Todos os capítulos de คุณหนูสามเช่นข้าไม่ต้องการท่านแล้ว: Capítulo 61 - Capítulo 70

สองหญิงชราดีใจ ยังคิดว่าหากนางไม่ยอมกลับจะเกลี้ยกล่อมเช่นไร เสิ่นซูฉียอมกลับเพราะหนึ่งเสิ่นซูเหิงต้องสอบขุนนาง เสิ่นซูเจินรับหมั้นหนานกงซวีแล้ว เสิ่นเพ่ยเพ่ยเป็นคู่หมั้นเซียวอี้ แม้ว่าซื่อจื่อคนนั้นจะไม่ยอมรับฐานะสกุลเซียว แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็หนีไม่พ้นว่าเป็นคุณชายใหญ่สกุลอันดับสาม สองพี่น้องย่อมต้องมีบ้านเดิมที่แข็งแกร่งหนุนหลังเสิ่นจวินไท่กำลังเรียนวิชาแพทย์ได้อย่างก้าวหน้า อนาคตหากเขาอยากเปิดโรงหมอต้องมีคนคอยสนับสนุน การกลับเมืองหลวงทำให้นางทำอะไรได้สะดวกหลายอย่างสำหรับพี่น้อง มีหยางเวยหมิงเป็นเบื้องหลังนางย่อมแข็งแกร่ง แต่ยังจำคำพูดเขาได้ดี"ข้าปกป้องเจ้ากับลูกได้แต่ไม่อาจยื่นมือมากกว่านั้น เพราะพวกนางคือน้องภรรยา คนคิดไม่ดีอาจเอามาใส่ร้ายได้"หญิงชราทั้งสองกลับไปแล้ว เสิ่นซูฉีจึงเข้ามิติเพื่อพักผ่อน นางนอนหลับหลังจากให้นมเรียบร้อย คู่แฝดลืมตาขึ้นมาหูจิ้งจอกสองข้างค่อยๆงอก ดึ๋ง ดึ๋ง ดึ๋ง ดึ๋ง เด็กทั้งคู่อยู่ในมิติจะจำบางส่วนได้ เพราะแต่เดิมสิงสถิตที่ในหยกนี้มาหมื่นกว่าปีย่อมหลงเหลือไอวิญญาณเสิ่นซูฉีลืมตาเมื่อมีแสงสว่างเรืองๆแยงตานางก่อนจะเห็นเจ้าคู่แฝดมีหูคล้ายแมวหรือหมาจิ้งจอก

จวนเจ้าเมืองทั้งหมดกลับมายังจวนเจ้าเมืองเพื่อเข้าพัก หยางเวยหมิงมีเรื่องยุ่งยากดูแล้วบุตรสาวเจ้าเมืองจะถูกใจเขา ด้วยหน้าตาหล่อเหลาของทั้งห้าคนทำให้ดึงดูดทั้งบุตรสาวเจ้าเมือง บุตรสาวนายอำเภอ และคุณหนูลูกเศรษฐีทั้งหลาย งานเลี้ยงจึงวุ่นวายนิดหน่อย"ท่านราชครู บุตรสาวของข้าน้อยปีนี้สิบหกแล้ว นางยังไม่มีคู่หมาย หากท่านราชครูมิรังเกียจ....""ท่านเจ้าเมือง...ขออภัยข้ามีภรรยาแล้ว ยามนี้นางกำลังอยู่เดือนเพราะเพิ่งคลอดบุตรให้ข้า""ท่านราชครู ข้ารู้มาว่าฮูหยินคนนั้นของท่านเป็นเพียงแม่ค้า สกุลฉินของข้าแม้ว่าจะไม่ยิ่งใหญ่เช่นสกุลในเมือง แต่ก็สูงส่งกว่าแม่ค้าคนหนึ่งนะขอรับ"ปึง!! จอกสุราถูกวางลงอย่างแรง ก่อนที่จะมีเสียงเย็นเยียบดังมา"ท่านเจ้าเมืองช่างกล่าวได้ยิ่งใหญ่นัก ท่านบอกว่าสกุลเสิ่นของข้านั้นต่ำต้อยเช่นนั้นหรือ สกุลฉินของท่านเคยบริจาคท้องพระคลังสักครึ่งอีแปะเท่าที่สกุลเสิ่นบริจาคหรือไม่ เป็นเจ้าเมืองมานานเพียงนี้ชาวบ้านกลับอดอยาก แต่จวนท่านกลับร่ำรวยขึ้นทุกวัน ข้าเสิ่นซูเหิงข้องใจยิ่งนัก"ฉินเหยาบุตรสาวเจ้าเมืองหันไปมองหน้าชายหนุ่มทันที นางเห็นว่าเป็นแค่เด็กติดตามใต้เท้าทั้งสามจึงยิ้มเย้ยก

