘เจ้าขุน’ คือลูกชายของฉัน ลูกชายที่เกิดจากคว

KHUNPHAEN TALK“วันนี้ที่รักไม่มาด้วยเหรอวะ” ยังไม่ทันที่ผมจะหย่อนก้นลงเก้าอี้ เอ็มเจมันก็ถามหาภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผมซะแล้ว“เห็นว่ามีนัด หน้าเครียดทั้งวัน” ผมบอกเล่าไปตามอาการที่เห็นที่รักเป็น“ใครทำมันกริ้วได้วะ” แอร์ถาม“น่าจะเป็นผัวน้อยของมัน เห็นปะทะคารมกันที่โรงพยาบาลแล้วรอบนึง” ศิลาคนเห็นเหตุการณ์เฉลยความสงสัยให้เพื่อน ๆ ได้รู้ที่รักกับศิลาทำงานที่เดียวกันครับ“แล้วสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายไม่หวงเหรอครับ” เอ็มเจมันหันมาแซวผมมันก็แซวกันไปงั้น ๆ ในเมื่อพวกมันก็รู้คำตอบกันดีอยู่แล้วปากว่างไง เลยหาเรื่องพูด“เอาจริงถ้ากูรู้ว่ามันเสียหลักจากแฟนสมัยเรียนหญิงล้วนของมัน แล้วประชดชีวิตด้วยการไปซื้อบริการผู้ชายมาลองนะ กูจะบอกมันเลยว่าอย่าไปเสียเงิน มาเอากูก็ได้ กูพร้อมสแตนด์บาย แม่ง ออฟผู้ชายมาเสียดายเงิน เสียดายของ” ไอ้แอร์นี่ก็หวังแต่จะเคลมนั่นแหละครับ เป็นช่างสักมีชื่อ สักเสร็จก็สักอย่างอื่นต่อ“ที่รักมันไม่เอาเพื่อนหรอก ไม่งั้นมันก็เอาพ่อแผนแล้วสิ หรือมึงกับมันเคยเอากันแล้ววะพ่อแผน” คำถามของไอ้ศิลาทำเอาสายตาที่เหลือของเพื่อนผมเพ่งมองมาที่ผม“จะบ้าหรือไง ที่รักหวงตัวเวลาอยู่กั