All Chapters of บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand): Chapter 191 - Chapter 200

เธอส่ายหน้า หัวเราะทั้งที่ยังมีน้ำตา“เปล่าค่ะ”“แล้วร้องทำไมคะ?”“ก็หนูดีใจ…”เสียงเธอสั่นจนต้องหยุดสูดลมหายใจ“ดีใจที่พี่คิดเหมือนกับหนูค่ะ”ทัชยิ้มออกมาด้วยหัวใจพองฟู ก่อนดึงร่างบางเข้ามาจูบขมับ“ขอโทษที่บอกช้าไปนะคะ”มายด์ยกมืออีกข้างเช็ดแก้ม ส่วนเขายังคงจับมือเธอไว้ไม่ปล่อย“เป็นแฟนกับพี่นะคะ”หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง“ไม่มีวันหมดอายุ ไม่มีการต่อแพ็กเกจ”“ส่วนเรื่องอยู่ด้วยกัน ถ้าหนูอยากอยู่ พี่ก็ดีใจ แต่ถ้าอยากกลับห้องตัวเองบ้าง พี่ก็ไปส่ง”ทัชหยุดนิดหนึ่ง ก่อนยิ้มให้“แล้วค่อยหาเรื่องไปรับใหม่”มายด์หลุดหัวเราะออกมา“พี่นี่…”“ว่าไงคะ?”“เจ้าเล่ห์อีกแล้วนะคะ”“เรื่องนี้แก้ยากหน่อยค่ะ”เธอมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนซบกับอกเขา หน้าแดงระเรื่อ“ตกลงค่ะ”ทัชชะงักไปเล็กน้อย“ตกลงอะไรคะ?”มายด์เงยหน้าหรี่ตามองเขา“เมื่อกี้ขออะไรไว้ล่ะคะ?”รอยยิ้มของเขาค่อย ๆ กว้างขึ้น“อยากได้ยินชัด ๆ”“หนูตกลงเป็นแฟนพี่ค่ะ”ยังไม่ทันพูดจบดี ทัชก็กอดเธอแน่น จนเธอต้องยกแขนโอบรอบคอเขาไว้ ใบหน้าซุกลงตรงไหล่กว้างอย่างที่ทำจนคุ้นเคยแต่ครั้งนี้ความรู้สึกต่างออกไป เธอไม่ต้องคิดแล้วว่ามีสิทธิ์กอดเขาแบบน

กว่าจะได้รูปหมู่ที่ทุกคนมองกล้องพร้อมกัน เวลาก็ผ่านไปนานพอสมควรเจเอาแต่แกล้งไอซ์จนเธอหันไปตี ส่วนแทนช่วยถือของให้ฝ้ายแล้วถูกเพื่อนล้อจนต้องยกมือดันแว่นหนีสายตา ขณะที่แพมยืนตัวแข็งอยู่ข้างธาม ทุกครั้งที่เขาก้มลงพูดด้วย ใบหน้าของเธอก็ยิ่งแดงขึ้นเรื่อย ๆ“ธาม มึงถอยออกมานิดหนึ่งก็ได้ น้องแพมจะละลายแล้ว”เจเอ่ยแซวธามเหลือบมองแพม ก่อนตอบเรียบ ๆ“ร้อนเหรอคะ เดี๋ยวพี่ไปเอาน้ำให้”“ไม่ได้ร้อนแบบนั้นเว้ย!”เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้งมายด์ยืนอยู่ข้างทัช มองเพื่อน ๆ แล้วเผลอยิ้มตามเมื่อก่อนเธอรู้จักผู้ชายทั้งสี่ผ่านเสียงเล่าลือของคนในมหาวิทยาลัย รู้ว่าพวกเขาหล่อ เด่น และมักเป็นจุดสนใจไม่ว่าจะเดินไปที่ไหน ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้มายืนอยู่ตรงนี้ได้เห็นเจโดนไอซ์ดุ ได้เห็นแทนยอมให้ฝ้ายจัดปกเสื้อให้ และได้เห็นธามแกล้งแพมจนเขินหน้าแดงส่วนคนที่ใคร ๆ เรียกว่า ‘TouchMeNot’ ก็กำลังกุมมือเธอไว้ข้างตัว“ยิ้มอะไรคะ?”ทัชก้มลงถาม“หนูเคยคิดว่า เมื่อก่อนพวกพี่ดูเข้าถึงยากจัง”ทัชยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนกระซิบข้างหู“พี่ว่า พี่เข้าไม่ยากนะ”มายด์เงยหน้ามองเขาพลางเลิกคิ้วสงสัย“พี่เข้า ๆ ออก ๆ ตัวหนูทุกคืนเลย

