บททั้งหมดของ บริการร้อน...ส่งให้ถึงเตียง (Heart On demand): บทที่ 171 - บทที่ 180

188

ตอนที่ 172 อ้อมกอดที่ปลอดภัย (3/3)

ทัชอุ้มร่างของมายด์จนตัวลอย แผ่นหลังเนียนบางแนบชิดกับผนังกระเบื้องห้องน้ำ ขาเรียวเกาะเกี่ยวเอวสอบของเขาไว้แน่นขณะที่เขากระแทกกระทั้นตัวตนขนาดใหญ่โตเข้าไปอย่างเอาแต่ใจเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องภายในห้องน้ำ เธอหอบกระเส่า จิกปลายเล็บลงบนลาดไหล่กว้างจนเป็นรอยแดง ทว่าริมฝีปากที่บวมช้ำกลับยังคงมยิ้มและดึงใบหน้าหล่อเหลาของเขาลงมาจูบอย่างท้าทายรอบที่สามและสี่เกิดขึ้นบนเตียงนอนหนานุ่มขนาดคิงไซส์ จังหวะที่เขาเอนตัวลงต่ำ กล้ามเนื้อช่วงซี่โครงที่ยังบวมช้ำส่งความเจ็บแปลบขึ้นมาเสียดแทงอีกครั้ง ทัชเม้มริมฝีปากแน่น แต่เขาก็ไม่ปล่อยให้จังหวะสะดุด ยันตัวขึ้นคร่อมทับและตรึงข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เหนือศีรษะเขากระหน่ำมอบสัมผัสที่ทั้งดิบเถื่อนและเรียกร้อง รอยจูบและรอยขบเม้มสีแดงกุหลาบถูกประทับลงบนผิวเนียนขาวตั้งแต่ลำคอ เนินอก ไปจนถึงหน้าท้องแบนราบเพื่อประกาศสิทธิ์ความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจนแต่ความดื้อรั้นของร่างเล็กก็ไม่ยอมจบลงง่าย ๆ มายด์พลิกเกมขึ้นมาเป็นฝ่ายคุมจังหวะด้านบน ควบขยับสะโพกเบียดลึกเข้าหาตัวตนของเขาด้วยความเร่าร้อนจนชายหนุ่มต้องคำรามต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านไม่ว่าจะเปลี่ยนไปกี่ท่วงท่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-26
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 173 ก่อนเริ่มเกมเอาคืน (1/3)

หลังจากค่ำคืนอันร้อนแรงนั้น อาการบาดเจ็บบริเวณซี่โครงของทัชก็ทรุดลงอย่างที่แพทย์เคยเตือนไว้ เพราะเขาฝืนใช้ร่างกายหนักเกินไปทั้งที่บาดแผลยังไม่หายดี ทำให้วันรุ่งขึ้นเขาลุกจากเตียงแทบไม่ไหว สุดท้ายทัชก็ถูกมายด์และแทนพากลับเข้าโรงพยาบาล และต้องนอนรักษาตัวอยู่ที่นั่นถึงสามวันเต็มตามคำสั่งของแพทย์ตลอดสามวัน มายด์ไปนอนเฝ้าทัชทุกวัน เธอคอยจัดยา เตรียมอาหาร และเฝ้าดูอาการของเขาอย่างใกล้ชิด แม้กระทั่งวันที่แพทย์อนุญาตให้ทัชกลับมาพักฟื้นต่อที่คอนโด เธอก็ยังคงดูแลเขาอย่างเข้มงวดคนตัวเล็กกลายเป็นทั้งพยาบาลส่วนตัวและผู้คุมที่คอยห้ามไม่ให้เขาทำอะไรเกินกำลัง แม้แต่ทัชจะลุกไปหยิบน้ำเองยังถูกเธอมองด้วยสายตาดุ ๆ จนเขาได้แต่ยอมกลับไปนั่งที่เดิมอย่างว่าง่ายเช้าวันนี้ก็เหมือนทุกวัน...กลิ่นโจ๊กหมูอ่อน ๆ ลอยออกจากห้องครัว ขณะที่ทัชนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟากลางห้องรับแขก สวมเสื้อยืดสีดำหลังจากที่เปลี่ยนผ้าพันแผลพยุงบริเวณชายโครงเรียบร้อยแล้วแม้ใบหน้าหล่อเหลายังคงดูซีดเซียว แต่เขาก็ดูสดชื่นกว่าหลายวันก่อนมากมายด์เดินออกจากห้องครัวพร้อมถาดอาหารในมือ เธอวางชามที่ใส่โจ๊ก แก้วน้ำและยาหลังอาหารไว้บนโต๊ะตรงหน้าเข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 174 ก่อนเริ่มเกมเอาคืน (2/3)

