Alle Kapitel von ถานเซียนเซียนเกษตรกรข้ามภพ: Kapitel 31 – Kapitel 40

“ลุงว่ามากเกินไปหน่อยไหม สักสามร้อยอีแปะต่อคนดีกว่า เราเอาเงินที่เหลือมาไว้ซื้ออาหารให้พวกเขาดีไหม” ถานจื่อต่อรอง เขาคิดว่าเมื่อก่อนลูกชายรับจ้างแบกของทั้งวันยังได้แค่สิบอีแปะ คนพวกนี้แค่ดูแลสวนที่หลานสาวเขาจะทำก็น่าจะได้ค่าแรงประมาณนี้ อีกทั้งค่าอาหารของคนพวกนั้นบ้านเขายังต้องจ่ายอีก“ตกลงเจ้าค่ะ เอาตามที่ท่านลุงว่าก็ได้” ถานเซียนเซียนไม่คัดค้าน นางเองก็กลัวเหมือนกันว่าการลงทุนลงแรงไปจะได้ผลตอบแทนไม่คุ้มค่า พืชผักที่ถานเซียนเซียนจะปลูกส่วนใหญ่หลัก ๆ คือผลไม้หายาก รวมถึงพวกสมุนไพรหายากที่สามารถแลกเมล็ดพันธุ์กับระบบได้เท่านั้น ในที่ดินหนึ่งร้อยหมู่ ถานเซียนเซียนยังจะให้คนขุดบ่อเก็บน้ำเอาไว้ใช้ยามฉุกเฉินและเลี้ยงปลาเป็นเสบียงอาหารด้วย เรื่องพวกนี้ถานเซียนเซียนจะต้องวางแผนเอาไว้ให้ดีก่อนเริ่มลงมือ ไม่อย่างนั้นที่ดินจำนวนมากจะต้องเสียเปล่าไปในมือนางเป็นแน่ ถานเซียนเซียนคาดหวังกับที่ดินผืนนี้ไว้มาก

ถานจื่อวิ่งไปหาถานเซียนเซียนซึ่งกำลังบอกหน้าที่ให้ทุกคนอยู่อีกด้านหนึ่ง เมื่อถานเซียนเซียนรู้ว่าการสร้างบ้านให้คนเหล่านี้รวมถึงห้องน้ำกับโรงครัวราคาหนึ่งร้อยยี่สิบตำลึง นางก็นำเงินออกมานับและมอบให้ถานจื่อนำไปให้ไป่สือโดยไม่คิดจะจ่ายแค่มัดจำ ถานเซียนเซียนต้องการให้บ้านของคนเหล่านี้สร้างเสร็จก่อนเรือนสี่ประสานของบ้านนาง เพราะพวกเขาจะได้มานอนเฝ้าที่ดินและทำงานที่หมู่บ้านได้สะดวกกว่าการที่ต้องเดินทางไปกลับในเมืองทุกวัน“ขอบคุณท่านมากขอรับ พรุ่งนี้ข้าจะให้คนนำไม้มาส่งให้พวกเขา วันนี้มีคนเยอะ น่าจะถางหญ้าได้เป็นบริเวณกว้างพอสำหรับให้พวกเขาสร้างบ้านได้ขอรับ” ไป่สือบอกแผนการในวันพรุ่งนี้ให้ถานจื่อฟัง“เช่นนั้นก็ดีขอรับ ข้าขอตัวไปช่วยพวกเขาถางหญ้าก่อนนะ ใกล้เที่ยงวันแล้ว พวกท่านก็อย่าลืมพักกันก่อนนะขอรับ” ถานจื่อกลัวว่าไป่สือกับคนของเขาจะไม่มีแรงทำงานกันในช่วงบ่ายของวัน

ถานเหยาจื่อเห็นพี่ชายพี่สาวกำลังทำงานอยู่จึงวิ่งมาดู สักพักเขาก็ช่วยถานเซียนเซียนลงเมล็ดและค่อย ๆ กลบดินลงไปอย่างเบามือ ถานเหยาจื่อกลัวว่าจะทำให้เมล็ดพันธุ์ของพี่สาวเสียหาย เขาจึงทำอย่างระมัดระวัง ระหว่างทานมื้อเที่ยง ถานจื่อ ถานม่อจือ ยี่ซินกับฟู่เหมยก็อาสาไปช่วยเด็กในบ้านลงเมล็ดพันธุ์ กิ่งแก้วมังกรและหน่อกล้วยให้เสร็จ พวกเขากลัวว่าจะไม่ทันรดน้ำก่อนกลับบ้านเย็นวันนี้จึงเลิกถางหญ้ากันในช่วงบ่าย เมื่อถึงเวลากลับเข้าเมือง พวกเขาก็จัดการรดน้ำลงไปในดินที่ปลูกผลไม้เอาไว้เสร็จพอดี ถานจื่อจึงพาทุกคนกลับเข้าเมืองก่อนประตูเมืองปิด หลังมื้อเช้าวันรุ่งขึ้น ถานม่อจือเป็นคนพาเด็ก ๆ ไปสมัครเรียนที่สำนักศึกษาตามที่ต

วาบ!!! พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ![ แลกเปลี่ยนสำเร็จ แต้มคงเหลือหนึ่งพันหนึ่งร้อยแต้ม ]

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ต่อไปก็แค่คอยเลี้ยงไก่ให้ดีก็พอ” ถานเซียนเซียนยิ้มบางบอก“ขอรับ พวกเราจะดูแลให้ดี ข้าขอตัวไปขุดสระต่อก่อนนะขอรับ” ฉีเซียวรีบเดินกลับไปทำงานของตัวเอง เมื่อวานพวกเขาทำโรงเรือนไก่กันทั้งวัน สระที่สองยังไม่เริ่มการขุดเลย พวกเขาอยากรีบขุดสระให้ครบทั้งสามสระตามที่คุณหนูบอก เพื่อที่จะได้เลี้ยงเป็ดและไก่อีกสองโรงเรือน“ท่านลุง เราไปเก็บผักกลับบ้านสักหน่อยดีไหมเจ้าคะ ผักบุ้งกับกวางตุ้งโตเต็มที่แล้วเจ้าค่ะ อ้อ ท่านบอกพวกเขาเก็บไปทำอาหารได้เลยนะเจ้าคะ” ถานเซียนเซียนเดินไปดูแปลงผักก่อนหน้านี้ครั้งหนึ่งแล้ว นางจึงอยากได้ผักกลับไปทำมื้อเย็นที่บ้านสักหน่อย เที่ยงนี้มีหลวนลี่กับหูเยว่คอยทำอาหารให้ทุกคนอยู่แล้ว“ได้สิ รอใกล้กลับค่อยเก็บก็แล้วกัน เราเก็บไว้ให้หูเยว่ทำมื้อเที่ยงสักหน่อยดีไหม ผักสด ๆ ท่าทางจ