บทที่ 1เป็นหนี้ต้องชดใช้หลังจากหมวยลินพยายามข่มตาหลับบนฟูกนอน บรรยากาศภายในห้องสี่เหลี่ยมมืดสนิท มีเพียงแสงไฟสลัวจากด้านนอกสาดเข้ามากระทบพื้นปูนซีเมนต์ วินาทีต่อมาแพขนตาปิดสนิทค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมามองบรรยากาศโดยรอบ กลางดึกอันเงียบสงัดหมวยรู้สึกคอแห้งจนต้องกลืนน้ำลายลงคอหลายครั้ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นเลยร่างอรชรของหมวยลินจึงตัดสินใจลุกขึ้นจากฟูกนอน แม้ว่าพัดลมตั้งพื้นจะพัดความเย็นมากระทบเรือนร่าง ทว่าความรู้สึกร้อนอบอ้าวทำเอาคนตัวเล็กกระหายน้ำขึ้นมาถัดมาเธอจึงลุกขึ้นและเปิดประตูออกจากห้อง ดวงตากลมโตหรี่ลงเล็กน้อย จากนั้นทอดมองทางเดินไปยังห้องครัวที่อยู่ด้านในตัวคฤหาสน์หลังโต มือเล็กเปิดตู้เย็นพร้อมกับหยิบขวดน้ำเย็น ๆ ออกมาดื่มอย่างถือวิสาสะ น้ำเย็นไหลผ่านลงคอทีละนิดทำให้หมวยลินรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง เธอมัวแต่นอนอุดอู้อยู่แต่ในห้องเพราะไม่กล้าจะเดินออกมาด้านนอกแต่พอได้ดื่มน้ำเย็น ๆ คนตัวเล็กก็คลี่ยิ้มกว้างรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูกฉันพยายามข่มตานอนยังไงก็นอนไม่หลับ ไม่กล้าเดินออกมาดื่มน้ำด้วยซ้ำ แต่ได้น้ำเย็นเข้าปากรู้สึกดีขึ้นมาก ๆในขณะเดียวกันหากมองออกมาตรงด้า
Baca selengkapnya
Masuk
