All Chapters of เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80: Chapter 31 - Chapter 40

“คุณเสร็จงานหรือยัง” ตงลี่หยางที่มีนัดกับลี่อินก็เอ่ยถามขึ้นเมื่อเข้ามาที่ห้องทำงานของเธอแล้วเธอยังก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่“เสร็จแล้วค่ะ วันนี้คุณจะพาฉันไปทานอาหารที่ไหนหรือคะ” ลี่อินมีนัดทานอาหารกับชายหนุ่มวันนี้ หลังจากที่เลื่อนมาหลายครั้ง ทั้งเรื่องร้านที่ยุ่งเกินไป และบางครั้งเธอก็ต้องกลับไปช่วยป้าเยี่ยนฟางดูแลซือซือ“ทิศเหนือของเมืองมีร้านอาหารเปิดใหม่ เขาพูดกันว่ารสชาติของอาหารดีมาก วันนี้ผมก็เลยจะพาคุณไปลองชิม”“ค่ะ นั้นเราไปกันเลย” แล้วทั้งสองก็พากันออกจากร้านไป“เชิญด้านในได้เลยนะครับ ลูกค้าสนใจนั่งที่ชั้นไหนดีครับ ที่นี่มีหลายระดับ ถ้าชั้นล่างอาหารจะถูกที่สุด ชั้นสองและชั้นสามก็จะมีราคาแพงขึ้นมาอีกนิดครับ” พนักงานที่เข้ามาบริการลี่อินและลี่หยางเอ่ยถามขึ้น “ขอเป็นชั้นสามแล้วกันครับ” ลี่หยางคิดว่าไหนๆก็มาทานอาหารกับลี่อินแล้ว ก็เอาชั้นที่ดีที่สุดไปเลยดีกว่า และพนักงานก็นำคนทั้งสองขึ้นไปที่ชั้นสาม พร้อมกับรับรายการอาหารที่ทั้งสองคนต้องการกินลี่อินสั่งอาหารไปสี่อย่าง ไม่มากและไม่น้อยจนเกินไปสำหรับสองคน“ที่ร้านยังขายดีทุกวันหรือเปล่าครับ”“ดีค่ะ ต้องเติมของกันทุกวันเลย แล้วงานขอ

เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…31“เรื่องที่ให้ไปจัดการเป็นยังไงบ้าง” จินหมิงถามลูกน้องที่เขานั้นให้ไปสืบเรื่องของซ่งลี่อิน ว่าเธอคนนั้นใช่อดีตภรรยาของเพื่อนเขาหรือเปล่า“ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ ผู้หญิงคนนั้นเป็นภรรยาของผู้พันเฉินหวังเหว่ยจริงๆครับ เธอกับลูกชายย้ายมาอยู่ที่นี่ตั้งแต่หย่าแล้วครับ เธอได้ซื้อบ้านหนึ่งหลัง และร้านค้าครับ เมื่อไม่นานมานี้เธอรับคุณป้าคนหนึ่งมาอยู่ด้วย คุณป้ามีหน้าที่ดูแลบ้านและลูกชายของเธอครับ” คนที่ได้รับหน้าที่ไปติดตามเรื่องนี้รายงานสิ่งที่เขานั้นหามาได้ให้กับเจ้านายได้ฟัง“แล้วผู้หญิงที่เธอรับไปดูแลไว้ใจได้แค่ไหนกัน” “จากที่ผมไปตามสืบเรื่องของเธอมา เธอก็เป็นคนที่ดีมากทีเดียวครับ ไม่เคยมีปัญหากับใคร แต่พอสามีเธอเสียชีวิตเธอก็ถูกไล่ออกจากบ้านครับ เธอไม่มีที่ไปเลยไปอยู่แถวหมู่บ้านน้ำตก จนคุณซ่งไปเจอเข้า เธอจึงได้มาอยู่ที่นี่ครับ” ตอนที่เขาไปรับรู้ถึงเรื่องของคุณป้าคนนี้เขาก็แอบสงสารอยู่ เขาไม่คิดเลยว่าจะมีคนที่ใจร้ายแบบนี้อยู่อีก ดีที่คนในครอบครัวของเขาไม่เป็นแบบนี้ “อืม ขอบใจมาก นี่เบี้ยเลี้ยงพิเศษของนาย” จินหมิงยื่นซองเงินให้กับลูกน้้้้องที่ไปทำงานเรื่อง

เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…33“ว่าไงเหวังเหว่ย นี่นายมาเร็วกว่าที่ฉันคิดอีกนะ” ผู้พันจินหวิงเอ่ยทักสหาย เมื่อเช้านี้เขาได้รับโทรศัพท์ว่าเพื่อนจะมาที่นี่เขาจึงได้อาสามารับ เขาไม่คิดว่าหวังเหว่ยจะมาที่นี่ได้เร็วขนาดนี้ ขนาดเขาเองที่ประจำการอยู่ที่นี่ก็ยังไม่ได้มีโอกาสที่จะไปเจอสองแม่ลูกนั่นเลย เพราะช่วงที่ผ่านมานั้นมีภารกิจด่วนเข้ามา เขาจึงต้องทำหน้าที่ที่สำคัญก่อน“ความจริงแล้วฉันอยากจะกลับมาพร้อมนายตั้งแต่วันนั้นแล้ว แต่ติดอะไรหลายๆอย่าง ว่าแต่ที่ฉันมาวันนี้ไม่ได้เป็นการรบกวนนายใช่หรือเปล่า” และเมื่อเขานั้นจัดการงานทุกอย่างดีแล้ว ก็ขอลางานจากผู้บังคับบัญชามาที่นี่ทันที และเขาก็ได้รับอนุมัติการลานี้ถึงสองสัปดาห์ “ไม่หรอก ฉันเองก็พึ่งกลับจากภารกิจน่ะ คืนนี้นายก็นอนค้างที่บ้านของฉันก็แล้วกัน” ถึงอย่างไรแล้ว ทั้งสองก็เคยรบร่วมกันมาก่อน เรื่องแค่นี้จึงไม่ได้ลำบากอะไร เมื่อเขามองไปที่หน้าของเพื่อนก็อดที่จะคิดถึงเรื่องของตัวเองไม่ได้ ดีที่หลายปีมานี้เขาไม่เคยคิดเรื่องแต่งงานมาก่อน แต่พอเจอหญิงสาวที่ถูกใจก็ต้องกลายเป็นของคนอื่น และคนอื่นที่ว่านี่ก็ไม่ใช่ใคร แต่เป็นเพื่อนของเขานี่เอง โชคช

เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…35“สวัสดีค่ะ เชิญด้านในเลือกดูสินค้าได้นะคะ” ลู่หลินที่ยืนอยู่โต๊ะคิดเงิน เมื่อเห็นว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาก็เอ่ยทักทายทันทีฟางไฉ่หงที่เฝ้าดูอยู่ที่หน้าร้าน เมื่อเห็นว่าสามีของเธอและสหายเข้ามาที่ เธอก็ตัดสินใจเดินเข้ามาบ้าง เมื่อเข้ามาเธอก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจซ่งลี่อินมากขึ้นกว่าเดิมอีกเท่าตัวฟางไฉ่หงกวาดสายตาไปรอบๆร้าน เธอก็เห็นว่าสามีของเธอและสหายกำลังนั่งรอลี่อินอยู่ เธอจึงทำทีเป็นเข้ามาเลือกซื้อสินค้า และรอฟังว่าพวกเขานั้นพูดอะไรกันบ้างแต่ไม่ทันที่เธอจะได้ยินอะไร ลี่อินก็เดินออกมาจากในห้อง ในมุมที่เธอยืนซ่อนตัวอยู่นั้นค่อนข้างที่จะเห็นจุดที่พวกเขาสนทธนาได้อย่างชัดเจน และเมื่อพวกเขาเริ่มพูดคุยกัน ไฉ่หงก็ได้เพิ่มพูนความไม่พอใจเอาไว้เต็มท้องแล้วตอนนี้เมื่อเห็นว่าคนทั้งสามกำลังเดินออกไปขึ้นรถที่จะเข้าไปที่บ้านของลี่อิน เธอก็รีบออกมาทันที “อ้าว คุณลูกค้า ไม่ซื้อแล้วหรือคะ” ลู่หลินที่เห็นว่าจู่ๆลูกค้าคนนี้ก็รีบร้อนออกจากร้านก็เอ่ยเรียก แต่เธอก็ไม่ได้รับคำตอบกลับมา เห็นเพียงแต่แผ่นหลังเท่านั้นผู้พันจินหมิง ผู้พันเฉินหวังเหว่ย และซ่งลี่อิน เดินออกมาห

เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…37“เอามานี่ ผมบอกให้เอามา..” หวังเหว่ยที่เห็นว่าฟางไฉ่หงยัดเงินทั้งหมดใส่กระเป๋าก็ยื่นมือเพื่อแย่งเงินนั้นมาคืนให้กับลี่อิน“ไม่ อย่านะ” ฟางไฉ่หงเบี่ยงตัวออก เพื่อไม่ให้สามีแย่งเงินไปได้“ว๊าย!!!” ซ่งลี่อินร้องออกมา เพราะเธอเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างระหว่างสองสามีภรรยาที่ยื้อแย่งเงินกัน“โอ..โอ๊ย เจ็บ เจ็บท้อง” ฟางไฉ่หงร้องออกมา พร้อมกับเอามือกุมที่ท้องของเธอ ตนที่เธอล้มนั้นเธอมันเป็นช่วงที่เธอหงายหลังพอดี เธอจึงไม่สามารถที่จะหยัดตัวได้ จึงทำให้เธอนั้นลมแบบก้นจ้ำเบ้าลงไปอย่างแรง“ไฉ่หง เธอเป็นอะไรมากหรือเปล่า” เฉินหวังเหว่ยที่ไม่สามารถคว้าตัวภรรยาไว้ได้ทัน รีบเข้ามาประคองเธอลุกขึ้น“โอ๊ย” ฟางไฉ่หงร้องออกมา เธอไม่สามารถที่จะยืดตัวขึ้นตรงได้ ด้วยความเจ็บที่มากขึ้นมากทุกที ตอนนี้เธอเจ็บจนแทบจะร้องไม่ออกอยู่แล้ว“เลือด เลือดค่ะ” ลี่อินที่เห็นว่ามีเลือดไหลออกมาเปลื้อนกระโปรงของฟางไฉ่หงก็พูดออกมา “ผมว่าพาเธอไปส่งที่โรงพยาบาลเถอะนะครับ” จินหมิงเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ตรงหน้าเริ่มไม่ดีแล้ว จึงได้แนะนำให้ไปที่โรงพยาบาล ไม่อย่างนั้นอาจจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นได้“ได