เอซรานสติกลับคืนมาหาฉันไม่ใช่ในแบบการจู่โจม แต่เป็นดั่งกระแสน้ำขึ้นที่เชื่องช้าและอ่อนโยน มันค่อยๆ ลบเลือนความฝันสุดท้ายเพื่อแทนที่ด้วยความเป็นจริงที่หอมหวานยิ่งกว่าเสียอีก สัมผัสแรกคือไออุ่นของเธอ เธอขดตัวอยู่แนบข้างฉัน ศีรษะของเธอซุกอยู่ในซอกไหล่ของฉัน แขนข้างหนึ่งของเธอพาดอยู่บนหน้าอกของฉันในท่วงท่าของการครอบครองอย่างสงบ ลมหายใจสม่ำเสมอของเธอลูบไล้ผิวของฉัน สายลมอุ่นเล็กๆ ที่มีชีวิตฉันนอนนิ่ง กลั้นลมหายใจของตนเอง หวาดกลัวว่าจะทำลายความสมบูรณ์แบบของชั่วขณะนี้ แสงแห่งรุ่งอรุณ สีชมพูและสีทอง ส่องลอดผ่านบานเกล็ด วาดเส้นทางแห่งไฟบนผ้าปูที่นอนยับย่นและบนส่วนโค้งซีดจางของแผ่นหลังของเธอ อากาศอบอ้าว อิ่มทนด้วยกลิ่นหอมแห่งรักของเรา ด้วยหยาดเหงื่อและกลิ่นเฉพาะตัวของผิวเธอเปลือกตาของฉันปิดลงชั่วขณะ ท่วมท้นด้วยความสุขที่แหลมคมเสียจนเกือบจะเจ็บปวด มันคือความรู้สึกแห่งความสงบที่ลึกซึ้ง สมบูรณ์แบบเสียจนดูเหมือนมันแผ่กระจายออกมาจากทุกอณูของตัวตนของฉัน ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าเราจะรู้สึกเหมือนอยู่บ้านได้มากขนาดนี้ในอ้อมแขนของอีกคนหนึ่ง— ฉันรู้สึกว่าเธอกำลังคิดอยู่ เสียงพึมพำงัวเงียดังขึ้นแนบกับลำคอ
Read more