ทัชก้มมองโทรศัพท์ในมือ ก่อนใช้นิ้วเลื่อนไปยังแอปที่ไม่ได้เปิดมานาน สัญลักษณ์ของ Y.E.D. ปรากฏขึ้นบนหน้าจอมายด์มองตามอย่างแปลกใจ“มีอะไรเหรอคะ?”“มีเรื่องที่ต้องจัดการให้เรียบร้อยค่ะ”เขาเข้าไปยังหน้าโปรไฟล์ TouchMeNot 🖐️สถานะหยุดรับงานยังคงอยู่เหมือนเดิม ตั้งแต่วันที่พวกเขาตกลงเป็นแฟนกัน ทัชก็ไม่ได้เปิดรับการจองอีกเลยปลายนิ้วเลื่อนผ่านเมนูต่าง ๆ ก่อนหยุดลงที่คำสั่งปิดโปรไฟล์ผู้ให้บริการมายด์ขยับตัวนั่งตรง“พี่จะปิดเหรอคะ?”“ค่ะ”“แน่ใจแล้วเหรอคะ?”ทัชหันมาสบตาเธอ“แน่ใจตั้งนานแล้วค่ะ”เขากดยืนยัน ก่อนวางโทรศัพท์ลงบนตักมายด์มองหน้าจอที่กลับไปยังหน้าหลัก แล้วเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้งผู้ชายที่เธอเคยรู้จักผ่านภาพและชื่อบัญชีในแอป ตอนนี้นั่งอยู่ข้างเธอในชุดครุย มือข้างหนึ่งยังจับมือเธอไว้ ส่วนอีกข้างเอื้อมมาจัดเส้นผมที่ปลิวเข้าหน้าให้“แล้ว TouchMeNot 🖐️ ล่ะคะ?”ทัชยิ้ม“เลิกให้บริการแล้วค่ะ”“น่าเสียดายจังค่ะ คะแนนรีวิวดีซะด้วย”เขาหรี่ตามองคนที่แกล้งแซว“หนูอยากให้มีคนมารีวิวพี่เหรอคะ?”มายด์ย่นจมูก ก่อนยกมือขึ้นบีบจมูกเขาเบา ๆ“ไม่ให้ใครมารีวิวแล้วค่ะ หวง”คำตอบสั้น ๆ กลับทำให้รอย

