Se connecterอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา
“นายครับ… รถพร้อมแล้วครับ”
แปดโมงเช้า เมื่อถึงเวลาตามที่นัดหมายกันไว้ ไอ้ดำเดินเข้ามาตามพ่อเลี้ยงเดช กำลังนั่งดื่มกาแฟอยู่ในห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่
“ไอ้กันย์ล่ะ… ”
พ่อเลี้ยงถามถึงคนที่โดนจับตัวมา
“ผมเอาตัวมันไปขึ้นรถแล้วครับ… ”
ไอ้ดำตอบแล้วเดินไปที่รถตู้สีขาวคันใหญ่ ไม่นานพ่อเลี้ยงก็ตามไปขึ้นรถ
พากันเดินทางเข้ามายังสวนกุหลาบที่อยู่ลึกเข้ามาด้านหลังไร่ส้มเนื้อที่กว้างใหญ่หลายพันไร่
ในเวลาต่อมา
กันย์ก้าวช้าๆ ลงจากรถตู้คันใหญ่โดยมีไอ้ดำจูงมือเดินนำหน้า รู้ว่าตัวเองกำลังถูกพามาที่ไหนสักแห่ง ที่มองไม่เห็นก็เพราะว่าดวงตาทั้งสองข้างมีผ้าผูกตาเอาไว้
“นั่งลง… ”
พ่อเลี้ยงเดชสั่งเสียงเหี้ยม เอาเท้าถีบน่องของกันย์จนร่างน้อยทรุดลงนั่งคุกเข่าบนลานหญ้า
“เปิดตามัน… ”
พ่อเลี้ยงเดชสั่ง ไอ้ดำรีบแก้ผ้าที่ผูกตาของกันย์เอาไว้ตั้งแต่ตอนที่พาออกมาจากห้อง
และพลันนั้นเอง…
ภาพที่เห็นทำเอาชายหนุ่มตกใจ เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าหลุมฝังศพของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่รู้ว่าเป็นผู้หญิงก็เพราะว่ามีรูปขาวดำติดอยู่ที่โคนไม้กางเขนทำขึ้นจากหินอ่อนสีขาว
“อร… คุณพระช่วย อย่าบอกนะว่าอรตายแล้ว”
กันย์ร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ…
แม้ตอนแรกที่มองรูป ยังไม่แน่ใจว่าใช่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ตัวเองเคยรู้จัก แต่ชื่อที่สลักไว้บนหินอ่อนใต้ฐานของไม้กางเขน ก็ช่วยยืนยันชัดเจน… ว่านี่คือหลุมศพของ ‘อรนรินทร์’ ผู้หญิงที่กันย์เคยรู้จัก
“อรเสียไปตั้งแต่เมื่อไรครับ… ”
กันย์หันมาถามพ่อเลี้ยงทั้งน้ำตาคลอ เสียงสั่นเครือ
“ก็ตั้งแต่วันวาเลนไทน์ปีที่แล้ว… วันที่มึงทำให้น้องสาวของกูต้องตาย… ”
พ่อเลี้ยงขบกรามตอบ เงยหน้าขึ้นมองฟ้าเพื่อข่มกลั้นหยาดน้ำตาที่ทำท่าว่ากำลังจะไหล
“อะไรนะ… คุณหมายความว่ายังไง ที่ว่าผมทำให้อรตาย… ”
กันย์ถามด้วยความสงสัย…
พ่อเลี้ยงเดชล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง เปิดคลิปเสียงสั่งเสียสั้นๆ ที่ได้มาจากโทรศัพท์ของน้องสาว
กันย์ตะลึง… จ้องมองภาพบนหน้าจอมือถือ เป็นภาพของอรนรินทร์กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตาแดง หล่อนค่อยๆ ยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาแล้วพูด
