All Chapters of นางร้ายหวนคืนแค้น: Chapter 81 - Chapter 90

ตอนที่ 81 ผู้มาเยือนที่ไม่คาดคิดซานถิงตกใจเพราะไม่คิดว่า องค์ชายเก้าจะเสด็จมาเยือนโดยมิได้แจ้งล่วงหน้าเช่นนี้ สีหน้าและรอยยิ้มของเขา ดูดีกว่าเมื่อหลายวันก่อน จนนางอดถามไม่ได้“เอ่อ… ซือหยางเหตุใดท่านจึงมาหาข้ากะทันหันเช่นนี้เพคะ”เขาเพียงแค่ยิ้ม เมื่อได้ยินนางเรียกเขาด้วยชื่อ ตามที่เคยขอเอาไว้ องค์ชายเก้าเดินเข้ามาใกล้ ๆ และก้มลงมาถาม“ข้ามาทำธุระแถวนี้ เห็นว่าจวนของเจ้าอยู่ไม่ไกล จึงถือโอกาสมาเยี่ยม แต่ดูเหมือนว่าเจ้ากำลังจะออกไปข้างนอกนะ จะรีบไปที่ใดงั้นหรือ”“คือว่า…”ซานถิงอดคิดไม่ได้ว่า องค์ชายเก้าอาจจะมีองครักษ์ลับที่อยู่เฝ้าในจวนกับลั่วหมัวมัวสองพี่น้อง เขาถึงได้มาที่นี่ทันที “คือว่าข้ากำลังจะไปที่ จวนแม่ทัพหลี่เพคะ”“อะไรนะ ไปจวนแม่ทัพหลี่งั้นหรือ เหตุใดต้องไปที่นั่นด้วย มิใช่ว่าเขาขอให้เจ้าทำยาถอนพิษให้มิใช่หรือ”“เพคะ ตอนนี้เขาสามารถหาอสรพิษแปดชนิดมาได้แล้ว เหลือเพียงแค่การทำยาขึ้นมา ก็เลย…”“อ้อ เป็นเช่นนี้เองหรอกหรือ ว่าแต่เหตุใดจึงไม่แจ้งข้าก่อนเลยเล่า การที่เจ้าเดินทางไปที่จวนแม่ทัพเพียงลำพังเช่นนี้ มันออกจะดูไม่เหมาะสมเท่าใดนักว่าหรือไม่”“คือว่าข้าเองก็คิดเช่นนั้น ที

ตอนที่ 83 ข้าเริ่มสนุกแล้วล่ะ“นี่คือยาอะไรหรือคุณหนูฟู่”“ยาสำหรับป้องกันพิษของแมลงเจ้าค่ะ กินเข้าไปแล้วจะสามารถช่วยได้เวลาที่พลาดถูกพวกมันกัด หรือถูกพิษเปื้อนตามร่างกาย”“เช่นนี้นี่เอง”จื่อหยางรีบกินยานั้นเข้าไปทันทีอย่างไม่นึกลังเล แต่คนที่มองอยู่ด้านหลังอย่างอวี่โม่ฉิน นึกอยากรู้ขึ้นมาทันทีว่า ยาที่นางให้กับจื่อหยางกินคือยาอะไรกันแน่ ด้านหลี่อวี้หลานนั้นกลับตกใจและเริ่มกำหมัดแน่น สายตาของเขาหรี่ลง และเริ่มสงสัย'ยาป้องกันพิษงั้นหรือ เหตุใดคุณหนูฟู่ผู้นี้ ถึงได้รู้จักยาเหล่านี้ เป็นไปได้หรือไม่ว่า นางก็จะเคยเรียนวิชาใช้พิษมาเหมือนกับ…นาง'“แม่ทัพหลี่ ท่านกำลังสงสัยอะไรอยู่หรือ”องค์ชายเก้าอดถามมิได้ เมื่อเห็นสีหน้าของอวี้หลาน ที่มองไปยังซานถิงไม่วางตา“องค์ชายเก้า กระหม่อมเพียงแค่รู้สึกสนใจยาที่คุณหนูฟู่ ให้ใต้เท้าไป๋กินพ่ะย่ะค่ะ”“ยางั้นหรือ หากเป็นยานั่นข้าก็เคยได้รับจากซานถิงมาเหมือนกัน ไม่อันตรายหรอกเจ้าไม่ต้องห่วง”“พ่ะย่ะค่ะ”ในใจของหลี่อวี้หลานกำลังคิดว่า หากนางมียาที่ช่วยเรื่องแมลงกัด ต่อยเช่นนั้นอยู่ เหตุใดก่อนหน้านี้จึงไม่มีน้ำใจกับเขาเช่นนี้บ้าง หากได้ยาดีเช่นนั้น เขาคง

