All Chapters of รักในเงาเพชร:ความลับใต้เงารัก The Diamond Shadow Series3: Chapter 11 - Chapter 20

เมื่อการเรียนบริหารปี 2 เข้มข้นขึ้น มะปรางต้องทำโปรเจกต์จนดึกดื่น ส่วนศรัณย์มีได้เคสผ่าตัดเฉพาะทางที่กินเวลานาน 10-12 ชั่วโมง จากที่เคยคุยกันวันละชั่วโมง เหลือเพียงวันละไม่กี่นาที วันหนึ่งมะปรางไม่สบายหนักที่ปารีส เธอต้องการเพียงแค่เสียงปลอบโยนของเขา แต่ศรัณย์กลับติดผ่าตัดใหญ่และไม่ได้ตอบไลน์เธอข้ามคืน มะปรางนั่งกอดเข่าร้องไห้ในอพาร์ทเมนต์แคบๆ รู้สึกว่า "ต่อให้รักกันแค่ไหน แต่ในวันที่ต้องการเขาที่สุด เขาก็มาหาไม่ได้จริงๆ" ความรู้สึกสะสมจนถึงจุดที่มะปรางเริ่มเย็นชา เธอเริ่มตอบแชทสั้นลง ไม่เล่าเรื่องราวในชีวิต เพราะรู้สึกว่าเล่าไปเขาก็ไม่มีเวลาฟัง ความคิดที่ว่า "หรือเราควรจะพอแค่นี้ มะปรางเพื่อให้เขาได้ทุ่มเทกับงาน และเราได้โฟกัสกับการเรียน" ศรัณย์สัมผัสได้ถึงความห่างเหิน เขาจึงใช้วิธี "อัดคลิปวิดีโอ" สั้นๆ ส่งให้เธอทุกวันในเวลาที่คุยกันไม่ได้ ในคลิปนั้นเขาไม่ได้พูดแค่คำว่ารัก แต่เขาเล่าว่าวันนี้เขาช่วยชีวิตคนได้กี่คน และทุกครั้งที่ล้างมือหลังผ่าตัด เขาจะมองแหวนหมั้นของเขา "มะปรางครับ พี่รู้นะว่าพี่แย่ที่ไม่มีเวลาให้ แต่เชื่อไหม... ทุกวินาทีที่พี่สวมชุดกาวน์ พี่ทำเพื่อที่จะได้เป็

บ่ายวันนั้น ศรัณย์พามะปรางไปนั่งจิบกาแฟที่คาเฟ่เก๋ๆ ย่าน Le Marais มะปรางวันนี้แต่งตัวสวยสะดุดตาในชุดเดรสสีครีมรับลมหนาว จนชายหนุ่มชาวฝรั่งเศสโต๊ะข้างๆ ถึงกับมองไม่ละสายตา ในจังหวะที่ศรัณย์ลุกไปชำระเงิน หนุ่มปารีเซียงคนนั้นก็รี่เข้ามาทักทายมะปรางพร้อมยื่นโทรศัพท์ให้พลางส่งยิ้มหวาน "Excusez-moi, mademoiselle... Can I have your number?" ศรัณย์เดินกลับมาเห็นพอดี เขาไม่พูดเปล่าแต่ก้าวเข้าไปประชิดตัวมะปรางทันที แขนแกร่งตวัดโอบเอวบางไว้แสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน ก่อนจะจ้องหน้าชายคนนั้นด้วยสายตาดุๆ ตามสไตล์คุณหมอโหมดโหด "Désolé, elle est prise. ขอโทษครับ เธอมีเจ้าของแล้ว “ศรัณย์ตอบกลับเป็นภาษาฝรั่งเศสเสียงเรียบแต่ทรงพลัง จนหนุ่มคนนั้นรีบถอยทัพกลับไป มะปรางแอบขำในใจ "หึงเหรอคะพี่ศรัณย์ เขาแค่มาถามทางมั้ง" "ถามทางแต่ส่งสายตาเชื่อมขนาดนั้นเนี่ยนะศรัณย์ก้มลงมากระซิบชิดหู "กลับไปห้องพี่ต้อง 'ลงโทษ' หนูนะ ที่ทำตัวสวยเกินไปจนคนอื่นมอง" “เดี๋ยววันนี้เพื่อเป็นการไถ่โทษที่ทำให้เมียเสียใจ พี่พาชอปนะ“ศรัณย์พามะปรางไปย่าน Champs-Élysées นะแหล่งรวมแบรนด์เนมระดับโลก เขาจูงมือเธอเดินเข้าร้

มะปรางเรียนจบก่อน3ปีแล้วเธอกลับไทยทันทีโดยที่ไม่ได้บอกศรัณย์ ล่วงหน้า เมื่อกลับมาถึงบ้านพบว่าคุณแมัพัชราของเธออยู่โรงพยาบาล เธอตั้งใจจะไปหาแม่ แต่คุณก้องภพ บอกว่า “วันนี้ลูกสาวพ่อกลับมาทั้งที วันนี้ไปงานกาล่าดินเนอร์ที่สมาคมกับพ่อก่อน แล้วพรุ่งนี้เช้า ค่อยไปเยี่ยมแม่กันนะ“ ”ก็ได้ค่ะคุณพ่อ“ มะปรางปรากฏตัวในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้ม ตัดกับผิวขาวนวลและเครื่องเพชรชุดใหญ่ เธอสวยสะดุดตาจนเป็นที่จับจ้องของทั้งงาน แต่สายตาของเธอกลับคอยมองแต่หน้าจอโทรศัพท์ ที่ว่างเปล่า ความโกรธที่สะสมมาตลอด 6 เดือนเริ่มสั่นคลอนเมื่อรู้ว่าเขายังทำหน้าที่ ว่าที่ลูกเขยได้อย่างไร้ที่ติ เธอนึกถึงคำพูดของพ่อที่บอกว่า 'หมอรันต์สั่งให้แม่พักผ่อนแสดงว่าเขายังคงดูแลแม่ของเธออย่างดีในขณะที่เธอมาเดินถือแก้วไวน์ปั้นหน้ายิ้มอยู่ในงานนี้ ความรู้สึกผิดเริ่มเกาะกินใจมากขึ้นเรื่อยๆ "หนูปราง สวยขึ้นเยอะเลยนะลูก หมอศรัณย์เห็นหรือยังเนี่ย“ผู้ใหญ่ในงานคนหนึ่งเข้ามาทัก มะปรางยิ้มเจื่อนๆ "ยังค่ะ... ปรางยังไม่ได้เจอพี่หมอเลย" "อ้าว! เห็นว่าช่วงนี้หมอรันย์ทำงานหนักมากนะ ทั้งผ่าตัดทั้งบริหาร เห็นว่าพักที่คอนโดโรงพยาบาลแทบไม่ไ

