All Chapters of บำเรอรักวิศวะร้าย: Chapter 31 - Chapter 40

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 32🔞หลังจากที่เธอส่งข้อความไปประมาณครึ่งชั่วโมงได้ประตูห้องก็เปิดเข้ามา หญิงสาวเลยรีบแกล้งหลับ พอเข้ามาชาละวันก็หยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำเพราะเขายังไม่อาบน้ำเสียงฝักบัวดังออกมาพอให้ได้ยินเสน่หาเลยรีบเอาโทรศัพท์ตัวเองมาเปิดดู เขายังไม่เปิดอ่านข้อความเราเหรอ? พอเสียงน้ำฝักบัวหยุดเธอก็รีบกลับไปนอนที่เดิมประตูห้องน้ำเปิดออกมาไม่นานเธอก็สัมผัสได้ถึงความหอมจากผลิตภัณฑ์ของผู้ชายที่ใช้ในห้องน้ำ ตามด้วยเจ้าของเรือนร่างเอื้อมมือมาโอบรัดร่างของเธอหญิงสาวกัดฟันหลับตาไว้ถึงแม้เธอจะบอกตัวเองว่าต้องรับเขาให้ได้ที่เขาไม่ได้มีเธอเพียงคนเดียว แต่คิดถึงเรื่องนี้ทีไรก็อดขยะแขยงไม่ได้ไม่นานริมฝีปากหนาก็โน้มลงมาจูบ พอริมฝีปากของเขาสัมผัสลงก็รับรู้ได้ว่าเธอยังไม่หลับ เพราะคนหลับที่ไหนจะริมฝีปากสั่นขนาดนี้รู้ว่าเธอยังไม่หลับร่างเล็กก็ถูกจับหงายขึ้น วันนี้เธอรู้สึกเจ็บท้องเตือนเหมือนทุกครั้งที่ประจำเดือนจะมา เลยรู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยจนมีความกล้าพิมพ์ข้อความส่งไลน์ไปให้เขานี่แหละ"ไม่ได้ค่ะ" เห็นเขาขยับใบหน้าต่ำลงไปใกล้จะถึงเนินน้องสาวแล้วเธอเลยห้ามเขาไว้ก่อนแต่หิวขนาดนี้คิดว่าจะ

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 34ตุ๊บ! ตุ๊บ!! "กรี๊ดด" สาวๆ ที่ยืนมุงอยู่ต่างก็กรี๊ดด้วยความตกใจ"หยุด!" หลายคนก็เข้ามาช่วยห้าม แต่ก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้มากกลัวถูกลูกหลงแม้แต่อาจารย์"ทางนั้นเกิดอะไรขึ้น?" เสน่หาและงามพร้อมลงมาทานข้าวพอดีเห็นคนกำลังมุงกันเป็นกลุ่มใหญ่เลย"ก็วิศวะน่ะสิกำลังต่อยกับบริหาร""วิศวะ?" คนแรกที่เสน่หาคิดเห็นหน้าได้ก็คือชาละวัน เธอเลยรีบวิ่งเข้าไปในฝูงชนกลุ่มนั้น "หยุดนะ!" ฝ่าฝูงชนเข้ามาก็เป็นแบบที่คิดจริงๆ"เสน่หาหลบออกมาก่อน" งามพร้อมกลัวเพื่อนถูกลูกหลง"ฉันบอกให้หยุดไง" ทีแรกเธอคิดว่าเขาต่อยตีกับรุ่นพี่ภาคภูมิ พอมองดีๆ กลับไม่ใช่"โอ๊ยย กูจะฟ้องมึง!" คนที่ถูกกระทืบลุกขึ้นมาได้ก็ชี้หน้า ชาละวันกำลังจะเดินเข้ามาซ้ำแต่เสน่หาเข้ามาขวางไว้ก่อน"คุณทำอะไร" เธอคิดว่าเขาคงโมโหเรื่องที่ถูกถ่ายภาพได้แน่เลย จะให้โมโหแค่ไหนก็ไม่น่าลงไม้ลงมือแบบนี้"ถอยออกไป!" แววตาเขาที่จ้องมองมามันน่ากลัวมาก แต่ที่เขามีแววตาแบบนั้นคงเพราะกำลังโกรธ"ไม่!""บอกให้ถอยไง!"เสน่หาที่ตั้งมั่นว่าจะไม่ถอยได้ยินเสียงตะคอกก็สะดุ้งตกใจ แต่ถ้าเธอถอยออกไปรุ่นพี่คณะของเธอมีหวังได้หยอดน้ำข้าวต้มแน่"ทำไมคุณต