“อกหักว่ะ… ไม่คิดว่าวันที่ได้สารภาพรักกับใครบางคน… แทนที่จะโล่งใจหลังได้ระบายความรู้สึกที่เก็บเอาไว้นาน แต่ใครจะคิดว่าคำตอบที่ได้มานั้นมันช่างเจ็บปวดและโหดร้ายเกินใจน้อยๆ ของผู้หญิงคนหนึ่งจะรับไหว เราเพิ่งบอกรักผู้ชายคนหนึ่งมาสดๆ ร้อนๆ… แต่ได้คำตอบว่าผมรักคุณไม่ได้… ช่างเถอะ… คืนนี้กูจะเมาให้ลืมเศร้า… ขอบคุณนะ ‘กันย์’ ขอบคุณที่ทำให้ได้รู้ว่าเราไม่ดีพอสำหรับเธอ… ”
“โถ… ปากบอกว่าเจ็บ แต่รูของมึงขมิบเอ็นกูแน่นเชียว… ซี้ดดดด… ”รูแน่นสุดๆ พ่อเลี้ยงคราง ขบกรามให้กับความฝืดคับของรูเนื้อที่ยังไม่เคยโดนลำเอ็นของผู้ชายคนไหนทะลวงมาก่อน พ่อเลี้ยงจ้องมองใบหน้าของชายหนุ่มที่กำลังบิดเบ้ไปด้วยความเสียวซ่าน เห็นริมฝีปากน้อยๆ ของกันย์สั่นระริกจนทนมองไม่ไหว รีบเอื้อมมือข้างหนึ่งลงมาโอบต้นคอของกันย์ที่ใบหน้ากำลังเหยเก รั้งขึ้นมาจูบปาก“อือ… ไม่… ”กันย์เม้มปากแน่น… พยายามจะบ่ายหน้าหนีบปากของพ่อเลี้ยงที่มีแพหนวดสีดำหนาคาดเอาไว้เหนือริมฝีปาก“มึงไม่ยอมจูบใช่ไหม… ได้… เดี๋ยวกูจะทำให้มึงยอม… ”มือใหญ่ที่โอบล็อกอยู่หลังต้นคอ กระชากร่างอ้อนแอ้นเข้ามากระเด้าสุดกำลัง ซ่วบ…“อ๊ายยยย… ”กันย์สะดุ้งคราง รู้สึกได้ว่าความแข็งแกร่งของพ่อเลี้ยงทะลวงเข้ามาสุดโคนไข่“ไม่ยอมจูบใช่ไหม… ”พ่อเลี้ยงโกรธ มืออีกข้างดันต้นขาด้านในของกันย์ให้แบะอ้าแล้วโก่งเอวกระแทกลำเอ็นทะลวงเข้าหาจนมิดโคน เส้นขนรอบตอโคนเสียดสีปากรูสีชมพู เบ่งบวมขึ้นมาเป็นขอบนูนโอบรัดลำเนื้อสีน้ำตาล กระแทกเข้าสุดออกสุดตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… “อ๊ะ… อ๊ายยยย… อูยยยยย… ”กันย์ร้องครางด้วยความเสียว ปากที่เม้มแน่นเม
“โห… ”ดวงตาของกันย์เบิกโพลงตะลึงมองอาวุธประจำกายของพ่อเลี้ยง ตั้งลำขนานขึ้นมากับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้ามพ่อเลี้ยงก้มลงหยิบกระปุกวาสลีนในกระเป๋ากางเกงที่เตรียมเอามาพร้อมรูดทาท่อนเอ็นคัดแข็ง รอบๆ ลำเนื้อสีน้ำตาลมีเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนเหมือนรากไม้กระจายอยู่รอบลำร่างสูงใหญ่กำยำไปด้วยมัดกล้าม ขยับขึ้นมาบนเตียง แทรกลำตัวเข้ามาคุกเข่าระหว่างง่ามขาของกันย์ที่โดนดันให้อ้ากว้าง“ไม่นะ… ”กันย์แทบไม่เชื่อว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริง หัวเข่าสองข้างแบะอ้าขึ้นมาขนานลำตัวพร้อมกับหัวเอ็นสีม่วงถอกบานกดเข้าใส่รูจีบสีชมพูขมิบด้วยความกลัว“โอ๊ะ… ”กันย์สะบัดใบหน้า… สูดปากพริ้มตารับความรู้สึกหนึบชารุมล้อมเข้ามารอบๆ ปากรูแคบคับ เมื่อส่วนปลายของลำเนื้อยาวใหญ่รุกคืบเข้ามาคาเอาไว้ครึ่งลำ“อูยยยยย… ”กันย์ครางเสียงยาน…ริมฝีปากห่อรัดเป็นวงด้วยความเสียวซ่านและเจ็บแปลบที่เกิดขึ้นพร้อมกันด้วยความหนึบแน่นและฝืดคับของช่องทางน้อยๆ ที่ยังไม่เคยโดนลำเอ็นของชายใดสอดใส่มาก่อน ทำให้พ่อเลี้ยงไม่อาจดันให้มิดดุ้น“งืออออ… ผมเจ็บ… ”เสียงของกันย์สั่นเครือ…เม้มปากแน่น น้ำตาไหล แต่เสียงร้องอุทธรณ์และแววตาวิงวอนน่าเวทนาก็
