All Chapters of ภรรยาที่ถูกทอดทิ้ง: Chapter 101 - Chapter 110

กราเซียสสัญญาณหนึ่งคำนี้วนเวียนอยู่ในหัวของฉัน กระทบเข้ากับกำแพงแห่งความกลัวของฉัน สัญญาณหนึ่ง บางสิ่งที่เล็กน้อย เรียบง่าย ที่จะบอกได้มากกว่าคำพูดทั้งหมดดวงตาของฉันจับจ้องอยู่ที่เงาร่างของเขา ตรงนั้น เขาไม่ได้ขยับเขยื้อน เขาคือรูปปั้นแห่งความอดทนและความมุ่งมั่นในค่ำคืนนี้ เขากำลังรอ เขาเคารพพื้นที่ของฉัน ความเจ็บปวดของฉัน ความโกลาหลภายในของฉัน และนั่นแหละ ยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด ที่ทำให้กำแพงน้ำแข็งสุดท้ายรอบหัวใจของฉันละลายลงเขาไม่บังคับ เขาสู้ด้วยการยืนนิ่ง เขาชนะด้วยการยอมเสียเวลาฉันยกมือที่สั่นเทาขึ้นข้างหนึ่ง ไม่ใช่เพื่อส่งสัญญาณให้เขามา ยังไม่ใช่ ฉันวางฝ่ามือราบลงบนกระจกตู้โชว์เย็นเฉียบของร้านค้าที่ฉันยืนอยู่ตรงหน้า การสัมผัสกับโลกแห่งความจริง กับความหนาวเหน็บของค่ำคืนนี้ ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อากาศเย็นยะเยือกแผดเผาปอดของฉันจากนั้น ฉันจึงก้มลงมองโทรศัพท์ของฉัน นิ้วมือของฉัน ที่ชาเพราะความหนาวและอารมณ์ ค่อยๆ กดแป้นพิมพ์เป็นคำเพียงคำเดียว คำที่ทำให้ฉันหวาดกลัวและปลดปล่อยฉันในขณะเดียวกัน คำที่เป็นการกระโดดลงสู่ห้วงว่างเปล่า เป็นความไว้วางใจที่ถูกส่งคืน เป็นมือที่ยื่นออกไปเหนือถ่า

ลิเดียกาแฟร้อนเกินไป ขมเกินไป ฉันยังคงดื่มมัน ลวกลิ้นของฉัน หวังว่าความเจ็บปวดทางกายจะกลบไฟแห่งโทสะที่เผาผลาญฉันได้ ถ้วยกระเบื้องสีขาวสั่นเล็กน้อยในมือของฉัน ฉันวางมันลงบนจานรองด้วยเสียงกระทบแห้งๆอิเนสนั่งอยู่ตรงข้ามฉัน ใบหน้าเหลี่ยมสันของเธอบิดเบี้ยวด้วยความคับข้องใจอันน่าสะอิดสะเอียน นิ้วมือของเธอเคาะโต๊ะอย่างประหม่าบนผ้าปูปูโต๊ะกระดาษ— ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย เธอขู่ฟ่อระหว่างไรฟัน หลังจากที่เธอวางแผน... หลังจากฉากที่สมบูรณ์แบบ... เขาเอาเธอกลับไปได้? เขาพาเธอกลับไปบ้านเขา?ฉันหลับตาลงชั่ววินาทีหนึ่ง น้ำเสียงของเอซรานผุดขึ้นมาในความทรงจำ เยือกเย็น ราวกับเพชฌฆาต ทางโทรศัพท์ "เธอตายสำหรับฉันแล้ว ตาย"— เขาทำมากกว่าเอาเธอกลับไปเสียอีก ฉันตอบ น้ำเสียงต่ำและเต็มไปด้วยพิษสง เขาประกาศสงครามกับฉัน เขากล้าข่มขู่ฉัน ฉันนะ!อิเนสเลิกคิ้วข้างหนึ่ง ความสนใจของเธอถูกกระตุ้น— ข่มขู่? เรื่องอะไร?— จะทำลายพ่อของฉัน จะบดขยี้ครอบครัวให้เป็นผุยผง เพื่อหล่อน เพื่อ... เจ้าตัวเล็กกระจ้อยร่อยนั่นคำนั้นน่าเกลียดเสียเหล

