เฮียครับผมรับไม่ไหว Yaoi のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

“ซี้ดดดด… ”กันย์พรูลมหายใจออกมา ริมฝีปากเผลออ้า หลับตาพริ้มไปด้วยความเสียวซ่านและเจ็บแปลบที่ระคนกันอย่างสับสน รูทวารยังบีบรัดลำเนื้อไม่คลาย“ทำไมมึงไม่รักน้องกู… นี่คือการลงโทษที่มึงหักอกน้องสาวกู… ”พ่อเลี้ยงพยายามหาเหตุผลให้การกระทำของตัวเอง การกระทำที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเอาคืนด้วยวิธีนี้ ค่อยๆ ผ่อนแรงกระเด้าลงช้าๆ จนทุกอย่างกลับคืนสู่ความสงบร่างกำยำขยับออกมาจากร่างน้อยที่ยังนอนคว่ำอยู่บนที่นอน มองก้นงอนสวยของชายหนุ่ม เต็มไปด้วยริ้วรอยแดงที่ตัวเองฝากไว้ คว้าเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่แล้วเดินออกไปจากห้องราวกับว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น‘ทำไมมึงไม่รักน้องกู… นี่คือการลงโทษที่มึงหักอกน้องสาวกู… ’คำพูดของพ่อเลี้ยงเมื่อครู่ ยังดังกึกก้องอยู่ในหูของกันย์ แม้ตัวของเขาจะออกจากห้องไปแล้ว ‘สาเหตุที่ผมไม่รักน้องสาวของพ่อเลี้ยง… ก็เพราะแบบนี้… รู้แล้วใช่ไหม… ว่าทำไมผมรักน้องสาวของพ่อเลี้ยงไม่ได้’ กันย์รำพึงในใจเบาๆ ประโยคนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะประกาศให้ใครรู้ได้กันย์จำต้องตอบคำถามนี้กับตัวเองในใจ ในวันที่ได้ประจักษ์ชัดกับหัวใจตัวเองแล้วว่าเพราะเหตุผลอันใด… ที่ทำให้รักน้องสาวของพ

“ยังครับ… ยังโสด พ่อเลี้ยงขยันมาก เป็นคนบ้างานมากครับ วันๆ ทำแต่งาน ในไร่มีงานหลายอย่างให้พ่อเลี้ยงต้องคอยดูแล… ”ดำตอบ“แล้วมีแฟนไหมครับ… ”กันย์ยังไม่หมดความสงสัย“หล่อและรวยขนาดนี้มีผู้หญิงมากมายมาสนใจพ่อเลี้ยง แต่เท่าที่เห็นก็ยังไม่มีทีท่าว่าพ่อเลี้ยงจะสนใจผู้หญิงคนไหนจริงๆ จังๆ… ”ดำรู้ดีก็เพราะว่าทำงานเป็นคนขับรถและรับใช้พ่อเลี้ยงเดชมานานหลายปีจนเป็นที่ไว้วางใจ“ไร่กาแฟของพ่อเลี้ยงกว้างขวางมาก… เนื้อที่กี่ไร่ครับนี่… ”กันย์ชวนคุย ไม่อยากให้บรรยากาศภายในรถเงียบจนเกินไป“เนื้อที่รวมๆ พันกว่าไร่ครับ ไม่ใช่มีแค่ไร่กาแฟนะครับและบริษัทส่งออกเมล็ดกาแฟ แต่พ่อเลี้ยงยังมีโรงแรมกับรีสอร์ตด้วยครับ… ”ดำบอกเล่าถึงเบื้องหลังธุรกิจที่ทำให้พ่อเลี้ยงเดชกลายเป็นเศรษฐีภูธรชื่อดังของเมืองเหนือในเวลาต่อมาใช้เวลาเกือบสามชั่วโมง รถตู้สีขาวคันใหญ่ที่ดำเป็นคนขับมาจากไร่ส้มในจังหวัดเชียงราย ก็พาชายหนุ่มกลับมาส่งที่เชียงใหม่“จะให้ผมส่งตรงไหนครับ… ”ดำถาม… เมื่อรถแล่นเข้ามาถึงตัวเมืองเชียงใหม่ ใกล้กับมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งที่กันย์กำลังเรียนอยู่ในชั้นปีสี่ สาขาการออกแบบพาณิชยศิลป์“ส่งผมที่หลังมหาลัยก็ได้

เพื่อนสนิทคนหนึ่ง มีชื่อว่า ‘เอก’ โทรเข้ามาทันทีหลังจากกันย์เปิดโทรศัพท์“กูไปต่างจังหวัด พอดีออกมาจากผับแล้วเกิดคิดถึงบ้านขึ้นมากะทันหัน กูก็เลยไปที่ท่ารถ นั่งรถเที่ยวสุดท้ายกลับลำพูน… ”กันย์มีพ่อแม่อาศัยอยู่ในจังหวัดลำพูน มีอาชีพทำสวนลำไย จำต้องโกหกเพื่อนว่ากลับบ้าน เพราะว่าเรื่องราวที่ตัวเองได้เจอมานั้นมันออกจะแปลกๆ จนไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง“นี่ถ้าวันนี้ยังติดต่อมึงไม่ได้กูกะว่าจะไปโรงพักแจ้งความคนหาย… เพราะว่าพยายามโทรหามึงหลายครั้งแต่ติดต่อไม่ได้… ”“ขอบใจที่เป็นห่วงกู… โทรศัพท์กูแบตหมดว่ะ”“เออ… แล้วเรื่องฝึกงานล่ะ มึงตัดสินใจหรือยังว่าจะเลือกที่ไหน”เอกถาม“ตัดสินใจแล้ว… กูจะไปฝึกงานที่เชียงราย”“ห๊ะ… บริษัทอะไรวะ”เอกสงสัย…เพราะว่ารายชื่อบริษัทรับนักศึกษาฝึกงานที่ภาควิชาแจ้งไว้เมื่ออาทิตย์ก่อนส่วนใหญ่อยู่ในกรุงเทพฯ เกือบทั้งหมด“บริษัท… เอ่อ… เดี๋ยวกูหาข้อมูลดูก่อน”กันย์ตอบไปตามตรง“อ้าว… อีกไม่กี่วันแล้วนะ งั้นมึงต้องรีบแล้วนะโว้ย… ”เอกเตือนด้วยความเป็นห่วง จากนั้นพุดคุยกันต่อมาอีกสองสามคำก็กดวางสายเสร็จจากสนทนากับเพื่อนสนิท กันย์รีบค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทส่งออกเมล็ดกาแ