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 36"ใครอยู่ในห้องกับแก""เพื่อน"ขุนไกรมองน้องชายแบบไม่ค่อยเชื่อคำพูดแต่ก็ยอมถอยออกมา พอพี่ชายก้าวถอยน้องชายก็ปิดประตูลงมาชั้นล่างขุนไกรก็ไปพบกับนิติบุคคล คอนโดนี้เป็นชื่อของเขาเขาต้องการอยากรู้อะไรทางนิติบุคคลก็ไม่ได้ปิดบังเที่ยงวันนั้นที่มหาวิทยาลัย.. ตอนที่ชาละวันเดินมาเอารถก็เห็นเสน่หายืนรออยู่แถวนี้"มาทำอะไร""คุณจะเข้าบริษัทเลยใช่ไหมคะ""อืม""คุณอย่าลืมถามหาคนของคุณลุงมกรานะคะ""อืม" ชาละวันตอบแค่นี้แล้วก็เปิดประตูรถ ส่วนเสน่หาถอยออกมาเพราะเธอยืนอยู่ด้านหลังที่จริงเธออยากเข้าบริษัทกับเขาให้ไปแอบเป็นพนักงานทำความสะอาดก็ได้ ..พนักงานทำความสะอาดงั้นเหรอ? คิดมาถึงตรงนี้เธอก็ปิ๊งไอเดีย ถ้าเป็นพนักงานทำความสะอาดก็จะเข้าถึงง่ายหน่อยเพราะทำความสะอาดที่ไหนของตึกก็ได้ตอนบ่ายเธอยังคงเข้าเรียนปกติ เลิกเรียนแล้วเสน่หาก็รีบกลับมาที่คอนโดดูว่าเขากลับมาหรือยังแต่ก็ไม่เจอรออยู่จนดึกชาละวันก็ไม่กลับมา ตกลงไปทำงานจริงไหมเนี่ย หรือว่าไปบริษัทแล้วเจอสาวสวยก็เลยสานสัมพันธ์ต่อตื่นเช้ามาก็ยังไม่เห็นชาละวันกลับคอนโด ต้องเป็นแบบที่เธอคิดแน่เลยไอ้คนเจ้าชู้ แบบนี้ถ้าใครได้ไป

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 38"เห็นผู้หญิงที่ใส่ชุดแม่บ้านมีแมสปิดบังใบหน้าออกมาหรือยัง" ลงมาข้างล่างเขาก็ถามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เฝ้าอยู่ประตูทางเข้าออก"ไม่เห็นครับ""หรือว่าจะออกด้านหลัง" ชายหนุ่มเลยออกไปดูที่จอดรถว่ารถของเธอยังอยู่ไหมออกมาก็ไม่เห็นรถเธออยู่ที่ลานจอดรถของบริษัท ทีแรกคิดว่าเธอคงออกไปแล้วแต่พอเขาหมุนตัวกำลังจะเดินกลับเข้าไปก็มองเห็นรถของเธอจอดอยู่ด้านนอก ชาละวันรีบไปดูว่าเธออยู่ในรถไหม"เสน่หาคุณอยู่ที่ไหน" เขาส่องเข้าไปดูในรถก็ไม่มีใครแถมรถยังล็อกอยู่นั่นแสดงว่าเธอยังไม่ออกมาจากบริษัทชาละวันหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาอีกครั้ง แต่เธอก็ไม่รับสายจนเสียงโทรศัพท์หยุดไปเองครืนนน ครืนนนน เสียงโทรศัพท์ของคนที่อยู่ในห้องรับรองแขกดังขึ้น แต่ก็ไม่ใช่เครื่องที่เพิ่งหยุดลงเมื่อสักครู่"ฉันก็บอกแล้วไงคะ ว่าฉันแค่อยากมาหางานพิเศษทำ""เธอคิดว่าจะเจอข้อมูลอะไรงั้นเหรอ" ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรคนที่กำลังสอบสวนไม่เชื่อคำพูดของเธอเลย"ฉันไม่ได้มาหาข้อมูลจริงๆ นะคะ ที่นี่เป็นบริษัทของคุณพ่อ​ ฉันแค่อยากจะมาทำงานพิเศษ""เคยเป็น" ตอนนี้ขุนไกรรู้แล้วว่าเธอคือใคร เพราะถ้าเขาอยากรู้เรื่องแค่นี้

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 40🔞"กูบอกมึงแล้วว่าอยู่เฉยๆ" ต้นข้าวต้องรีบไปช่วยคิมหันต์ให้ลุกขึ้นมาก่อน​ เพราะถูกแรงดันจนล้มลงไปกับพื้น โชคดีที่ไม่ได้ถูกถีบหลังจากที่คิมหันต์กระเด็นออกไปแล้วชาละวันก็เอื้อมไปกระชากแขนของเสน่หาให้ลุกขึ้น​ แล้วเดินตามออกมาข้างนอก เพราะชาละวันรู้ว่าเธอไม่ได้เจ็บท้องจริงๆ หรอก แค่เรียกร้องความสนใจจากเขาเฉยๆเธอก็ยอมเดินตามเขาออกมาแต่โดยดี จนเดินมาถึงรถชาละวันก็ดันร่างของเธอพิงเข้ากับประตูรถ"ฉันจำเป็นต้องตอบตกลงพี่ชายคุณไป" หญิงสาวเป็นคนชิงอธิบายไปก่อน"มันมีวิธีอีกตั้งเยอะ""ฉันรู้ค่ะ แต่ฉันจะช้าอีกไม่ได้แล้ว พ่ออยู่ในคุกทรมานแค่ไหนคุณรู้ไหม""แล้วเธอคิดว่าจะทำอะไรได้" เขาหมายความว่า ถึงแม้เธอจะแฝงตัวเข้าไปในบริษัทก็ต้องถูกจับตามองอยู่ดี​ เพราะเป็นลูกสาวของคนที่ทุจริต"แต่ฉันจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้ค่ะ ใครจะจับตามองก็ช่างเขาจะได้รู้ว่าฉันไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ""ถ้ามันเป็นแบบที่เธอพูดจริง แล้วไม่คิดเลยหรือว่าตัวเองจะเป็นอันตราย" ถ้าพ่อของเธอถูกใส่ร้ายจริงนั่นหมายถึงไอ้คนที่ใส่ร้ายท่านไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ แน่"ชีวิตนี้ฉันยอมแลกค่ะ"ตุ๊บ! "โธ่เว้ย" กำปั้นของเขาทุบลงห