เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80

เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ ยุค80

last update最終更新日 : 2026-02-19
作家:  ซูเจิน完了
言語: Thai
goodnovel4goodnovel
評価が足りません
114チャプター
3.3Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

รักทรมาน

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

ดื้อรั้น

แม่บ้าน

นอกใจ

รักสามเส้า

รักแรกพบ

ซ่งลี่อิน สาวสวยแห่งปี 2023 ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ยังสาว อีกทั้งต้องมาเป็นภรรยาของคนมักมาก เจ้าของร่างเดิมทนได้ก็ทนไป แต่ไม่ใช่กับซ่งลี่อินคนนี้ เธอจะไม่ทน

もっと見る

第1話

1

"L-Lepaskan!" Nayla Pratama berseru dengan suara tertahan dan mencoba melawan. Kedua mata indahnya menatap tajam kepada Zavier Abraham.

Pundak mulusnya diterkam kencang dan tubuh molek miliknya dihempaskan di atas kasur mewah yang mereka miliki sepanjang pernikahan selama dua tahun terakhir.

"Ini kewajibanmu! Diam dan patuhi!" Suara Zavier terdengar lantang dan ketus. Pria itu segera bergerak memenuhi tuntutan batinnya tanpa memperdulikan perasaan sang istri yang menderita dan tidak menerima perlakuan kasar Zavier.

Nayla menggenggam sprei di sampingnya dengan erat, menahan kesakitan pada titik sensitif di sekujur tubuhnya sambil melihat ke langit-langit kamar, dengan tatapan sendu dan air mata yang berkumpul di matanya.

“Zavier… Tolong pelankan…”

Namun, suara parau Nayla tak pernah digubris oleh Zavier yang sibuk menuntaskan hasratnya.

Setelah berselang lama, Zavier selesai dan langsung bangkit seraya mengambil baju mandinya. 

Dengan ekspresi datar, dia meninggalkan tubuh sang istri dan melangkah ke kamar mandi untuk membersihkan diri.

Sementara Nayla segera menarik selimut, untuk menutupi tubuh yang masih gemetaran dan masih terasa sakit.

Nayla memandang punggung suaminya itu, punggung yang beberapa tahun lalu selalu diusap dengan lap yang dibasahi dengan air hangat olehnya, saat Zavier masih terbaring koma.

Dua tahun lalu, Zavier mengalami sebuah kecelakaan tragis yang menyebabkannya koma selama bertahun-tahun.

Takut anaknya tak akan menikah sampai akhir hayatnya, keluarga Zavier menikahkannya dengan Nayla. 

Nayla sendiri terpaksa menerima pernikahan kontrak itu sebab membutuhkan uang untuk biaya pengobatan sang adik yang sedang sakit keras.

Tidak ada gaun pengantin, tidak ada acara pesta bahkan tidak ada makanan mewah yang tersaji. 

Pernikahan tanpa penghulu atau pendeta itu dilaksanakan dengan suasana tegang di dalam kamar Rumah Sakit. 

Hanya disaksikan oleh Xander Abraham, ayah Zavier sekaligus Pemilik perusahaan Cypro Holding Technology, ltd, sebuah perusahaan teknologi berbasis Artificial Intelligence terbesar di dunia dan seorang pegawai catatan sipil.

Cap jempol dari Nayla dan Zavier yang sedang koma itu dibubuhkan bersamaan dan mereka resmi menjadi suami istri secara hukum.

Namun, ketika keajaiban itu datang dan Zavier akhirnya tersadar, bukan tatapan kasih sayang yang Nayla dapatkan. Melainkan tatapan kebencian yang selalu membayang di kepalanya.

Zavier tidak pernah menyetujui sebuah pernikahan. Apalagi bersama seseorang yang tidak pernah dikenalnya dengan baik.

