Todos los capítulos de สามี(ไร้)รัก: Capítulo 11 - Capítulo 20

สามี(ไร้)รัก>>Ep11🔞"เมื่อคืนนี้ตาอาทิตย์กลับมานอนที่บ้านไหม" จังหวะที่วาดเดือนกำลังเดินลงมาข้างล่าง ก็ได้ยินอรชรแม่ของเขาถามคำถามนี้กับแม่บ้าน"ตอนเข้ามาไม่เห็นค่ะ แต่เห็นออกไปตั้งแต่เช้ามืดไม่รู้จะรีบไปไหน""คงไปดื่มกับเพื่อนรักอีกล่ะสิ ไม่ห้ามปรามกันเลยทั้งๆ ที่เป็นวันแต่งงาน ..อ้าวหนูวาดลงมาแล้วเหรอลูก"วาดเดือนกำลังจะเดินเลี่ยงไปทิศทางอื่น แต่แม่ของเขามองเห็นก่อน"ค่ะ วาดขอโทษนะคะที่ลงมาสาย""ไม่เป็นไรหรอกจ้า หนูควรจะพักผ่อนเยอะๆ""วันนี้วาดอยากจะขออนุญาตออกไปข้างนอกค่ะ""ได้สิจ๊ะ ถ้าจะไปไหนก็บอกคนรถแล้วกัน""ค่ะ" แต่เธอคงไม่กล้าใช้รถของท่านหรอก เพราะธุระที่จะออกไปไม่เหมาะสำหรับการนั่งรถหรูแบบนั้นในเวลาต่อมา.. ที่หน้าปากซอย"แบบหนูน่าจะไปสมัครงานออฟฟิศ นั่งทำงานเย็นๆ"ใช่แล้วเธอออกมาหาของานทำแถวไม่ไกลจากบ้านของเขานัก เพราะว่าจะได้เดินไปกลับได้สะดวกหน่อย ถ้าจะให้อยู่เฉยๆ ก็ไม่มีเงินส่งให้ทางบ้าน"งานอะไรหนูก็ทำได้ค่ะ""ร้านอาหารตามสั่งก็มีแต่งานเสิร์ฟและล้างถ้วยล้างชามเท่านั้นแหละ""หนูทำได้ค่ะ""เอ้า..ลองดูก็ได้ ป้าจะจ่ายให้หนูเป็นรายวันแล้วกัน""ขอบคุณคุณป้ามากนะคะ" หญิงสาวยกม

สามี(ไร้)รัก>>Ep13🔞เช้าวันต่อมา.. วาดเดือนตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอเขาอยู่ในห้องอีกตามเคยพอหญิงสาวทำธุระเสร็จเธอก็รีบลงมาข้างล่าง"จะไปแล้วเหรอลูก" อรชรเห็นลูกสะใภ้กำลังจะออกจากบ้านก็เลยเรียกไว้ก่อน"ค่ะ""ทานข้าวเช้ากับแม่ก่อนค่อยออกไป""ยังไม่หิวเลยค่ะ" จบคำพูดวาดเดือนก็ขอตัวออกมาส่วนแม่บ้านคนที่ไม่ชอบหน้าเธอ ก็นำเรื่องนี้ไปนินทาอีกตามเคยเดินออกมา 10 กว่านาทีก็ถึงร้านอาหารตามสั่ง ..พอดีป้ากำลังจะเปิดร้าน วาดเดือนก็เลยรีบเข้าไปช่วย"หนูดูท่าทางเหนื่อยนะ ถ้าไม่ไหวก็พัก""ไหวค่ะ" จะไม่ให้เหนื่อยได้ยังไง ไม่มีคืนไหนที่ได้นอนพักเต็มอิ่มเลยวันนี้ก็เหมือนเช่นทุกวันขายของดีมาก พอเลยเที่ยงไปของสดหมด ป้าก็ให้เก็บร้านหญิงสาวตรงออกมาที่ป้ายรถเมล์ เพราะยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมง เธอก็เลยอยากแวะไปหาแม่ก่อนนั่งรถมาชั่วโมงกว่าก็ถึงบ้าน.."แม่ล่ะคะ" เธอเข้าไปดูที่บ้านไม่เจอใคร ก็เลยเดินมาที่บ้านพี่สาว ซึ่งปลูกอยู่ในเนื้อที่เดียวกัน แค่แยกหลังคาเรือน"แม่คงไปขายมะม่วงยังไม่กลับมั้ง" ที่บ้านมีต้นมะม่วงอยู่สามต้น พอถึงฤดู แต่ละต้นก็ออกดอกออกผลมากมาย แม่ของเธอก็เลยเก็บไปขาย นางทำแบบนี้ประจำทุกปี พอได้เ