“หรือ...หนูไม่อยากไป?”ทัชยักคิ้วเจ้าเล่ห์ให้มายด์ ก่อนยื่นมือไปดึงตัวเธอเข้ามาใกล้กว่าเดิม“ไปเรียนเถอะค่ะ พี่อยู่คนเดียวได้”“แต่หนูเป็นห่วง...”“พี่รู้ค่ะ”มือหนาเลื่อนไปกุมมือเธอเอาไว้ ก่อนใช้นิ้วโป้งลูบหลังมือเบา ๆ อย่างอ่อนโยน“รู้ว่าหนูเป็นห่วง...” เขายกมือขึ้นเกลี่ยผมสั้นข้างแก้มของเธอไปทัดที่ใบหู“เพราะงั้น...พี่จะไม่ทำอะไรให้ต้องกลับไปโรงพยาบาลอีกรอบไงคะ”“สัญญานะคะ”ทัชมองดวงตากลมโตที่ยังเต็มไปด้วยความกังวล เขายกมือของเธอขึ้นมาจูบเบา ๆ“สัญญาค่ะ”มายด์จ้องมองเขาครู่หนึ่ง พยายามจับผิดความไม่น่าไว้ใจจากสีหน้าหล่อเหลานั้น แต่สุดท้ายก็ยอมพยักหน้า“งั้นหนูไปเรียนก่อนนะคะ”“ไว้ตอนเที่ยงหนูจะโทรมาหา”“โทรมาเพราะคิดถึงพี่ หรือว่าโทรมาเช็กว่าพี่กินยาคะ?”“ทั้งสองอย่างค่ะ”“แปลว่าคิดถึงพี่”“คิดถึงยาของพี่ค่ะ”“ใจร้ายจัง~”มายด์ย่นจมูกใส่เขา ก่อนยื่นหน้าเข้าไปจูบแก้มเขาหนึ่งครั้ง“ตั้งใจพักผ่อนนะคะ คนป่วย”เธอเดินตรงไปยังประตู แต่ไม่วายจะหันกลับมาชี้นิ้วกำชับคนพี่เป็นครั้งสุดท้าย“กินให้หมดด้วยนะคะ หนูจะกลับมาตรวจ!”“รับทราบค่ะ”ทัชส่งยิ้มให้พลางยกมือตะเบ๊ะเหมือนทหาร หลังจากคนตัวเล็ก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 175 ก่อนเริ่มเกมเอาคืน (3/3)

“แต่มึงเรียกกูมาประชุมลับตั้งแต่วันแรกที่กลับถึงคอนโด”“แค่นั่งคุยกัน ไม่ได้ทำให้ซี่โครงกูหักซะหน่อย”แทนส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ“พ่อบ้านใจกล้าจริง ๆ มึงนี่”ทัชหัวเราะหึในลำคอ แต่ทันทีที่แรงสะเทือนกระทบบาดแผล มือข้างหนึ่งก็ยกขึ้นกดบริเวณชายโครงโดยอัตโนมัติแทนมองภาพนั้นด้วยสีหน้าเอือมระอา“ขำสภาพตัวเองมากมะ?”“นิดหน่อย”“สมควร”“มึงมาซ้ำเติมกูหรือเอาข้อมูลมาให้วะ”ทัชมองเพื่อนตาขวาง ขณะที่แทนเปิดแล็ปท็อปและหันหน้าจอให้ทัชดู จากนั้นหยิบแฟ้มสีดำเลื่อนไปตรงหน้าเขาทัชเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาเปิดออกอ่านด้านในเป็นเอกสารหลายชุด ทั้งข้อมูลส่วนตัว สำเนาทะเบียนบริษัท รายการทรัพย์สิน ภาพถ่ายรถยนต์ และรายละเอียดของบ้านพักนอกเมืองที่ไนท์ใช้กักตัวมายด์เอาไว้“กูให้คนตรวจสอบบ้านหลังนั้นแล้ว”“ชื่อในโฉนดไม่ใช่ชื่อไนท์หรือคนในครอบครัว”“เจ้าของคือ บริษัทนอร์ธเวล พร็อพเพอร์ตี้”“บริษัทใคร?”ทัชถามขึ้นหลังจากอ่านข้อมูลทั้งหมด“กรรมการเป็นคนของพ่อมัน”แทนเปิดแผนผังให้ดูความเชื่อมโยง“บริษัทนี้แทบไม่มีรายได้ ไม่มีพนักงานประจำ และถือครองอสังหาริมทรัพย์อยู่ห้าแห่ง หนึ่งในนั้นคือบ้านที่น้องมายด์ถูกพาไป”“เปิด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-01
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 176 ร่องรอยของดาว (1/3)

