บททั้งหมดของ รักร้ายใต้เงามังกร: บทที่ 11 - บทที่ 20

“อย่าส่งเสียงดังสิ ห้องนอนเธอไม่ได้เก็บเสียงเหมือนห้องฉันนะ ถ้าเกิดมีใครมาได้ยินคงจะไม่ดีใช่ไหม” น้ำเสียงแหบพร่าเอื้อนเอ่ยวาจาบอกคนตัวเล็กขณะเดียวกันนิ้วมือของเขาสะกิดเขี่ยยอดตั้งชันจนมันบวมแดงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมกริบแฝงรอยยิ้มที่ล้นปรี่ออกมาเมื่อได้มองผิวพรรณละเอียดอ่อนขึ้นสีแดงระเรื่อ ถัดมาฝ่ามือหนาเลื่อนล้วงเข้าไปภายใต้กางเกงขาสั้นตัวนั้น สายตาของหมวยลินพร่าเบลอ เริ่มหายใจหนักหน่วง คนตัวเล็กพยายามกักเสียงอื้ออึงในลำคอไม่อยากให้ใครได้ยิน นิ้วมือลูบจุดอ่อนไหวของหญิงสาวทำเอาร่างกายของเธอดิ้นพล่าน ความรู้สึกวาบหวามบริเวณหน้าท้องยิ่งทำให้หมวยลินเก็บเสียงร้องครางไว้ไม่อยู่“อ๊ะ อื้อ”วินาทีต่อมามือแกร่งของเฟยหลงถอดกางเกงขาสั้นตัวนั้นโยนทิ้งไป ชั้นในถูกดึงไปกองที่ข้อเท้า เรียวขาแยกออกจากกันคล้ายรูปตัวเอ็มส่งผลให้ดวงตาสีรัตติกาลจ้องมองจุดไวต่อสัมผัสระยะประชิด นิ้วเรียวยาวแหวกเรียวขาออกกว้างขึ้น ช่องทางรักฉ่ำเยิ้มทำเอาร่างสูงกลืนน้ำลายลงคอครั้งแล้วครั้งเล่าแม้จะพยายามหักห้ามใจทว่าเขาก็ต้องพ่ายแพ้ต่อความต้องการที่ทวีพูนมากยิ่งขึ้น ใบหน้าหล่อยื่นมาที่จุดอ่อนไหวก่อนที่จะแนบริมฝีปากหนาแลบเล

บทที่ 6เฟยหลงสั่งการวันต่อมาท้องฟ้าปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆสีเทาทะมึน บ่งบอกถึงพายุกำลังจะมา เข็มนาฬิกาติดอยู่ผนังชี้เวลาหกโมงเช้าของวัน อากาศอบอ้าวเสียจนพัดลมตั้งพื้นไม่สามารถพัดความเย็นภายในห้องได้ ร่างบางของหมวยลินยังคงนอนหลับสนิท เรือนผมสีดำสนิทกระจายเต็มหมอนพร้อมกับผ้าห่มผืนบางปกคลุมอยู่เหนือเอวคอด วงแขนแข็งแรงโอบล้อมลำตัวของเธอเอาไว้ ตามกรอบหน้าหล่อเหลามีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นประปราย บรรยากาศภายในห้องสี่เหลี่ยมหนักอึ้งจนเฟยหลงไม่อาจข่มตานอนต่อไป ร่างสูงลุกขึ้นนั่งบนฟูกนอน พร้อมกับหันมามองคนตัวเล็กที่นอนหลับอยู่เสียงฟ้าผ่าลงมาเป็นระยะ ฝนตกพรำ ๆ ต่อเนื่องสร้างความชื้นแฉะไปทั่วอาณาบริเวณตัวคฤหาสน์ เฟยหลงยกฝ่ามือขึ้นมาปาดเหงื่อสีใสบนดวงหน้าคมคาย ชายหนุ่มรูปร่างกำยำสวมกางเกงขายาวสีดำ ส่วนท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นกล้ามเนื้อแน่นกระชับ ผิวพรรณขาวดูเป็นธรรมชาติ รอยสักรูปมังกรที่บ่งบอกถึงตัวตนเขาได้เป็นอย่างดีดวงตาสีดำสนิทมองร่างเล็กก็อดนึกถึงค่ำคืนแสนเร่าร้อนไม่ได้ เขาไม่ปฏิเสธว่ามันรู้สึกดีแค่ไหน เฟยหลงตั้งคำถามกับตัวเองว่าต่อจากนี้เขาจะเอายังไงดี แม้พยายามแยกแยะความต้องการออกจากความรู้สึกข