Tidak ada perasaan cinta yang ada dari setiap sentuhan yang diberikan oleh Zavier kepadanya, membuat wanita itu merasa direndahkan dan hanya bisa patuh.

Sesaat kemudian pria tampan bertubuh atletis, dada bidang dan perut berkotak itu sudah keluar dari kamar mandi dengan rambut basah dan handuk putih yang melilit di pinggangnya.

Nayla menatap suaminya dengan pasrah. Pria tampan itu tidak sebaik rupa fisiknya. Dia tidak pernah memperlakukan dirinya dengan baik walau Nayla berusaha menjadi istri yang sempurna.

Sejak menjadi istri Zavier, Nayla melakukan semua pekerjaan Rumah Tangga dengan baik, mulai dari memasak, mencuci bahkan memenuhi semua kebutuhan Zavier, seorang pewaris kaya raya yang sengaja tidak mau mempekerjakan Asisten Rumah Tangga, hanya untuk menunjukkan kekecewaannya terhadap pernikahan yang tidak dia inginkan.

"Kamu mau ke mana?" tanya Nayla dengan suara yang masih bergetar menahan sakit, pada saat melihat Zavier sudah berpakaian rapi dan sedang menyemprotkan parfum kesayangan.

Zavier sama sekali tidak menoleh, melainkan tetap melanjutkan kegiatannya lalu meninggalkan Nayla yang tenggelam dalam keheningan kamar mewah tersebut.

Nayla segera menarik selimut putih dan membalut tubuhnya lalu berdiri dan berlari mengejar Zavier.

"Zavier!" panggilnya dari atas tangga.

Zavier menghentikan langkahnya di depan pintu utama, namun dia tetap tidak menoleh.

"Kamu pulang nanti malam?" tanya Nayla dengan suara parau.

"Pulang, kalau tidak pulang, apakah kamu akan melaporkannya kepada tua bangka itu?" Zavier berkata ketus usai menjawab lalu melanjutkan langkahnya.

Nayla membeku. Tangannya menggenggam pegangan tangga dengan keras sambil menahan air matanya jatuh.

Namun, sebelum Zavier menutup pintu, ia berhenti sejenak.

“Jangan lupa buang bekas pengaman tadi!”

Bruk!

Nayla masih mematung ke arah pintu yang baru saja dilewati Zavier. Pria itu benar-benar tidak pernah menganggap keberadaannya di rumah itu.

Selama dua tahun terakhir, Zavier selalu menuntut haknya di atas ranjang, tetapi pria itu tidak ingin Nayla mengandung benih yang dia tanam berkali-kali sesukanya. Zavier selalu memakai pengaman agar Nayla tidak pernah hamil.

Nayla melirik bekas pengaman yang masih ada di lantai yang terasa sedingin hatinya saat ini, lalu meraihnya dan membuangnya ke tong sampah.

Air mata mengalir membasahi pipi yang cantik itu. Nayla tak kuasa menentang apa yang dialaminya saat ini karena dia terlanjur mencintai pria itu.

Saat Zavier koma, Nayla merawatnya dengan sepenuh hati, menjaga semua kebutuhan nutrisi bahkan memandikannya. Namun, Zavier tidak mengetahui semua itu.

Nayla tahu, Zavier diam-diam selalu berhubungan dengan seseorang, dan Nayla menebak adanya perempuan lain dalam kehidupan suaminya.

Nayla bahkan pernah mendapatkan informasi dan beberapa laporan dari temannya bahwa mereka melihat suaminya sedang bersama dengan wanita lain di restoran ternama, sementara Zavier tidak pernah membawa Nayla walau sekedar untuk makan bersama di luar rumah.

Mengingat semua itu, Nayla menghembuskan nafasnya yang terasa berat di dada lalu berusaha tidur setelah selesai mandi.

Keesokkan harinya, Nayla terbangun dan mendapatkan sang suami sudah tertidur di sebelahnya.

Dia tidak tahu jam berapa suaminya pulang karena sudah sangat kelelahan semalam.