ภายในห้องรับรองรองส่วนตัวชั้นบนสุดของโรงแรมหรูใจกลางเมืองอรินดากำลังนั่งพักผ่อนอยู่บนโซฟาหนังสีครีม ใบหน้างดงามนิ่งเฉย ดวงตาจับจ้องทิวทัศน์ของเมืองที่เต็มไปด้วยแสงไฟอยู่ด้านหลังหน้าต่างกระจกบานใหญ่แก้วกาแฟตรงหน้าถูกวางทิ้งไว้จนเย็นนับตั้งแต่วันที่เธอบุกไปบ้านพักนอกเมืองของไนท์ ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหายมายด์ไม่ได้มีท่าทางเหมือนที่เธอได้รับข้อมูลมาแม้แต่น้อย ออกแนวจะรังเกียจไนท์เสียด้วยซ้ำ“ถ้างั้น...ฉันโดนหลอกงั้นเหรอ?”ปลายนิ้วเรียวเคาะเบา ๆ บนเก้าอี้อย่างใช้ความคิดขณะที่กำลังเรียบเรียงเรื่องราวในหัว เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสองครั้ง ก่อนพนักงานจะเปิดทางให้ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มเดินเข้ามาอรินดาหยุดเคาะนิ้ว ดวงตาตวัดไปยังซองเอกสารในมือของเขา“ได้เรื่องแล้วเหรอคะ”“ครับ”เธอผายมือไปยังโซฟาฝั่งตรงข้าม รอจนประตูห้องปิดลงจึงขยับตัวนั่งตรงชายคนนั้นวางซองเอกสารลงบนโต๊ะ แล้วหยิบภาพถ่ายหลายใบออกมาเรียงตรงหน้าเธอ“หลังจากวันที่เกิดเรื่อง คุณไนท์กลับมาพักที่คอนโดในเมืองครับ แล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่งไปหาเขาที่นั่น”อรินดาก้มมองภาพแรก แม้จะเห็นใบหน้าเพียงด้านข้าง แต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 177 ร่องรอยของดาว (2/3)

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดบทสนทนาของดาวแล้วเลื่อนย้อนกลับขึ้นไปดูข้อความแสดงความเป็นห่วง...ถามว่าเธอเป็นอย่างไรบ้าง ถามว่าได้คุยกับไนท์หรือยัง กระทั่งบอกให้เธอใจเย็น ๆ และอย่าเพิ่งไปกดดันเขาในเวลานี้อรินดาอ่านประโยคสุดท้ายซ้ำ พลางมองวันเวลาที่ระบุใต้ภาพถ่าย ตอนที่ดาวส่งข้อความมาปลอบเธอ เจ้าหล่อนอยู่ที่คอนโดของไนท์แล้วเสียงหัวเราะเบา ๆ หลุดออกจากลำคอ แต่ใบหน้าของเธอกลับไม่มีรอยยิ้ม“เป็นห่วงฉันดีเหลือเกินนะ”นักสืบนั่งเงียบ ปล่อยให้เธอไล่อ่านข้อความต่อไปโดยไม่ขัดยิ่งเลื่อนย้อนกลับไป อรินดาก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าซ้ำ ๆ เธอเคยเล่าให้ดาวฟังว่าไนท์ไม่รับสาย เคยถามด้วยซ้ำว่าตัวเองควรไปหาเขาดีไหมและดาวเป็นคนห้ามเธอไว้ให้เขาได้อยู่กับตัวเองก่อนเถอะค่ะ คุณอรินผู้ชายไม่ชอบถูกตามมาก ๆ หรอกนิ้วเรียวกำโทรศัพท์แน่นขึ้น ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ“เรื่องที่ฉันให้ตรวจสอบ ทำต่อไปค่ะ”“ฉันอยากรู้ว่าสองคนนี้เริ่มติดต่อกันตั้งแต่เมื่อไร”“ได้ครับ”“แล้วอย่าให้พวกเขารู้ว่าฉันกำลังตามเรื่องนี้อยู่”เมื่อประตูปิดลงอีกครั้ง อรินดาก็ปล่อยตัวพิงพนักโซฟา สายตากวาดมองภาพถ่ายที่กระจายอยู่เต็มโต๊ะเธอยังไ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 178 ร่องรอยของดาว (3/3)