ตอนที่ 85 เลี้ยงเอาไว้งั้นหรือ!“ฉินเหนียง!”ฟางฉินเหนียงหวาดกลัวจนขึ้นสมอง เพราะนางเคยนั่งรถม้าร่วมกับสัตว์ร้ายเหล่านี้มาแล้ว จนถึงบัดนี้แม้แต่ตอนกลางคืนยังนอนผวาอยู่เลย ดังนั้นเมื่อทราบว่าซานถิงจะปล่อยสัตว์ร้ายพวกนั้นไป แทนที่จะฆ่าทิ้ง นางจึงตกใจจนขวัญผวาอีกครั้ง ซานถิงยกมือขึ้นป้องปากแต่ข้างในกลับลอบยิ้มอยู่ ทั้งโม่ฉินและจื่อหยาง แม้แต่ซือหยางก็ยังสังเกตเห็น‘นางยิ้มงั้นหรือ หรือว่า!’“ใต้เท้าไป๋ยังไม่ต้องรีบร้อนหรอกเจ้าค่ะ ข้าคิดว่าสัตว์เหล่านี้ เก็บเอาไว้ก่อนจะดีกว่า เผื่อว่ายาถอนพิษไม่พอ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาแม่ทัพหลี่ไปตามหาพวกมันอีกรอบอย่างไรเล่าเจ้าคะ ช่วงนี้ก็ให้แม่ทัพหลี่ เลี้ยงพวกมันไปก่อนก็แล้วกัน”“ว่าอย่างไรนะ เลี้ยงพวกมันเอาไว้ในจวนงั้นหรือ!”ฟางฉินเหนียงราวกับกลืนพิษของอสรพิษทั้งแปด เข้าไปในคราวเดียว เมื่อซานถิงพูดว่า ให้เก็บอสรพิษทั้งแปดนี้เอาไว้ในจวน จนกว่าจะรักษาพวกนางให้หาย“ถูกต้องแล้วคุณหนูฟาง นี่ท่านใช้งานเสร็จแล้วก็จะฆ่าพวกมันเลยงั้นหรือ จะโหดเหี้ยมเกินไปหรือไม่ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าเป็นสตรีบอบบาง ดูมีเมตตา แต่กลับใจคอโหดเหี้ยม ถึงขั้นคิดฆ่าพวกมันได้ ทั้ง ๆ ที่ต้