เหตุการณ์ก่อนหน้าหนึ่งเดือนก่อนเสิ่นซูฉีให้พี่ชายคัมภีร์เต๋ามาให้นาง เสิ่นซูเหิงเห็นน้องสาวชอบอ่านตำราเต๋ากล่อมคู่แฝดทุกวันก็อดสงสัยไม่ได้จึงเอ่ยถาม"น้องรอง เจ้าอ่านตำราเต๋าให้คู่แฝดฟังทุกวัน หลานยังเด็กเพียงนั้นจะเข้าใจหรือ""พี่ใหญ่ที่ข้าอ่านเพื่อสงบจิตใจ อีกอย่างแม้ว่าพวกเขายังเด็กแต่ก็ซึมซับได้ ยามที่เติบใหญ่จะได้สอนง่ายๆ เจ้าค่ะ""อ้อ ที่แท้เป็นพี่ที่คิดน้อยไป เช่นนั้นวันหลังถ้าลุงว่างจะท่องพระสูตรให้พวกเจ้าฟังดีหรือไม่"เจ้าก้อนแป้งหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชูมือน้อยๆขึ้นชอบใจ เสิ่นซูฉียิ้มรับไมตรีพี่ชาย นางต้องช่วยเด็กทั้งสองให้บำเพ็ญเพียร นางรู้ดีว่าการที่ทุกคนอยู่ๆ ก็มีพรสวรรค์ขึ้นมาย่อมมาจากเด็กทั้งคู่ เช่นนั้นนางจึงอยากให้พวกเขาบำเพ็ญเพียรตั้งแต่ยังน้อย เมื่อโตขึ้นกิเลสตัณหาเยอะเกินไปอาจมีสิ่งมัวเมาทำให้เด็กทั้งคู่ลุ่มหลงและละเลยสั่งที่ควรทำในห่อผ้าเล็กๆเสียงคู่แฝดคุยกันทางจิตวิญญาณ"พี่ชาย ก่อนเราจะกลายเป็นมนุษย์ถาวรเรามาให้อะไรท่านน้า กับท่านลุงดีไหมเจ้าคะ" "เฟยเอ๋อร์จะให้อะไรล่ะ" อืม........ข้าจะให้ท่านน้าและท่านลุงมีพละกำลังเยอะๆ จะได้ปกป้องท่านแม่และสกุลเสิ่น""ได้ๆๆ เจ้าชอ