สองสัปดาห์ต่อมาอาการบาดเจ็บของทัชดีขึ้นมาก เขาเริ่มกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติ และนั่นหมายความว่าเวลาพักของเขาสิ้นสุดลงแล้วตลอดช่วงที่ผ่านมา ทัชไม่ได้ปล่อยเรื่องของไนท์ให้เงียบหายไปพร้อมกับบาดแผลบนตัวระหว่างที่เขาพักฟื้น แทนเป็นคนรวบรวมทุกอย่าง ทั้งข้อความที่ไนท์ส่งหามายด์ ภาพที่ใช้หลอกให้เธอขึ้นรถ ตำแหน่งบ้านพักนอกเมือง ตลอดจนข้อมูลของรถและคนที่อยู่ในเหตุการณ์เมื่อข้อมูลมากพอ ทัชก็ให้เพื่อนเริ่มลงมือและแทนก็จัดการได้หนักกว่าที่ทัชคาดไว้มากไม่ถึงสัปดาห์ ไนท์ก็ถูกตัดสิทธิ์ใช้ทรัพย์สินทุกอย่าง คนที่เคยรับใช้เขาก็ถูกเรียกตัวกลับไปทีละคน และคนรู้จักที่เขาเคยขอให้ช่วยไกล่เกลี่ย ก็ทยอยถอนตัวเมื่อรู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่ ‘หึงหวงแฟนเก่า’ อย่างที่เขาพยายามพูดห้องทำงานของพ่อไนท์แฟ้มเอกสารถูกโยนลงบนโต๊ะไม้ขนาดใหญ่จนกระดาษกระเด็นหลุดออกมาบางส่วน“แกบอกฉันว่าแค่ทะเลาะกับแฟนเก่า!” เสียงตวาดของบิดาดังก้องห้อง“มันไม่ใช่เรื่องใหญ่นะครับ”“กักขัง หน่วงเหนี่ยวเนี่ยนะ? ไม่ใช่เรื่องใหญ่”ไนท์เงียบ ขบกรามแน่น“มีพยานเห็นตั้งเยอะ แกยังว่าเขาสร้างเรื่องอีกมั้ย?”“ผมแค่อยากคุยกับเธอ...”“เขาไม่อ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-06
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 179 จุดจบของมือที่สาม (1) - (1/2)

เสียงเพลงและเบสหนัก ๆ สั่นสะเทือนไปทั่วภายในผับหรูใจกลางเมือง แสงไฟหลากสีสาดส่องผ่านกลุมคนที่กำลังโยกตัวเต้นกันอยู่หน้าเวที สลับกับเสียงหัวเราะและเสียงแก้วกระทบกันตามโต๊ะไนท์นั่งอยู่ตรงโซฟามุมด้านในโซน VIP ขวดเหล้าบนโต๊ะพร่องไปเกือบครึ่ง ขณะที่น้ำแข็งในถังเริ่มละลายจนมีน้ำขังอยู่ก้นถังเขายกแก้วขึ้นดื่มอีกครั้ง ปล่อยให้ความร้อนบาดลงไปตามลำคอ‘หนูมาคืนแหวนให้พี่ค่ะ’เสียงอรินดายังคงก้องอยู่ภายในหัวไนท์กระแทกแก้วลงบนโต๊ะจนเหล้ากระฉอกเปื้อนหลังมือ เขาสบถเบา ๆ แล้วเอนตัวพิงพนักโซฟา ปลดกระดุมคอเสื้อออกหนึ่งเม็ดด้วยความอึดอัด ก่อนหลับตาอย่างใช้ความคิด“อยู่นี่เอง”เสียงคุ้นหูดังขึ้นไนท์ลืมตาขึ้นมองก็พบดาวยืนอยู่ตรงหน้าในชุดเดรสสีดำเข้ารูป ริมฝีปากยิ้มเล็กน้อยขณะมองเขา“ทำไมไม่รับโทรศัพท์ล่ะ”ดาววางกระเป๋าลงแล้วนั่งข้างเขา กลิ่นน้ำหอมหรูลอยเข้าจมูกเข้าเมื่อเธอยื่นมือมาแตะที่ต้นแขน“ดื่มคนเดียวไม่เหงาเหรอ?”ไนท์เหลือบมองเธอ ก่อนหยิบขวดเหล้ามารินเพิ่ม“รู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่”“ก็นายชอบมาที่นี่”ดาวตอบพลางมองไปยังแก้วเปล่าอีกสองใบที่คว่ำอยู่บนโต๊ะ“แล้ววันนี้ไม่มีใครมาด้วยเหรอ?”“ถ้ามี เธอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 180 จุดจบของมือที่สาม (1) - (2/2)