อิเนสวันนั้นเริ่มต้นขึ้นอย่างแสนดีเหลือเกิน การช้อปปิ้งอย่างบ้าคลั่ง ความมึนเมาในอำนาจหลังจากที่ได้วางแผนกับลิเดีย ฉันรู้สึกว่าตนเองอยู่ยงคงกระพัน เป็นเทพธิดาที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง ฉันกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ที่ฉันแชร์กับมาริอุส จิตใจปลอดโปร่ง กำลังลิ้มรสความพินาศของกราเซียสล่วงหน้าอยู่แล้วจากนั้น โลกก็พังทลายลงโทรศัพท์ของฉันระเบิดด้วยข้อความจาก "เพื่อน" ทั้งหลายที่น้ำเสียงแหลมสูงกรีดร้องเรื่องอื้อฉาว การทรยศ ลิงก์ของวิดีโอ อีวิดีโอบ้านั่น เราเห็นใบหน้าอันตะกละตะกรามของฉัน ความกระหายใคร่รู้ หัวเราะเยาะความโชคร้ายของผู้อื่น ถ้อยคำอาบยาพิษของฉัน ดิบๆ ถูกเปิดโปงต่อสายตาคนทั้งโลกแต่ที่เลวร้ายยิ่งกว่าทุกสิ่ง เลวร้ายยิ่งกว่าเสียอีก คือสายโทรศัพท์จากมาริอุส น้ำเสียงของเขา ที่ปกติอ่อนโยนนัก สงบนิ่งนัก กลายเป็นเพียงเสียงแตกพร่าของโทสะที่ถูกกักเก็บไว้— กลับบ้าน เดี๋ยวนี้คำว่า "เดี๋ยวนี้" ดังสนั่นราวกับเสียงปืน ฉันทำตาม หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกจากอก ปลอบประโลมตัวเองด้วยความหวังริบหรี่ว่าฉันจะจัดการทุกอย่างได้ด้วยคำโกหก ด้วยน้ำตาจระเข

เอซรานในที่สุดกราเซียสก็พักผ่อนแล้ว ลมหายใจสม่ำเสมอของเธอถูกกล่อมด้วยยาระงับประสาท ฉันพิจารณาใบหน้าที่สงบสุขของเธอ เป็นยาทาหอมบนบาดแผลสดที่การเปิดเผยของมาริอุสทำให้เปิดขึ้นอีกครั้ง ลูกของเรา ความเจ็บปวดเงียบงันที่เราแต่ละคนแบกไว้ โดยไม่รู้ว่าเรากำลังร่ำไห้ถึงเปลวไฟน้อยดวงเดียวกัน ที่ถูกเป่าให้ดับลงด้วยมืออาชญากรเดียวกันในห้องทำงานของฉัน ค่ำคืนคือพันธมิตรของฉัน เลียมยืนอยู่ตรงหน้าฉัน ความสงบเยือกเย็นตามปกติของเขาแต้มด้วยความเคร่งขรึมครั้งใหม่— มาริอุสได้แจ้งความแล้ว ตำรวจให้ความสำคัญกับคดีนี้มาก โดยเฉพาะหลังจากเรื่องอื้อฉาวของลิเดีย— ความสงสัยเพียงอย่างเดียวมันไม่พอ ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง เราต้องการหลักฐานที่จับต้องได้ คำสารภาพ— แฮกเกอร์ที่ทำงานให้ลิเดียยินยอมให้ความร่วมมือ เขาส่งมอบไฟล์บันทึกเสียงที่อิเนสพูดถึงอย่างชัดเจน แม้จะใช้คำที่เข้ารหัส ถึงความจำเป็นที่จะ "จัดการปัญหากราเซียส" อย่างเด็ดขาดรอยยิ้มเยือกเย็นแตะริมฝีปากของฉัน— ส่งทั้งหมดนั้นให้ตำรวจ โดยไม่ระบุชื่อ ให้พวกเขามีข้อมูลพอที่จะเอาผิดเธอ— เรียบร้อยแล้วครับ พวกเขาเรียกตัวเธอไปสอบปากคำพรุ่งนี้เช

กราเซียสคำวิงวอนของเธอดังก้องอยู่ในความเงียบ ฉันมองดูเธอ และในที่สุดฉันก็เห็นความจริง เธอไม่ได้มาเพื่อฉัน เธอมาเพื่อตัวเธอเอง เพื่อกอบกู้เศษซากของโลกของเธอ แม้ว่ามันจะเน่าเฟะไปถึงไขกระดูกก็ตาม— ฉันทำไม่ได้ ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบ มั่นคงอย่างประหลาด— ทำได้สิ! เธอร้องออกมา ประกายแห่งอำนาจเก่าๆ ของเธออยู่ในน้ำเสียง เธอคือเหยื่อ! ถ้าเธอถอนคำร้องทุกข์ คดีมันก็จะอ่อนลงมาก! ฉันขอร้องล่ะ ในนามของทุกสิ่งที่เราเคยมีร่วมกัน ในนามของครอบครัว...— ฉันทำไม่ได้ ฉันพูดย้ำ ดังขึ้น ตัดความเพ้อเจ้อของเธอ ฉันไม่ได้แจ้งความความเงียบที่ตามมานั้นหนักอึ้ง ถูกขัดจังหวะด้วยลมหายใจหอบกระชั้นของเธอเท่านั้น— อะไรนะ? แต่... แน่นอนว่าเธอต้องแจ้งสิ สำหรับการทำร้ายร่างกาย...— คำร้องทุกข์ฐานฆาตกรรม ฐานสมรู้ร่วมคิด สำหรับทุกอย่าง... ไม่ใช่ฉันที่ยื่น มันคือเอซราน ในนามของลูกของเรา และมันคือมาริอุสที่แจ้งความฐานข่มขู่และวางแผนร้าย หลักฐานทั้งหมดอยู่ในมือของอัยกา