เขาเห็นเสิ่นซูเหิงตรวจบัญชีลวกๆเหมือนไม่ได้จริงจัง ไม่มีใครรู้ว่าชายหนุ่มนั้นอ่านเพียงครั้งเดียวกลับจำรายละเอียดบัญชีได้ทุกหน้าและทุกบรรทัด เสร็จก็จดลงในความทรงจำของตน"นี่เจ้าหนุ่มแซ่เสิ่น เจ้าตรวจเสร็จแล้วหรือ""เสร็จแล้ว หรือว่าใต้เท้าคิดว่าข้าตรวจไม่ละเอียด เช่นนั้นข้าจะตรวจอีกสองรอบเพื่อป้องกันความผิดพลาดดีหรือไม่""ฮ่าๆๆ เอาล่ะๆในเมื่อบอกเสร็จแล้วก็ช่างเถอะ พ่อบ้านจงเอาสมุดบัญชีไปเก็บ"เสิ่นซูเหิงเก็บกล่องเครื่องเขียนกำลังจะลุกแต่ฉินหยวนเอ่ยขึ้นมาก่อน"เจ้าเป็นเพียงคุณชายตกอับของสกุลที่บิดาต้องโทษ หากรู้ความก็พาน้องสาวเจ้าไปจากท่านราชครูเสีย""ท่านฉิน..น้องสาวข้ากับท่านราชครูเป็นสามีภรรยากัน ข้าเป็นพี่ชายจะไปแยกน้องสาวออกจากน้องเขยมีที่ไหนทำกัน หรือธรรมเนียมสกุลฉินนั้นพี่ชายตามวุ่นวายน้องสาวที่ออกเรือนไปแล้วเช่นนั้นหรือ""ไอ้คนแซ่เสิ่น ข้าเตือนด้วยความหวังดี ฉินเหยาบุตรสาวข้าเทียบกับน้องสาวเจ้านั้นต่างกันราวฟ้ากับดิน"หึๆๆเซียวอี้หัวเราะในลำคอ ฉินหยวนจึงหันไปหาเขาเอ่ยถามอย่างหยาบคาย"ไอ้เด็กเมื่อวานซืนเจ้าหัวเราะอันใดกัน ก็แค่ลูกนายพรานกระจอกกล้าดีอย่างไรมาหัวเราะใส่ข้า""ข้าหัว

ลี่โจวร้านบะหมี่เลิศรสเสิ่นซูฉีออกเดือนเมื่อวานนี้ วันนี้นางกับไทเฮาและท่านย่าสามีกับน้องสามีเดินทางไปอารามเพื่อไหว้พระและแจกทาน ส่วนร้านเปิดตามปกติ เสิ่นเพ่ยเพ่ยกับเสิ่นซูเจินและเวินเจียวหว่านช่วยกันดูแล มาอยู่กับน้องสาวได้เกือบครึ่งปีตอนนี้เวินเจียวหว่านสามารถค้าขายและทำอาหารได้หลายอย่าง บิดาส่งจดหมายมาว่าที่นางขอเปิดร้านค้าในเมืองหลวงเขาได้ดูห้องแถวไว้ให้นางสามห้อง นางอยากทำอะไรเขายินดีบิดาของนางไม่ใช่คนหัวเก่าที่ไม่ยอมให้สตรีออกหน้าออกตา ส่วนสกุลเย่ไม่มีใครกล้าขัดใจเพราะว่าที่สะใภ้คนนี้เย่เจิ้งผู้นำตระกูลไปสู่ขอด้วยตนเอง เย่เจิ้งเป็นอาจารย์เวินจู๋ชิง การที่เขาเอ่ยปากขอบุตรสาวลูกศิษย์มาเป็นสะใภ้นั้นทำให้สถานะของเวินเจียวหว่านในสกุลเย่นับว่าสูงกว่าบรรดาฮูหยินทุกคนที่แต่งเข้ามาเสียอีกลูกค้ามากหน้าหลายตาและคนพลุกพล่าน รถม้ามาจอดบริเวณหน้าร้าน สตรีห้าคนลงมา คนหนึ่งแต่กายหรูหรา อีกสองคนแต่งตัวคล้ายสาวใช้และยังมีหญิงวัยกลางคนอีกสองคน ส่วนคนที่ขี่ม้าตามาแต่งกายคล้ายทหาร ทั้งหมดเดินเข้ามาในร้าน เสิ่นเพ่ยเพ่ยจึงออกไปต้อนรับ"พี่สาวท่านนี้มิทราบว่าท่านมาทานอาหารหรือว่าต้องการที่พักด้วยเจ้