جميع فصول : الفصل -الفصل 150

“พี่ทัช! อ๊ะ—”เธออุทานตกใจ แต่ยังไม่ทันพูดจบ ริมฝีปากร้อนของเขาก็ครอบทับปากเธอ จูบอย่างดุเดือด ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปพัวพันกับลิ้นเธอทันทีทัชอุ้มเธอตรงไปยังห้องนอน ไม่ได้เปิดไฟ ปล่อยให้ความมืดสลัวห่อหุ้มทั้งคู่ เขาวางร่างนุ่มนิ่มลงบนเตียงคิงไซส์แล้วก้าวตามขึ้นไปทันที ร่างกายหนักแน่นกดทับเธอไว้“พี่… อื้อออ…” มายด์ครางในลำคอ มือเล็กจิกหลังเขาแน่น“พี่ไม่ได้อยากทำงานตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว”เขากระซิบเสียงแหบพร่า ริมฝีปากร้อนผ่าวเลื่อนลงไปจูบตามแนวคอขาวระหง ดูดเม้มเบา ๆ แล้วแรงขึ้นเป็นจังหวะ จนทิ้งรอยแดงอมชมพูที่บอบบางไว้หลายจุดมือใหญ่ของทัชถลกเสื้อบางของเธอขึ้นอย่างรวดเร็ว ปลดตะขอเสื้อชั้นในด้วยฝีมือคล่องแคล่ว โยนทิ้งพื้นโดยไม่แคร์ แล้วก้มลงดูดยอดอกแรง ๆ ปลายลิ้นร้อนวนรอบยอดถันที่แข็งเป็นไตสีชมพูระเรื่อ ดูดเม้มสลับกับกัดเบา ๆ จนเธอแอ่นตัวรับอย่างสุดกลั้น“อ๊าาา… พี่ทัช… เบา ๆ นะคะ… อื้ออออ!!!”ทัชไม่รอช้า เขาถอดกางเกงเธอและกางเกงตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ท่อนเอ็นที่แข็งแกร่งร้อนผ่าวเด้งออกมา ปลายหัวอวบอิ่มสัมผัสกับเนินเนื้อนุ่ม“หนูเปียกขนาดนี้แล้ว…” เขาลากนิ้วกลางลูบร่องนุ่มไปมา ก่อนดันเข้าไปสอง

ปลายสายเงียบไปเพียงครู่หนึ่ง ก่อนเสียงของดาวจะดังขึ้นอย่างนุ่มนวล“แหม...พี่ทัช เสียงเข้มจังนะคะ”“กับคนอื่นฉันก็เป็นแบบนี้ล่ะ” ทัชเน้นคำว่าคนอื่น จนปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง“ฉันอยากเจอพี่ค่ะ มีเรื่องอยากคุยด้วย”“คุยตอนนี้ก็ได้”“ไม่เห็นหน้ามันคุยไม่สะดวกค่ะ”“ฉันไม่...”“ตอนนี้พี่กำลังกังวลเรื่องของเด็กคนนั้นใช่มั้ยคะ?”ทัชชะงักไปทันที ก่อนหันไปมองหน้าแทน เพื่อนของเขาขยับเข้ามาใกล้ทันที และเอาหูแนบโทรศัพท์เพื่อให้ได้ยินเสียงอีกฝ่าย“หมายความว่ายังไง?”“พูดทางโทรศัพท์มันไม่สะดวกค่ะ”“ถ้าพี่อยากรู้เรื่องมายด์ พรุ่งนี้มาเจอฉันค่ะ”ทัชนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาไม่เชื่อคำพูดของดาวแม้แต่นิดเดียว แต่หากดาวคือคนที่อยู่เบื้องหลังจริง...นี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่จะได้รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดจะทำอะไร“ที่ไหน”รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแทนทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น“คาเฟ่เดิม แถวสุขุมวิท”“กี่โมง”“ซักสองทุ่มค่ะ”“ได้”ทัชตอบสั้น ๆ ก่อนกดวางสาย แทนเลิกคิ้วมองเพื่อน“มึงจะไปจริงเหรอ?”“ไปดิ”ทัชตอบ พลางจ้องมองไปที่ภาพจากกล้องวงจรปิด ที่ฉายวนเหตุการณ์ซ้ำ ๆ ที่เกิดขึ้นกับมายด์“ไม่ว่าเธอจะเกี่ยวหรือไม่เกี่ย