Seperti rutinitas biasa, Nayla bergegas berdiri dan mengerjakan semua pekerjaan Rumah Tangga. Dengan telaten dia juga sudah menyiapkan sarapan lalu melanjutkan dengan mencuci pakaian menggunakan tangan.

Zavier bahkan meminta Nayla untuk melakukan segala pekerjaan rumah tangga seorang diri. Semua itu demi melihat istri yang tak diinginkannya itu menderita.

Padahal, dengan kekayaan yang keluarga Zavier miliki, ia dapat menyewa puluhan ART untuk mengurusi rumah tangga mereka.

Setelah Zavier bangun, pria itu buru-buru berangkat kerja tanpa menyentuh sarapan yang dibuat Nayla.

"Zav ... " Kalimat Nayla terhenti karena bayangan Zavier sudah menghilang di balik pintu dan terdengar suara mobil, menandakan pria itu sudah berangkat kerja tanpa menyapa.

Nayla menatap kedua tangannya yang masih penuh dengan buih sabun. Dia sedang mencuci. 

Namun, saat melanjutkan cuciannya, matanya melebar saat dia menemukan sebuah struk di kantong kemeja yang dipakai Zavier semalam.

"Hotel Internasional, kamar suite atas nama …”

Awalnya Nayla membaca perlahan, tapi sampai di akhir struk, dia tidak dapat menahan air matanya.

“SEFIA…"

Mendadak, kedua lututnya terasa lemas dan tidak bertenaga. "J-jadi, dugaanku selama ini benar?"