สามี(ไร้)รัก>>Ep15"ตาอาทิตย์ นั่นลูกจะไปไหน" อรชรถามลูกชายทันทีที่เห็นเขาลุกออกไปชายหนุ่มไม่สามารถที่จะนั่งฟังแม่ชีคนนี้พูดต่อได้อีกแล้ว เขาจึงหนีไปจากตรงนั้นก่อน"กลับมาเดี๋ยวนี้นะลูก!" เสียงของผู้เป็นแม่ตะโกนตามลูกชายเมื่อเห็นว่าลูกกลับขึ้นไปบนห้อง ..แต่อาทิตย์ก็ไม่ได้หยุดเขายังเดินต่อไป"แล้วเราจะทำยังไงกันดีคะแม่ชี" เมื่อห้ามลูกไม่ได้นางก็เลยหันกลับมาปรึกษาผู้เป็นแม่ชีอีกครั้ง"แม่รู้ว่ามันเป็นบาปกรรมที่แยกคนรักออกจากกัน ..แต่ในชาตินี้พวกเขาทั้งสองอยู่ร่วมกันไม่ได้" ท่านอาจจะเหมือนเป็นผู้หยั่งรู้..แต่ไม่ใช่เลย แค่ท่านดูจากดวงชะตาของอาทิตย์ เพราะตั้งแต่แม่ชีจากไป ท่านก็พยายามศึกษาเรื่องนี้มาโดยตลอด"แม่ชีช่วยหาวิธีแก้ไขหน่อยได้ไหม.""วิธีแก้ไขก็คือให้พวกเขาทั้งสองแยกกัน นอกนั้นไม่มีหนทาง" จริงๆ แล้วดวงชะตาของพวกเขาในชาตินี้อาจจะไม่ได้เจอหน้ากันเลยด้วยซ้ำ แต่เพราะกลอุบายของหมอผีชั่วนั่นแกร่ก.. คนร่างหนาเดินเข้ามาในห้อง สายตาของเขามองไปแค่ผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงวันนั้นวันที่แม่บอกให้เขาแต่งงานกับเธอ เหมือนกับโดนพายุกระหน่ำเข้ามา ..แต่วันนี้พอได้ยินพวกท่านบอกว่าให้แยกจากเธอ ทำไมม