บทที่ 7หมวยเถียงเก่งต่อจากตอนที่แล้วท้องฟ้าเป็นสีเทาอ่อน ไม่มีเมฆกระจายตัวอยู่ ความมืดคืบคลานเข้ามาปกคลุมทั่วอาณาบริเวณตัวคฤหาสน์ ภายในห้องน้ำตกแต่งด้วยโทนสีเทา ให้ความรู้สึกหรูหราและสบายตา อ่างน้ำที่วางติดขอบหน้าต่างเปิดน้ำใส่ประมาณหนึ่ง เฟอร์นิเจอร์ทุกอย่างจัดวางให้เข้ากับห้องน้ำ ถัดมาเคาน์เตอร์ลายหินอ่อนถูกใช้วางผลิตภัณฑ์ล้างหน้าและทำความสะอาดผิวกายนัยน์ตากลมโตคู่นั้นจ้องมองสายน้ำที่รวมตัวกันข้างในอ่าง เธอสวมชุดยูนิฟอร์มสีดำตัดกับกระโปรงสั้น เมื่อเตรียมน้ำอุ่นสำหรับเจ้านายเสร็จแล้วหมวยลินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พร้อมกับสาวเท้ามาหยิบผ้าเช็ดตัวของเฟยหลง วินาทีต่อมาร่างสูงใหญ่ของเขาเดินเข้ามามีเพียงเสื้อคลุมที่ปกปิดร่างกาย มือแกร่งของเขาถอดเสื้อคลุมออกพร้อมกับก้าวขาลงไปแช่ในอ่างอาบน้ำอย่างเคยไอน้ำอุ่นลอยคลุ้งไปในอากาศ ใบหน้าหล่อเหลาหลับตาพริ้มผ่อนคลายไปกับอุณหภูมิที่พอเหมาะ โอบล้อมผิวกายของเขาเหมือนกับว่ากล้ามเนื้อที่ตึงเครียดค่อย ๆ คลายลง เฟยหลงพ่นลมหายใจออกมาอย่างสม่ำเสมอ เป็นจังหวะเดียวกันที่มือบอบบางบรรจงถูแผ่นหลังกว้างอ่อนโยน กลิ่นหอมสบู่จาง ๆ ปะปนไปกับไออุ่นของน้ำบรรยากาศใน

บทที่ 8ของเล่นเฟยหลงคอนโดมิเนียมม่านรัตติกาลคืบคลานเข้ามาปกคลุมทั่วท้องฟ้า เมืองหลวงแห่งนี้ไม่เคยหลับใหล ทุกอย่างยังคงดำเนินไปอย่างปกติ จนกระทั่งลิฟต์ความเร็วสูงถูกเปิดออกสู่โถงทางเดินที่ปูด้วยพื้นลายหินอ่อน ผนังตกแต่งด้วยงานศิลปะชิ้นเอก เมื่อประตูบานนั้นถูกเปิดออกด้วยระบบสแกนลายนิ้วมือ ร่างสูงสง่างามราวหนึ่งร้อยแปดสิบแปดเซนติเมตรก้าวเข้ามาด้านใน ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ลำคอแข็งแกร่งรับกับไหล่กว้าง ดวงตาสีดำขลับ จมูกโด่งเป็นสันตัดกับริมฝีปากหยักสวย เส้นผมสีดำสนิทดูนุ่มสวย ในมือถือถุงกระดาษสีขาวที่ซื้อจากห้างสรรพสินค้าเต็มไปหมดวินาทีถัดมาสตรีรูปร่างเล็กที่เดินตามแผ่นหลังกว้างของเขาเข้ามาภายในห้อง วางกระเป๋าเสื้อผ้าลงบนพื้นลายหินอ่อน ดวงตากลมโตเปล่งประกายค่อย ๆ กวาดมองไปรอบห้อง ผนังกระจกสูงจรดเพดานเผยให้เห็นวิวเมืองศิวิไลซ์ยามค่ำคืน สะท้อนภาพดวงไฟระยิบระยิบตระการตา ภายในตกแต่งด้วยโทนสีดำและแดงตามความชอบของเจ้าของห้องโซนห้องนั่งเล่นเปิดโล่งมีโซฟานุ่มนิ่มตั้งอยู่ตรงกลาง หันเข้าหาหน้าจอทีวีขนาดใหญ่ เฟอร์นิเจอร์ไม้สีอ่อนตัดกับผ้าม่านสีขาวล้วน ให้ความรู้สึกหรูหรา สมฐานะของผู้บริหารบริษัทใหญ

บทที่ 9ลักหลับสาวใช้ NC***คำเตือนเนื้อหาในบทที่ 9 อาจเข้าข่ายบุกรุกโดยไม่ได้รับอนุญาต รวมถึงการคุมคามทางเพศที่อีกฝ่ายอาจจะไม่ยินยอม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ***ตอนเช้าท้องฟ้ายามเช้าเป็นสีเทา ก้อนเมฆเล็ก ๆ เรียงตัวเป็นแนวยาว ภายในห้องนอนของหมวยลินอุณหภูมิปกติ ไม่ร้อนหรือว่าหนาวมากจนเกินไป ทว่าคนตัวเล็กนอนหลับสนิทมีเพียงผ้าห่มผืนโตปกคลุมระดับเอว หลังจากเก็บของร่างกายเหนื่อยล้าจนไม่อยากตื่นขึ้นมา เตียงนุ่มแถมแอร์ยังคงทำงานปกติ ทำให้หมวยลินตกอยู่ในภวังค์หลับใหล ไม่มีเสียงรบกวนอื่นใด นอกเสียจากเสียงลมหายใจแผ่วเบาของเธอขณะที่เจ้าตัวกำลังหลับสนิท ประตูห้องถูกแง้มออกเล็กน้อย พร้อมกับสายตาคมกริบจ้องมองเหยื่อที่นอนอยู่บนเตียงฝีเท้าหนักแน่นคืบคลานเข้ามาใกล้ ร่างสูงใหญ่สวมชุดนอนสีเทาแม้จะพยายามข่มตาหลับ แต่เขาก็ไม่อาจหักห้ามความปรารถนาที่เพิ่มพูน ภาพเรือนร่างงดงามดึงดูดให้ชายหนุ่มก้าวเท้าเข้าไปชิดขอบเตียงนอนของเธอ ตรงส่วนกลางดุนดันตั้งตรงอยากจะผงาดออกมาเต็มแก่ ยามเช้าแบบนี้อารมณ์ของเฟยหลงพลุ่งพล่านจนไม่อาจควบคุมตัวเองไหวมือแกร่งของเขาเลื่อนมาดึงผ้าห่มผืนสีขาวออกจากเรือนร่าง ก่อนที่เขาจะ