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
114 チャプター
1
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…1.“นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกับฉันกันล่ะเนี่ย ถึงได้มาอยู่ที่นี่ได้ จะบ้าตาย แล้วฉันจะกลับไปที่บ้านได้ยังไงกันล่ะทีนี้” ซ่งลี่อิน เอาแต่พูดพึมพำอยู่คนเดียว เอาแต่นั่งคิดไปว่าตัวเองนั้นมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ทั้งที่เธอนั้นจำได้ว่าเธอยังนอนหลับพักผ่อนอยู่ที่คอนโดของเธออยู่เลย แล้วทำไมเมื่อเธอนั้นตื่นลืมตามาถึงได้มาอยู่ที่นี่กัน นี่ถ้าเธอสามารถทะลุกำแพงห้องแล้วกลับบ้านของเธอได้เธอก็คงทำไปแล้ว“แอ้ๆ แอ้ๆ”ซ่งลี่อินที่กำลังคิดอะไรอยู่ก็ต้องหันมาให้ความสนใจกับเสียงเล็กๆตรงหน้าของเธอ และเสียงนี้ก็ไม่ใช่ของใคร แต่เป็นเสียงของลูกชายของร่างนี้ที่ถูกทิ้งเอาไว้กับเธอนั่นเองซ่งลี่อินนั้นบังเอิญเข้ามาอยู่ในร่างนี้ โดยที่เจ้าของร่างนั้นไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน แต่ที่น่าแปลกใจก็คือ ร่างนี้นั้นดันมีทั้งชื่อและแซ่ที่เหมือนกันกับเธอ ซึ่งเธอพยายามหาความเกี่ยวข้องกันแต่ก็คิดไม่ออก จึงได้แต่เพียงคาดเดาว่า ที่นี่อาจจะเป็นโลกคู่ขนานเหมือนกับนิยายที่เธอเคยอ่านมา ดังนั้นการที่จะมีทั้งชื่อและแซ่ที่เหมือนกันกับเธอก็คงไม่แปลก แต่เธอก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดีที่ต้องมาอยู่ในที่ที่เธอไม่คุ้นเคยแบ
続きを読む
2
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…2.“แอ้ๆ แอ้ๆ” เจ้าเด็กอ้วนที่เห็นว่าแม่เงียบไปก็ส่งเสียงเรียกความสนใจอีกครั้งแล้วก็ได้ผล“เอาล่ะ แม่รู้แล้ว เดี๋ยวแม่จะเอานมมาให้กิน” เฉินลี่ซือนั้นตอนนี้ไม่ได้กินนมของซ่งลี่อินแล้ว เพราะน้ำนมของเธอไม่เพียงพอที่จะเลี้ยงลูกน้อย ดีที่สามีของเธอนั้นมอบเงินให้ใช่จ่ายทุกเดือน เธอจึงไม่ได้เดือดร้อนในเรื่องนี้เท่าไหร่นัก และนี่อาจจะเป็นข้อดีข้อเดียวของสามีของร่างนี้ก็เป็นได้เฉินหวังเหว่ยนั้น มอบเงินมากมายให้กับคนเป็นภรรยา ซึ่งถ้าเดือนไหนเขานั้นไม่สามารถที่จะกลับมาที่บ้านได้ เขาก็จะใช้ลูกน้องนำมาให้ แต่ถ้าเขานั้นกลับมาบ้าน เขาก็จะมอบมันให้กับเธอเองระหว่างที่เจ้าเด็กอ้วนนั้นกำลังดูดนมอย่างเมามัน ซ่งลี่อินก็จมอยู่ในความคิดอีกครั้ง และคิดว่าที่เธอนั้นมาอยู่ที่นี่นั้นมันคงต้องมีอะไรสักอย่างที่เธอนั้นยังคิดไม่ออก ถึงเธอจะใช้เวลาคิดมากว่าสามวันแล้วก็ตาม“เฮ้อ หรือเราจะขอหย่าไปเลยดีหรือเปล่านะ” ซ่งลี่อินคิดว่า ถ้าคนที่เป็นสามีนั้นไม่ได้รักกันแล้ว ก็ไม่ควรที่จะอยู่ด้วยกันอีก ถึงแม้ว่าการหย่าสามีนั้นจะเป็นเรื่องน่าอับอายในยุคนี้ แต่เธอคิดว่าไม่ใช่กับเธอ เพราะยุคที่เธอจ