“ไปง่ายจังนะ”เจมองเธออย่างไม่เข้าใจ“เมื่อกี้เธอบอกให้พี่กลับก่อนไม่ใช่เหรอ?”“หนูบอกว่ากลับก่อนก็ได้”“แล้วอยากให้กลับมั้ย?”คำถามตรงเกินไปจนไอซ์ตอบไม่ทัน เจเดินกลับมาหยุดตรงหน้าเธอ เว้นระยะให้คนอื่นเดินผ่านได้ ก่อนลดเสียงลง“ไอซ์ พี่ถามจริง ๆ”เธอกำถุงกระดาษแน่นขึ้น“พี่ไปส่งหนูตั้งหลายครั้งแล้ว ที่สำคัญคอนโดหนูก็ไม่ได้อยู่ทางเดียวกับพี่ด้วยซ้ำ”“อืม พี่รู้”“แล้วจะถามทำไม?”“เพราะพี่อยากรู้ว่าเธออยากให้พี่ไป หรือแค่ไม่อยากกลับคนเดียว”ไอซ์เงยหน้าขึ้นทันที เสียงคุยของเพื่อนยังดังอยู่ใกล้ ๆ แต่เจไม่ได้หันไปมองใคร“ถ้าเธอไม่ชอบให้พี่มารับ พี่จะเลิกค่ะ”เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกเหมือนตัวเองฟังผิด“หนูไม่ได้พูดว่าไม่ชอบ”“แต่เธอบอกว่าไม่ต้องทุกครั้ง”“ก็พี่ชอบพูดเหมือนหนูอยากให้ไปส่งนักหนา”“ก็พี่อยากให้เธออยาก”ไอซ์นิ่งไปเจยกมือขึ้นลูบต้นคอตัวเอง ก่อนหัวเราะเบา ๆ เหมือนเพิ่งรู้ว่าพูดอะไรออกมา“ฟังดูงงใช่มั้ย”เธอไม่ตอบ“พี่แค่อยากรู้ว่าถ้าวันหนึ่งพี่ไม่ถามก่อน เธอจะนึกถึงพี่บ้างหรือเปล่า”ริมฝีปากของไอซ์ขยับ แต่ยังไม่มีเสียงเจมองเธออีกครู่หนึ่งแล้วถอนหายใจ“ไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ค่ะ

แค่ได้ยินเสียงเขา เธอก็ลืมประโยคที่ซ้อมไว้ทั้งหมด“พี่อยู่ไหน?”“เพิ่งออกจากออฟฟิศค่ะ”“จะกลับเลยหรือเปล่า?”“กำลังกลับ มีอะไรหรือเปล่าคะ?”ไอซ์มองฝนตรงหน้า กำถุงแน่นขึ้น“หนูอยู่ร้านข้างมหาวิทยาลัย”ปลายสายมีเสียงเปิดประตูรถ“ร้านไหน ส่งพิกัดมา เดี๋ยวพี่ไปรับ”เขาตอบเร็วมากจนเธอเผลอยิ้ม ก่อนรีบพูด“หนูเรียกรถแล้ว”เสียงอีกฝ่ายนั้นเงียบไป ก่อนถาม“อ๋อ…งั้นมีอะไรคะ?”ไอซ์หลับตา กัดริมฝีปาก โกรธตัวเองที่ปากไวเกิน จะเปลี่ยนเรื่องก็น่าจะทัน หรือควรบอกเขาว่าโทรมาถามเฉย ๆ ก็ได้แต่ถ้าพูดแบบนั้นออกไป...เธอคงต้องกลับไปนั่งเปิดแชทของเขา แล้วรอข้อความจากเขาเหมือนเดิม“หนูยกเลิกได้”“ไอซ์?”เธอเม้มริมฝีปาก ก่อนพูดออกไปช้า ๆ“วันนี้หนูอยากให้พี่ไปส่งค่ะ”ปลายสายเงียบสนิท ไอซ์ลืมตาขึ้นทันที“พี่เจ ได้ยินมั้ย?”“ได้ยินค่ะ”“แล้วเงียบทำไม?”“พี่กำลังยิ้มอยู่”ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาทันที“ไม่ต้องยิ้มขนาดนั้นก็ได้ค่ะ”“เธอเห็นเหรอ?”“ฟังออก!”เสียงหัวเราะของเขาดังมาตามสาย ก่อนพูดกลับมาด้วยน้ำเสียงนุ่มลง“ส่งพิกัดมาค่ะ แล้วรออยู่ข้างใน อย่าออกมายืนตากฝน”“ค่ะ”“ไอซ์”“อะไรอีก?”“ดีใจนะที่โทรมา”เธอ