เสียงเพลงจากด้านในยังคงดังต่อเนื่อง กลบเสียงรองเท้าที่ครูดไปกับพื้นและเสียงร้องอู้อี้ของเขา ภาพตรงหน้าเริ่มพร่าเลือน ไนท์พยายามคว้าขอบประตู ทว่าปลายนิ้วกลับไม่มีแรง การรับรู้เริ่มขาดหายไปไม่นาน ร่างของเขาทรุดลงในวงแขนของคนด้านหลัง“ไป”ชายทั้งสองคนช่วยกันลากเขาออกทางประตูด้านหลัง มุ่งไปยังรถตู้สีดำที่จอดรออยู่ พวกเขาช่วยกันดันร่างไร้สติของไนท์ขึ้นไปบนเบาะด้านหลัง ก่อนจะเลื่อนปิดประตู จากนั้นรถตู้ก็เคลื่อนออกจากผับอย่างรวดเร็วชายที่นั่งข้างไนท์หยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรออก“ได้ตัวแล้วครับคุณแทน”ขณะเดียวกันภายในร้าน ดาวยังนั่งจิบเหล้าอยู่ที่โต๊ะเดิมด้วยท่าทางอารมณ์ดี เพราะคิดว่าไนท์คงถอนหมั้นเรียบร้อย สายตาของเธอเหลือบมองไปด้านหลังร้านเป็นระยะ“ทำไมไปห้องน้ำนานจัง?”ดาวบ่นพึมพำก่อนหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาไนท์ เสียงรอสายดังอยู่นานจนตัดไปเอง“ไปไหนของเขานะ...”เธอพึมพำอย่างหงุดหงิด ก่อนวางแก้วลงแล้วหยิบกระเป๋าขึ้นมา ตั้งใจจะเดินไปตามแต่ยังไม่ทันลุกขึ้น ชายร่างสูงสองคนก็เข้ามาหยุดตรงหน้าโต๊ะ“คุณดาวใช่ไหมครับ”หญิงสาวมองทั้งคู่สลับกัน ก่อนขมวดคิ้ว“มีอะไร?”“คุณอรินดาให้มารับครับ”ชื่อที่ได
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 181 จุดจบของมือที่สาม (2) - (1/3)

ภายในโกดังร้างชานเมืองเสียงปิดประตูเหล็กดังลั่นทำให้ไนท์สะดุ้งตื่นความปวดหนักหน่วงอยู่ภายในหัว เขาพยายามลืมตา แต่แสงจากหลอดไฟเหนือหัวทำให้ต้องหรี่ตาลงอีกครั้ง กลิ่นฝุ่นกับอากาศที่อับชื้นลอยเข้าจมูก จนทำให้เขาแทบรู้สึกอยากอาเจียนออกมาไนท์พยายามขยับแขน แล้วก็พบว่าตัวเองถูกมัดอยู่กับเก้าอี้กลางโกดัง“ตื่นแล้วเหรอ?”เสียงคุ้นหูดังขึ้นจากด้านข้างแทนยืนพิงโต๊ะเหล็กอยู่ไม่ไกล มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง อีกข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ของไนท์ไว้ ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะ“ไอ้แทน...”ไนท์พยายามจะลุกแต่มือทั้งสองข้างกลับถูกมัดติดกับที่วางแขนเก้าอี้ อีกทั้งยังมีฝ่ามือหนัก ๆ กดลงบนไหล่ทั้งสองข้างจนต้องนั่งพิงกลับไปเหมือนเดิม“มึงพากูมาที่นี่ทำไม!”แทนไม่ตอบ เขามองไปด้านหลังของไนท์ แล้วพยักหน้าเล็กน้อย คนที่กดไหล่จึงยอมปล่อยมือ“ชู่ว~”แทนยกนิ้วชี้ขึ้นจรดริมฝีปาก“ค่อย ๆ พูดก็ได้ พวกกูไม่ได้หูหนวก”ไนท์เหลียวมองไปรอบตัวประตูโกดังปิดสนิท มีชายสองคนยืนอยู่ใกล้ทางออก ส่วนพื้นที่ด้านในมีเพียงลังไม้กับชั้นเหล็กสูงทอดเงาอยู่ใต้แสงไฟ เขาไม่เห็นหน้าต่างที่มองออกไปข้างนอกได้ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองถูกพามาไกลแค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-14
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
141516171819
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status