続きを読む
3
เมื่อไม่รักเราก็หย่ากันเถอะ…3.“อืม..วันนี้เราออกไปเดินดูตลาดดีหรือเปล่านะ” ซ่งลี่อินอยากออกไปเดินดูสำรวจตลาด ว่าเธอนั้นพอที่จะทำอะไรเพื่อสร้างเนื้อสร้างตัวได้บ้าง เผื่อว่าเจอช่องทางที่ดี ที่เธอสามารถนำความรู้ความสามารถของโลกก่อนมาใช้ได้เมื่อโลกก่อนหน้านั้น เธอเองก็เป็นถึงเจ้าของห้าง เอ?? จะเรียกว่าห้างได้หรือเปล่านะ ก็ได้แหละเพราะที่นั่นเป็นศูนย์รวมของสินค้าทุกอย่าง เอาง่ายๆก็คือ ครบวงจรนั่นเอง อยากได้อะไรล่ะ ไม่มีคำว่าหาไม่ได้ธุรกิจของเธอนั้นนับว่าดำเนินไปด้วยดี กำไรต่อปีนั้นไม่ต้องบอกว่ามากมายแค่ไหน แต่เสียดายที่เธอนั้นตัวคนเดียว ถึงมีเงินมากมายเท่าไหร่ก็ไม่สามารถหาซื้อสิ่งที่มันขาดหายไปจากชีวิตได้เธอเคยวาดหวังว่าจะมีครอบครัวที่อบอุ่น แต่ผู้ชายที่เธอเคยคบหามาหลายคนก็ไม่สามารถที่จะมอบสิ่งที่เธอนั้นต้องการได้ บางคนก็นอกใจเธอ บางคนก็เห็นแก่เงินของเธอ บางคนก็เป็นผู้ชายที่ห่วยแตกเอามากๆ อย่าให้พูดออกมาเลยเธอไม่รู้ว่าจะต้องใช้คำแบบไหนดีและซ่งลี่อินก็คิดไม่ถึงว่าเมื่อมาที่นี่แล้วยังต้องมาเจอสามีที่นอกใจนี่อีก แต่ไม่เป็นไร อย่างน้อยเธอก็ยังมีเจ้าเด็กอ้วนคนนี้อยู่ด้วย และเธอก็หวังว่าเ
続きを読む
4
เมื่อไม่รักเราก็หย่ากันเถอะ…4.“พี่สะใภ้” เฉินซือเหมยเอ่ยเรียกพี่สะใภ้ของเธอที่อุ้มหลานชายของเธอมาด้วย เมื่อเห็นว่าเธอเดินผ่านหน้าของเธอไปโดยที่ไม่ยอมทักทาย ทั้งที่ปกติแล้วเมื่อเวลาที่มาเจอกันโดยบังเอิญแบบนี้หล่อนจะเข้ามาทักเธอทุกครั้ง เพราะต้องการเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวและไหนจะวันนี้ที่พี่สะใภ้ของเธอนั้นขับรถมาเองอีก ยิ่งเห็นเธอก็ยิ่งไม่พอใจ เพราะรถคันนี้เธอเคยขอกับพี่ชายของเธอแล้ว ว่าต้องการเอามาใช้งาน แต่พี่ชายของเธอก็ไม่ยอมมอบให้เธอ ทุกวันนี้เธอเลยต้องไปไหนมาไหนด้วยรถโดยสารสาธารณมันทำให้เธอนั้นอับอายเพื่อนฝูงเป็นอย่างมากแต่เธอก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่า พี่สะใภ้ของเธอนั้นขับรถเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เพราะก่อนหน้านั้นพี่สะใภ้ของเธอคนนี้ไม่เคยที่จะขับรถเองเลยสักครั้ง ไปไหนแต่ละทีก็ใช้รถรับจ้างตลอด“…..อ้อ” ซ่งลี่อินหันกลับมาตามเสียง เธอไม่คิดว่าจะโลกกลมขนาดนี้ จากความทรงจำของร่างเดิม ผู้หญิงที่เรียกเธอนั้น ก็คือน้องสาวของสามีเธอ ไม่ใช่สิ ของลี่อินคนก่อนต่างหาก และนี่ก็อาจจะเป็นโชคดีของลี่อินคนก่อนและเธอก็เป็นได้ เพราะโชคดีที่ไม่ต้องอยู่บ้านเดียวกันกับครอบครัวของสามี ที่ตอนนี้เหลือเ
続きを読む
5
