คราวนี้ก็เหลือแค่สองคน และฉันควรพูดอะไรไปบ้าง จึงได้เอ่ยไปว่า “ขอโทษนะดิน”ดินเงยหน้าจากจอโทรศัพท์มือถือมาสบตากับฉัน แล้วเขาก็ลุกเดินมานั่งข้าง ๆ ยื่นมือมากุมมือกันพร้อมพูดว่า “แหวนไม่ได้ผิด ขอโทษทำไม”น้ำเสียงที่ดินส่งมามันราบเรียบแต่ฉันรู้สึกได้ถึงความอบอุ่น“ก็แม่แก้ว…”“อย่าคิดมาก ดินไม่ได้โกรธแหวนเลย แหวนไม่ได้เป็นคนทำนะ”“...” ต่อให้ดินพูดแบบนี้ แต่ฉันก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี ฉันนิ่งเงียบ และคิดบางอย่างขึ้นมาได้ก็เลยถามดิน “แล้วดินทำไมไม่ปลุกแหวนให้มาด้วยกัน”“เพราะดินไม่รู้ว่าอาการแม่หยาดจะเป็นยังไง ดินอยากมาดูให้แน่ใจก่อน ไม่อยากให้แหวนตกใจแล้วก็เครียด แต่แหวนก็เครียดอยู่ดี” ดินใช้มืออีกข้างโอบไหล่ของฉันเอาไว้ และพูดอีกว่า “แม่แก้วไม่ได้โดนจุดสำคัญอะไร แหวนอย่าคิดมาก เดี๋ยวแม่ของดินก็หายแล้ว”“เขาต้องการฆ่าแม่หยาด เพราะคิดว่าถ้าแม่ไม่อยู่แล้วหุ้นในมือแม่จะเป็นของเขาแน่เลย” ฉันพูดถึงคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของแม่ คนที่เป็นพ่อของฉัน พ่อที่จ้างคนมาฆ่าแม่“เพราะเขาไม่รู้ว่าแม่หยาดไม่มีหุ้นแล้ว” ดินพูดถูก เพราะเขาไม่รู้ ถึงได้ลงมือทำแบบนี้ถ้าเขารู้ เรื่องนี้คงไม่เกิด“ดินโอเคไหมอะ ถ้า
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-20
เข้าสู่ระบบ