“เออ… กูเอง… ”พ่อเลี้ยงเดชตอบ กันย์ได้กลิ่นเหล้าโชยเข้ามากระทบจมูก“มาก็ดีแล้ว… ผมอยากจะถามอยู่พอดี”กันย์พยายามรวบรวมความกล้า เก็บซ่อนความกลัวอย่างมิดชิดไม่ให้เขาเห็น“มึงจะถามอะไร… ”พ่อเลี้ยงเดชทำหน้าถมึงทึง“ไหนพ่อเลี้ยงบอกว่าจะส่งผมกลับบ้าน”“เออ… กูจะส่งมึงกลับ แต่กูมีคำถามข้อนึง… มึงต้องตอบคำถามของกูก่อน… ”“ครับ… พ่อเลี้ยงจะถามอะไรผมครับ”“ทำไมมึงไม่ชอบน้องสาวกู”“ผม… เอ่อ… ”“ตอบมา… ทำไมวะ คำถามนี้สำหรับมึงมันตอบยากนักหรือไง… ”“คือ… ผมมีเหตุผลส่วนตัวครับ ผมขอไม่ตอบ”กันย์รู้ว่าประโยคนี้อาจทำให้เขาโกรธ“ที่แท้มึงก็ไอ้แมงดา ไอ้พวกผู้ชายหลอกกิน… หลายคนแล้วที่เข้ามาในชีวิตของน้องสาวกูเพื่อจะปอกลอกหลอกเงิน… มึงก็ด้วย… ”พ่อเลี้ยงสาดน้ำเสียงใส่กันย์อย่างเหลืออด“ผมไม่ใช่ผู้ชายพวกนั้น พ่อเลี้ยงอย่าเหมารวม… ที่ผมรักน้องสาวพ่อเลี้ยงไม่ได้… ก็เพราะว่าผมมีเหตุผลส่วนตัว… ”“เหตุผลอะไรวะ… ”“มันเป็นเรื่องส่วนตัว… และผมก็ไม่จำเป็นต้องบอกใคร… ”“ไอ้สัตว์… มึงมันก็แค่ไอ้ผู้ชายเห็นแก่ตัว ไอ้หน้าตัวเมียชอบฟันผู้หญิงแล้วทิ้ง วันนี้กูจะทำให้มึงได้ลิ้มรสความเจ็บปวด มึงจะได้รู้ว่าโดนกระแทกแล้วทิ
คลิปมีเพียงเท่านั้น… แม้จะเป็นเพียงคลิปสั้นๆ ก็จริง… แต่มันก็ทิ้งความเจ็บปวดไว้กับพ่อเลี้ยงเดชผู้เป็นพี่ชายเจ้าของคลิปมาจนถึงวันนี้ เมื่อรู้ว่ามีชื่อของผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาเกี่ยวข้อง ตอนแรกพ่อเลี้ยงคิดจะปล่อยให้ผ่านเลยไป แต่ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีภายหลังการจากไปของน้องสาวผู้เป็นที่รัก ชื่อของผู้ชายที่ถูกเอ่ยถึงก็ยังติดอยู่ในความสงสัย สุดท้ายจึงตัดสินใจออกค้นหา… ถึงขั้นลงทุนจ้างนักสืบอยู่พักใหญ่ๆ จนรู้เบาะแสของกันย์ กระทั่งได้เจอตัว“อรตายยังไงครับ… ”กันย์ถามทั้งน้ำตา“คืนนั้นอรเมามากจนเกิดอุบัติเหตุขณะกำลังขับรถกลับบ้าน… ”พ่อเลี้ยงเดชตอบ… จ้องมองใบหน้านองน้ำตาของกันย์ ทำให้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่มีท่าทีของความโหดร้ายเลยสักนิด ต่างไปจากสิ่งที่ตัวเองวาดภาพเอาไว้ว่าจะได้เห็น“ผมขอโทษ… ”น้ำเสียงสำนึกผิด กันย์ไม่รู้ว่าเรื่องราวในคืนนั้นจะทำให้เกิดการสูญเสียถึงเพียงนี้ “ผมขอโทษ… ”กันย์ยกมือไหว้พ่อเลี้ยงเดชอีกครั้งแล้วก้มลงกราบหลุมศพทั้งน้ำตานองใบหน้าพ่อเลี้ยงเดชจ้องมองตาของกันย์ที่ดูอ่อนโยน ไม่มีวี่แววของความเหี้ยมเกรียมอย่างแบดบอยส์ที่ตัวเองวาดภาพเอาไว้เลยสักนิดว่าจะได้เห็น แทนที่จะได้จ
อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา“นายครับ… รถพร้อมแล้วครับ”แปดโมงเช้า เมื่อถึงเวลาตามที่นัดหมายกันไว้ ไอ้ดำเดินเข้ามาตามพ่อเลี้ยงเดช กำลังนั่งดื่มกาแฟอยู่ในห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่ “ไอ้กันย์ล่ะ… ”พ่อเลี้ยงถามถึงคนที่โดนจับตัวมา“ผมเอาตัวมันไปขึ้นรถแล้วครับ… ”ไอ้ดำตอบแล้วเดินไปที่รถตู้สีขาวคันใหญ่ ไม่นานพ่อเลี้ยงก็ตามไปขึ้นรถ พากันเดินทางเข้ามายังสวนกุหลาบที่อยู่ลึกเข้ามาด้านหลังไร่ส้มเนื้อที่กว้างใหญ่หลายพันไร่ในเวลาต่อมากันย์ก้าวช้าๆ ลงจากรถตู้คันใหญ่โดยมีไอ้ดำจูงมือเดินนำหน้า รู้ว่าตัวเองกำลังถูกพามาที่ไหนสักแห่ง ที่มองไม่เห็นก็เพราะว่าดวงตาทั้งสองข้างมีผ้าผูกตาเอาไว้“นั่งลง… ”พ่อเลี้ยงเดชสั่งเสียงเหี้ยม เอาเท้าถีบน่องของกันย์จนร่างน้อยทรุดลงนั่งคุกเข่าบนลานหญ้า“เปิดตามัน… ”พ่อเลี้ยงเดชสั่ง ไอ้ดำรีบแก้ผ้าที่ผูกตาของกันย์เอาไว้ตั้งแต่ตอนที่พาออกมาจากห้อง และพลันนั้นเอง… ภาพที่เห็นทำเอาชายหนุ่มตกใจ เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าหลุมฝังศพของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่รู้ว่าเป็นผู้หญิงก็เพราะว่ามีรูปขาวดำติดอยู่ที่โคนไม้กางเขนทำขึ้นจากหินอ่อนสีขาว“อร… คุณพระช่วย อย่าบอกนะว่าอ
แต่ต้องพยายามทำใจดีสู้เสือ ยิ่งในมุมที่ตัวเองกำลังนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น เงยหน้ามองพ่อเลี้ยงเดชยืนจังก้าเต็มความสูงใหญ่ยิ่งทำให้กันย์รู้สึกราวกับว่าร่างของตัวเองกำลังถูกบีบให้ลีบเล็กลงทุกที ส่วนพ่อเลี้ยงเดชนั้นดูตัวใหญ่ตระหง่านและทรงอำนาจน่าเกรงขาม อีกทั้งดวงตาคมกริบคู่นี้ยังมีประกายของสัตว์นักล่าสุดเหี้ยมโหดแผ่ออกมาให้เห็น“มึงทำเหี้ยอะไรไว้… ตัวมึงย่อมรู้ดี”พ่อเลี้ยงสาดน้ำเสียงใส่“ผมคิดว่าคุณกำลังเข้าใจผิดอย่างแรง ผมขอโอกาสอธิบายได้ไหมครับ… และถ้าคุณปล่อยผมออกไปโดยไม่ทำอันตรายผม… ผมสัญญาว่าจะไม่แจ้งความเอาผิดเรื่องที่คุณลักพาตัวผมมา… ”แม้เสียงของกันย์จะอ่อนลงด้วยความกลัว หากสุดท้ายก็ยังกล้าต่อรองกับพ่อเลี้ยงเดช หวังให้ตัวเองรอดไปจากสถานการณ์บ้าๆ นี้เสียที“ไอ้เวร… นี่มึงยังกล้ามาต่อรองกับกู”พ่อเลี้ยงเดชปรี่เข้ามากระชากคอเสื้อของชายหนุ่มจนร่างน้อยแทบลอยขึ้นจากพื้นพร้อมกับง้างหมัดทว่ายังไม่ทันได้กระแทกหน้าคนปากดี ก็มีเสียงกังวานของใครบางคนดังขึ้นจากทางด้านหลัง “เดช… อย่าถึงกับต้องลงไม้ลงมือ ปู่บอกแกแล้วใช่ไหมว่าให้เลิกจองเวร… ให้ลืมเรื่องนี้ไปซะ… ”เสียงของชายชราวัยเจ็ดสิบปีที