วันรุ่งขึ้นเวลาสองทุ่ม ร้าน Quiet Groundทัชมาตรงตามเวลานัดนัดเสมอ ทันทีที่เขาผลักประตูเข้าไป เสียงกระดิ่งเล็กเหนือกรอบประตูก็ดังขึ้นท่ามกลางเสียงดนตรีแจ๊สที่ดังเบา ๆ กลิ่นกาแฟคั่วเข้มลอยปะปนกับกลิ่นวานิลลาอ่อน ๆภายในร้านมีลูกค้าอยู่ไม่มากนัก แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมเหนือโต๊ะทำให้ทุกมุมดูเงียบสงบสมกับชื่อร้าน ดวงตาคมกวาดมองไปรอบร้านอย่างระมัดระวัง ก่อนจะเห็นดาวนั่งอยู่ตรงโต๊ะด้านในสุดติดกับกระจกหญิงสาวอยู่ในชุดเดรสสีครีมเรียบหรู ผมยาวถูกปล่อยลงคลุมแผ่นหลัง เธอนั่งไขว่ห้างอย่างสบาย ๆ มือหนึ่งถือแก้วไวน์แดง อีกมือวางอยู่บนโต๊ะข้างกระเป๋าหนังใบเล็กเมื่อเห็นเขา รอยยิ้มหวานก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าแทบจะทันที ราวกับพวกเขายังคบกันหวานชื่น ไม่ได้เลิกรากันแม้แต่น้อย“พี่ยังตรงเวลาเหมือนเดิมนะคะ”ดาวเอ่ยขึ้นเมื่อทัชเดินมาถึงโต๊ะ“ฉันแค่ไม่ชอบให้ใครรอ”ทัชตอบสั้น ๆ ก่อนเลื่อนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกแล้วนั่งลง ท่าทางดูเป็นทางการมากกว่าที่จะเป็นการพบปะของคนที่เคยรู้จักกัน เพราะวันนี้เขามาเพื่อดูว่า ดาวต้องการอะไรดาวมองเขาครู่หนึ่ง ก่อนหัวเราะออกมาเบา ๆ“พี่นี่เย็นชาจังนะคะ”“เข้าเรื่องเถอะ”คำตอบที่ไร้อารม

บรรยากาศระหว่างทั้งคู่ตึงเครียดขึ้นมาทันทีทัชกำลังจะอ้าปากตอบ ทว่าอยู่ ๆ ความหนักอึ้งบางอย่างกลับแล่นผ่านขมับ เขาหยุดไปชั่วครู่ ก่อนยกมือขึ้นกดบริเวณหว่างคิ้ว“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”“เปล่า”ทัชตอบสั้น ๆ เขากะพริบตาช้า ๆ หนึ่งครั้ง ความรู้สึกมึนงงเกิดขึ้นเพียงแวบเดียวแล้วจางหายไป จนเจ้าตัวคิดว่าอาจเป็นเพราะนอนน้อยติดต่อกันหลายคืน“พี่ดูเหนื่อยนะคะ”“เข้าเรื่อง”น้ำเสียงของเขายังแข็งเหมือนเดิม แต่ต่ำลงกว่าก่อนหน้าเล็กน้อยดาวยิ้มบาง ๆ“ได้ค่ะ”เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาวางบนโต๊ะ ก่อนเลื่อนหน้าจอไปยังภาพถ่ายชุดหนึ่ง“ฉันอยากให้พี่ดูนี่ก่อน”ทัชโน้มตัวเข้าไปมองจอโทรศัพท์ภาพแรกคือมายด์กำลังเดินออกจากห้องสมุดภาพถัดมาเป็นตอนที่เธอยืนรอข้ามถนนและอีกภาพ เป็นตอนที่มายด์กำลังขึ้นรถของเขาดวงตาคมแข็งกร้าวขึ้นทันที“เธอได้ภาพพวกนี้มาจากไหน”“มีคนส่งมาให้ฉันค่ะ”ทัชคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูใกล้ ๆแต่ทันทีที่เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ภาพตรงหน้ากลับพร่าเลือนเล็กน้อย แสงจากโคมเหนือโต๊ะดูสว่างจ้าเกินไป เสียงดนตรีรอบข้างเริ่มไกลออกไปทีละนิดเขากำโทรศัพท์แน่น“ใครส่งมา”“ฉันไม่รู้ค่ะ”“โกหก”“ฉันไม่ได้โกหกนะคะ”ดาวเอ

“ดีใจนะ...”“ที่เธอยังจำเสียงผมได้”“มีธุระอะไร?” มายด์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชาไนท์หัวเราะเบา ๆ“ทำเสียงเย็นชาจัง”“ใจเย็น ผมไม่ได้มาหาเรื่อง”“ลงมาข้างล่างสิ”“ไม่ค่ะ คุณมีอะไรก็พูดมาค่ะ”“ผมอยากให้เธอดูอะไรบางอย่าง”“ฉันไม่อยากดู”“แน่ใจเหรอ?”ไม่กี่นาทีต่อมา โทรศัพท์ของเธอก็สั่นอีกครั้ง ภาพหนึ่งถูกส่งเข้ามา มายด์รีบกดเข้าไปดูทันที มือเธอเย็นเฉียบเป็นภาพของทัช...กำลังนั่งอยู่กับดาวในร้านอาหารเดียวกัน ในภาพทำให้ดูเหมือนทั้งคู่กำลังมองตากันหวานชื่นมายด์สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ“นี่...”ไนท์หัวเราะ“ยังมีอีกนะ”ภาพที่สองถูกส่งเข้ามา เป็นภาพที่ดาวโน้มตัวข้ามโต๊ะ มือจับไปที่มือของทัชแม้มายด์จะรู้ว่าภาพถ่ายสามารถโกหกได้ แต่หัวใจกลับเจ็บแปลบขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว“เธอคิดว่า...”“แฟนเก่าที่มาเจอกัน”“...กำลังทำอะไรกันอยู่”มายด์เม้มริมฝีปากแน่น มือสั่นเล็กน้อย“พี่ทัชมีเหตุผลเสมอ”“งั้นไปฟังเหตุผลจากปากของเขากัน”ไนท์พูดต่อ“ผมอยู่หน้าคอนโด”“ผมจะพาคุณไปพบกับความจริง”สายถูกตัดไปทันที มายด์ยืนนิ่งอยู่กลางห้อง ดวงตาจ้องมองภาพบนหน้าจอซ้ำ ๆ แบบนั้นหัวใจบอกว่า...พี่ทัชไม่มีวันทำแบบนั้น ข้อความที่เข