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…5“แม่คะ แม่ต้องไปจัดการนังลี่อินให้หนูนะคะ!!” เฉินซือเหมยที่มาถึงบ้านก็รีบฟ้องแม่ของตนทันที“อะไรกันลูก มาถึงก็โวยวายเลย ใครทำอะไรให้ไม่พอใจกันล่ะ” นางเฉินซี ถามลูกสาวที่มาถึงก็เอาแต่โวยวายใส่เธอ“ก็นังลี่อินน่ะสิคะ มันมาว่าหนูว่าไม่มีสมอง แม่ต้องจัดการให้ฉันนะคะ” ซือเหมยพูดออกมาด้วยความโมโห เธออดที่จะแค้นใจไม่ได้ ผู้หญิงคนนั้นมีสิทธิ์อะไรที่มาว่าเธอ นังบ้านนอก“ห๊ะ นี่ถึงกับกล้าว่าลูกของแม่เลยเหรอ ปะ เราไปจัดการมัน!!” นางเฉินซี ที่รักลูกสาวสุดหัวใจ เมื่อได้ยินว่าสะใภ้ที่เธอแสนชังนั้นมาต่อว่าลูกสาวของเธอก็อดที่จะโมโหไม่ได้“ดีค่ะแม่!!” แต่ทั้งสองคนยังไม่ได้ไปไหน ก็ได้ยินเสียงรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้านเสียก่อน ทั้งสองคนแม่ลูกนั้นหันไปพร้อมกัน ซึ่งก็พอที่จะเดาได้ว่าผู้ที่มาใหม่นั้นเป็นใคร“อาเหว่ย ลูกมาพอดีเลย นี่แม่กำลังจะไปที่บ้านของลูกเลยนะ” นางเฉินซี เมื่อเห็นว่าลูกชายเดินเข้ามาก็เอ่ยปากขึ้นทันที“ไปที่บ้าน จะไปกันทำไมหรือครับ??” เฉินหวังเหว่ยนั้นถามด้วยความสงสัย เพราะถ้าไม่มีธุระอะไรแม่และน้องสาวของเขาจะไม่ไปที่บ้านเด็ดขาด“ก็จะอะไรซะอีกล่ะคะ ก็เมียพี่น่ะ
続きを読む
6
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…6เฉินหวังเหว่ยใช้เวลาไม่นานก็กลับมาถึงบ้าน เขาถอนหายใจนิดหน่อยก่อนที่จะเดินเข้าบ้านไปความจริงแล้วเขานั้นไม่ได้ตั้งใจที่จะแต่งงานกับซ่งลี่อินเลยสักนิด เขาตั้งใจที่จะดูแลเธอในฐานะน้องสาวเพียงเท่านั้น เพราะเขาเองก็มีคนที่พึงใจอยู่แล้ว และที่ยอมรับลี่อินมาอยู่ด้วยก็เพื่อที่เขาจะไม่ผิดคำพูดกับคนตายแต่ไม่คาดคิดเมื่ออยู่มาวันหนึ่ง วันนั้นเขาไม่แน่ใจว่ากลับมาที่บ้านได้อย่างไร เขานั้นเมาเหล้าจากงานเลี้ยงของกองทัพ ซ่งลี่อินนั้นเข้ามาดูแลเขาที่กลับมาบ้านด้วยอาการเมามายเขาที่เมามาก และแทบจะไม่ได้สติ แต่มันมีความรู้สึกที่ผิดปกติมากกว่าอาการเมานั่นก็คือเขามีความต้องการ ความต้องการในเรื่องความสัมพันธ์ทางกาย เขาเองที่สติไม่เต็มร้อย จึงได้ล่วงเกินซ่งลี่อินในวันนั้น พอเช้ามาที่เขานั้นตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองนั้นได้เสียกับซ่งลี่อิน จึงเบี่ยงเบนความรับผิดชอบในเรื่องนี้ไม่ได้ เขาจึงได้ตัดสินใจแต่งงานกับเธอเพื่อแสดงความรับผิดชอบถึงจะไม่ได้มีความรักมาเกี่ยวข้องก็ตามและอีกสองเดือนต่อมา เขาก็พบว่า ซ่งลี่อินนั้นได้ตั้งท้องลูกชายของเขา ก็คือเด็กน้อย เฉินลี่ซือ นั่นเอง“แอ้ๆ”
続きを読む
7
