“ท่านว่าอย่างไรนะ” นัยน์ตากลมโตเบิกกว้าง พร้อมหัวคิ้วมนขมวดเข้าหากันช้า ๆ ในใจนางเต้นรัวเร็วนัก แต่นางไม่สามารถเปิดเผยความรู้สึกต่อหน้าเจ้างูร้ายนี้ได้เลย“ภายใต้ชายคาเดียวกัน ภายใต้ความเป็นวีรบุรุษปกป้องหญิงงาม เจ้าไม่เคยนึกสงสัยคนผู้นี้เลยหรือ?” จางหมิ่นหัวเราะเสียงเบาหวิว ปลายนิ้วยาวลูบวนขอบแก้วชา โดยไม่ยกขึ้นดื่มเลยแม้แต่น้อย“เจ้าว่ามันแปลกหรือไม่ ทั้ง ๆ ที่ชิงชังเจ้านักหนา แต่ทำไมถึงได้รับเลี้ยงดูเจ้าล่ะ มิใช่เพราะรู้สึกผิดหรือหึ ๆ”ซีซวนข่มก้อนความรู้สึกที่พวยพุ่งอยู่ในท้อง พลางพยายามกลบอารมณ์ที่ก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรง นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “เจ้าหมายถึงเฉิงซีห่าวอย่างงั้นหรือ”“ไยไม่พูดกับข้าเยี่ยงลูกค้าแล้วล่ะหึ ๆ”“เจ้าคิดว่าข้าจะเชื่อหรือ! เฉิงซีห่าวเป็นผู้ช่วยข้าออกมาจากนรกขุมนั้น ต่อให้เขาจะลอบฆ่าข้าก็ช่างปะไร แต่เขาที่ยึดมั่นในคุณธรรมความกตัญญู ไม่มีทางทำร้ายพวกท่านทั้งสองแน่!”เวยจางหมิ่นหัวเราะขึ้นจมูก ก่อนยกแก้วชาขึ้นจิบ “น้องชายงั้นรึ? พ่อแม่เดียวกันหรือ ก็ไม่ใช่ ญาติรึ ก็ยังไม่ใช่อีก ก็แค่ทหารนายหนึ่งที
Last Updated : 2026-10-02
LOGIN