ภายในห้องทำงานรับรองระดับ VIP ของโรงพยาบาลศิริมานนท์ แอร์ที่ว่าเย็นฉ่ำยังสู้ความเย็นชาที่แผ่ออกมาจากตัว ศรัณย์ ไม่ได้ เขาจ้องมองเอกสารหนี้สินของบริษัทเวชภัณฑ์ 'เกียติไพบูลย์ เมดิคอล' ที่วางกองอยู่บนโต๊ะ "หลายสิบล้าน... นี่คือยอดค้างชำระทั้งหมดที่คุณอาค้างกับทางโรงพยาบาลเรามาเกือบสามปี" ศรัณย์เอ่ยเสียงเรียบ "ในฐานะผู้บริหาร ผมคงปล่อยผ่านไปมากกว่านี้ไม่ได้" ก้องภพ หน้าถอดสี ขณะที่ วิยะดา ที่นั่งอยู่ข้างๆ รีบขยับตัวเข้ามาใกล้ พร้อมกับดึงตัว ลูกเกด (วิลาวัลย์) ลูกสาวคนโตที่แต่งตัวจัดเต็มให้ดูโดดเด่น "คุณพี่มาลินีคะ วิรู้ค่ะว่าทางเราบกพร่องเรื่องการชำระหนี้" วิยะดาจีบปากจีบคอพูดกับแม่ของศรัณย์ "วิเลยคิดว่า... เพื่อให้ความสัมพันธ์ของเรามั่นคงและเป็นปึกแผ่นเหมือนเดิม เราน่าจะให้ 'ลูกเกด' มาดองกับ 'หมอศรัณย์ นะคะ ให้ลูกเกดมาช่วยงานที่โรงพยาบาลในฐานะสะใภ้ หนี้สินเหล่านั้นก็เหมือนเงินกระเป๋าซ้ายย้ายไปกระเป๋าขวา..." ศรัณย์เค่นยิ้มเย็น "คุณน้าเห็นผมเป็นเครื่องซักผ้า หรือเห็นลูกสาวตัวเองเป็นใบเสร็จรับเงินเหรอครับ ถึงจะเอามาใช้ล้างหนี้แบบนี้“ "ศรัณย์! ทำไมพูดแบบนั้นลูก" วิยะดาแสร้งตกใจ

วิยะดานั่งหน้าบูดบึ้งที่โดนศรัณย์หักหน้า แต่ลูกเกดกลับนั่งตะไบเล็บสบายอารมณ์ "แม่จะโมโหไปทำไมคะ พี่หมอน่ะเกดไม่เห็นจะอยากแต่งด้วยเท่าไหร่เลยค่ะคุณแม่... แข็งทื่อเป็นก้อนหินขนาดนั้น" ลูกเกดเป่าเศษเล็บ "เกดมีคนของเกดแล้วนะคะ 'คฑา'น่ะ เขามีธุรกิจส่วนตัวเปย์เกดไม่อั้น ไม่ต้องรอขออนุญาตพ่อแม่เหมือนพี่หมอด้วย" "ยัยเกด! นี่แกแอบคบกับใครที่แม่ไม่รู้จักเหรอ" วิยะดาตาลุกวาว "แต่ยังไงตระกูลศิริมานนท์เขาก็รวยระดับประเทศนะลูก" "โธ่คุณแม่คะ... ให้ยัยมะปรางมันไปทำงานงกๆ ในบริษัทเน่าๆ ของคุณพ่อก่อนน่ะดีแล้วค่ะ" ลูกเกดเหยียดยิ้มร้าย "3 เดือนน่ะมันสั้นนิดเดียว ยิ่งมีคนคอยขัดขาแบบ 'คฑา' ของเกดรับรองว่ามันไม่มีทางทำสำเร็จหรอกค่ะ และถ้ามันแพ้... เกดก็ได้เป็นสะใภ้ศิริมานนท์ตามคำสัญญาของคุณพี่มาลินีอยู่ดี ถึงตอนนั้นเกดจะแต่งเข้าบ้านนั้นเอาตำแหน่ง 'คุณนายหมอ' มาประดับบารมี ส่วนเรื่องคฑา... ใครจะรู้ล่ะคะว่าเกดคบใคร" วิยะดาคลี่ยิ้มออกมาทันทีเมื่อเห็นแผนการของลูกสาว "ร้ายนักนะเรา... เออจริงด้วย ถ้ามันล้มเหลว ยัยปรางก็กระเด็นออกไป ส่วนแกก็คว้าพุงเพลามันทั้งสองทางเลย! หน้าบริษัท เกียรติไพบูลย์ เมดิคอล