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…7“ลี่อิน นี่เงินเดือนนี้ของคุณ” เฉินหวังเหว่ยที่ทานอาหารเรียบร้อยแล้วก็เดินเข้าไปที่ห้องนอนเพื่อไปหยิบซองเงินออกมาให้ซ่งลี่อิน คนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาตั้งแต่เขากลับเข้าบ้านมา เขานั้นก็รับรู้ได้ถึงความแปลก แต่เขานั้นไม่รู้ว่ามันคืออะไร เพราะทุกอย่างมันก็ดูเหมือนเดิม ไม่มีอะไรที่บ่งบอกว่ามันผิดปกติแต่ที่เห็นได้ชัดก็คือภรรยาของเขา ที่วันนี้เขารู้สึกว่าเธอนั้นดูดีขึ้น อาจจะเป็นเพราะเรื่องการแต่งตัวหรือเปล่า ที่เขานั้นเห็นว่าเธอนั้นแต่งตัวแปลกต่างจากทุกวัน ไม่ใช่ว่ามันดูไม่ดีนะ มันดูดีมากเลยล่ะ “ขอบคุณค่ะ” ซ่งลี่อินทำเพียงรับมาเท่านั้นแต่เธอไม่คิดที่จะเปิดออกดู และวางมันไว้ที่ข้างตัวของเธอ เพราะตอนนี้เธอกำลังตั้งใจป้อนนมให้เจ้าเด็กอ้วนอยู่“เอ่อ ลี่อิน วันนี้คุณไปไหนมาหรือเปล่า” เฉินหวังเหว่ยลองถามดู เพราะเขาเองก็อยากที่จะรู้เหมือนกันว่าลี่อินนั้นได้พูดจาไม่ดีเหมือนกับที่น้องสาวของเขาพูดหรือเปล่า“ฉันไปที่ห้างมาค่ะ คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ??” ซ่งลี่ีอินพอจะเดาออกว่าหวังเหว่ยถามเธอแบบนี้ทำไม ถ้าไม่ใช่ว่าน้องสาวของเขานั้นพูดอะไรมา นี่คงจะฟ้องกันมาล่ะสิ
続きを読む
8
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…8“ก๊อกๆๆๆ” ซ่งลี่อินที่กำลังกล่อมลูกชายตัวน้อยอยู่ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูที่รั้วหน้าบ้าน “มาหาใครคะ” ลี่อินเดินมาเปิดประตูก็เจอเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ที่รั้วหน้าบ้านผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่สวยมากทีเดียว การแต่งตัวก็ดูทันสมัยมาก จากความทรงจำของร่างเดิม เธอก็แค่รู้สึกคุ้นหน้าเท่านั้นแต่ก็นึกไม่ออกว่าเจอเธอคนนี้ที่ไหนมาก่อน “ฉันมาหาพี่เหว่ยค่ะ เขาอยู่ที่นี่หรือเปล่าคะ” ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยขึ้นมา เมื่อเธอถามจบที่ใบหน้าของเธอก็ปรากฏรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก ซึ่งดูไม่ได้เป็นมิตรเท่าไหร่“อ้อ เขาออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ คุณมีธุรอะไรกับเขาหรือเปล่าคะ” ซ่งลี่อินแสร้งถาม เพราะดูแล้วผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ต้องการที่จะมาหาสามีของเธอแต่ดูเหมือนจะมาหาเรื่องเธอเสียมากกว่า เธอดูจากน้ำเสียงและท่าทางแล้วน่าจะเป็นอย่างที่เธอคิด“ถ้าอย่างนั้นฉันเองก็มีเรื่องจะพูดกับคุณเหมือนกัน ฉันขอเข้าไปข้างในนะคะ” ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้รอลี่อินอนุญาตก็ถือวิสาสะเข้ามาทันทีโดยที่ลี่อินไม่ทันได้ห้ามปรามเมื่อผู้หญิงคนนั้นเข้ามาเธอก็ใช้สายตากวาดดูรอบๆบ้าน ซึ่งเธอก็พยักหน้าพอใจ และเดินไปนั่งลงที่