ตอนที่ 87 ชีวิตแลกด้วยชีวิตเมื่อทั้งสองส่งซานถิงมาถึงห้องรับรอง ที่ยังใช้สำหรับต้มยาถอนพิษอยู่ ซานถิงเห็นท่าทางเร่งรีบของทั้งคู่ก็ยิ้มออกมา และรีบเรียกฉีฝูทันที“คุณหนูเจ้าคะ ท่านเรียกข้ามามีอะไรหรือเจ้าคะ”“ข้ามีเรื่องที่จะให้เจ้าทำ เจ้าไปกับสาวใช้ทั้งสอง ไปหากำไลให้ข้าหน่อย ดูเหมือนว่าจะวางทิ้งไว้ในห้องรีดพิษ”นางพูดกับกับฉีฝู เมื่อสาวใช้พยักหน้าและรีบเดินตามสาวใช้ทั้งสองไปทันที ส่วนซานถิงเองก็รีบเดินไปอีกทางเช่นกัน อวี่โม่ฉินและองค์ชายเก้า สังเกตเห็นพฤติกรรมนี้ก็นึกสงสัย แต่อยู่ในจวนแม่ทัพ ยากที่จะส่งคนติดตามพวกนางได้ องค์ชายเก้าทำได้แค่หันไปบอกเย่กง และส่งสัญญาณมิให้อวี่โม่ฉินทำสิ่งใด เขาเข้าใจทันที และหันไปสนใจยาถอนพิษตรงหน้าต่อไป“เจ้าตามสาวใช้ของซานถิง ดูว่านางไปทำอะไร”“พ่ะย่ะค่ะ”ห้องเก็บอสรพิษทั้งแปดซานถิงดึงกำไลหยกออกมา และรีบซ่อนตัวอยู่ด้านหลัง ซึ่งมีหน้าต่างอยู่ นางโยนกำไลไปยังหน้าโหลที่เก็บงู่เห่าพิษเอาไว้ รอไม่นานสาวใช้ของจวนแม่ทัพ ก็รีบเดินเข้ามาข้างใน“ในห้องนี้แหละเร็วเข้า รีบหาก่อนที่จะมีคนมาเถอะ เจ้าจัดการทางสาวใช้นั่นเรียบร้อยแล้วใช่หรือไม่”“ไม่ต้องห่วงหรอก ข้า

ตอนที่ 89 สายตาที่ปกปิดไม่ได้องค์ชายเก้ากล่าว ทำให้หลี่อวี้หลานตกใจ และรีบสั่งให้อาเต๋อดึงออกมาทันที“รีบเอาออกมาให้ข้าดูเร็วเข้า”“ขอรับ”อาเต๋อหยิบกำไลและส่งให้อวี้หลานทันที องค์ชายเก้าจำได้ว่าซานถิงมักจะสวมกำไลหยกอันนี้ เพราะเขาเคยเห็นนางสวมมันตอนไปที่ตำหนักของเขาเมื่อหลายวันก่อน“ไม่ผิดแน่ นี่เป็นกำไลหยกของซานถิง หรือว่าพวกนาง… จงใจบอกทางสาวใช้ของซานถิงผิด และเข้ามาหากำไลอันนี้ ถึงได้ถูกอสรพิษในห้องนี้ทำร้ายจนตาย”ข้อสงสัยขององค์ชายเก้า ทำเอาทุกคนพูดไม่ออก เพราะทุกคนต่างก็รู้ว่า ซานถิงให้สาวใช้ของนางไปหาของ แต่กลับไปหาไม่พบ และนางยังบอกว่าสาวใช้ทั้งสองคนบอกให้ไปทางซ้าย ทั้ง ๆ ที่ห้องนี้ต้องมาทางขวา ซึ่งนั่นก็หมายความว่า พวกนางจงใจหลอกให้ซานถิงไปผิดที่จริง ๆ เพื่อที่จะมาหาของในนี้ แต่กลับไม่รู้ว่าในห้องนี้มีอันตรายซ่อนอยู่“นี่มันอะไรกัน แค่กำไลอันเดียว เหตุใดถึง…”“ท่านแม่ทัพ ตรวจดูในห้องให้ละเอียดก่อนเถอะว่า มีสิ่งใดที่ผิดปกติอีกหรือไม่”“พ่ะย่ะค่ะ”อวี้หลานนึกอายยิ่งนัก ที่สาวใช้ในจวนถึงกับใช้อุบายชั้นต่ำเช่นนี้กับแขกที่มาจวนแม่ทัพ เขาสั่งการให้ตรวจสอบห้องอย่างลวก ๆ โดยไม่ใส่ใจ