สามี(ไร้)รัก>>Ep17"ไม่ต้องพากูกลับบ้าน" พอแยกออกจากแม่มาได้เขาก็รีบกลับมาที่รถ"ไม่กลับบ้านแล้วมึงจะไปไหน""กูจะไปค้างคอนโดกับมึง""ตามใจ" นักรบกำลังจะพาเขากลับบ้าน พอได้ยินเพื่อนพูดก็เลยรีบหักรถเลี้ยวกลับไปทางคอนโดของตัวเอง[คอนโดนักรบ] คอนโดของเขาก็หรูพอประมาณหนึ่ง เพราะเงินที่ได้จากคอมมิชชั่นเรื่องที่ดินส่วนแบ่งที่อาทิตย์แบ่งให้ก็เยอะพอที่จะซื้อคอนโดแบบสดๆได้ส่วนรถที่นักรบขับอยู่ก็เป็นรถของอาทิตย์ ซึ่งนักรบยังไม่จำเป็นต้องซื้อ เพราะว่าตัวคนเดียว ถ้าซื้อมาคงได้จอดทิ้งไว้เฉยๆ"คอนโดที่นี่ก็ดีเหมือนกันนะ จองให้กูสักห้องสิ""มึงเอาจริงเหรอวะ""อืม" อาทิตย์คิดว่าต้องหาที่อยู่ไว้ให้เธอก่อน เพราะยังไงเขาต้องตามเธอให้เจอให้ได้ทั้งสองหนุ่มนอนคุยกันจนหลับไป"แม่..แม่..แม่ชี!!" ชายหนุ่มสะดุ้งขึ้นมาตอนรุ่งสาง นี่เขาฝันบ้าอะไร"มึงเป็นอะไรวะ" นักรบตื่นเพราะเสียงที่อาทิตย์ละเมอ"กูฝันว่าแม่ชีกำลังพาเธอไป ทำไงดีนักรบ กูคิดถึงเธอ"ตั้งแต่คบกับอาทิตย์มา นักรบไม่เคยได้ยินเพื่อนบอกว่าคิดถึงผู้หญิงที่ไหนเลย"มึงใจเย็นไว้นะ เดี๋ยวนักสืบคงจะตามรอยเธอถูก""แต่นี่มันก็หลายวันแล้วนะ"ช่วงที่ทั้งสองลงมา

สามี(ไร้)รัก>>Ep19"แม่บอกแกแล้วไงว่าอย่าทำมารยาทแบบนี้กับแม่ชี" อรชรรีบห้ามปรามลูกไว้ก่อนที่จะเลยเถิดมากไปกว่านี้"ผมต้องแคร์คนทั้งโลกเหรอครับแม่ แล้วใครแคร์ผมบ้าง แม่รู้ไหมว่าผมเจ็บตรงนี้" มือแกร่งแตะลงที่หน้าอกข้างซ้ายเพื่อเป็นการยืนยันให้ผู้เป็นแม่เห็นว่าตรงไหนที่เขาเจ็บ"ลูกไม่ต้องแคร์คนทั้งโลกก็ได้ หรือลูกไม่ต้องแคร์แม่ก็ได้ แต่ลูกควรแคร์แม่ชีท่าน""ผมขอเหตุผลมาหนึ่งข้อ ทำไมผมต้องแคร์แม่ชีคนนี้ด้วย" เสียงเรียบได้ถูกเปล่งออกจากริมฝีปากหนา "ไม่นะอรชร" แม่ชีหันไปห้ามพร้อมกับส่ายหน้าปรามไว้ไม่ให้พูด"ให้ฉันพูดเถอะค่ะแม่ชี เราจะให้เขาบาปแบบนี้ต่อไปอีกไม่ได้"ทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นต่างก็รอฟังแบบใจจดใจจ่อ"แม่ชีคนนี้คือแม่แท้ๆ ของลูก" คำนี้นางต้องเป็นคนพูดเอง ถึงจะมีน้ำหนักมากพอ ..แต่พอได้พูดออกมาแล้วก็โล่งอกมาก ไม่ต้องได้แบกรับอะไรหนักๆ ไว้อีกแล้ว..พอคำพูดประโยคนี้ออกจากปากของผู้เป็นแม่ อาทิตย์ถึงกับตัวแข็งทื่อจะเรียกว่าช็อกไปเลยก็ว่าได้"ที่แม่ชีต้องทำแบบนี้ ก็เพราะยื้อชีวิตของลูกไว้ ท่านยอมออกบวช เพื่อตัดกรรม" อรชรยังพูดต่อไปเพื่อให้ลูกชายได้รู้ถึงความจริงข้อนี้"เรากำลังถ่ายละครก