続きを読む
9
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…9“ตกลงว่าคุณจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้คะ” ซ่งลี่อินถามขึ้นเมื่อเฉินหวังเหว่ยเอาแต่นั่งหน้าตึง ไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักคำ เพราะระหว่างที่เธอกับฟางไฉ่หลงกำลังพูดจากันอยู่ เฉินหวังเหว่ยก็กลับเข้ามาที่บ้านพอดี ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมวันนี้เขาถึงได้กลับบ้านเร็วกว่าทุกวันเมื่อเขานั้นมาถึงก็ออกจะตกใจเล็กน้อยที่เห็นฟางไฉ่หลงที่นี่ เพียงแค่แวบเดียวเขาก็ปรับสีหน้ามาเหมือนดังเดิมซ่งลี่อินจึงไม่รอช้า จึงได้พูดเรื่องที่เกิดก่อนหน้าที่เขานั้นจะมาทั้งหมด โดยที่ไม่มีขาดตกบกพร่องเลยสักอย่าง “ลี่อิน ผมอยากให้คุณใจเย็นๆก่อน” เฉินหวังเหว่ยตัดสินใจพูดออกมา เพราะเขาเองก็ไม่ร้ที่จะจัดการเรื่องนี้อย่างไร“ฮึ..ถ้าคุณตัดสินใจในเรื่องนี้ไม่ได้ ฉันจะเป็นคนที่ตัดสินใจในเรื่องนี้เอง” ซ่งลี่อินไม่ใช่นางเอกในนิยายนะที่จะมาร้องไห้ฟูมฟายให้น่าสงสาร ในเมื่อคิดกันไม่ได้เธอเองนี่แหละที่จะตัดสินใจให้เอง“พี่เหว่ย พี่ต้องไม่ทิ้งฉันกับลูกนะคะ” ฟางไฉ่หงรีบออดอ้อนคนรักทันที อย่างไแล้วเธอจะต้องมาอยู่ที่นี่ให้ได้ และก็จะต้องได้เป็นคุณนายผู้พันให้ได้ด้วย เธอจะไม่ยอมเสียโอกาสไปอีกแล้ว“แต่
続きを読む
10
เมื่อไม่รัก เราก็หย่ากันเถอะ…10หลังจากวันนั้นที่ทั้งสามมีเรื่องกัน วันนี้ลี่อินก็เป็นฝ่ายที่เก็บของออกมาเอง เพราะเธอไม่ได้เรียกร้องในเรื่องของบ้าน และไหนจะรถยนต์คันนั้นอีกที่เธอไม่ต้องการ เธอขอแค่เงินและลูกชายเท่านั้นพอ เธอรู้ว่าควรเอาไปแค่ไหน เพื่อที่จะได้ไม่ต้องให้ใครมาว่าเธอลับหลังเอาได้เงินที่ซ่งลี่อินเรียกไปนั้น จะว่ามากก็มาก จะว่าน้อยก็น้อย เพราะลี่อินเรียกไปเพียงแค่ 31500 หยวนเท่านั้นตอนแรกเธอตั้งใจที่จะเรียกมากกว่านั้น แต่เฉินหวังเหว่ยบอกว่าเงินที่เขานั้นมี มีแค่ 32000 หยวน เธอจึงใจดียกเงิน 500 หยวนนั้นคืนให้กับเขาไป เพราะเห็นแก่เขาที่ตลอดสามปีมานี้ให้ที่อยู่อาศัยและช่วยเหลือกับลี่อินคนก่อนฟางไฉ่หลงที่เห็นว่าซ่งลี่อินเรียกเงินมากมายขนาดนั้นก็ถึงกลับกรีดร้องออกมา เพราะเธอนั้นเสียดายเงินที่เฉินหวังเหว่ยมอบให้กับซ่งลี่อิน เพราะเธอคิดว่าจำนวนเงินพวกนั้นมันควรที่จะเป็นของเธอกับลูกมากกว่าที่จะเป็นของลี่อินผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นส่วนเรื่องหย่านั้น ซ่งลี่อินได้ไปทำเรื่องหย่าที่สำนักงานกิจการพลเรือนแล้ว ตอนที่ลงชื่อหย่านั้น เฉินหวังเหว่ยนั้นลังเลมาก เขาไม่อยากที่จะเสียลูกชายไป แต่ก็
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status