“พนักงานใหม่ใช่ไหม… ”พายุถาม สายสมรได้ยินก็รีบตอบแทนคนที่ถูกถาม“น้องกันย์เป็นนักศึกษาฝึกงานค่ะคุณพายุ… ”ทันทีที่สายสมรกล่าวจบ กันย์รีบลุกขึ้นยกมือไหว้“สวัสดีครับ… ”“อืม… เป็นไงบ้าง ฝึกงานที่นี่กี่วันแล้วเรา”“วันแรกครับ”“กันย์ตอบ”“มาจากมหาลัยไหนครับ”ดูท่าทางพายุให้ความสนใจกับเด็กฝึกงาน กันย์ตอบชื่อมหาวิทยาลัยที่กำลังศึกษาใกล้จบ“มาไกลเหมือนกันนะ… แล้วพักที่ไหน”“พักที่ห้องพักหลังรีสอร์ตครับ”กันย์ตอบ เพราะว่าที่โรงแรมแห่งนี้มีรีสอร์ตด้วย แต่อยู่ถัดไปทางด้านหลังโรงแรม“ฝากเนื้อฝากตัวกับพี่ๆ ให้ดีล่ะ… เขาจะได้ช่วยสอนงาน… ”“ครับ… ”“แล้วมีงานอะไรให้น้องเขาทำไหม”พายุหันไปถามกับสายสมรซึ่งเป็นผู้จัดการทั่วไป ดูแลพนักงานทุกแผนกของโรงแรม“อ๋อ… มีค่ะ… ช่วงสัปดาห์แรกหมอนให้น้องกันย์ช่วยงานนนท์ไปพลางๆ ในส่วนของการเตรียมโบรชัวร์โปรแกรมลดราคาห้องพักราคาพิเศษ สำหรับช่วงปีใหม่ที่จะกระจายแจกในห้างค่ะ… ”สายสมรสาธยายต่อมาอีกครู่สั้นๆ ก็เลิกการประชุมอีกสามวันต่อมาทุกครั้งที่พายุเข้ามาที่โรงแรม เขามักจะมีขนมติดมือมาฝากพนักงานเสมอ เขาเป็นผู้บริหารโรงแรมก็จริง แต่ไลฟ์สไตล์ของพายุไม่เหมือนใครแ

เสียงดังบล๊วบ บดริมฝีปากโอบรัดลำเนื้อไว้ในอุ้งปากอย่างจำยอม“อู้ววว… เก่งนี่หว่า… กะอยู่แล้วเชียวว่าน้องกันย์ต้องเป็น… อู้ว… ”พายุหลุบตาลงมองที่ง่ามขาของตัวเอง ชอบใจที่เห็นกันย์ตวัดลิ้นรัดรอบเงี่ยงงอนหัวเอ็นถอกบาน แตะลิ้นขยี้หัวจนความเสียวซ่านแล่นวาบไปทั่วลำเนื้อคัดแข็ง กระเด้าแทงเข้าใส่ปากเซ็กซี่เป็นจังหวะซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… ซ่วบ… “อ่า… ซี้ดดด… กดลงมาลึกๆ… ซี้ดดด… ”สองมือของพายุขยุ้มหัวกันย์แน่น กดลงมาให้ กลีบปากสีชมพูสวยรูดรัดดุ้นเนื้อ ครอบลงมาไม่เว้นแม้แต่พวงไข่หดเกร็งอยู่ใต้โคนลำบล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ… เสียงดูดรัวๆ ตามมาอย่างบ้าระห่ำ กันย์รู้ว่าวิธีเดียวที่จะจบเรื่องบ้าๆ นี้ได้ ก็คือรีบทำให้เขาแตก จึงรีบครอบริมฝีปากดูดรัดดุ้นจรวดเหมือนหิวกระหาย ปลายลิ้นร้อนไชชอนหัวถอกอย่างเมามัน ใส่อารมณ์ลงในสิ่งที่กำลังทำ ยิ่งทำให้คนโดนดูดเสียวซ่านขึ้นอีกหลายเท่า“อู้ววว… ดูดไข่ด้วย… เสียวมาก เสียวโคตรๆ… อ่า… จะแตกแล้ว… ”พายุเร่ง ต้นขาเริ่มเกร็ง กันย์ตะแคงใบหน้าตวัดลิ้นแระเล็มไล้เลียลำเนื้อร้อนผ่าวลงมาถึงโคนพวงสวรรค์ กะซวกดูดพวงไข่หดเกร็งเข้ามากระตุกอยู่ในอุ้งปากบล๊วบ… บล๊วบ… บล๊วบ… บ